tantoguanto...!

"Το πάρτυ τελείωσε. τα κεφάλια μέσα"

2010-05-18T11:54:00.003+03:00

"Τη δεκαετία του `70 δεν τη θυμάμαι πολύ καλά αλλά ρώτησα και έμαθα.
Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες. Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή... ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε. να στο χαλάσει. Τόσο καλά.
Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια. Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι`άλλοι.

Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ..
Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

Και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).
Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV's, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..

Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π..ς αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας. Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων .. τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.

Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.
Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν. Γεννήθηκαν αργά."

Ευχαριστώ την φίλη Εφη που βοήθησε!!

Ν.ΓΚΑΤΣΟΣ!!!

2010-05-12T13:10:00.005+03:00

Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε το 1911στα Χάνια Φραγκόβρυσης (κάτω Ασέα) της Αρκαδίας, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Τις γυμνασιακές του σπουδές έκανε στην Τρίπολη, όπου γνώρισε τα λογοτεχνικά βιβλία, αλλά και τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών. Στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα όπου φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήξερε ήδη αρκετά καλά αγγλικά και γαλλικά και είχε μελετήσει τον Παλαμά, τον Σολωμό, το δημοτικό τραγούδι, όπως και τις νεωτεριστικές τάσεις στην ευρωπαϊκή ποίηση.

Στην Αθήνα, όπου εγκαταταστάθηκε με την οικογένειά του, άρχισε να έρχεται σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής. Πρωτοδημοσίευσε ποιήματά του, μικρά σε έκταση και με κλασικό ύφος, στα περιοδικά "Νέα Εστία" το 1931 και "Ρυθμός" το 1933. Την ίδια περίοδο έγραψε κριτικά σημειώματα στα περιοδικά "Μακεδονικές Ημέρες", "Ρυθμός" και "Τα Νέα Γράμματα" (για τον ποιητή Κωστή Μπαστιά, την ποιήτρια Μυρτιδιώτισσα και τον Θ. Καστανάκη αντίστοιχα).
Το 1943 εξέδωσε από τις εκδόσεις "Αετός" (σε 308 αντίτυπα) το βιβλίο του "Αμοργός" με το ομώνυμο ποίημα, που έμελε να σημαδέψει τη σύγχρονη ελληνική ποίηση. Αυτό ήταν και το μοναδικό βιβλίο του. Το έργο, που αποτελείται από μόνον 20 μόνον σελίδες,εκφράζει τις διαθέσεις της νεότερης ποίησης και θεωρείται σαν κορυφαίο ποιητικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού. Στην πρώτη κυκλοφορία του μάλιστα προκάλεσε δυσμενείς κριτικές και αντιδράσεις, αλλά πολύ σύντομα,το 1947, το κλίμα αντιστράφηκε και η "Αμοργός"με τις ευμενείς ελληνικές και ξένες κριτικές κατατάχτηκε στην κορυφή της ελληνικής ποίησης. Η "Αμοργός" επανεκδόθηκε το 1963, το 1969 και το 1987. Από τότε ο ποιητής εδημοσίευσε μόνον τρία ακόμη ποιήματα: το "Ελεγείο" (1946, "Φιλολογικά Χρονικά"), το "Ο Ιππότης και ο Θάνατος" ( 1947, "Μικρό Τετράδιο") και το "Τραγούδι του παλιού καιρού" (1963, "Ο Ταχυδρόμος"), αφιερωμένο στο Γ. Σεφέρη. Έγραψε επίσης πολλές μελέτες και σχόλια πάνω στην ποίηση.
Με το τέλος του πολέμου ο Ν. Γκάτσος συνεργάστηκε με την "Αγγλοελληνική Επιθεώρηση" ως μεταφραστής και με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας ως ραδιοσκηνοθέτης, για βιοποριστικούς λόγους. Παράλληλα άρχισε να γράφει στίχους πάνω στη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, ανοίγοντας έτσι μια λαμπρή θητεία στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Αργότερα θα συνεργαζόταν και με άλλους αξιόλογους συνθέτες, όπως με τον Θεοδωράκη και τον Ξαρχάκο.
Ο Ν. Γκάτσος, εκμεταλευόμενος την εκφραστική του δεινότητα, ασχολήθηκε διεξοδικά με τη μετάφραση έργων, κύρια για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης και του Λαϊκού Θεάτρου. Πολλές μεταφράσεις του θα παραμείνουν έκτοτε κλασικές με πρώτη αυτή του "Ματωμένου Γάμου". Μετέφρασε πολλούς συγγραφείς και συγκεκριμένα από τα ισπανικά τους Λόρκα, Λοπε δε Βέγα και Ραμόν δελ Βάλιε-Ινκλάν,από τα γαλλικά, τον Ζενέ και από τα αγγλικά τον Τ. Ουιλλιαμς, Ε. Ο΄Νηλ, Α.Μακ Λης, Σων Ο΄Κέιζυ, Αύγουστο Στρίντμπεργκ, Κρίστοφερ Φράυ και άλλους. Το 1944 μετέφρασε ("Φιλολογικά Χρονικά") το ποίημα "Νυχτερινό Τραγούδι" του Λόρκα. Μετέφρασε επίσης τα έργα: "Ματωμένος Γάμος" (1948), "Το σπίτι της Μπερνάντα Αλμπα" (1945) του Φ. Λόρκα, "Ο πατέρας" του Στρίνμπεργκ (1962) και "Ταξίδι μακριάς ημέρας μέσα στη νύχτα" του Ο' Νηλ (1965). Ολα τα έργα αυτά ανεβάστηκαν από το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Τέχνης. Συνεργάστηκε επίσης με τα περιοδικά "Νέα Εστία", "Τράμ", "Μακεδονικές Ημέρες", "Μικρό Τετράδιο", "Τα Νέα Γράμματα", "Φιλολογικά Χρονικά", "Ρυθμός" και "Καλλιτεχνικά Νέα". Επίσης, σε συνεργασία του με την ελληνική ραδιοφωνία, σκηνοθέτησε διάφορα θεατρικά έργα.
Μεγάλη προσφορά έχει ο ποιητής σαν στιχουργός στο ελληνικό τραγούδι, στο οποίο αφιερώθηκε σε μεγάλο βαθμό μετά την "Αμοργό". Συνεργάστηκε στενά με κορυφαίους Ελληνες συνθέτες. Στίχους του μελοποίησαν οι Μ. Χατζιδάκις, Μ. Θεοδωράκης, Στ. Ξαρχάκος, Δ. Μούτσης, Λ. Κελαηδόνης, Χ. Χάλαρης κ.α. σε κορυφαίες δημιουργίες και επιτυχίες ("Αθανασία", "Της γής το χρυσάφι", "Ρεμπέτικο", "Αρχιπέλαγος", "Πήρες το μεγάλο δρόμο", "Πορνογραφία", "Λαϊκή Αγορά", "Η μικρή Ραλλού", "Μια γλώσσα μια πατρίδα", "Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου", "Η νύχτα", "Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά","Αντικατοπτρισμοί", "Τα κατά Μάρκον", "America America" κ.α.). Ιδιαίτερη σχέση και συνεργασία ανέπτυξε ο ποιητής με τον Μ. Χατζιδάκι και μάλιστα για μεγάλο διάστημα μέχρι και το θανατό του ήταν επίλεκτο μέλος της ομάδας Xατζιδάκι, Eλύτη, Tσαρούχη, Mποσταντζόγλου και Αργυράκη.
Με της υψηλής ποιότητας και μεστή ποίησή του, ο Ν. Γκάτσος καθιερώθηκε σαν κορυφαίος στιχουργός της ελληνικής έντεχνης μουσικής. Χαρακτηριστικά, αξέχαστοι θα μείνουν οι στίχοι του, που μελοποιήθηκαν από τον Μ. Χατζηδάκη, από το "Ματωμένο Γάμο", "Χάρτινο το Φεγγαράκι" και "Πάει ο καιρός":
"Πάει ο καιρός πάει ο καιρός
που ήταν ο κόσμος δροσερός
και καθ' αυγή ξεκινούσε μια πληγή
για να ποτίσει όλη τη γη..."
Μάλιστα, το γεμάτο νόημα αυτό τραγούδι, απαγορεύτηκε από τη δικτατορία. Μετά την πτώση της, το 1974, ο ποιητής όμως θα απαντήσει:
"Ήρθε ο καιρός ήρθε ο καιρός
πάνου στου κόσμου την πληγή
ήρθε ο καιρός ήρθε ο καιρός
να ξαναχτίσετε τη γη..."
Ο Ν. Γκάτσος πέθανε στις 12 Μαϊου 1992 και τάφηκε στην Ασέα. Θα μείνει για πάντα σαν ο κατ' εξοχήν εκφραστής του ελληνικού ποιητικού υπερρεαλισμού και σαν μια εξέχουσα μορφή του ελληνικού ποιοτικού τραγουδιού.

Μπράβο νεοφιλεύθεροιεθνικοσοσιαΛΗΣΤΕΣ...

2010-04-29T11:18:00.007+03:00

Ορδές μεταναστών φαίνεται να έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση στη χώρα μας, αφού δεν είναι λίγοι αυτοί που σκέφτονται να ξενιτευτούν ή το έχουν κάνει ήδη, με την ελπίδα καλύτερων συνθηκών εργασίας και διαβίωσης στις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.
Σύμφωνα με στοιχεία του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Σάββα Ρομπόλη, όπως δημοσιεύονται στη Realnews, κατά την τελευταία δεκαετία την Ελλάδα έχουν εγκαταλείψει ήδη 850.000 Έλληνες με σκοπό να εργαστούν σε Ευρωπαϊκές χώρες, στην Αμερική και τον Καναδά, ενώ χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως αν και σκέφτονται τον επαναπατρισμό τους, τελικά τον αναβάλλουν λόγω των ασταθών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα.
Όπως εξηγεί ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ Σ. Ρομπόλης : «H Eλλάδα μοιάζει να διώχνει τα παιδιά της καθώς οι χιλιάδες Έλληνες υψηλής τεχνικής εξειδίκευσης που εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό δεν μπορούσαν να απορροφηθούν από το καθυστερημένο τεχνολογικά οικονομικό σχηματισμό της χώρας μας, όπως είναι η ελληνική οικονομία».
Μάλιστα όπως τονίζει ο ίδιος, στην εφημερίδα: « όσο πιο υψηλά προσόντα αποκτούν οι εν δυνάμει εργαζόμενοι, τόσο πιο πιθανό είναι γι’ αυτούς να επιλέξουν να εργαστούν σε ξένο κράτος παρά στην Ελλάδα».
Σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε στο Μόναχο τον Ιανουάριο, τα τελευταία 2 χρόνια ο αριθμός των Ελλήνων που επέλεξαν τη Γερμανία ανέρχεται σε 12.000, ενώ όπως επισημαίνει ο γραμματέας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Γερμανίας, κ. Μανώλης Ανέστης «η άφιξη τους δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη». Επιπλέον υπολογίζεται πως τα τελευταία επτά χρόνια από τη Γερμανία έχουν περάσει σχεδόν 100.000 Έλλήνες, οι οποίοι είτε εργάστηκαν και επέστρεψαν στην Ελλάδα είτε εγκαταστάθηκαν σε κάποια άλλη χώρα.
Δεν είναι λίγοι και αυτοί όμως, που επιλέγουν το Βέλγιο για να κάνουν μια καινούργια αρχή, παρά τις παρόμοιες οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα. Αύξηση του ελληνικού πληθυσμού υποστηρίζει πως έχει παρατηρήσει η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Βελγίου,κα. Ευδοξία Πάντα σύμφωνα με την οποία, στο Βέλγιο καταφθάνουν κατά κύριο λόγο επιστήμονες, που αναζητούν εργασία σε τράπεζες, ερευνητικά κέντρα και εταιρείες καθώς και εργάτες, που σε αρκετές περιπτώσεις βρίσκουν εργασία που θα μπορούσαν να έχουν βρει και στην Ελλάδα.
Παρόμοιο στη σύσταση του φαίνεται να είναι και το εργατικό δυναμικό που καταφθάνει στην Ελβετία από τη χώρα μας, αφού όπως εξηγεί ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων και Κοινοτήτων μεταναστών Ελβετίας, κ. Παύλος Παυλίδης στην Realnews: «είναι βέβαιο πως όσοι έρχονται αναζητούν την καλύτερη δυνατή επαγγελματική αποκατάσταση τους».
Ενδεικτικό της αυξημένης τάσης για μετανάστευση που επικρατεί στην Ελλάδα είναι τα σχεδόν 76.000 βιογραφικά που έχουν υποβληθεί στην ιστοσελίδα Eures από Έλληνες πολίτες σε εργοδότες του εξωτερικού, ενώ η χώρα μας έρχεται 14η ανάμεσα στις 30 και πλέον χώρες από τις οποίες προέρχονται τα περισσότερα βιογραφικά σημειώματα. Οι τομείς εκείνοι που απορροφούν Έλληνες και ξένους μετανάστες είναι κυρίως ο νομικός, ο διοικητικός και ο οικονομικός και ακολουθούν εκείνοι του μάρκετινγκ και των ξενοδοχοϋπάλληλων.
Αντιπροσωπευτικά είναι και τα αποτελέσματα σχετικής διαδικτυακής έρευνας της MANPOWER, βάσει της οποίας 9 στους 10 Έλληνες δηλώνουν πρόθυμοι να μεταναστεύσουν। Το 40% των ερωτηθέντων έχει ήδη αλλάξει τόπο κατοικίας για εργασιακούς λόγους, ενώ 3 στους 10 δηλώνουν πως έχουν μετακομίσει σε κάποια ξένη χώρα. Τα κίνητρα που ωθούν στη μετανάστευση, είναι αρχικά οι υψηλές απολαβές (88%), οι καλύτερες προοπτικές απασχόλησης (72%) και η ευκαιρία για ανάπτυξη της σταδιοδρομίας (67,5%).

Νόμος …4000» με θύμα εργαζόμενο μακρυμάλλη!

2009-11-02T10:41:00.001+02:00

Ιδιωτική εταιρία στη Θεσσαλονίκη απέλυσε εργαζόμενο επειδή αρνήθηκε να συμμορφωθεί στις συστάσεις των διευθυντών του να…κουρευτεί! Ο νεαρός υπάλληλος προσέφυγε στη Δικαιοσύνη για προσβολή της προσωπικότητάς του, αλλά το Πρωτοδικείο με την υπʼ αριθμόν 21178/2009 απόφασή του δικαίωσε την εταιρεία!O νεαρός υπάλληλος κατέφυγε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, ζητώντας να ακυρωθεί η απόλυσή του, επειδή προσβάλλει την προσωπικότητά του και είναι καταχρηστική.  Στην εν λόγω εταιρία δούλευε επί δέκα χρόνια ακολουθώντας κατά γράμμα την πολιτική της, που ήθελε τους εργαζόμενους να εμφανίζονται πάντα καθαροί, περιποιημένοι, ευπρεπείς και χωρίς ιδιαίτερες παρεκκλίσεις από ένα αποδεκτό κατά την κοινή αντίληψη στάνταρ εμφάνισης. Ξαφνικά οι προϊστάμενοί του διαπίστωσαν ότι τα μαλλιά του είχαν μακρύνει και το μήκος τους ήταν μεγαλύτερο από το «επιτρεπτό». Στην αρχή τού έκαναν φιλικές και ευγενικές παραινέσεις να κουρευτεί. Ο νεαρός, όμως, τις αγνόησε. Κατόπιν, οι προϊστάμενοι και ο διευθυντής του, βλέποντας ότι δεν «συμμορφώνεται», προχώρησαν σε έγγραφες συστάσεις και επιπλήξεις. Ο νεαρός υπάλληλος επέμενε στην άρνησή του να κουρευτεί. Αυτό είχε ως συνέπεια η αναπληρώτρια διευθύντρια της επιχείρησης να του επιδώσει επιστολή με την οποία του ζητούσε να προσαρμόσει την εμφάνισή του στις «απαιτήσεις της επιχείρησης», μέσα σε 24 ώρες. Μάλιστα τον προειδοποιούσε ότι, σε περίπτωση που δεν συμμορφωνόταν, θα προχωρούσε σε καταγγελία της σύμβασης. Την επόμενη ημέρα ο νεαρός υπάλληλος εμφανίστηκε, πάλι ακούρευτος, αλλά βρήκε τις πόρτες της επιχείρησης κλειστές. Πήγαινε καθημερινά για μία εβδομάδα στην εργασία του, αλλά επειδή δεν είχε κουρευτεί δεν του επέτρεπαν να εργαστεί. Ο υπάλληλος απέστειλε εξώδικο στην εταιρεία καλώντας την «να ανασκευάσει τη στάση της απέναντί του ως έκφραση έμπρακτης συγγνώμης και να τον δεχτεί να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του περιστέλλοντας κάθε έκφανση καταχρηστικής συμπεριφοράς». Η επιμονή του υπαλλήλου, όμως, να μην κουρευτεί είχε ως συνέπεια να απολυθεί από τη δουλειά του. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης που δίκασε την υπόθεση, με την υπʼ αριθμόν 21178/2009 απόφασή του δικαίωσε την εταιρεία. Ο νεαρός υπάλληλος έφυγε από τη δίκη απογοητευμένος, καθώς... πήγε για μαλλί και έφυγε κουρεμένος.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα «Μακεδονία της Κυριακής»

Το πρώτο φιλολαϊκό μέτρο...!

2009-10-19T19:00:00.004+03:00

Να επανεξετάσει το θέμα των τεκμηρίων για τα σκάφη αναψυχής, με στόχο την κατάργησή τους, δεσμεύτηκε η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κυρία Λούκα Κατσέλη, η οποία έκοψε και την κορδέλα των εγκαινίων στο 31ο Διεθνές Ναυτικό Σαλόνι.

«...βρίσκομαι σε συνεννόηση με τον υπουργό Οικονομικών, προκειμένου να προωθήσουμε την κατάργηση της εφάπαξ έκτακτης εισφοράς για τους ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής και τον ετήσιο ειδικό φόρο για τα επαγγελματικά και ιδιωτικά σκάφη αναψυχής», δήλωσε η κ. Κατσέλη.

Ρε μάγκα μου κάτι κρουαζιέρες (στην τράκα) που θα κάνουν τα πράσινα λαμόγια....!!!

H δίκη του Mall;!!!

2009-09-24T20:55:00.001+03:00

Είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο της τελευταίας 20ετίας - και το πιο κρυφό. Ίσως γιατί σε αυτό εμπλέκονται δύο πρωθυπουργοί, επτά υπουργοί και ο πιο πλούσιος Έλληνας στον κόσμο... Η υπόθεση του Mall Athens, του «μεγαλύτερου αυθαίρετου της Ευρώπης», επρόκειτο να εκδικασθεί σε τελευταίο βαθμό από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στις 8 Μαΐου. Αλλά για μία ακόμα φορά η υπόθεση πήρε αναβολή. Μυστηριωδώς (;), ακόμα και η ύπαρξη της δίκης αποσιωπείται από τα ΜΜΕ.Όπως άλλωστε συμβαίνει εδώ και 9 χρόνια που το σκάνδαλο του Mall βρίσκεται σε εξέλιξη. Ίσως γιατί στη δίκη του Mall διακυβεύεται κάτι πολύ σημαντικό. Αν η πλευρά Λάτση χάσει, το Mall θα πρέπει να... κατεδαφισθεί ή έστω η εταιρεία Lamda να καταβάλει στο Δημόσιο πρόστιμα για κάθε αυθαίρετο τετραγωνικό (από τα 75.000...)! Οι άδειες των δεκάδων καταστημάτων και των κινηματογράφων θα ανακληθούν ή δεν θα ανανεωθούν ξανά. Οι λιγοστοί πολίτες του Μαρουσιού που πριν από 8 χρόνια ξεκίνησαν τον δικαστικό αγώνα θα έχουν κερδίσει τον Λάτση, τον Σημίτη, τον Καραμανλή... Όμως, εδώ παίζεται κάτι πιο μεγάλο κι από το ίδιο το σκάνδαλο. Εδώ είναι το μυστικό: Το 2003, η τότε κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το «πρόβλημα» με την αντισυνταγματικότητα του Mall, σκαρφίστηκε ένα τέχνασμα ώστε να περνάει αντισυνταγματικές διατάξεις χωρίς να μπορεί το ΣτΕ να τις κρίνει. Από τότε, η εξωφρενική πατέντα δουλεύει συνέχεια, στην ουσία καταργώντας το ΣτΕ: χθες εκτροπή Αχελώου, σήμερα Βοτανικός, αύριο ίσως Ασωπός. Αυτό διακυβεύεται στη δίκη του Mall: Θα επιβιώσει το ΣτΕ, η μόνη δημόσια αρχή που μπορεί να σταματάει τις εκάστοτε κρατικές αυθαιρεσίες; Ή θα χάσουμε οι πολίτες ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα προστασίας που μας απέμεινε....Αν θέλετε η δίκη του Mall να πάψει να είναι μυστικό, αν θέλετε να σπάσει επιτέλους η ομερτά των ΜΜΕ, μάθετε περισσότερα (με ντοκουμέντα και υλικό που αποδεικνύει τα παραπάνω και για πρώτη φορά δημοσιεύεται) στό http://www.facthemall.gr/. και φυσικά διαδώστε αυτό το μήνυμα...

Πάλι τα ίδια ρε τσογλάνιαααα;!!!

2009-09-12T10:22:00.003+03:00

«Στον Ευαγγελισμό με πολλαπλές κακώσεις και τρύπα στον πνεύμονα» έστειλε η ομάδα Δέλτα τον 27χρονο που συνέλαβε την Πέμπτη το βράδυ στα Εξάρχεια. Ο συνήγορός του, κ.Παπαδάκης, καταγγέλλει στο tvxs τον άγριο ξυλοδαρμό που έλαβε χώρα και περιγράφει τις κινήσεις που θα ακολουθήσει ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Σε τραγικό θύμα αστυνομικών της ομάδας Δέλτα – οι οποίοι πραγματοποίησαν επιχείρηση στα Εξάρχεια το βράδυ της Πέμπτης – μετατράπηκε 27χρονος ο οποίος δέχθηκε άγρια επίθεση από τους αστυνομικούς. «Οι αστυνομικοί σε μια έκρηξη αδικαιολόγητης βαρβαρότητας, έδεσαν τον πελάτη μου σε ένα δέντρο, και στην συνέχεια άρχισαν να τον χτυπούν με μανία. Τον πέταξαν στο έδαφος, τον κλοτσούσαν αλύπητα στο στήθος και ως αποτέλεσμα, όχι μόνο του προκάλεσαν πολλαπλά κατάγματα στα πλευρά, αλλά επέφεραν και ένα τραύμα που κόντεψε να του κοστίσει τη ζωή: μια τρύπα στον πνεύμονα, που προκλήθηκε όταν ένα σπασμένο πλευρό τρύπησε το ζωτικό αυτό όργανο», καταγγέλλει ο δικηγόρος, κ.Παπαδάκης. Στη συνέχεια, οι αστυνομικοί συνέλαβαν το νεαρό, γεγονός που ο κ.Παπαδάκης χαρακτηρίζει ως «αυθαίρετη σύλληψη, καθώς οι ίδιοι οι αστυνομικοί κατέθεσαν ότι η ομάδα των νεαρών που τους πετούσε πέτρες και ξύλα φορούσε κράνη, και κατά συνέπεια ήταν αδύνατον να δουν τα πρόσωπα των δραστών». Παρά το γεγονός αυτό, οι αστυνομικοί ισχυρίζονται ότι ο 27χρονος πράγματι συμμετείχε στα επεισόδια, και μάλιστα, του αποδίδουν κακουργηματικές ενέργειες, όπως κατοχή εκρηκτικών και βομβών μολότοφ. «Η εν λόγω κατηγορία είναι ψευδής», συνεχίζει ο κ.Παπαδάκης. «Οι καταστηματάρχες και οι κάτοικοι της περιοχής θα καταθέσουν στην ακροαματική διαδικασία ότι στην οδομαχία με τους αστυνομικούς δεν εκτοξεύθηκαν καν μολότοφ!» Πώς δικαιολογείται, συνεπώς, η σύλληψη του εν λόγω νεαρού; «Οι αστυνομικοί επέλεξαν στην τύχη πέντε ανθρώπους που δεν αναμίχθηκαν στα επεισόδια – απόδειξη το γεγονός ότι δεν φορούσαν ούτε κράνη, ούτε είχαν καλυμμένο το κεφάλι τους – και τους επιτέθηκαν με απίστευτη βαρβαρότητα, με αποκορύφωμα το βαρύτατο ξυλοδαρμό του πελάτη μου», απαντά ο κ.Παπαδάκης. «Εμείς οι δικηγόροι επισκεπτόμαστε τους πελάτες μας στα... νοσοκομεία» «Τους τελευταίους μήνες, εμείς οι δικηγόροι επισκεπτόμαστε τους συλληφθέντες πελάτες μας – όχι πια στα κρατητήρια – αλλά στα νοσοκομεία», καταγγέλλει ο κ.Παπαδάκης, φανερώνοντας την έκταση που έχει πλέον λάβει η αστυνομική βία. «Κάθε φορά που δέχομαι κλήση για υποστήριξη κάποιου νέου κατηγορουμένου, ρωτάω: είναι υγιής ή νοσηλεύεται;» σχολιάζει, προσθέτοντας ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ο νέος θα βρίσκεται πολυτραυματίας σε κάποιο νοσοκομείο. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, αποτελεί η μετέπειτα συμπεριφορά της ηγεσίας της αστυνομίας: ενώ σύμφωνα με το νόμο έχει υποχρέωση να διενεργεί ιατροδικαστική εξέταση, ώστε να εξετασθούν τα αίτια των τραυμάτων του συλληφθέντα, η ηγεσία της αστυνομίας κάνει κυριολεκτικά «τα στραβά μάτια». «Έπρεπε εγώ ο ίδιος να καταθέσω μήνυση και αίτημα για διενέργεια ιατροδικαστικής εξέτασης, ώστε να κινηθεί η εν λόγω διαδικασία», καταγγέλλει ο κ.Παπαδάκης. Αυτό είναι το πρώτο βήμα, για να υπάρχει έστω και η πιθανότητα να πληρώσουν εν τέλει οι ένοχοι. «Δεν αυταπατώμαι, ωστόσο», συνεχίζει ο κ.Παπαδάκης. «Η υπόθεση Ζαρντινιέρα έδειξε ότι οι ένοχοι στην Ελλάδα πέφτουν στα μαλακά. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά η καταστολή παραμένει ίδια και μάλιστα εντείνεται», καταλήγει ο κ.Παπαδάκης.

Και τώρα μπορείτε να πα να γαμηθείτε!

2009-09-04T08:33:00.003+03:00

Κοιτάξτε πολύ καλά,τα πρόσωπα των δυο πολιτικών αρχηγών του Πασοκ και της Νέας Δημοκρατίας,που εικονίζονται στην παραπάνω φωτογραφία Τους βλέπετε να έχουν τίποτε να χωρίσουν;;; Τους βλέπετε να διαφωνούν σε κάτι;;; Τους βλέπετε να ενδιαφέρονται για κάτι περισσότερο από την πάρτη τους και το αν θα συνεχίσουν να κυβερνούν;;;

Σκατά στα μούτρα μας!

2009-08-30T09:06:00.002+03:00

Έκθεση-κόλαφος του ΟΗΕ για το κέντρο μεταναστών στην Λέσβο Οι επιθεωρητές της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) χαρακτήρισαν "απαράδεκτες" τις συνθηκες κράτησης των μεταναστών στο κέντρο υποδοχής στην Παγανή Λέσβου. Κλιμάκιο του διεθνούς Οργανισμού επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις στις αρχές της εβδομάδας και το πόρισμα του είναι καταπέλτης για τις ελληνικές Αρχές.
"Περισσότεροι από 850 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και 200 ασυνόδευτα παιδιά, στην πλειοψηφία τους από το Αφγανιστάν, κρατούνται υπό άθλιες συνθήκες στην Παγανή", αναφέρει το πόρισμα που μεταφέρει με τα μελανότερα χρώματα τις συνθήκες κράτησης.
"Ενα δωμάτιο στεγάζει περισσότερες από 150 γυναίκες και 50 βρέφη, πολλά από τα οποία πάσχουν από ασθένειες που οφείλονται στο συνωστισμό και την έλλειψη συνθηκών υγιεινής του κέντρου".
"Το προσωπικό της UNHCR χαρακτήρισε την κατάσταση του κεντρου απαράδεκτη", δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ, Αντρέι Μάχετσιτς, σημειώνοντας πως στοιβάζονται 800 άνθρωποι σε ένα κέντρο, χωρητικότητας 250-300 ανθρώπων.
Οι επιθεωρητές επισκέφτηκαν το κέντρο στις αρχές της εβδομάδας και σύμφωνα με τον Αντρέι Μάχετσιτς, "υπέστησαν σοκ από την κατάσταση που επικρατεί στην εγκατάσταση".
Ο Μάχετσιτς πρόσθεσε ότι έλαβε διαβεβαιώσεις από τις ελληνικές Αρχές ότι μέχρι το τέλος του μήνα (Σ.Σ Αύγουστο;)όλα τα ασυνόδευτα παιδιά θα μεταφερθούν σε άλλες ειδικά διαμορφωμένες εγκαταστάσεις.
Ο ίδιος σημείωσε πως "η κατάσταση στην Παγανή είναι ενδεικτική των ευρύτερων προβλημάτων που σχετίζονται με την παράνομη μετανάστευση και το σύστημα ασύλου της Ελλάδας". Θυμίζει δε ότι τον περασμένο χρόνο η UNHCR έκανε συγκεκριμένες προτάσεις για την αναμόρφωση του συστήματος στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν προτάσεις για την προστασία των ασυνόδευτων παιδιών. "Μεχρι σήμρα οι προτάσεις αυτές δεν έχουν εφαρμοσθεί", τόνισε ο αξιωματούχος του ΟΗΕ.

Απαράδεκτη λογοκρισία!!!

2009-07-26T08:24:00.003+03:00

46 χρόνια μετά την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και 35 από την πτώση της χούντας, η κυβέρνηση αποφάσισε να λογοκρίνει τον σκηνοθέτη του «Ζ» Κώστα Γαβρά, για να ικανοποιήσει την... ιεραρχία της ορθόδοξης εκκλησίας!
Την «πέτρα του σκανδάλου» αποτέλεσαν σκηνές από ένα βίντεο του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, το οποίο αποτελεί τμήμα μιας ταινίας, συνολικής διάρκειας 13 λεπτών, η οποία προβάλλεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης και παρουσιάζει την ιστορία των κτιρίων του Ιερού Βράχου. Στο επίμαχο βίντεο εμφανίζονται ανδρικές φιγούρες που σφυροκοπούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και οι οποίες κατά την Εκκλησία της Ελλάδας παραπέμπουν σε ορθόδοξους ιερείς. Η εν λόγω εικόνα συνοδεύεται από ένα ακουστικό μήνυμα που αναφέρει τα ακόλουθα ιστορικά στοιχεία: «Οι νέες αντιλήψεις για την τέχνη που επικράτησαν κατά την παλαιοχριστιανική εποχή, οδήγησαν στην καταστροφή πολλών έργων τέχνης σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο». Αν και το γεγονός της καταστροφής αρχαίων γλυπτών από μέλη της παλαιοχριστιανικής κοινωνίας είναι επιστημονικώς τεκμηριωμένο, η Εκκλησία της Ελλάδος αντέδρασε στην προβολή αυτής της «σκηνής» στο βίντεο του Γαβρά, μέσα στη γυάλινη αίθουσα του Μουσείου της Ακρόπολης.Απαίτησε μάλιστα από το Υπουργείο Πολιτισμού να λογοκρίνει τον κ.Γαβρά και να «κόψει» τις σκηνές που αναφέρονται στα «σκοτεινά» αυτά σημεία της ιστορίας. Επίσημη ανακοίνωση από την πλευρά του υπουργείο Πολιτισμού δεν υπάρχει. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσιεύματα στις εφημερίδες «Βήμα» και «Ελευθεροτυπία», τόσο ο υπουργός, Αντώνης Σαμαράς, όσο και ο πρόεδρος του Μουσείου, καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής, φέρονται να έχουν συμφωνήσει στην αφαίρεση των συγκεκριμένων σκηνών, με το σκεπτικό ότι το νέο Μουσείο της Ακρόπολης θα πρέπει «να λειτουργεί ενοποιητικά χωρίς να υπάρχουν παρερμηνείες». Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η «Ελευθεροτυπία», ο κ.Παντερμαλής επιβεβαίωσε ότι θα αφαιρεθεί το κομμάτι που δείχνει να ανεβαίνουν χριστιανοί σε σκάλα πάνω στο μνημείο και να καταστρέφουν τις μετόπες, ωστόσο θα παραμείνει αυτούσιο το κείμενο που αφηγείται τα ιστορικά γεγονότα. Ο λόγος που ανέφερε ο κ.Παντερμαλής είναι ότι «κάποιους αυτή η σκηνή τους ενόχλησε», «όπως κάποιους άλλους μπορεί να ενοχλήσει μια μαγική σφαίρα που εκθέτουμε, η οποία βρέθηκε στις υπώρειες της Ακρόπολης».

Λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα χαρακτήρισε ο διεθνής Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, το «ψαλίδισμα» που έγινε στη 13 λεπτών ταινία του , η οποία προβάλλεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Το σημείο της ταινίας που «ενόχλησε» ήταν η σκηνή που εμφανίζονται ανδρικές φιγούρες να σφυροκοπούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και οι οποίες παραπέμπουν σε ορθόδοξους ιερείς.
Ο Κώστα Γαβράς από το Παρίσι δήλωσε :«Βρίσκω πολύ λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα, μια χώρα που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αυτό που συνέβη: το να υποκύψει δηλαδή η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να προβεί σε αυτήν την πράξη παρέμβασης σ' ένα φίλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα. Ο,τι απεικονίζεται σε αυτό το μικρό φίλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Αναφέρεται στις καταστροφές που έχει υποστεί ανά τους αιώνες το μνημείο, από τους ανθρώπους. Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν αρκετές καταστροφές στα μνημεία και στα γλυπτά για διάφορους λόγους, ορισμένες φορές επειδή απλώς τους είχε σκανδαλίσει η γύμνια των αγαλμάτων. Η ιδέα του φιλμ ήταν να διατρέξουμε τις καταστροφές που έχει υποστεί το μνημείο από το ανθρώπινο χέρι για να φτάσουμε και στη μέγιστη καταστροφική πράξη του Ελγιν. Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε, άλλωστε, το μνημείο ήταν από τους ανθρώπους. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι καταστροφικές παρεμβάσεις ίσως η Ακρόπολη να είχε παραμείνει όπως ήταν στην εποχή του Περικλή, πριν από 2.500 χρόνια. Οσο για τις αντιδράσεις των εκπροσώπων της Εκκλησίας, δεν με ξαφνιάζουν. Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει απ' όλες αυτές τις μικρότητες... Λυπάμαι πολύ!»

Μεγάλεεε...μακάκα!

2009-07-21T18:44:00.001+03:00

Αφού ξεκίνησε με τις δηλώσεις του για το Σκοπιανό και για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης πήρε θέση και περί των ιατρικών, λέγοντας ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να δεχθεί ότι η νέα γρίπη μεταδίδεται με τη μεταλαβιά! «Εμείς δε δεχόμαστε, σε καμιά περίπτωση, ότι μπορεί να μεταδοθούν τα μικρόβια της νέας γρίπης, μέσω της θείας κοινωνίας», δήλωσε ο Μητροπολίτης Άνθιμος. Όπως επεσήμανε «από την πλευρά της πίστης, η Εκκλησία δεν μπορεί να δεχθεί κάτι τέτοιο. Είναι σα να λέμε ότι δεν θα χρησιμοποιούμε κουτάλια στα σπίτια μας ή στα εστιατόρια, διότι μπορεί να μεταδοθεί η γρίπη. Δεν θα μας βλάψει η Θεία Κοινωνία. Η πίστη μας μάς υπαγορεύει να λέμε ότι δεν φοβούμαστε κάτι τέτοιο», δήλωσε προς τους δημοσιογράφους ο κ. Άνθιμος, ο οποίος δεν επικαλέστηκε μόνο τα θέσφατα της εκκλησίας για να περάσει το μήνυμα, αλλά και της επιστήμης. «Τα κοχλιάρια, δηλαδή τα κουταλάκια με τα οποία μεταλαβαίνουμε, είναι ασημένια και σύμφωνα με γνωμοδότηση των επιστημόνων, αν υπάρχουν μικρόβια, χάνονται στο ασήμι. Αυτό γι’ αυτούς που θέλουν τη λογική», δήλωσε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Υστερόγραφο της Μητρόπολης Ο λόγος για τον οποίο είχε καλέσει τους δημοσιογράφους ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, ήταν για να κάνει δηλώσεις για το θέμα της ονομασίας της FYROM. «Η Μακεδονία είναι Ελλάδα και η Ελλάδα είναι Μακεδονία, ο ελληνικός λαός δε θέλει η λέξη Μακεδονία να περιλαμβάνεται στην ονομασία των Σκοπίων ούτε με γεωγραφικό προσδιορισμό ούτε ως παράγωγο», επανέλαβε και αυτή τη φορά, ο κ. Άνθιμος. Ωστόσο, ενδιαφέρον παρουσιάζει το υστερόγραφο στο δελτίο τύπου, το οποίο απέστειλε η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, με αφορμή τις δηλώσεις του κ. Άνθιμου, το οποίο έχει αποδέκτες τους δημοσιογράφους και όσους έχουν ενστάσεις περί των λεγομένων του για το όνομα της FYROM: «Υ.Γ. Εάν μερικοί, ελάχιστοι πιστεύω, συμπατριώτες μας, δημοσιογράφοι, σχολιογράφοι και άλλοι, έχουν κάποια ένσταση για τον αγώνα που διεξάγει για την Μακεδονία ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, και για την παρούσα τοποθέτηση, ας ερωτήσουν αναδιφώντας την ιστορία, τις δεκάδες των ορθοδόξων Ιεραρχών, Μητροπολιτών Θεσσαλονίκης και Μακεδονίας, που εθυσιάσθησαν, εσφάγησαν ή απηγχονίσθησαν, υπερασπιζόμενοι τα ποίμνιά τους, την ορθόδοξη ελληνική πίστη και την ελληνικότητα της Μακεδονίας».

Αναδημοσιεύω ανάρτηση απο το Indymedia

2009-07-07T21:02:00.002+03:00

Ο ΟΤΕ απέστειλε εξώδικο στο Εθνικό Δίκτυο Ερευνας και Τεχνολογίας, με το οποίο του ζητάει να διακόψει εντός πέντε ημερών την πρόσβαση που έχει αποκτήσει το Athens Indymedia στο δίκτυο οπτικών ινών του Οργανισμού. Σε διαφορετική περίπτωση ο ΟΤΕ επισημαίνει ότι θα προβεί στην άσκηση παντός νόμιμου δικαιώματός του.

"Λίγες ημέρες έπειτα από την αμφιλεγόμενη γνωμοδότηση του απελθόντος εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά αναφορικά με την ανωνυμία των bloggers, ένα ακόμα περιστατικό έρχεται να επιβεβαιώσει ότι κάτι τρέχει με το Ιντερνετ. Ο ΟΤΕ απέστειλε εξώδικο στο Εθνικό Δίκτυο Ερευνας και Τεχνολογίας, με το οποίο ουσιαστικά τού ζητάει να διακόψει εντός πέντε ημερών (!) την πρόσβαση που έχει αποκτήσει το αντιεξουσιαστικό portal Athens Indymedia στο δίκτυο οπτικών ινών του οργανισμού. Σε διαφορετική περίπτωση ο ΟΤΕ επισημαίνει ότι θα προβεί στην άσκηση παντός νόμιμου δικαιώματός του - με ό,τι συνεπάγεται το τελευταίο. Στο εξώδικο παρατίθεται απόσπασμα από κοινοβουλευτική ερώτηση του βουλευτή Σερρών του ΛΑΟΣ Ηλία Πολατίδη (της 18ης Ιουνίου) που καταγγέλλει ότι «το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο επιτρέπει την πρόσβαση σε τρίτον που εμφανίζεται με την ιστοσελίδα Indymedia Athens, ο οποίος προβαίνει στη χρήση των συγκεκριμένων ινών και γενικότερα του συγκεκριμένου δικτύου για σκοπούς οι οποίοι δεν έχουν ουδεμία σχέση με την έρευνα και την εκπαίδευση». Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΟΤΕ προχώρησε στην κοινοποίηση του εξωδίκου και στην «Κοινωνία της Πληροφορίας», και στον υπουργό Ανάπτυξης, και στον υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών. Ο οργανισμός θεωρεί ότι γίνεται εσφαλμένη χρήση του δικτύου του, διότι είχε συνάψει συμφωνία με το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας και Τεχνολογίας να διατεθεί μέρος του δικτύου των οπτικών ινών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο για εκπαιδευτικούς λόγους και αντ’ αυτού το Πολυτεχνείο διέθεσε ηλεκτρονικούς πόρους στο Indymedia. Το ζήτημα του Indymedia απασχολεί έντονα τη διοίκηση του οργανισμού, διότι έφτασε στο κοινοβούλιο διά της ερώτησης του κ. Πολατίδη (ο οποίος ανταποκρίθηκε θετικά σε σχετική, λίαν παρατεταμένη καμπάνια της εθνικιστικής εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος»). Επιπλέον, πολύς λόγος για τον προαναφερθέντα διαδικτυακό τόπο έγινε το ματωμένο Δεκέμβρη του 2008. Το Indymedia είθισται να «χρεώνεται» το συντονισμό της δράσης των αντιεξουσιαστών και των κουκουλοφόρων, και την ανάρτηση άρθρων και ειδήσεων από τον ευρύτερο χώρο της αναρχίας και της μαχόμενης -ενίοτε και της ένοπλης- Αριστεράς. Οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες".

Αχ ρε σανίδα που σας χρειάζεται!!!

2009-07-03T19:10:00.008+03:00

Σύμφωνα με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου οι επικοινωνίες μέσω του διαδικτύου δεν καλύπττονται από το απόρρητο όπως ορίζεται στο άρθρο 19 του Συντάγματος. Αυτό σημαίνει ότι οι κάθε λογής αρχές έχουν ελeύθερη πρόσβαση στο περιεχόμενο των e- mail, τα chat, τις συνομιλίες μέσω Skype, τις συναλλαγές κλπ, ακόμη και στους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών.
Ας σημειωθεί ότι ο Ποινικός Κώδικας θεωρεί την παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών εγκληματική πράξη. Η κατάργηση του απόρρητου στο ίντερνετ αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και είναι αντίθετη με όλες τις σχετικές διατάξεις της Ευρωπαικής Ενωσης. Στην προσπάθεια του να αναιρέσει όσα δημοκρατικά κεκτημένα μπορεί πριν αποχωρήσει από τον Αρειο Πάγο(συνταξιοδοτείται την 1η Ιουλίου) ο κ. Σανιδάς αποφασίζει και διατάσσει ότι η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων δεν έχει την δυνατότητα να ελέγξει αν η απόφαση είναι νόμιμη ή παράνομη. Η γνωμοδότηση, στην οπόια ειδική μνεία γίνεται και στις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις μέσω κινητών οι οποίες συνδέονται με εγκληματικές πράξεις, εξεδόθη μετά από ερώτημα της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής, σχετικά με το απόρρητο της επικοινωνίας μέσω του Internet και ειδικά στις περιπτώσεις κατά τις οποίες σε διάφορες πύλες αναρτώνται υβριστικά ή απειλητικά δημοσιεύματα, φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας κλπ. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, δεν θα απαιτείται άδεια οποιασδήποτε Αρχής (συγκεκριμένα της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, όπως ρητά αναφέρει η γνωμοδότηση) για να μπορούν προανακριτικές, ανακριτικές, εισαγγελικές και δικαστικές αρχές να ζητούν «ηλεκτρονικά ίχνη» εγκληματικής πράξης, όπως υβριστικών ή απειλητικών δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο ή φωτογραφιών παιδικής πορνογραφίας. Η γνωμοδότηση αφορά επίσης τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και τα «εξωτερικά στοιχεία» τους: τα ονοματεπώνυμα και τα στοιχεία συνδρομητών, αριθμοί τηλεφώνων, χρόνος και τόπος κλήσης και διάρκεια συνδιάλεξης θα είναι προσβάσιμα στις αρχές με απλό αίτημά τους στους παροχείς των υπηρεσιών. Η γνωμοδότηση αναφέρει ρητά ότι η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Τηλεπικοινωνιών δεν δικαιούται να ελέγξει το εάν η απόφαση των δικαστικών αρχών για άρση του απορρήτου είναι σύννομη ή όχι, καθώς κάτι τέτοιο θα αποτελούσε «υπέρβαση της δικαιοδοσίας της». Σύμφωνα με την γνωμοδότηση του Γ. Σανιδά: 1) Το απόρρητο των επικοινωνιών δεν καλύπτει την επικοινωνία μέσω του διαδικτύου (Internet) και τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας (ονοματεπώνυμα και λοιπά στοιχεία συνδρομητών, αριθμοί τηλεφώνων, χρόνος και τόπος κλήσεως, διάρκεια συνδιάλεξης κλπ). 2) Οι εισαγγελικές, ανακριτικές και προανακριτικές αρχές, πολύ δε περισσότερο τα Δικαστικά Συμβούλια και τα Δικαστήρια, δικαιούνται να ζητούν από τους παρόχους των υπηρεσιών Επικοινωνίας, μέσω του διαδικτύου (Internet) τα ηλεκτρονικά ίχνη μιας εγκληματικής πράξεως, την ημεροχρονολογία και τα στοιχεία του προσώπου στο οποίο αντιστοιχεί το ηλεκτρονικό ίχνος, από τους λοιπούς δε παρόχους των υπηρεσιών επικοινωνίας τα "εξωτερικά στοιχεία" της επικοινωνίας και ο πάροχος υποχρεούται να τα παραδίδει χωρίς να είναι αναγκαίο να προηγηθεί άδεια κάποιας Αρχής και ιδία της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών. 3) Η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών αλλά και οποιαδήποτε άλλη Ανεξάρτητη Αρχή ούτε νομιμοποιείται ούτε δικαιούται να ελέγξει με οποιονδήποτε τρόπο, αμέσως ή εμμέσως, το εάν η περί άρσεως ή μη του απορρήτου απόφαση των οργάνων της Δικαιοσύνης είναι σύννομη ή όχι. Αυτό κρίνεται από τα ίδια τα όργανα της Δικαιοσύνης. Ούτε όμως περαιτέρω η ρηθείσα Αρχή μπορεί να ελέγξει τους παρόχους υπηρεσιών επικοινωνίας για τη, σε κάθε περίπτωση, συμμόρφωσή τους προς τις αποφάσεις των οργάνων της Δικαιοσύνης. Εάν πράξει τούτο ενεργεί καθ' υπέρβαση της δικαιοδοσίας της.

Πηγή: Ελευθεροτυπία, in.gr

Deir Yassin: Ένας 15 χρονος καλλιτέχνης αφιερωμένος στην Παλαιστίνη

2009-06-30T09:19:00.008+03:00

«Κάποιοι από αυτούς υποτιμούν το σεβασμό που θα έπρεπε να έχει η ραπ, αλλά η ραπ είναι ένας τρόπος να εκφραστείς. Άλλοι άνθρωποι εκφράζονται μέσα από το τραγούδι, άλλοι εκφράζονται με το να γράφουν ποιήματα, εγώ εκφράζομαι μέσα από τη ραπ. Αυτός είναι ο δικός μου τρόπος». Συνέντευξη του καλλιτέχνη Deir Yassin στο tvxs.gr. Tvxs: Πρώτα απ’ όλα θα μας πεις κάποια πράγματα για εσένα; Για παράδειγμα, πού γεννήθηκες, πού μένεις...Deir Yassin: Γεννήθηκα στο Λονδίνο. Έζησα όλη μου τη ζωή στο Λονδίνο και εξακολουθώ να ζω στο Λονδίνο, αλλά κατάγομαι από την Παλαιστίνη, από την Βηθλεέμ. Tvxs: Και το όνομά σου είναι... Deir Yassin: Το πραγματικό μου όνομα είναι Ammar, αλλά χρησιμοποιώ το όνομα Deir Yassin γιατί το 1948 όταν το Ισραήλ εισέβαλε στην Παλαιστίνη, δεν υπήρχε ισραηλινός στρατός, υπήρχαν Iσραηλινοί Irgun που εισέβαλαν και αυτό που έκαναν ήταν να προσπαθούν να τρομάξουν τον παλαιστινιακό λαό και άρχισαν να κάνουν σφαγές. Και η πιο γνωστή σφαγή ήταν αυτή του 1948 στο Deir Yassin όπου 254 άνθρωποι σκοτώθηκαν, όλο το χωριό. Δύο επιζώντες. Δύο επιζώντες από όλο το χωριό, που ήταν εκεί να πουν την ιστορία. Και αποκαλώ τον εαυτό μου Deir Yassin για να μου θυμίζει πάντα το τι συνέβη και αν προσπαθήσω να ραπάρω πάνω σε κάτι άλλο εκτός από την Παλαιστίνη θα θυμάμαι ότι το όνομά μου είναι Deir Yassin, σαν ένα είδος αυτοπεριορισμού σε περίπτωση που προσπαθήσω να κάνω κάτι άλλο. Tvxs: Άρα η παλαιστινιακή σου ταυτότητα είναι το βασικό χαρακτηριστικό της μουσικής σου. Deir Yassin: Ναι, είναι το μόνο πράγμα στη μουσική μου. Tvxs: Έχεις πάει στην Παλαιστίνη; Σκοπεύεις να πας; Deir Yassin: Όχι, σκοπεύω να το κάνω, αλλά όταν τα πράγματα βελτιωθούν. Δεν μου επιτρέπεται να μπω μέσα προς το παρόν, λόγω κάποιων προβλημάτων. Προσπαθώ. Όταν μεγαλώσω αρκετά. Tvxs: Πόσο χρονών είσαι; Deir Yassin: Είμαι 15 χρονών. Tvxs: Πότε ξεκίνησες να γράφεις μουσική; Deir Yassin: Ξεκίνησα να γράφω όταν ήμουν 10 χρονών. Αλλά στην πραγματικότητα άρχισα να γράφω μουσική όταν ήμουν 15, ήμουν 14 βασικά, τον Ιανουάριο, αυτόν τον Ιανουάριο. Έφτιαξα το ρυθμό και την μουσική τον Ιανουάριο. Tvxs: Σκοπεύεις να συνεχίσεις κάνοντας cd; Deir Yassin: Ναι, ελπίζω. Tvxs: Τώρα ποιο είναι το κύριο μέσο προώθησης της μουσικής σου; Κάνεις συναυλίες; Deir Yassin: Ναι, ξεκίνησα στην ηλικία των 11, αλλά τότε δεν είχα κερδίσει αρκετή υποστήριξη κι έτσι σταμάτησα. Αλλά όταν κάποιος μου πρότεινε να κάνω ένα event και 2.000 άνθρωποι ήταν εκεί, είπα ok, πρέπει να ετοιμάσω κάτι καλό. Και τότε ξεκίνησα να γράφω περισσότερο και έφτιαξα και το ρυθμό και μετά έκανα τη μουσική και μετά ηχογράφησα και άρχισα να στέλνω e-mail σε όλους... Έτσι με γνώρισε η Χάλα. Γιατί διακινούσα τη μουσική μου. Έτσι, χρησιμοποιούσα τους φίλους μου για να διαφημίσω τη μουσική μου. Tvxs: Πώς είναι, πώς σε αντιμετωπίζουν ως Παλαιστίνιο που ζει στο Λονδίνο και κάνει μουσική στο Λονδίνο; Είναι εύκολο; Deir Yassin: Ο κόσμος υποστηρίζει τη μουσική. Ο τύπος της μουσικής που κάνω αρέσει στους νέους, γι’ αυτό ήθελα να κάνω κάτι που να αρέσει στη νεολαία. Αντί ν’ ακούν κάτι που δεν έχει νόημα, προσπαθώ να τους κάνω να ακούν κάτι που έχει νόημα και μέσω αυτών να περάσω το μήνυμα, να τους περάσω το μήνυμα, την πληροφόρηση σχετικά με το παλαιστινιακό ζήτημα. Tvxs: Ρωτάω κυρίως γιατί κάποιοι άλλοι χιπ-χοπ καλλιτέχνες, για παράδειγμα ο iron sea, δεν ξέρω αν έχεις ακούσει γι’ αυτόν. Έχει γράψει ένα τραγούδι που ονομάζεται «the tale of three Mohamands» που περιγράφει την αντιμετώπιση των Αράβων στις ΗΠΑ, που είναι πραγματικά κακή, προκατειλημμένη μερικές φορές και γι’ αυτό ρωτάω. Deir Yassin:Για να πω την αλήθεια στο Λονδίνο, το Λονδίνο είναι μια πολυπολιτισμική πόλη κι έτσι δεν συναντάς πολύ ρατσισμό. Όταν πηγαίνεις στα σύνορα, μέσα στην Αγγλία, τότε ναι, υπάρχει ρατσισμός, πολύς, πολύς ρατσισμός. Ιδιαίτερα απέναντι στους μουσουλμάνους. Αυτό είναι ένα ζήτημα που δημιουργεί πρόβλημα. Και μετά το ραπ για την Παλαιστίνη, τους δημιουργεί άλλο ένα πρόβλημα. Αλλά είμαι πρόθυμος να δεχτώ την πρόκληση γιατί ενδιαφέρομαι για αυτό το ζήτημα. Tvxs: Έχεις βρει, ή έχεις προσπαθήσει να βρεις μουσικές εταιρίες ώστε να προωθήσεις τη μουσική σου; Deir Yassin: Ναι έχω προσπαθήσει, στην Σουηδία, λέγεται «new sound». Προσπάθησα. Είπαν ναι αλλά προσπαθώ να ετοιμάσω περισσότερη μουσική για να κάνω ένα άλμπουμ και μετά να βγάλω cd. Tvxs: Από όσο ξέρω υπάρχουν κι άλλοι Παλαιστίνιοι ράπερ ή χιπ-χοπερ που ζουν στη Σουηδία. Νομίζω ότι υπάρχει ένας τύπος που λέγεται «Palestine», που ζει στη Σουηδία, αυτό είναι το ψευδώνυμό του. Έχεις επαφή με άλλους Παλαιστίνιους ράπερ ή Παλαιστίνιους μουσικούς; Deir Yassin; Έχω επαφή, από κάθε χώρα, τουλάχιστον με ένα άτομο που είναι Παλαιστίνιος. Αυτό που προσπαθώ να κάνω σ’ αυτό το άλμπουμ που ετοιμάζω, προσπαθώ να βάλω μέσα όλες τις γλώσσες της Ευρώπης και κάποιες γλώσσες απέξω, αραβικά και αγγλικά. Πρόσφατα ένα από τα τραγούδια μου είναι στα ιταλικά. Ηχογραφώ ένα τραγούδι τώρα στα ελληνικά. Και αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να κάνω ένα τραγούδι με 10 καλλιτέχνες σ’ ένα τραγούδι. Με 7 γλώσσες. Θα είναι μια αποστολή αλλά είμαι πρόθυμος να την αναλάβω. Tvxs: Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που.... Deir Yassin: Πρόκειται να είναι δύο καλλιτέχνες από το Λονδίνο, δύο καλλιτέχνες από την Ιταλία, δύο καλλιτέχνες από την Ισπανία, ένας καλλιτέχνης από την Γαλλία, ένας καλλιτέχνης απ΄την Ελλάδα, ένας καλλιτέχνης από την Γερμανία. Και νομίζω ότι είναι κι ένας καλλιτέχνης από την Σουηδία αλλά δεν είναι σίγουρο. Tvxs: Μπορείς να μου πεις μερικά πράγματα για την παλαιστινιακή μουσική στα ελληνικά; Deir Yassin: Δεν μπορώ να πω πολλά γι’ αυτό, γιατί δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα, αλλά πρόκειται να είναι κάτι σε εθνικό επίπεδο. Γιατί αν είναι να υπάρξει ένα όνειρο για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, όλοι πρέπει να ενημερωθούν για το τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη, την ιστορία της Παλαιστίνης και τι θα έπρεπε να κάνουν για να βοηθήσουν να σταματήσει ο πόλεμος. Λοιπόν, αυτό είναι που προσπαθώ να κάνω με την μουσική μου. Πρώτα, στη μουσική μου ξεκινάω με το να αναδεικνύω ποιο είναι το πρόβλημα, δεύτερον λέω τι έπρεπε να είχε γίνει που δεν το κάναμε και τέλος τι θα συνέβαινε αν το είχαμε κάνει. Tvxs: Άρα τα θέματα που πραγματεύεσαι στα τραγούδια σου είναι κατά βάση πολιτικά. Ρωτάω γιατί υπάρχουν κάποιες διαφορές αναφορικά με τα θέματα που πραγματεύονται άλλοι Παλαιστίνιοι καλλιτέχνες. Κάποιοι γράφουν για τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, κάποιοι γράφουν για τα προβλήματα με τους Ισραηλινούς, κάποιοι γράφουν για τα προβλήματα μέσα στην ίδια την Παλαιστίνη. Deir Yassin: Κάθε τραγούδι έχει το δικό του backround, κάθε τραγούδι έχει το δικό του σκεπτικό. Εμένα μου παίρνει πολύ ώρα να γράψω ένα τραγούδι γιατί δεν θέλω να γράψω ένα τραγούδι που να μην έχει νόημα. Όταν ακούει κάποιος τους στίχους, θέλω το πάθος του να μεγαλώνει σχετικά με την Παλαιστίνη. Αυτό που σκοπεύω να κάνω είναι, κατά διαστήματα, σ’ ένα τραγούδι που γράφω να πηγαίνει στην πολιτική αλλά όχι πολύ, γιατί θέλω η μουσική μου να είναι αποδεκτή από όλους. Αν αρχίσω να διαλέγω πλευρά, δεν θα έχω το ακροατήριο που θέλω. Έτσι, σ’ ένα από τα τραγούδια μου που μιλάω για μια συγκεκριμένη πολιτική οργάνωση, μου είπαν ότι δεν έπρεπε να το κάνω αυτό. Αλλά σκέφτηκα, επειδή μιλάω για τη Γάζα κι έτσι σκέφτηκα ότι μιλούσα για την εκλεγμένη κυβέρνηση, της Χαμάς, οπότε έπρεπε να μιλήσω γι’ αυτό. Γιατί τους είπαν να κάνουν εκλογές και μετά επειδή δεν περίμεναν να κερδίσει η Χαμάς και όταν κέρδισαν τις εκλογές, ξαφνικά υπήρξε αμφισβήτηση της εκλεγμένης κυβέρνησης. Έτσι, σκέφτηκα ότι έπρεπε να γράψω γι’ αυτό. Tvxs: Οι δικές σου γνώσεις σχετικά με το ζήτημα της Γάζας, το παλαιστινιακό ζήτημα γενικά, προέρχονται από την οικογένειά σου, την κοινότητά σου, το σχολείο, άρχισες να διαβάζεις από μόνος σου σχετικά με το ζήτημα; Deir Yassin: Οι φίλοι μου κι εγώ δουλεύαμε σε μια κοινότητα που ενδιαφερόταν για το ζήτημα και πάντα ενδιαφερόμασταν να συμμετέχουμε σε διαδηλώσεις. Κι έτσι όταν έγραφα, σκέφτηκα ότι πρέπει να έχω κάποιες γνώσεις, οπότε διάβασα. Διάβασα πολύ για την ιστορία και μετά ρώτησα κόσμο, γιατί το ενδιαφέρον παρέμενε πάντα. Διάβασα κάποια βιβλία. Και νομίζω ότι έχω αρκετές γνώσεις τώρα για να γράφω στίχους. Έτσι άρχισα να γράφω τους στίχους με αρκετές γνώσεις για να το υποστηρίξω. Γιατί αν γράψω κάτι σε ένα τραγούδι και κάποιος έρθει να διαφωνήσει μαζί μου για κάποιο σημείο του τραγουδιού που δεν ξέρω, πρέπει να καταλάβω τι είναι αυτό για το οποίο γράφω, γιατί το έγραψα σ’ αυτό το συγκεκριμένο τραγούδι. Tvxs: Απ’ ότι βλέπω, έχεις μεγάλο αίσθημα ευθύνης σαν καλλιτέχνης απέναντι στο ακροατήριο Deir Yassin: Ναι, πρέπει να είμαι υπεύθυνος για την μουσική μου γιατί αν θέλω ο κόσμος να σέβεται τη μουσική μου πρέπει να είμαι υπεύθυνος απέναντι σ’ αυτή και ο τρόπος με τον οποίο θα τους κάνω να σεβαστούν τη μουσική μου είναι ότι χρειάζεται πολύ σκέψη για να γράψεις ένα τραγούδι. Και χρειάζομαι ο κόσμος να το σέβεται αυτό και χρειάζεται να σέβεται κανείς ότι υπάρχει πολύς πόνος και ότι χρειάζεται κάτι να γίνει γι' αυτό. Tvxs: Πιστεύεις ότι όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει να είναι ακτιβιστές ταυτόχρονα; Deir Yassin: Εξαρτάται από την προσωπικότητα του καλλιτέχνη. Εννοώ ότι ένας χιπ-χοπ καλλιτέχνης έχει πάντα πάθος γι’ αυτό που γράφει. Αν είναι να γράψεις για κάτι πρέπει να έχεις πάθος, αλλιώς δεν το γράφεις. Έτσι, ναι, κάθε καλλιτέχνης που θέλει να πετύχει πρέπει να γράψει για κάτι για το οποίο έχει πάθος και τότε πιστεύω ότι θα πετύχει. Αν είναι υπεύθυνος για αυτά που γράφει και γράφει κάτι που έχει νόημα. Γιατί κάποιοι καλλιτέχνες που βγαίνουν, αρχίζουν να γράφουν και ο κόσμος τους ακούει και δεν «μορφώνουν» τον κόσμο. Γι αυτό γράφω ένα τραγούδι τώρα για την πνευματική θεραπεία. Το τραγούδι μιλάει για το πώς προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να ελέγξουν το μυαλό μας, για να μας κάνουν να πιστέψουμε πράγματα που δεν συμβαίνουν πραγματικά. Όπως στον πρόσφατο πόλεμο, το BBC στο Λονδίνο, ενώ μπορούσε να παίξει μεγάλο ρόλο στην ενημέρωση του κόσμου για την Παλαιστίνη, δεν το έκανε. Αντίθετα, παρουσίασε την αντίθετη εικόνα και αυτό ήταν κακό για μας, γιατί πηγαίναμε σε οργισμένες διαδηλώσεις, υπήρχε πραγματικά οργή στο Λονδίνο γι' αυτά που συνέβαιναν. Και μετά ο κόσμος αναρωτιόταν γιατί συμβαίνουν αυτά, αφού δεν γίνεται τίποτα κακό, γιατί το BBC έδειχνε κάτι άλλο από αυτά που έδειχνε, για παράδειγμα, το Al Jazeera. Tvxs: Απ’ ότι θυμάμαι υπήρχε ένας δημοσιογράφος στο BBC που απολύθηκε γιατί έγραψε ένα άρθρο που δεν ήταν «αντικειμενικό» σύμφωνα με τα κριτήριά τους. Γνωρίζεις καθόλου για την ανάπτυξη της χιπ-χοπ και της ραπ μέσα στην Παλαιστίνη; Deir Yassin: Ναι, θα σου πω ένα πράγμα. Το χιπ-χοπ προέρχεται από την Παλαιστίνη. Σου το λέω. Οποιοσδήποτε υποστηρίζει ότι το χιπ-χοπ προέρχεται από οπουδήποτε αλλού εκτός της Παλαιστίνης, πρέπει να κάνει την έρευνά του. Απ' ότι έχω ακούσει, τα παιδιά εκεί είναι τρελαμένα. Η μουσική που κάνουν είναι καταπληκτική. Κι αυτά που γράφουν είναι για κάτι που τους ενδιαφέρει πολύ, για τη γη τους. Το break-dance, έδινα μια συναυλία προχθές στο πάρκο Ναυαρίνου και ξαφνικά ένας σπουδαίος χορευτής μπήκε μέσα. Άρχισε να χορεύει break-dance. Ήταν Παλαιστίνιος που ζει στην Παλαιστίνη. Και μπήκε μέσα κι άρχισε να χορεύει. Το έχουν πραγματικά μέσα τους, γιατί δεν έχουν τίποτα. Μπορείτε να το φανταστείτε; Το σπίτι του χάθηκε, η οικογένειά του χάθηκε, δεν του έχει μείνει τίποτα να κάνει πέρα από το χιπ-χοπ. Και με αυτόν τον τρόπο εκφράζει τα συναισθήματά του. Κάποιοι έρχονται και με ρωτάνε «γιατί διαλέγεις αυτόν τον τρόπο; Δεν είναι τέχνη. Ο κόσμος δεν εκτιμάει αυτή τη μουσική». Θέλω να καταρρίψω το στερεότυπο που λέει ότι η ραπ είναι επιφανειακή. Γιατί δεν είναι. Κάποιοι από αυτούς υποτιμούν τον σεβασμό που θα έπρεπε να έχει η ραπ, αλλά η ραπ είναι ένας τρόπος να εκφραστείς. Άλλοι άνθρωποι εκφράζονται μέσα από το τραγούδι, άλλοι εκφράζονται με το να γράφουν ποιήματα, εγώ εκφράζομαι μέσα από τη ραπ. Αυτός είναι ο δικός μου τρόπος. Tvxs: Διάβαζα τις προάλλες στην electronic intifada, ότι γινόταν ένας διαγωνισμός χιπ-χοπ τραγουδιού στη Γάζα. Έχεις να κάνεις κάποια πρόταση σχετικά με το ποιοι είναι οι καλύτεροι καλλιτέχνες; Deir Yassin: Υπάρχει ένας ανερχόμενος καλλιτέχνης που ονομάζεται Λόκι , στο Λονδίνο. Δεν κάνει ραπ για την Παλαιστίνη αλλά έγραψε ένα τραγούδι για την Παλαιστίνη, που ακούγεται σε εθνικό επίπεδο. Τον σέβομαι πολύ. Είναι μισός Ιρακινός και μισός Βρετανός αλλά το πάθος του για την Παλαιστίνη είναι εκπληκτικό. Δεν έχω ξαναδεί κάποιον σαν αυτόν. Χρησιμοποιεί το ταλέντο του ως ράπερ για να ενημερώσει τον κόσμο. Ένας άλλος ράπερ που σέβομαι πολύ είναι ο immortal technic. Aκούω τα τραγούδια του πολύ, γιατί ό,τι λέει έχει πολύ όμορφο μήνυμα και ό,τι λέει είναι αλήθεια. Και δεν μιλάει ευθέως, αλλά μεταφορικά κι έτσι αν κάποιος από την κυβέρνηση προσπαθήσει να τον σταματήσει, εκείνος θα πει «είπα αυτό» αλλά το πραγματικό νόημα θα είναι διαφορετικό... Υπάρχουν τεχνικές στη ραπ. Δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να γίνει ράπερ. Γιατί χρειάζεται αληθινή, σκληρή δουλειά. Σκληρή, σκληρή δουλειά για να φτάσεις ένα επίπεδο ώστε να μπορείς να γράψεις στίχους με νόημα και μετά το ρυθμό γι’ αυτούς, μέσα στο κεφάλι σου και μετά να γράψεις τη μουσική για τους στίχους. Είναι πρόκληση. Υπάρχουν πολλοί ανερχόμενοι καλλιτέχνες τώρα, ράπερς, κι έτσι είναι πρόκληση το ποιος θα προχωρήσει μπροστά και ποιος θα μείνει πίσω. Δεν το κάνω για τη φήμη. Το κάνω γιατί θέλω να ενημερωθεί ο κόσμος για το παλαιστινιακό ζήτημα και πιστεύω ότι αυτή την εποχή, είναι η μουσική αυτή που μιλάει. Είναι η μουσική που επηρεάζει τον κόσμο. Tvxs: Πιστεύεις ότι μπορείς να το κάνεις αυτό επαγγελματικά; Deir Yassin: Όχι. Το κάνω ως χόμπι. Δεν είναι επάγγελμα. Tvxs: Έχεις κάποια συγκεκριμένη εκπαίδευση πάνω στην μουσική; Deir Yassin: Όχι, ξεκίνησα από μόνος μου. Αυτός που φτιάχνει τη μουσική μου, τα beat κτλ, έχει πτυχίο στη μουσική. Tvxs: Δουλεύετε ως ομάδα, δεν γράφεις τα πάντα μόνος σου; Deir Yassin: Όχι, όλοι οι στίχοι είναι δικοί μου, όλος ο ρυθμός είναι δικός μου, η μουσική γράφεται από αυτόν τον μουσικό. Δεν μπορώ να γράψω μουσική. Αλλά ο ρυθμός και όλοι οι στίχοι είναι δικοί μου. Tvxs: Και πέρα από τον immortal technic και άλλους Παλαιστίνιους ράπερ, ποιος είναι η βασική σου επιρροή; Εννοώ, δεν χρειάζεται να είναι από τη ραπ ή από τη χιπ-χοπ. Deir Yassin: Για να πω την αλήθεια, δεν έχω κάποιον τον οποίο να κοιτάζω και να λέω «θέλω να γίνω σαν αυτόν». Ίσως, να θέλω να γίνω σαν κι αυτόν γιατί γράφει κάτι καλό, αλλά κανείς δεν γράφει μόνο για την Παλαιστίνη. Δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Δεν έχω δει κάποιον από αυτούς που εμφανίζονται στις μεγάλες σκηνές να γράφει μόνο για την Παλαιστίνη και εκεί προσπαθώ να φτάσω εγώ. Tvxs: Έχω μια τελευταία ερώτηση, που είναι πραγματικά «ευαίσθητη» γιατί είναι μια πληροφορία που διάβασα στα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Δεν πιστεύω ότι είναι αντικειμενική, αλλά θα ήθελα τη γνώμη σου πάνω σ΄αυτό. Διάβαζα ότι μέσα στην Παλαιστίνη είναι λίγο δύσκολο για τους χιπ-χοπ καλλιτέχνες να εκφραστούν, λόγω των επιφυλάξεων που έχει ένα μέρος της κοινωνίας. Πιστεύεις ότι είναι αλήθεια αυτό ή όχι; Γιατί το διάβασα σε δυτικό μέσο ενημέρωσης. Π.χ., κάποιοι από την κυβέρνηση είναι εχθρικοί απέναντι στην χιπ-χοπ μουσική, για θρησκευτικούς λόγους. Deir Yassin: Κατάλαβα. Υπάρχει αυτή η κοινή παρεξήγηση σε σχέση με τη μουσική. Υπάρχει ένα επιχείρημα που το αντικρούει αυτό. Υπάρχουν δύο επιχειρήματα. Το ένα λέει ότι αυτό το είδος μουσικής είναι νόμιμο, ενώ κάποιοι λένε ότι είναι απαγορευμένο. Πριν ξεκινήσω ρώτησα, επειδή είμαι μουσουλμάνος, κάποιον που γνωρίζει, αν είναι νόμιμο ή όχι να κάνεις ραπ πάνω σε συγκεκριμένα πράγματα που δεν προωθούν τίποτα κακό. Τότε ναι. Αν το κάνεις για τη δόξα, τότε όχι, είναι απαγορευμένο. Είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα κοινό πράγμα μεταξύ των Αράβων σχετικά με αυτή τη μουσική και αν επιτρέπεται ή όχι, αλλά πιστεύω ότι αν είναι να εκφραστείς και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να εκφραστείς, πέρα από τη μουσική, τότε κάν’ το. Tvxs: Απ’ ότι έχω ακούσει, υπάρχουν και κάποιες γυναίκες καλλιτέχνιδες που κάνουν ραπ, μέσα στην Παλαιστίνη. Υπάρχει ένα γκρουπ που αποτελείται από δύο κοπέλες. Ξέρεις γυναίκες χιπ-χοπ καλλιτέχνιδες από την Παλαιστίνη, στο Λονδίνο; Deir Yassin: Παλαιστίνιες χιπ-χοπ καλλιτέχνιδες, όχι. Δεν ξέρω. Δεν έχω δει καμία στο Λονδίνο. Tvxs: Σε σχέση με το κοινό σου στο Λονδίνο; Είναι μικτό; Είναι μουσουλμάνοι, άνδρες; Deir Yassin: Το Λονδίνο είναι πολυπολιτισμική πόλη. Υπάρχει κάθε εθνικότητα εκεί. Εγώ στοχεύω στη νεολαία. Στοχεύω σε όλη τη νεολαία και προσπαθώ να μην γράφω στα αραβικά, γιατί προσπαθώ να προσεγγίσω όλο τον κόσμο. Προσπαθώ να τους κάνω να τους αρέσει η μουσική μου και τότε θα φτάσω στη νεολαία, μέσω των events. Θέλω να ευχαριστήσω εσάς και κάθε άτομο που δεν είναι Παλαιστίνιος αλλά νοιάζεται. Γιατί αυτό σημαίνει πολλά. Αν είναι μόνο οι Παλαιστίνιοι να ζητούν πίσω τη γη τους, δεν νομίζω ότι θα πετύχει. Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε κι άλλους ανθρώπους σαν κι εσάς και άλλους για να προωθήσουμε το παλαιστινιακό ζήτημα. Είναι στα χέρια κάθε ατόμου. Ο κόσμος κάνει την αλλαγή. Δεν είναι οι κυβερνήσεις που κάνουν την αλλαγή. Έτσι, αν ο κόσμος ξεσηκωθεί, τότε πιστεύω ότι το όνειρο για μια παλαιστινιακή γη μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Aναδημοσίευση:Ψάχνουμε Δήμαρχο.

2009-06-28T21:29:00.005+03:00

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ
Το πρόβλημα του ιστορικού κέντρου της Αθήνας δεν είναι πρόβλημα μεταναστών – είναι πρόβλημα ανεξέλεγκτης λειτουργίας παράνομων κυκλωμάτων, με την “ύποπτη” ανοχή της πολιτείας.

Οι κάτοικοι, εργαζόμενοι και επιχειρηματίες στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και στις γειτονικές περιοχές ψάχνουμε Δήμαρχο (και Δημοτικό Συμβούλιο) που θα έχει πολιτική προστασίας των μεταναστών, θα “μπει μπροστά” στις κινητοποιήσεις μας και θα θέσει προ των ευθυνών τους τα αρμόδια υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ, Εσωτερικών,Υγείας και Δημόσιας Τάξης – εκπονώντας και υποβάλλοντας ολοκληρωμένο ρυθμιστικό σχέδιο για την ανάπλαση και διάσωση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Ψάχνουμε Δήμαρχο (και Δημοτικό Συμβούλιο) που θα φροντίσει την καθαριότητα του κέντρου αυτής της πόλης – μια και αυτό είναι αποκλειστικά δική του αρμοδιότητα. Ψάχνουμε Δήμαρχο (και Δημοτικό Συμβούλιο) που θα επαναφέρει τουλάχιστον την πόλη στην κατάσταση, στην οποία την παρέλαβε.
Γι αυτό, την Τρίτη 30 Ιουνίου, στις 3μμ, κυκλώνουμε με χρωματιστές κορδέλες και μπαλόνια το Δημαρχείο στην Πλατεία Κοτζιά, σε μια συμβολική κίνηση διαμαρτυρίας.
Σύλλογος Κεραμεικού-Γκάζι-Ρουφ “Μέγας Αλέξανδρος”Εξωραϊστικός Σύλλογος “Ο Λυκαβηττός”
Σύλλογος κατοίκων και επαγγελματιών «Τα Εξάρχεια»
Πολιτιστικός Σύλλογος “Παναθήναια”
Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία για την προστασία της φυσικής και της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς Ελλάδας και Κύπρου "MOnuMENTA" (http://monumenta.org/)
Σύλλογος Καταστηματαρχών Μοναστηρακίου «Ο Ήφαιστος»
Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Πλάκας
και Ξενοδοχεία του ιστορικού κέντρου
ΣτΣ: Για αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία με ενημέρωσε ο Προκόπης Δούκας. Παρακαλώ όσοι φίλοι bloggers-συνοδοιπόροι συμφωνούν να την αναδημοσιεύσουν στα blog τους.
Η γελοιογραφία είναι του Ανδρέα Πετρουλάκη απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (30/5/2009)

p.s.Η αναδημοσίευση είναι από το blog apropos

64 χρόνια που πέθανε ο Θρύλος!

2009-06-18T08:30:00.007+03:00

«Θρυλικός ο Αρης Βελουχιώτης. Ο πρώτος που άρχισε την Αντίσταση του λαού στα βουνά κι ο τελευταίος που την έκλεισε με τον τραγικό του θάνατο. Η πρώτη ψυχή του αγώνα κι η τελευταία πνοή. Λίγοι το καταλάβανε, όπως ο Αρης, πως οι εχθροί της Ελλάδας (ξένοι και ντόπιοι) θα μετατρέπανε τη νίκη του έθνους σε νίκη των εχθρών του. Τιμή και δόξα στο ασύγκριτο παλικάρι. Τιμή και δόξα και στο λαό, που τόνε γέννησε».
Κ. Βάρναλης

Αθάνατος ο Αρης συντρόφια...!!!

Μετά την αποχή και ανοχή;

2009-06-16T09:06:00.001+03:00

Σήμερα και ώρα 09:00 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών (Ευελπίδων) δικάζεται η πρώην Διευθύντρια του 132ου Δ.Σ. Αθήνας Στέλλα Πρωτονοτάριου για τη δυνατότητα που έδωσε στους μετανάστες μαθητές/τριες του σχολείου να διδαχτούν την μητρική τους γλώσσα. Συγκεκριμένα, το θέμα για το οποίο διώκεται, με μάρτυρα κατηγορίας το νυν διευθυντή του σχολείου, κ. Γιουτλάκη, αφορά την παραχώρηση χώρου του σχολείου για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των αλλοδαπών μαθητών, το διάστημα 2005-2007. Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η αλβανίδα δασκάλα του αντίστοιχου προγράμματος.Είναι χαρακτηριστικό ότι στην κατηγορία απομονώνονται μόνο τα αλβανικά και δεν αναφέρονται τα μαθήματα αραβικής γλώσσας, ούτε φυσικά τα μαθήματα ελληνικών στους μετανάστες γονείς, που γίνονταν παράλληλα σε διπλανές αίθουσες. Για περισσότερες πληροφορίες για τις δράσεις του 132 επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του σχολείου http://www.132grava.net/ όπου υπάρχει και το κάλεσμα των εκπαιδευτικών του 132 για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης.

Ρε ξεφτιλισμένοι...!!!

2009-06-10T22:18:00.003+03:00

Σε αυτοκτονία προχώρησε κρατούμενος στη στρατιωτική βάση του Γκουντάναμο. Ο κρατούμενος από την Υεμένη βρισκόταν για μεγάλο διάστημα σε απεργία πείνας. Πρόκειται για τον πρώτο θάνατο σε αυτή τη φυλακή, από τη μέρα ανάληψης της εξουσίας από τον Ομπάμα και για την 5η αυτοκτονία από το 2002, οπότε άρχισε να λειτουργεί το Γκουαντάναμο.
Ο 31 ετών κρατούμενος Mohammad Ahmed Abdullah Saleh al Hanashi βρισκόταν στο Γκουαντάναμο από το 2002. Σύμφωνα με αξιωματούχους του Πενταγώνου ο κ.Hanashi ήταν μαχητής Ταλιμπάν που ωστόσο δήλωνε ότι δεν είναι ποτέ αφαιρέσει ζωή ανθρώπου. Η λακωνική ανακοίνωση του Πενταγώνου περιέγραψε το θάνατό του ως «προφανώς αυτοκτονία» και πρόσθεσε ότι οι φρουροί «εντόπισαν τον κρατούμενο αναίσθητο και χωρίς να αναπνέει» κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας. Στην ανακοίνωση δεν διευκρινίζεται η αιτία θανάτου αλλά προστίθεται ότι όλες οι προσπάθειες ανάνηψης απέτυχαν. Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, Jose Ruiz, αρνήθηκε να δώσει περισσότερες πληροφορίες, λέγοντας ότι Υπηρεσία Εγκληματολογικής Έρευνας του Ναυτικού διεξάγει έρευνα για το θέμα. Ο κ. Ruiz πρόσθεσε ότι θα πραγματοποιηθεί νεκροψία στη σωρό του Υεμένιου, επαναλαμβάνοντας ωστόσο ότι «αυτή την ώρα θεωρούν ότι ήταν αυτοκτονία». Ο δικηγόρος που εκπροσωπεί και τους άλλους 16 Υεμένιους κρατούμενους στο Γκουαντάναμο, David H. Remes δήλωσε ότι ο κ. Hanashi ήταν ένας από τους επτά κρατούμενους στην ψυχιατρική κλινική της φυλακής. Ο κ. Remes δήλωσε ότι όλοι κρατούμενοι στην ψυχιατρική κλινική λάμβαναν ηρεμιστική αγωγή. Σύμφωνα με το φάκελο υγείας του, ο κ. Hanashi έφτασε κάποια στιγμή να έχει βάρος 39,36 κιλά. Παρόλο που αυτός είναι ο πρώτος θάνατος υπό την κυβέρνηση Ομπάμα, στο παρελθόν υπήρξαν άλλοι πέντε στο Γκουαντάναμο, τέσσερις εκ των οποίων δηλώθηκαν αυτοκτονίες. Μετά τις αυτοκτονίες τριών κρατουμένων τον Ιούνιο του 2006, ο τότε διοικητής της βάσης, Ναύαρχος Harry B. Harris Jr.είχε τραβήξει την παγκόσμια προσοχή όταν διαβεβαίωσε ότι «αυτές δεν ήταν πράξεις απελπισίας, αλλά μια πράξη ασύμμετρης πολεμικής επίθεσης εις βάρος μας». Τον Μάιο του 2007 αυτοκτόνησε ακόμα ένας κρατούμενος ενώ ακόμα ένας πέθανε, από καρκίνο, το Δεκέμβριο του 2007. Οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Ομπάμα διαβεβαιώνουν ότι η βάση είναι πλέον μια καλώς διαχειριζόμενη φυλακή που ανταποκρίνεται στα διεθνή στάνταρ. Οι συνήγοροι των κρατουμένων και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ωστόσο, κάνουν λόγο για «θολές» συνθήκες κράτησης, με πολλούς κρατούμενους να κρατούνται σε απομόνωση. Ο δικηγόρος του Hanashi λέει ότι οι κρατούμενοι έχουν χάσει τις ελπίδες τους, μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ομπάμα, αφού δεν άλλαξε κάτι όπως περίμεναν. Τον περασμένο μήνα, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του σε έναν άλλο Υεμένιο κρατούμενο, ο δεύτερος έκοψε τους καρπούς του ενώπιον του κ. Remes. Οι αρχές της φυλακής δήλωσαν όμως ότι αυτό δεν καταχωρήθηκε ως απόπειρα αυτοκτονίας. Από την ανάληψη της εξουσίας από τον Μπαράκ Ομπάμα έχουν απελευθερωθεί δύο κρατούμενοι από το Γκουαντάναμο . Από τους εναπομείναντες 239 στη φυλακή, οι 96 είναι από την Υεμένη. Αν και ο κ. Hanashi βρισκόταν επτά χρόνια φυλακισμένος, μόλις πρόσφατα του ανατέθηκε συνήγορος, ενώ σύμφωνα με άλλους δικηγόρους, δεν είχε ακόμα συναντηθεί με την νομική ομάδα. Οι αξιωματούχοι του Γκουαντάναμο δήλωσαν ότι ο κ. Hanashi είχε σχέσεις με τον Abd al-Hadi al-Iraqi, έναν Κούρδο από το Ιράκ που πλέον βρίσκεται στο Γκουαντάναμο και τον οποίο οι Αμερικανοί θεωρούν ως σημαντικό βοηθό του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Σύμφωνα με τους στρατιωτικούς της βάσης, ο Mohammad Ahmed Abdullah Saleh al Hanashi είχε τραυματιστεί κατά την διάρκεια εξέγερσης σε φυλακή στο Αφγανιστάν, το 2001.
Πηγή: The New York Times

Ζω!!!

2009-05-14T20:05:00.000+03:00

Φίλοι μου Ζωωωωω και αναπνέω Αιγαιοπελαγίτικο αεράκι κάνω τα μπάνια μου

μασαμπουκώνω αχινοσαλάτα και πίνω τα κρασιά μου!Το μόνο που μου έλειψε είναι η καλή σας παρέα. Τώρα γράφω από ένα ίντερνετ καφέ στην Φολέγανδρο που με ξέβρασε το κύμα..

Σας φιλάω και σας υπενθυμίζω (αν δεν καταφέρω να επικοινωνήσω και πάλι μαζί σας )ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ...!!!

Κλειστόν λόγω Πάσχα...! απο 12/4 εως...?

2009-04-10T11:34:00.003+03:00

Είπα να γράψω αυτό το ποστ, καθώς, όποτε φεύγω για διακοπές, ξεχνιέμαι και δεν γράφω . Έτσι λοιπόν, τώρα προνόησα και ιδού οι ευχές και τα συναφή. Φεύγω λοιπόν για το Νησί...και για να καταλάβετε πώς περίπου θα περάσω το Πάσχα γράφω λίγα λόγια.

Παλαιότερα λοιπόν στην Σαντορίνη και τις σαράντα ημέρες έκαναν αυστηρή νηστεία ακόμα και οι ασθενείς, και μόνον του Ευαγγελισμού και των Βαγιών έτρωγαν ψάρι, αν φυσικά είχε καλό καιρό. Όσο για λάδι, το έτρωγαν μόνο «οι άρρωστοι και οι λωχούδες», αλλά όχι Τετάρτη και Παρασκευή», όπως περιγράφει ο Μάρκος Αβέρκιος Ρούσος στο βιβλίο του. Ανήμερα το Σάββατο του Λαζάρου, όλο το χωριό ήταν στο πόδι για να ετοιμάσει τον «Λάζαρο». Οι κοπέλες του με τα πανέρια μάζευαν λουλούδια, οι νέοι έκοβαν από τα γκρεμνά αλησμαριά, οι μαραγκοί έφτιαχναν τα άρμπουρα που κάποιες φορές θα μπορούσαν να φτάνουν έως 15 και 20 μέτρα, ενώ οι απόμαχοι ναυτικοί μάζευαν τα σκοινιά που θα έδεναν τον Λάζαρο. Με τα άρμπουρα σχημάτιζαν ένα σταυρό τον οποίο κάλυπταν με τα αλησμαριά και τον στόλιζαν με λουλούδια και βάγια. Το απόγευμα όλο το χωριό μαζευόταν στην πλατεία όπου μετά τον εσπερινό στηνόταν ο «Λάζαρος», που συμβόλιζε την Ανάσταση του Λαζάρου. Έμενε μέχρι το Μεγάλο Σάββατο που ξεστολιζόταν και παρέμενε σε εκείνη τη θέση μέχρι της Αναλήψεως. Το έθιμο αυτό εξακολουθεί να τηρείται στην εκκλησία του Μεγάλου Χωριού, στην εκκλησία της Παναγίας.
Τα χελιδόνια φέρνουν την άνοιξη, τα μελιτίνια...το Πάσχα
Οι σαντορινιές παραδόσεις ήταν στενά δεμένες, με μυρωδιές και γεύσεις. Πυρετός έπιανε τους φούρνους σε όλα τα χωριά της Σαντορίνης πριν από μισό αιώνα, τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας. Οι νοικοκυρές από το πρωί ετοίμαζαν και οι φούρνοι δεν προλάβαιναν να φουρνίσουν τις φεσκουλιές, τις τυρόπιτες, τα τσουρέκια, τα μεθυστά κουλουράκια, τα μελιτίνια. Φεσκουλιές έλεγαν τις παχουλές ομορφοθυγατέρες. Κουτσούνες πάλι έλεγαν εκείνες τις άπραγες που καμάρωναν όλη μέρα χωρίς να έχουν όρεξη να κάνουν τίποτα. Οι πασχαλινές φεσκουλιές φτιάχνονταν με προζύμι σε σχήμα φρατζόλας και είχαν μέσα σέσκουλο, αυγά, χλωρό, άνηθο και πιπέρι, ενώ οι κουτσούνες φτιάχνονταν με το ζυμάρι του τσουρεκιού όπου πρόσθεταν και άλλο αλεύρι και έβαζαν στο κεφάλι ένα κόκκινο αυγό και γύρω γύρω μπιρμπίλα από την ίδια ζύμη. Τα χέρια τους ήταν σταυρωμένα μπροστά, στο λαιμό τους περνούσαν κόκκινη κορδέλα και στη μέση τους μια ψαλιδισμένη κόκκινη ποδιά. Για να φτιάξουν τις τυρόπιτες κοπανούσαν αποβραδίς τη ζαφορά και την έριχναν σε βρασμένη κανέλα και την άλλη μέρα το πρωί τις ζύμωναν με αυγά, χλωρό τυρί τριμμένο και σιμιγδάλι ή αλεύρι. Το πιο περιζήτητο γλυκό, πάντως, ήταν τα μελιτίνια, το κατ' εξοχήν πασχαλινό γλυκό της Σαντορίνης. «Από τη στιγμή που θα απλώσεις το χέρι σου να πάρεις και να γευτείς ένα πετυχημένο μελιτίνι, ευφραίνονται τρεις από τις αισθήσεις σου, η όραση, η όσφρηση και η γεύση», γράφει η Γουλιελμία Συρίγου - Μονιούδη στο βιβλίο «H Σαντορίνη μου». Τα μελιτίνια θέλανε πολλά χέρια για να φτουρήσουν στο τσίμπημα και οι μαγείρισσες που άνοιγαν λεπτό φύλλο ήταν περιζήτητες και έτσι, όπως αναφέρει η συγγραφέας, «όσο τα χελιδόνια φέρνουνε στην πλάση μας της Ανοιξη, μαθές, τα μελιτίνια φέρνουνε στους Σαντορινιούς το Πάσχα».
Αγαπημένοι-ες bloggers σας εύχομαι μέσα απο την καρδιά μου Καλή Πραγματική Ανάσταση!
Πηγή πληροφοριών: «Σαντορίνη - 1979, Hθη Eθιμα και Παραδόσεις», Μάρκου Αβερκίου Ρούσου.

«Αντάμωμα-Reencuentro con Grecia»apos την βοήθεια σου!

2009-04-07T13:08:00.008+03:00

ΑΝΤΑΜΩΣΗ
"Όταν με το καλό θαρθείς,
μακρινές πατρίδες να θυμήσεις,
νοσταλγικές εικόνες και μορφές,
και κάποιες στιγμές λησμονημένες,
τις θάλασσες μη φοβηθείς.
Μόνο, φέρε μαζί σου τ΄όνειρο.Κι εκεί θα σμίξουμε γλυκά. "

Η μακρινή Αργεντινή, η απέραντη και πολυτάραχη αυτή χώρα των κοινωνικών αντιθέσεων, της παράδοσης και της λογοτεχνίας των γκάουτσος, των μεγάλων λατινοαμερικάνων συγγραφέων και του ερωτισμού των μουσικών και των χορών του tango, της ατέλειωτης πάμπας και των επιβλητικών οροσειρών των Άνδεων, τόπος που ενσάρκωσε μια λαϊκή ψυχή ηρωική, νοσταλγική και πονεμένη, για αιώνες τώρα στέγαζε τ' όνειρο και την ελπίδα εκατομμυρίων μεταναστών και, όπου γής, κατατρεγμένων. Μαζί με τον αγώνα και με τη "μοναξιά" της ξενιτιάς.
Η χώρα αυτή υπήρξε, μαζί με την Βραζιλία, ο προορισμός του κύριου όγκου των Ελλήνων εποίκων που κατευθύνθηκαν στις χώρες της Λατινικής Αμερικής προς αναζήτηση καλύτερης τύχης. Ή παρουσία του ελληνικού στοιχείου στην Αργεντινή ανάγεται στο τέλος του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα [1], ενώ αναφέρεται και πολύ προγενέστερη εμφάνιση Ελλήνων [2]. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, σημειώθηκε έντονο μεταναστευτικό ρεύμα Ελλήνων, κυρίως προσφύγων από την Μικρά Ασία [3], ρεύμα που όμως διακόπηκε οριστικά στο τέλος της δεκαετίας του 1960. Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εξωτερικών, η ελληνική ομογένεια αριθμεί σήμερα 20.000 άτομα περίπου, ενώ πηγές της ελληνορθόδοξης εκκλησίας ανεβάζουν τον αριθμό αυτό σε 60.000, μαζί με όσους έχουν ελληνική καταγωγή. Έτσι, αν λάβουμε υπ'όψη ότι η πρώτη γενιά ήδη συρρικνώνεται και ότι επικρατούν οι μεικτοί γάμοι, το ελληνικό στοιχείο μοιραία οδηγείται σε αφομοίωση.
Σ'αυτήν λοιπόν την τόσο κρίσιμη περίοδο για την επιβίωση του εκεί ελληνικού στοιχείου, που, ας σημειωθεί, μαζί με το υπόλοιπο πληθυσμό γνώρισε δύσκολες στιγμές κατά την οικονομική κρίση της χώρας το 2001, μιά λάμψη ελπίδας, μιά στεντόρια ελληνική φωνή εμφανίστηκε ξαφνικά. Για να συνενώσει τους Έλληνες της Αργεντινής, σε μια ηρωϊκή προσπάθεια για τη διάδοση και διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού. Για να διατρανώσει την ανάγκη μιας "αντάμωσης" με τις ρίζες...
«Αντάμωμα-Reencuentro con Grecia»: Μία ελληνική ραδιοφωνική φωνή [4] που συνένωσε τους Έλληνες της Αργεντινής για 8 ολόκληρα, από το 2001. Ένα πρόγραμμα που μεταδιδόταν στα Ελληνικά και στα Ισπανικά κάθε Σάββατο και για δύο ώρες σε όλη την επικράτεια της Αργεντινής, αλλά και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως τη Βολιβία, την Ουρουγουάη, τη Χιλή, από την πρωτεύουσα Μπουένος Άϊρες μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού Splendid. Αλλά και που συγχρόνως έφθανε παντού μέσω του Διαδικτύου.
Ψυχή και εμπνευστής της φωνής αυτής είναι η Δρ. Χριστίνα Τσαρδίκος, γιατρός χειρούργος, με ειδικότητα την πλαστική χειρουργική, μητέρα τεσσάρων παιδιών, γεννημένη στο Μπουένος Άϊρες, από γονείς με καταγωγή από την Αρκαδία, την Τρίπολη και το Λεβίδι. Ευτύχησε να ανατραφεί σ' ένα οικογενειακό περιβάλλον που στάλαζε αγάπη, και μύριες τρυφερές αναφορές για την Ελλάδα. Η πρώτη γλώσσα που έμαθε η μικρή Χριστίνα ήταν τα ελληνικά. Το μεγάλο της όνειρο ήταν να πάει στην Ελλάδα, μέχρι όμως να πραγματοποιηθεί χαιρετούσε τα αεροπλάνα και έστελνε με αυτά χαιρετίσματα στην πατρίδα, όπως την είχε μάθει η νεαρή νεοφερμένη στην Αργεντινή μητέρα της. Ευτύχησε στη συνέχεια να επισκεφτεί την Ελλάδα αρκετές φορές και να πάρει επιστρέφοντας ένα μεγάλο κομμάτι από αυτήν. Από τα βουνά, τα δάση και τα χωριά της Αρκαδίας, απ' τις δαντελωτές ακρογιαλιές και τις θάλασσες της σαγήνης, από τις αρχαιότητες και τις ιστορίες των παπούδων. Ν' αφουγκραστεί τη γλώσσα και τα κελεύσματα των προγόνων. Εμπειρίες που έμελλαν να τη διαμορφώσουν σε μια γνήσια Ελληνίδα, αλλά και που την καταδίκασαν σε μια εφ' όρου ζωής νοσταλγία...
Έτσι, όταν έχασε και τους δύο γονείς της, ένοιωσε σαν ξένη στη χώρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Και συνειδητοποίησε την ιερή κληρονομιά που αυτοί της άφησαν: την ελληνική γλώσσα και την ανάγκη να εμπλουτίζει συνεχώς τις γνώσεις της γύρω από την Ελλάδα. Και κυρίως ότι έχει το χρέος να συμβάλλει στο να "ανταμώσουν" και άλλοι με αυτήν... Εδώ και αρκετά χρόνια λοιπόν η Δρ. Τσαρδίκος έχει στρατευθεί στον αγώνα για την εκπλήρωση μιας συλλογικής νοσταλγίας για την πατρίδα. Μέσω μιας "αντάμωσης"...
Τα τελευταία χρόνια η Δρ. Τσαρδίκος είχε πολλαπλές δραστηριότητες. Φανατική αναγνώστρια ελληνικων εντύπων, πέρασε στη συνέχεια στη συστηματική αναζήτηση πολιτιστικών πηγών στο Διαδίκτυο που αφορούσαν την Ελλάδα και την πατρίδα της, την Αρκαδία. Από το 1999 άρχισε να συνεργάζεται με το δικτυακό τόπο ΑRCADIA, http://arcadia.ceid.upatras.gr, του Πανεπιστημίου Πατρών, μεταφράζοντας, μεταξύ άλλων, μια έκδοσή του στα ισπανικά. Στις 8 Ιουλίου του 2000, ήλθε μάλιστα στην Ελλάδα και συνάντησε στην Τρίπολη τον ιδρυτή του, σε συγκέντρωση μελών της Ομάδας Διαλόγου του τόπου αυτού. Για να επαναλάβει και από κοντά ότι «είναι για μένα χρέος, χαρά και τιμή να συμβάλλω με τις μικρές μου δυνάμεις σε μια τέτοια προσπάθεια ανάδειξης και διάδοσης της πατρίδας μου»...
Εδώ και 9 χρόνια η Δρ. Τσαρδίκος προσφέρει τον εθελοντισμό της, διδάσκοντας κάθε Σάββατο την ελληνική γλώσσα σε ελληνικής και μη καταγωγής πολίτες της Αργεντινής στο «Πανελλήνιο», έναν από τους τρεις ελληνικούς συλλόγους του Μπουένος Άϊρες. Τα μαθήματα είναι δωρεάν για περίπου 150 μαθητές, μικρούς και μεγάλους, ενώ συνεχίζονται και το καλοκαίρι. Τα μαθήματα στους εκεί συλλόγους τα παραδίδουν όσοι ξέρουν καλύτερα τα ελληνικά, αφού δεν υπάρχει η δυνατότητα να έρθουν δάσκαλοι από την Ελλάδα. Το 2005 το Ίδρυμα Ωνάσης έστειλε βιβλία. Η Δρ. Τσαρδίκος εκφράζει την ευχή να συνεχιστεί η πολύτιμη αυτή στήριξη, γιατί στην Αργεντινή υπάρχουν πλήρης έλλειψη ελληνικών βιβλίων, CD με ελληνικά τραγούδια ή DVD με ελληνικές ταινίες.
Παρ΄ όλες τις δυσκολίες η Δρ. Τσαρδίκος κατάφερε το 2003 και το 2004 να συγκεντρώσει ελληνικά βιβλία και να τα παρουσιάσει υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ελλάδας στη μεγάλη έκθεση βιβλίου του Μπουένος Άΐρες, απ΄ όπου, στο διάστημα ενός μήνα που διαρκεί, περνούν πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες.
Η Δρ. Τσαρδίκος πλαισίωσε την εκπομπή "Αντάμωμα" με μια ομάδα συνεργατών-παραγωγών, όλων εθελοντών. Από το 2001, η ομάδα συνέλεγε τα Ελληνικά νέα μέσω του Διαδικτύου -που είναι η μόνη πρόσφορη πηγή πληροφόρησης στην Αργεντινή-, για να τα προωθήσει κατόπιν στην εκπομπή. Παράλληλα, κάθε φορά επεξεργαζόταν και προσέφερε και κάτι καινούριο στους ακροατές, για να προσελκύσει κύρια τα παιδιά και τη νεολαία με ελληνική καταγωγή, αλλά και τους Αργεντινούς φιλέλληνες.
Η εκπομπή διοργάνωνε διαγωνισμούς γνώσεων ελληνικής ιστορίας, μυθολογίας και λογοτεχνίας που γνώριζαν μεγάλη απήχηση. Συμμετείχαν καλεσμένοι μαθητές ελληνικής και μη καταγωγής, που γινόντουσαν κοινωνοί της ανόθευτης αγάπης για μία πατρίδα, που πολλά από τα παιδιά των ομογενών δεν είχαν γνωρίσει παρά μόνο από τις συζητήσεις τον μεγάλων και κάποιες φωτογραφίες στο σπίτι. Άλλες φορές πάλι φιλοξενούσε συνεντεύξεις μελών της ομογένειας ή προσκεκλημένων από την Ελλάδα, ανταποκρίσεις κ.λ.π. Υπήρξαν και πολλές συγκινητικές στιγμές, όταν στα πλαίσια των εκπομπών αντάμωσαν μετά από χρόνια συγγενείς και φίλοι που είχαν μεταξύ τους χαθεί, δεκαετίες πριν. Ο ραδιοθάλαμος του σταθμού, έσφυζε από ζωντάνια, ήταν ένας φάρος του ελληνισμού, ένα σημαντικό κανάλι επικοινωνίας για τους Έλληνες της Λατινικής Αμερικής. «Η μόνη μας ανταμοιβή ήταν η τεράστια απήχηση που είχε η εκπομπή στους Έλληνες της Αργεντινής και όχι μόνο, αφού αναμεταδίδονταν και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής», λέει η Δρ. Τσαρδίκος.
Η Δρ. Τσαρδίκος είχε την ικανοποίηση να επισκεφτεί την πατρίδα της με ξεχωριστό και τιμητικό τρόπο. Τον Ιούνιο του 2004 ήλθε πρόσκεκλημένη στην Αθήνα, ενόψει της Ολυμπιάδας, στα πλαίσια προγράμματος του Υπουργείου Τύπου και ΜΜΕ. Η αντιπροσωπεία των διακεκριθέντων ομογενών δημοσιογράφων στην οποία συμμετείχε, παρακολούθησε τις εργασίες Συνεδρίου στο Ζάππειο Μέγαρο και έγινε δεκτή από τον πρωθυπουργό, τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων.
Διατυπώνει όμως το παράπονο ότι η Ελλάδα δεν στρέφει το βλέμμα της προς τους Έλληνες της Λατινικής Αμερικής: «Καταλαβαίνω ότι η χώρα που ζούμε και γενικότερα η φτωχή Λατινική Αμερική δεν έχει επενδυτικό ενδιαφέρον, θέλουμε όμως να θυμούνται στην Ελλάδα ότι υπάρχουμε και δίνουμε το δικό μας αγώνα να μην χαθούμε, εμείς και τα παιδιά μας, σαν Έλληνες. Και για να γίνουν κάποια πράγματα χρειαζόμαστε βοήθεια, που δυστυχώς δεν έχουμε. Επίσης έχουμε εκκλησίες σε όλη την Αργεντινή, αλλά μόνο τρεις ιερείς».
Και ξαφνικά - αρκετά πρόσφατα - το «Αντάμωμα με την Ελλάδα» σίγησε μετά από 5 χρόνια, λόγω οικονομικών δυσκολιών και έλλειψης χρηματοδότησης:
«Μας λυπεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι μετά από πέντε χρόνια αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε το πρόγραμμα, αφού δεν ήμασταν πια σε θέση να εξασφαλίσουμε τα 600 $ μηνιαία για να πληρώνουμε το σταθμό, που μας φιλοξενούσε. Μας τηλεφωνούν από παντού και μας ζητούν επίμονα να συνεχίσουμε. Τι να τους πω, ότι δεν μας βοηθάει κανείς για να συνεχίσουμε το πρόγραμμα, που έγινε πραγματικό αντάμωμα για όλους εμάς;» λέει η Δρ. Τσαρδίκος.
Η κακή οικονομική κατάσταση στη χώρα, που ξεκίνησε το 2001 παραμένει. Οι οικονομίες πολλών ομογενών εξανεμίστηκαν, ενώ ακόμα και σήμερα πολλές τραπεζικές καταθέσεις εξακολουθούν να είναι δεσμευμένες, τη στιγμή που η ισοτιμία του πέσος έχει μειωθεί κατά 2/3 έναντι του δολαρίου, ενώ οι μισθοί κυμαίνονται κατά μέσον όρο στα 150$ μηνιαίως: «Συνηθίσαμε πια αυτή την κατάσταση και ελπίζουμε ότι θα έρθουν και πάλι καλύτερες μέρες. Πως λοιπόν να κάνουμε όλα αυτά που είναι απαραίτητα, όταν δυστυχώς κάποιοι δεν έχουν ούτε να φάνε; Για παράδειγμα στους συλλόγους μας περιορίζουμε τις όποιες εκδηλώσεις στα τελείως απαραίτητα, λόγω της όλης κατάστασης».
H Δρ. Τσαρδίκος διδάσκει πλαστική χειρουργική στο Πανεπιστήμιο UCA της Αργεντινής και είναι μέλος διάφορων επιστημονικών οργανισμών, της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Συγγραφέων των Πέντε Ηπείρων και του "Συνδέσμου φίλων του Ν. Καζαντζάκη". Συγχρόνως έχει συγγράψει ένα αριθμό επιστημονικών εργασιών καθώς και δύο λογοτεχνικά βιβλία (ποιητικές συλλογές).
[1] Ήδη από τον 19ο αι. πολλοί Έλληνες έποικοι διέπρεψαν στη δημόσια ζωή των χωρών της Λατινικής Αμερικής, στις οποίες εγκαταστάθηκαν, συμβάλλοντας έτσι στη διαμόρφωση της εθνικής ιστορίας τους. Στην περίπτωση μάλιστα της Αργεντινής αρκετοί Έλληνες συμμετείχαν στους εθνικούς αγώνες για την απελευθέρωση της χώρας από την ισπανική αποικιοκρατία. Μερικοί από αυτούς θυσίασαν και τη ζωή τους ακόμη και σήμερα τιμώνται σαν εθνικοί ήρωες. Χαρακτηριστικές ήταν οι περιπτώσεις δύο Υδραίων ναυτικών, του Νικόλαου Κολμανιάτη (Nicolas Jorge) και του Σαμουήλ Σ. Σπύρου (Miguel Samuel Spiro), που πολέμησαν στο πλευρό του Σαν Μαρτίν στον πόλεμο για την ανεξαρτησία της Αργεντινής κατά τον 19ο αιώνα. Ο Ν. Κολμανιάτης (1784-1886), καταδιωγμένος για λόγους προσωπικούς από την Ύδρα, αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αργεντινή, όπου κατατάχτηκε αξιωματικός του Ναυτικού. Από το 1818 έως το 1881 πολέμησε και διακρίθηκε για τον ηρωϊσμό του στον αγώνα κατά των ισπανών κατακτητών, φτάνοντας στο βαθμό του υποναυάρχου. Σήμερα, συγκαταλέγεται στους εθνικούς ήρωες της Αργεντίνικης ανεξαρτησίας. Μία πολεμική σχολή της χώρας έχει σήμερα το όνομά του, ενώ η προτομή του δωρήθηκε από την Εβίτα Περόν στο Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Ύδρας το 1949.Ο Σπύρου βρήκε ηρωικό θάνατο, όταν, κυκλωμένος από έχθρικά πλοία, προτίμησε να ανατινάξει το πλοίο του. Το όνομά του φέρει σήμερα μία φρεγάτα του πολεμικού ναυτικού της Αργεντινής (Ara Espiru).Αξιζει επίσης να αναφερθεί και ο ηπειρωτικής καταγωγής Δημήτριος Βαρθολομαίος (Bartolome(de)Mitre) που αναδείχθηκε μεγάλος στρατηγός και αναγορεύθηκε πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αργεντινής (1862-1868), ενώ αργότερα αναδείχθηκε σε μεγάλο συγγραφέα της ιστορίας της αργεντινής Δημοκρατίας.
[2]Οι πρώτοι Έλληνες που κατέφθασαν στην περιοχή που αργότερα θα ανήκε στην επικράτεια της Αργεντινής, ήταν μέλη των πληρωμάτων των θαλασσοπόρων Κορτές και Πιτζάρο (Άτλας της Ελληνικής Διασποράς)
[3] Αναστάσιος Τάμης, καθηγητής και Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Ελληνικών Μελετών και Έρευνας του Πανεπιστημίου La Trobe (Ελληνο-Aυστραλός), «Οι Έλληνες της Λατινικής Αμερικής», δίγλωσση έκδοση 890 p. (έρευνα, μελέτη και παρουσίαση της ιστορικής πορείας των Ελλήνων σε δέκα χώρες της Νοτίου Αμερικής)Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, η ελληνική εποίκηση στην Αργεντινή αποτελεί προπολεμικό φαινόμενο, που προκλήθηκε από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Λόγω αυτού, οι έποικοι της περιόδου αυτής ήταν κυρίως Μικρασιάτες πρόσφυγες, που διέπρεψαν σαν εφοπλιστές και επιχειρηματίες.

Manu Chao ο αντιεξουσιαστής τροβαδούρος.

2009-04-06T09:51:00.000+03:00

Παίζει με χαρακτηριστική φρεσκάδα μια μουσική που δύσκολα κατηγοριοποιείται και κινείται μεταξύ έθνικ, γαλλικής μπαλάντας, ρέγκε και …παιδικών τραγουδιών. Έχει έντονα πολιτικοποιημένο στίχο ενώ η σχέση λατρείας που έχει και με το ελληνικό κοινό αναμένεται να πιστοποιηθεί μια ακόμη φορά στο Rockwave. Γεννημένος στη Γαλλία αλλά Βάσκος στην καταγωγή, o Μάνου Τσάο τραγουδά στα γαλλικά, τα Ισπανικά, τα Αραβικά και τα Αγγλικά, πολλές φορές μέσα στο ίδιο κομμάτι. Είχε την ευκαιρία να βιώσει ο ίδιος τη ζωή του μετανάστη (Clandestino), καθώς ενώ γεννήθηκε στην Ισπανία, η οικογένειά του αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Παρίσι εξαιτίας της δικτατορίας του Φράνκο, καθώς ο πατέρας του, ο Ραμόν, εκτός από συγγραφέας - δημοσιογράφος, ήταν και αριστερός, ενώ είχε καταδικαστεί σε θάνατο από τον δικτάτορα.

Λίγο μετά τη γέννηση του, η οικογένεια μετακόμισε στα προάστια του Παρισιού όπου ο Μάνου μεγάλωσε και εμπνεύστηκε από διάφορους αριστερούς καλλιτέχνες και διανοούμενους, φίλους του πατέρα του. Στο Παρίσι, το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Le Hot Pants, με γνήσιους πανκ προσανατολισμούς και απήχηση μόνο στην underground σκηνή της πόλης. Το 1987, ο Μανουέλ Τσάο, μαζί με τον ξαδερφό του Σαντιάγο Κασιαριέγο και τον αδερφό του Αντόνιο Τσάο συγκρότησαν τους θρυλικούς Mano Negra, τη μπάντα που τους οδήγησε στην επιτυχία. Η μουσική των Negra είναι βαθύτατα επηρεασμένη από το βρετανικό πανκ κίνημα, και κυρίως τους Clash και Dr Feelgood, σε μια επιδέξια ανάμειξη με ένα κράμα γαλλικής, ισπανικής και μαροκινής κουλτούρας. Ξεκινούν συνεργασία με μια μικρή ανεξάρτητη εταιρία αλλά η τεράστια επιτυχία του πρώτου τους κομματιού, του Mala Vida τους οδηγεί με συνοπτικές διαδικασίες στην υπογραφή συμβολαίου με τον κολοσσό Virgin. Ο πρώτος τους δίσκος με την πολυεθνική κυκλοφορεί το 1988 με την ονομασία Patchanka, όπως είχαν ονομάσει οι ίδιοι το ιδιότυπο στυλ μουσικής που έπαιζαν. Το 1989 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος, με την ονομασία Puta's Fever. To 1991 ηχογραφούν το King of the Bongo, ενώ από τουρνέ στην Ιαπωνία προκύπτει το live CD Hell of Pachanka. Το Casa Babylon είναι και ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος, ηχογραφήθηκε το 1994 και έχει έντονο latin στοιχείο. To 1995 μετακομίζουν στη Μαδρίτη και το διαλύουν οριστικά. Το νέο project του Manu λέγεται Radio Bemba και ο πρώτος σόλο δίσκος έρχεται το 1998, Cladestino και ο δεύτερος Proxima estazion: Esperanza. Ο Manu είναι πλέον κάτοικος Βαρκελώνης, αν μπορεί κανείς τον πει κάτοικο μιας μόνο πόλης. Με τους Mano Negra, ο Τσάο περιόδευσε ανά τον κόσμο, όπου εκτός από τις συναυλίες, επικεντρώθηκε στην καταγραφή των κατά τόπους έθνικ στοιχείων, ιδίως στη μουσική. Μετά από διαμάχη με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, ο Μάνου επιστρέφει στη Μαδρίτη, όπου και δημιούργησε τους Radio Bemba Sound System. Στόχος του αυτή τη φορά ήταν να αναπαράγει τους ήχους της μουσικής του δρόμου από διάφορες κουλτούρες. Το αποτέλεσμα ήταν εντελώς διαφορετικό από τη μουσική των Negra. Η φήμη του Μάνου Τσάο εκτινάχθηκε με τραγούδια όπως το Clandestino και το King of the Bongo και απογειώθηκε κυριολεκτικά με το Me Gustas Tu το 2001. Οι στίχοι των τραγουδιών του είναι βαθύτατα πολιτικοποιημένοι, ενώ επικεντρώνονται σε σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα όπως η μετανάστευση, η οικονομική εξαθλίωση, αλλά και η διεθνής πολιτική σκηνή. Για κάποιους, ο Τσάο είναι το μέλλον της παγκόσμιας μουσικής. Για άλλους, είναι μια φιγούρα που αγωνίζεται υπέρ της εθνικής ταυτότητας, κατά της παγκοσμιοποίησης και εναντίον των κυβερνήσεων που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Είμαι ένας ακτιβιστής, όπως θα έπρεπε να είναι όλοι. Μόνο μην με αποκαλέσετε ηγέτη, οι ηγέτες διαφθείρονται», λέει ο ίδιος. «Δεν είμαι αισιόδοξος για τα πράγματα. Αν κοιτάξω προς το μέλλον τα περισσότερα πράγματα που βλέπω είναι απαισιόδοξα. Το μόνο που με βοηθάει είναι να ελπίζω. Αν δεν έχεις ελπίδα, καταπέφτεις στην παραίτηση που είναι το χειρότερο πράγμα ή στον κυνισμό. Δεν θέλω να είμαι ούτε παραιτημένος ούτε όμως και κυνικός. Αυτός είναι ο τρόπος μου, η ελπίδα. Όσο πιο μαύρο βλέπεις το μέλλον τόσο περισσότερο πρέπει να ελπίζεις», σημειώνει σε συνέντευξή του. Το 2004, ο Μάνου Τσάο επέστρεψε στις γαλλικές του ρίζες, με το Siberie m’etait contee ενώ στα τέλη του 2007, κυκλοφόρησε το La Radiolina. Επίσης έχει βοηθήσει στην ανάδειξη έθνικ καλλιτεχνών όπως οι Amadou & Mariam, αξιοποιώντας τις εμπειρίες του από τις περιοδείες στη Νότια Αμερική. Για μία απο την δράση του σε πρόωρη διακοπή ίσως οδηγηθεί η διαμονή του Γαλλο-Ισπανού μουσικού Manu Chao στο Μεξικό. Οι αρχές της χώρας τον κατηγορούν για ανάμειξη στη μεξικανική πολιτική ζωή και τον απειλούν με απέλαση.Σε συνέντευξη Τύπου την οποία έδωσε ο δημιουργός του Clandestino, χαρακτήρισε «κρατική τρομοκρατία» μια επιχείρηση της αστυνομίας στα περίχωρα της πόλης του Μεξικού το 2006. Πρόκειται για τα επεισόδια στην κοινότητα San Salvador Atenco, τα οποία διαδραματίστηκαν στις 4 Μαΐου εκείνης της χρονιάς. Η ένταση είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη ημέρα, όταν η αστυνομία εμπόδισε 60 πωλητές λουλουδιών να διαθέσουν το εμπόρευμά τους στην αγορά Texcoco, που απέχει 30 χλμ. από την πόλη του Μεξικού. Η αστυνομία κατέφυγε στη βία και προέβη σε συλλήψεις. Οι πωλητές έκαναν έκκληση για βοήθεια στους κατοίκους του San Salvador Atenco, μιας μικρής γειτονικής κοινότητας, η οποία φημίζεται για την αντίστασή της στην κατασκευή αεροδρομίου στην περιοχή της. Οι κάτοικοι του Atenco έκλεισαν το δρόμο για την αγορά, ο οποίος περνούσε κοντά απ’ την πόλη τους. Εκατοντάδες αστυνομικοί επιχείρησαν να απομακρύνουν το μπλόκο τους σε πέντε διαφορετικές επιχειρήσεις, όμως κάθε φορά αποτύγχαναν. Όταν τελικά τα κατάφεραν και εισέβαλαν στο Atenco, οι συγκρούσεις ήταν ιδιαίτερα βίαιες και οδήγησαν στο θάνατο δύο διαδηλωτών. Τα αποτελέσματα της έρευνας που ακολούθησε έδειξαν ότι: 207 άνθρωποι υπέστησαν βίαιη, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, 145 συνελήφθησαν αυθαίρετα, 26 γυναίκες δέχθηκαν σεξουαλική επίθεση και πέντε ξένοι υπήκοοι απελάθηκαν παράνομα από τη χώρα. Ο Manu Chao καταδίκασε αυτό το περιστατικό. Όμως, το άρθρο 33 του μεξικανικού Συντάγματος προβλέπει ότι «οι ξένοι υπήκοοι δεν μπορούν με κανένα τρόπο να αναμιγνύονται στις πολιτικές υποθέσεις της χώρας» και ότι η κυβέρνηση «έχει την εξουσία να τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν το εθνικό έδαφος» άμεσα και χωρίς δίκη. Εξ ου και οι μεξικανικές αρχές, οι οποίες εξέλαβαν τα λόγια του μουσικού ως παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας, ξεκίνησαν σχετική έρευνα. Όπως ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος Τύπος του μεξικανικού υπουργείου Εσωτερικών, «εξετάζουν τι ακριβώς ειπώθηκε, σε ποιο πλαίσιο, τι έχει συμβεί [...] και δεν έχουν ακόμη καθορίσει αν θα πρέπει να επιβάλουν συγκεκριμένη ποινή».

p.s.πηγές από tvx και από άρθρο του Γ.Φλώκα.

Ανεβαίνω Θεσσαλονίκη!

2009-03-31T12:33:00.008+03:00

Καρντάσια θα πάρω το αμάξι μου στην τσέπη χαρτζιλίκι κι απόψε τα μεσάνυχτα θα 'ρθω Θεσσαλονίκη !
"Κι ανεβαίνω Θεσσαλονίκη στην Αθήνα δεν είχα τύχη
θα ερωτευτώ ξανά μία Θεσσαλονικιά

Κι ανεβαίνω Θεσσαλονίκη στην Αθήνα δεν είχα τύχη

θα ερωτευτώ ξανά μία Θεσσαλονικιά"...!!!

p.s.Μην κάνετε χαρούλες την έχω ήδη καβατζωμένη από την Αθήνα!χαχαχαχαχαχαχαχα.

Καλή αντάμωση καρντάσια!

Αποτύχαμε...

2009-03-30T10:09:00.003+03:00

«Κοιμάμαι κυρίως στο δρόμο ή σε κάποιο εγκαταλελειμμένο σπίτι. Όσο κοιμάμαι, γιατί πρέπει να έχω τον νου μου. Το βασικό πρόβλημα είναι το πώς θα φάω κάτι. Συχνά βρίσκω την άκρη σε κάποια εκκλησία ή ξενώνα. Το πλύσιμο ας το συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή...Έχω ξεχάσει την τελευταία φορά που έκανα σεξ. Ή μάλλον τη θυμάμαι...πολύ καλά».Αυτή είναι μια, τρόπον τινά, σύνοψη των ευρημάτων γύρω από τη ζωή ενός άστεγου. Μια ένδειξη, απλώς
Το φαινόμενο των αστέγων στην Ελλάδα είναι σχετικά πρόσφατο αν συγκριθεί η εκδήλωσή του με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Παρ’ όλ’ αυτά ο ρυθμός αύξησης τωναστέγων στην Ελλάδα τείνει να προσεγγίσει τον αντίστοιχο των Ευρωπαϊκών χωρών.Ωστόσο ο αριθμός των υπηρεσιών που εμπλέκονται στην πρόληψη και αντιμετώπισητου φαινομένου εμφανίζεται ιδιαίτερα χαμηλός σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκάδεδομένα. Έτσι, οι άστεγοι αποτελούν πλέον μια εικόνα της καθημερινότητας μας στηνΑθήνα καθώς και σε άλλα αστικά κέντρα και στην επαρχία.Στην Ελλάδα η μη αναγνώριση των αστέγων ως ειδική κοινωνική κατηγορία έχειως αποτέλεσμα την απουσία ορισμού και προσδιορισμού τόσο της κατηγορίας όσο καιτου φαινομένου. Η ύπαρξη αστέγων σχετίζεται με την ανυπαρξία προνοιακώνπολιτικών προστασίας ατόμων σε κίνδυνο. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολιτικές δράσεις αντιμετώπισης του φαινομένου ούτε οργανωμένο σχέδιο δράσης πρόληψηςκαι αποκατάστασης. Η ειδική βοήθεια για τους αστέγους στη χώρα μας παραμένειένα μεγάλο κενό, τη στιγμή που σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες η συζήτηση αφορά τηλήψη μέτρων για την εξάλειψη του φαινομένου.Στο μεγάλο κενό που αφήνει η πολιτεία η δράση των Μη Κυβερνητικών καιΕθελοντικών Οργανώσεων, η έμπρακτη αλληλεγγύη των ευαισθητοποιημένων πολιτώνκαθώς και τα τελευταία χρόνια η δράση της Τοπικής Αυτοδιοίκηση λειτουργεί ωςθεσμικό αντίβαρο και προσπαθεί να δώσει λύσεις στο πρόβλημα των αστέγων.Παρά τις προσπάθειες που γίνονται συνολικά οι δράσεις είναι μεμονωμένες,αποσπασματικές και ασυντόνιστες γι΄αυτό και δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στο σύνολό του. To γεγονός ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται αφορούν κατά κύριο λόγο στην ανακούφιση των βασικών αναγκών επιβίωσης (προσωρινή στέγη, διατροφή,ένδυση) , για ένα πολύ μικρό μέρος του πληθυσμού των αστέγων, ενώ δεν υπάρχουνδομές αποκατάστασης και επανένταξης συντελεί στην ανακύκλωση του προβλήματος της έλλειψης στέγης. Και ο χορός καλά κρατεί…Η Μ.Κ.Ο «ΚΛΙΜΑΚΑ», στο πλαίσιο των δράσεων της κατά του κοινωνικού αποκλεισμού, ασχολείται ενεργά τα τελευταία χρόνια με το πρόβλημα της έκτοςστέγης διαβίωσης, υλοποιώντας ένα ολοκληρωμένο Πρόγραμμα στο οποίο επαγγελματίες της ψυχικής υγείας και των κοινωνικών επιστημών παρέχουνεξειδικευμένες υπηρεσίες στους άστεγους συμπολίτες μας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έρευνα, πρόληψη, ευαισθητοποίηση, κάλυψη των βασικών αναγκώνεπιβίωσης και υπηρεσίες για την ψυχοκοινωνική ενδυνάμωση, αποκατάσταση και επανένταξη των αστέγων στον κοινωνικό ιστό.ΚΛΙΜΑΚΑ: ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Αλαμάνου Άντατηλ.: 210 3417160-3, 210 3417165, κιν.: 6972257906- e-mail: alamanou@klimaka.org.grwww: klimaka.org.gr

Για αύριο Παρασκευή την πιο ωραία μέρα της εβδομάδας!

2009-03-26T10:45:00.002+02:00

Το απλό γίνεται επιλογή περισσότερο από ποτέ! Αν μάθουμε να το απολαμβάνουμε θα νιώσουμε όλοι καλύτερα. Αν το μοιραστούμε, η απόλαυση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Η παρέα, οι φίλοι, οι αγαπημένοι, μας είναι απαραίτητοι.
Στις μέρες μας λοιπόν μήπως πρέπει να απενοχοποιήσουμε δυναμικά τα απλά, τα μικρά και να τα ζήσουμε και να νιώθουμε πιο γεμάτοι; Κι η Παρασκευή στο σπίτι μας, στο σπίτι του φίλου, των φίλων, των αγαπημένων ανθρώπων μας, είναι η πιο επίκαιρη επιλογή. Aπό άποψη, όχι από μιζέρια!
Η επικοινωνία, η επαφή και το κέφι με φίλους σε σπίτια τις Παρασκευές, αποτελεί την ιδανική αποσυμπίεση για όλο το ζόρι της εβδομάδας. Να θυμηθούμε να μη μιλήσουμε για δουλειά. Να ξεχάσουμε αυτά που μας αγχώνουν. Να παίξουμε, να γελάσουμε, να μιλήσουμε, να περάσουμε όμορφα, γεμάτα και ουσιαστικά.
Και όσο για το μενού της Παρασκευής, ούτε αυτό πρέπει να μας αγχώσει. Τόσες εύκολες ιδέες μπορούν να ετοιμαστούν σε λίγο χρόνο σε μια κουζίνα, εύκολα και οικονομικά: τι πιο επίκαιρο… Καναπεδάκια-μπουκίτσες, εύκολες και πολύχρωμες σαλάτες, σαντουιτσάκια, ενώ και το ‘μαγειρικό ρεφενέ’ παίζει πολύ. Κάποιος ετοιμάζει και φέρνει τη σαλάτα, κάποιος το σουφλέ και κάποιος άλλος το γλυκό… όσο για τα ποτά τα αναλαμβάνω εγώ!!! Τέλος κάνετε το ένα δωμάτιο γκαρνταρόμπα για παλτά, τσάντες, χαμούρεμα.
Ας χαρούμε την Παρασκευή – την πιο ωραία μέρα της εβδομάδας, με τον πιο δικό μας, αληθινό τρόπο. Ας ανακαλύψουμε αληθινές συνταγές – σίγουρα υπάρχουν πολλές!

Να και μία εύκολη συνταγή για:Καναπεδάκια Worcestershire
Υλικά :12 ψωμάκια χοντρά από μαύρο ψωμί

150 gr ζαμπόν τριμμένο

150 gr βούτυρο

90 gr παρμεζάνα τριμμένη

6 αυγά σφιχτά σε φετούλες

2 κρόκους ωμούς

2 κουταλιές κάπαρη

1 κουταλιά μουστάρδα

μαϊντανός, αλάτι-σπυριά πιπέρι Worcestershire sauce

Εκτέλεση - Δουλεύουμε το βούτυρο με την παρμεζάνα, το ζαμπόν, τους κρόκους, τη μουστάρδα, την κάπαρη, το μαϊντανό και τη Worcestershire sauce, λίγο αλάτι, λίγο πιπέρι. - Αλείφουμε με το μίγμα το ψωμί, από πάνω βάζουμε μια φέτα αυγό & το ξανασκεπάζουμε με το μίγμα. - Διατηρούνται στο ψυγείο .Για περισσότερα δείτε εδώ

Καλή επιτυχία και καλή μας διασκέδαση!!!

Ross daly."Λαβύρινθος"

2009-03-24T10:34:00.006+02:00

Την ώρα που οι περισσότεροι μουσικοί συνωστίζονται στην Αθήνα κυνηγώντας ένα συμβόλαιο με κάποια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία και εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα ή συναυλιακούς χώρους, ο Ρος Ντέιλι συνθέτει ήσυχος σε ένα μικρό ορεινό χωριό του Δήμου Ηρακλείου. Εδώ και επτά χρόνια έχει βάλει ένα στοίχημα, το οποίο καθώς δείχνει πια να αποδίδει, ίσως αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την μουσική παραγωγή και διανομή, οι ίδιοι οι φορείς της, δηλαδή οι μουσικοί. Μεταφέροντας το μουσικό του εργαστήρι (Λαβύρινθος), από τα Πετράλωνα της πολυσύχναστης Αθήνας στην Κρήτη, δημιουργώντας ένα μουσείο παραδοσιακών οργάνων και δουλεύοντας πολύ με την ιστοσελίδα του στο Ιντερνετ, ο Ρος Ντέιλι έχει καταφέρει να καταστήσει το μικρό Χουδέτσι, στα ορεινά του νομού Ηρακλείου, διεθνές κέντρο παραδοσιακής μουσικής.«Ο Λαβύρινθος δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει τόσο μακριά από μια μεγάλη πόλη χωρίς τη συνδρομή της τεχνολογίας. Το 80% της δουλειάς που κάνουμε αφορά πλέον ένα κοινό που βρίσκεται εκτός των ελληνικών συνόρων κι αυτό διεκπαιρεώνεται μέσω του site μας», λέει ο ίδιος. Ο Ρος Ντέιλι περνάει τους χειμώνες του δίνοντας συναυλίες που κλείνει μέσω του site του σε ολόκληρο τον κόσμο και κάνοντας την δουλειά που περισσότερο αγαπά, την σύνθεση, στην ησυχία της επαρχίας, ενώ τα καλοκαίρια υποδέχεται μαθητές από όλη την Ευρώπη που έρχονται να παρακολουθήσουν σεμινάρια των καλεσμένων του, από διάφορες χώρες, δασκάλων. Και καταφέρνει –κάθε χρόνο– να έχει στην Κρήτη μερικούς από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες της παγκόσμιας παραδοσιακής μουσικής. Μόνο φέτος απο τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο παρέδωσαν σεμινάρια οι Anwar Abu Dragh (Ιρακινά Makam), Tzvetanka Varimezova (Βουλγάρικο τραγούδι), Ballake Sissoko (Κόρα), Yurdal Tokcan (Ούτι), Goksel Baktagir (κανονάκι), Hussain Arman (Αφγανικό τραγούδι), Naseem Dakwar (Αραβικό βιολί) και άλλοι.Από τη δεκαετία του ’80Η ιστορία του Ρος Ντέιλι είναι λίγο ως πολύ γνωστή. Ο μεσήλικας σήμερα Ιρλανδός ήρθε νεαρός στις αρχές της δεκαετίας του ’80 προκειμένου να γίνει μαθητής του σημαντικότερου Κρητικού λυράρη που γνωρίσαμε ως σήμερα, του Κωστή Μουντάκη. Η δεκαετία του ’90 τον βρήκε στην Αθήνα, όπου λειτούργησε τον Λαβύρινθο και ένα ωδείο στην περιοχή των Πετραλώνων. Ομως, η Αθήνα τον κούραζε... «Ηθελα να φύγω από την Αθήνα, δεν ήθελα όμως να θυσιάσω και την δουλειά που κάνω. Τώρα είμαι σε ένα χωριό στην άκρη του θεού αλλά ηλεκτρονικά στο κέντρο της πιάτσας. Ενας άνθρωπος στο Πεκίνο παρακολουθεί εξίσου ικανοποιητικά τις δραστηριότητες μας με κάποιον στο διπλανό χωριό».

Ο Ρος Ντέιλι μιλά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το μουσικό εργαστήρι “Λαβύρινθος” το οποίο κινδυνεύει με οριστική διακοπή της δραστηριότητάς του, καθώς δεν έχει βρεθεί κανένας φορέας να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις του για την οικονομική του ενίσχυση.
Το απαιτούμενο ποσό για τη συνέχιση του εργαστηρίου είναι περίπου 40.000 ευρώ, τη στιγμή που για τον πολιτισμό της Eurovision δαπανώνται τεράστια ποσά. Ο Ρος Ντείλι αναγκάζεται σήμερα να προβάλει τη σπουδαία δραστηριότητα του Λαβύρινθου, που μετρά ήδη 17 χρόνια προσφοράς, και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον μουσικών από 35 χώρες του κόσμου, ζητώντας έστω και την ύστατη ώρα τη στήριξη της Πολιτείας. Το έργο του Λαβύρινθου Η κύρια δραστηριότητα του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος είναι η διοργάνωση σεμιναρίων και master-classes με κορυφαίους δασκάλους από όλο τον κόσμο και με τη συμμετοχή περίπου 350 με 400 μαθητών κάθε χρόνο από τουλάχιστον 35 διαφορετικές εθνικότητες. Το χωριό Χουδέτσι έχει γίνει παγκοσμίως γνωστό εξαιτίας των δραστηριοτήτων του Μουσικού Εργαστήριου Λαβύρινθος που έχει αναδειχθεί πλέον σε έναν πολύ σοβαρό μοχλό ανάπτυξης τόσο για το ίδιο το χωριό όσο για όλη την περιοχή. Οι μαθητές και η δάσκαλοι του ΜΕΛ διδάσκουν σε μουσικές σχολές και πανεπιστήμια σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη και αλλού ταυτόχρονα συμμετέχοντας δημιουργικά και καθοριστικά σε πολλές από τις κορυφαίες παραγωγές που έχουν να κάνουν με την σοβαρή αξιοποίηση στοιχείων της παγκόσμιας παραδοσιακής μουσικής στη σύγχρονη δημιουργία.

Ψυχική Υγεία.

2009-03-23T10:09:00.016+02:00

Σε διάφορες εποχές και κοινωνίες, πολλές ήταν οι ασθένειες που πήραν το χαρακτήρα ‘στίγματος‘, ο καρκίνος, η φυματίωση, το AIDS. Οι διαταραχές που στιγματίζονταν θεωρούνταν ανυπόληπτες και εξευτελιστικές. Αναμφίβολα όμως, η πιο στιγματισμένη μεταξύ όλων είναι η ψυχική νόσος.
Ο τυπικός ορισμός του στίγματος αναφέρεται στο εξής: το άτομο χάνει την κοινωνική υπόσταση και υφίσταται διακρίσεις εξαιτίας της ψυχικής του ασθένειας. Το στίγμα είναι μια ανεπιθύμητη, δυσφημιστική ιδιότητα που στερεί από κάποιον το δικαίωμα της πλήρους κοινωνικής αποδοχής, ενώ ταυτόχρονα τον αναγκάζει να προσπαθεί να κρύψει την αιτία που προκαλεί αυτήν την αντιμετώπιση.
Τη διαιώνιση του στίγματος εξαιτίας της ψυχικής νόσου εκτός από την έλλειψη γνώσεων έρχεται να εξηγήσει και η φυσική ροπή του ανθρώπου στο να διατυπώνει προκατειλημμένες και στερεότυπες εκτιμήσεις. Συχνά ο άνθρωπος οδηγείται σε αυθαίρετες εκτιμήσεις της πραγματικότητας, ιδιαίτερα υπό το καθεστώς έντονου άγχους και φόβου. Προϊόν της παραπάνω διαδικασίας είναι οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα.Τα στερεότυπα, οι προκαταλήψεις και οι επακόλουθες διακρίσεις είναι τρεις έννοιες που συνδέονται στενά με την έννοια του στίγματος.
Πιο απλά, το στίγμα είναι ένα σημάδι εξευτελισμού, ατίμωσης και ντροπής. Έχει τέσσερα συστατικά:
Κολλάμε σε κάποιον μια ετικέτα, έναν χαρακτηρισμό, μια ρετσινιά
Δημιουργούμε στερεότυπα για τους ανθρώπους που έχουν αυτό το χαρακτηριστικό
Έπειτα κάνουμε ένα διαχωρισμό: από τη μια είμαστε εμείς, που είμαστε υγιείς, φυσιολογικοί και από την άλλη πλευρά βρίσκονται ‘οι άλλοι’, οι άρρωστοι, που έχουν χάσει την αξία τους
Τέλος, προβαίνουμε σε αρνητικές διακρίσεις εναντίον όσων έχουν τα παραπάνω στερεότυπα χαρακτηριστικά.

Οι μύθοι για τις ψυχικές διαταραχές δεν σταματούν όμως εδώ. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να γνωρίζουμε ότι η ψυχική ασθένεια:
δεν προκαλείται ούτε από κακά πνεύματα ούτε από μάγια
δεν προκαλείται από κατάρες και από ‘κακό μάτι’
δεν είναι η τιμωρία του Θεού για τις αμαρτίες της οικογένειας ή του ατόμου
δεν προκαλείται από έλλειψη θρησκευτικής πίστης
δεν είναι το αποτέλεσμα ερωτικής απογοήτευσης
δεν οφείλεται στην υπερβολική μελέτη
δεν είναι μεταδοτική
Συνέπειες του στίγματος:
Έλλειψη πόρων για τη δημιουργία υπηρεσιών ψυχικής υγείας
Σε πολλές χώρες του κόσμου τα προγράµµατα ψυχικής υγείας λειτουργούν µε τεράστιες οικονομικές ελλείψεις. Η δυσπραγία στην εύρεση πόρων για υπηρεσίες ψυχικής υγείας, έχει σχέση, μερικώς και µε το στίγμα που συνοδεύει τις ψυχικές ασθένειες.
Προβλήματα στέγασης
Οι ιδιοκτήτες συχνά αρνούνται να μισθώσουν τα σπίτια τους σε άτομα µε ψυχιατρικά προβλήματα και υπάρχουν γειτονιές που εμποδίζουν την εγκατάσταση ξενώνων με ψυχικά ασθενείς
Περιορισμό των ευκαιριών για εργασία
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι ψυχικά ασθενείς διαθέτουν σημαντική ικανότητα να εργαστούν, ένα πολύ μικρό ποσοστό βρίσκει δουλειά, κυρίως λόγω της αρνητικής στάσης των εργοδοτών.
Κοινωνική απομόνωση
Τα άτομα µε σοβαρές ψυχικές διαταραχές βιώνουν κοινωνική απομόνωση που οφείλεται όχι μόνο στα συµπτώµατα της ασθένειάς τους αλλά και στο κοινωνικό στίγμα. Λίγες επαφές με φίλους, έκπτωση των οικογενειακών δεσμών, περιορισμός των κοινωνικών συναναστροφών είναι σημάδια αυτής της απομόνωσης.
Αρνητικές επιπτώσεις στην πορεία της νόσου
Οι ασθενείς εσωτερικεύουν στο στερεότυπο του ‘ανήμπορου και άχρηστου’, με αποτέλεσμα να αποσύρονται από την κοινωνία. Αναπτύσσουν έτσι, συναισθήματα ματαίωσης και απογοήτευσης, ντροπής και ενοχής και κλείνονται στον ‘εαυτό τους’.
Αρνητικές επιπτώσεις στην οικογένεια
Τα μέλη της οικογένειας είναι αυτά που σηκώνουν το τεράστιο συναισθηματικό βάρος από τη νόσο του συγγενή τους αλλά και το βάρος της φροντίδας και της υποστήριξης του. Η οικογένεια βιώνει συνολικά τις συνέπειες των προκαταλήψεων, του στιγματισμού και των κοινωνικών διακρίσεων.
Τι μπορούμε να κάνουμε για τον περιορισμό του στίγματος της ψυχικής ασθένειας:
Αγωγή κοινότητας με τη διάδοση έγκυρων πληροφοριών για την ψυχική νόσο
Αντίκρουση όταν παρουσιάζονται εσφαλμένες αντιλήψεις από τα ΜΜΕ
Να ενθαρρύνουμε τη χρήση θετικών εικόνων για να αναφερόμαστε σε ανθρώπους με ψυχική νόσο και να υπογραμμίζουμε την πραγματικότητα ότι η ψυχική νόσος μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί
Να δίνουμε έμφαση στις ικανότητες και όχι στους περιορισμούς
Η ανοικτή συζήτηση βοηθάει στο να έρθει το θέμα στην επιφάνεια και να φύγει από τα στενά προσωπικά όρια
Μην εξισώνουμε τους ανθρώπους με την ασθένεια. Δεν είναι ο άνθρωπος η ασθένεια. Για αυτό, αντί να λέμε ‘σχιζοφρενής’ να λέμε ‘το άτομο που έχει σχιζοφρένεια’, αντί για ‘καταθλιπτικός’, να λέμε το άτομο που έχει κατάθλιψη.

Τη σημαντική του δουλειά στην ψυχική υγεία σε άμεση επικοινωνία με την τοπική κοινότητα συνεχίζει το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Βορειοδυτικού Τομέα του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης με ημερίδα που πραγματοποιείται στις 23 Μαρτίου 2009 στο Δημοτικό Θέατρο Νεάπολης (Βενιζέλου 125) ώρα 6.30μ.μ. με τίτλο: ‘Στίγμα Ψυχικής Ασθένειας και κοινωνικός αποκλεισμός’.
Συντονίστριες είναι οι Δόμνα Ευαγγελίδου, επισκέπτρια υγείας ΚΨΥ ΒΔ Τομέα και Μάρθα Λομπτζιανίδου, νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας ΚΨΥ ΒΔ Τομέα.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.

p.s.περισσότερα εδώ

Η Κατερίνα μας "εφυγε"

2009-03-19T19:02:00.007+02:00

Η Κατερίνα των πειθαρχείων, της απομόνωσης, των αγώνων.
Η Κατερίνα φύλακας άγγελος για τις άλλες κρατούμενες.
Η Κατερίνα, που πρώτη άρχισε το κύμα της ανυπακοής, που πρώτη αρνήθηκε να υποστεί το βασανιστήριο της κολπικής έρευνας μέσα στις φυλακές.
Η Κατερίνα Γκουλιώνη, ο άνθρωπός μας από την περίοδο της κινητοποίησης των κρατουμένων τον Νοέμβριο.
Η Κατερίνα, γλυκιά και αντάρτισσα, ανυπάκουη μέχρι το τέλος.
Βρέθηκε νεκρή μέσα στο πλοίο, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, κατά τη διάρκεια εκδικητικής μεταγωγής από τη Θήβα στην Κρήτη.
Συγκρατούμενοί της καταγγέλλουν ότι η Κατερίνα βρέθηκε στις 6 το πρωί πισθάγκωνα δεμένη –το υπουργείο το αρνείται- και με αίματα στο πρόσωπό της.
Οι ευθύνες του υπουργείου, σε κάθε περίπτωση, είναι μεγάλες.
Για τις μεταγωγές και τον τρόπο που αυτές γίνονται, για την αδιαφορία των υπεύθυνων που μεταχειρίζονται το κρατούμενο σαν αντικείμενο…
Αχ Κατερίνα δεν πρόλαβες να δεις να καταργείται το βασανιστήριο της κολπικής έρευνας.
Δεν θα πιούμε ποτέ ελεύθεροι ούζα κάτω από τον ζεστό ήλιο.
Δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα το όνειρο να συνεδριάσουμε από κοινού στα γραφεία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.
Αχ Κατερίνα δεν τα κατάφερες να απεγκλωβιστείς από όσα σε κυνήγαγαν, χρόνια τώρα.
Όμως, Κατερίνα δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Θα μας συντροφεύει η φωνή σου, οι αγωνίες σου, η ευγένεια σου.
Οι συγκρατούμενές σου και αυτή τη στιγμή είναι δίπλα σου.
Και εμείς εδώ στην Πρωτοβουλία νιώθουμε οργή, αλλά και ακόμη πιο δυνατοί, πιο αποφασισμένοι.
Την Κυριακή Κατερίνα θα είμαστε έξω από τις φυλακές στη Θήβα.
Για να υποκλιθούμε μπροστά σου.
Για να τιμήσουμε την προσπάθειά σου, την ανθρωπιά σου, τις αδυναμίες σου, Κατερινάκι!
Την Κυριακή, στις 10 το πρωί πούλμαν της Πρωτοβουλίας θα ξεκινήσει από το Πεδίο του Άρεως (Άγαλμα της Αθηνάς) για τις φυλακές της Θήβας.
Καλούμε κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, γυναίκες και άντρες, να συμμετάσχουν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6944361139 Πάνος Λάμπρου, 6936514299 Ιωάννα Δρόσου
Αντιγραφή απο το blog κάτω αριστερά για περισσότερα:http://tkoronakis.wordpress.com/

Για τους πρίν το 1980.

2009-03-17T10:17:00.021+02:00

Η Αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πως καταφέραμε να επιβιώσουμε Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή:περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια περιμένοντας Έπρεπε να περιμένουμε δυο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπίσουμε,δυο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί για να κοινωνήσουμε. Κοιτάζοντας πίσω,είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι τα καταφέραμε Μια εξήγηση που μπορώ να δώσω, είναι ότι σίγουρα υπήρχε αγάπη Οι γονείς ,οι γείτονες, οι φίλοι,τα ξαδέλφια μας όλοι μοιραζόμαστε από το χαρτζηλικάκι το τσιγαράκι το φαγητό την χαρά και την λύπη μας. Το μόνο που δεν διανοηθήκαμε ποτέ να μοιραστούμε, ήταν την γκόμενα η τον γκόμενο μας.

p.s.Αν και εσύ είσαι από τότε ,έχεις να θυμηθείς πολλά και να προσθέσεις ακόμα περισσότερα...!

Γυναίκες της Αντίστασης...!

2009-03-16T12:18:00.026+02:00

Στις γυναίκες της Αντίστασης αφιερωμένο το ντοκιμαντέρ της ΑλίνταςΔημητρίου Ένα ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες που έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση, παρουσιάζει η Αλίντα Δημητρίου. «Η ζωή στους βράχους» θα προβληθεί στις 16 Μαρτίου, στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο του επίσημου προγράμματος του 11ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Το φιλμ αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια του ντοκιμαντέρ Πουλιά στο Βάλτο, αν και διατηρεί τη δική του αυτοτέλεια.
Αναφέρεται στον Εμφύλιο και στην εξορία (Χίος, Τρικέρι, Μακρόνησος). Μέσα από τις μαρτυρίες 33 γυναικών παρουσιάζονται οι διώξεις που υπέστησαν, αυτές και οι οικογένειές τους, μετά την υπογραφή της Βάρκιζας στις 12 Φεβρουαρίου 1945.
Ορισμένες πήγαν στον Δημοκρατικό Στρατό για να σωθούν, ενώ άλλες συνελήφθησαν και είτε φυλακίστηκαν, είτε τις έστειλαν εξορία.
«Η πολιτική περίοδος που με έτρωγε ήταν 1940-50. Μια περίοδος από την οποία είχα βιώματα αλλά και που διαμορφώθηκε η πολιτική μου οπτική. Και δεν άλλαξα ακριβώς όπως δεν αλλάζεις –σε καμία περίπτωση– τον πρώτο σου έρωτα» δηλώνει η δημιουργός της ταινίας, Αλίντα Δημητρίου.
«Βρήκα τις Γυναίκες εκείνες που έφτιαξαν ιστορία. Όλες εκείνες που περπατάνε πλάι μας στις πλατείες, στην αγορά, στα μανάβικα και δεν έχουμε ιδέα για ότι έκαναν και αυτό, γιατί ποτέ δεν ζήτησαν τίποτα. Απλά ξόδεψαν τα νιάτα τους για την πατρίδα τους και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δεν το μετάνιωσαν και είναι έτοιμες να ξανακάνουν το ίδιο.
»Και ας έχουν ψυχικές διαταραχές, ας είναι μερικές κουφές, ας έχουν ακόμη μερικές στο σώμα τους βόλια, ας βγάζουν έρπη όταν κάνουν αναμνηστικές εκδρομές. Μια από αυτές μου είπε: 'κοιμάμαι και ξυπνάω με το θάνατο. Βλέπω στον ύπνο μου ότι με σκεπάζουν με χώμα'» προσθέτει η σκηνοθέτης.
Το φιλμ θα προβληθεί τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, στην αίθουσα «Π.Ζάννας» και ώρα 8:30 το βράδυ.

p.s.Στην μνήμη των γιαγιάδων μου...!

Οχι στις παρελάσεις.

2009-03-13T09:54:00.009+02:00

Η δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αποτέλεσε την αφορμή για να εκδηλωθεί η συσσωρευμένη οργή και το μίσος από πλευράς της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας της οποίας έχουν κλέψει τα πάντα και συνέχιζε να μένει αμέτοχη σε ένα παιχνίδι με πρωταγωνιστές σκάνδαλα – παπάδες – κουμπάρους – μίζες – ξεπούλημα δημόσιας υγείας και παιδείας, και κομπάρσο την ίδια. Η εξέγερση του Δεκέμβρη δεν ήταν παρά η απαίτηση του αυτονόητου, να πάρει τη μοίρα της στα χέρια της. Οι μαθητές, ίσως οι πιο σκληρά εργαζόμενοι, ζουν στο ασφυκτικό περιβάλλον σχολείου – σπιτιού – φροντιστηρίου κάτω από τις πιο εντατικοποιημένες συνθήκες. Αφού τους είχαν ήδη αφαιρέσει τη δυνατότητα να φανταστούν, να ονειρευτούν και να επιλέξουν το μέλλον τους, ενώ τα πάντα είναι για αυτούς ένα “πρέπει”, είδαν το κράτος να τους ορίζει και πόσο θα ζήσουν.
Πλησιάζοντας στην 25η Μαρτίου, και ενώ όλα έχουν επανέλθει στην κανονικότητα, θα δούμε και πάλι την προσπάθεια του κράτους να υπερτονίσει την εθνική ενότητα στους κόλπους της κοινωνίας. Μιας ενότητας ανύπαρκτης αποσπώντας τα αντανακλαστικά της κοινωνίας από τα ουσιαστικά κοινωνικά ζητήματα και την επίθεση κράτους και κεφαλαίου απέναντι στα δικαιώματά της. Ενώ παράλληλα θα προσπαθήσει να γαλουχήσει εκ νέου συνείδηση στους ήδη εξεγερμένους μαθητές, να τους πειθαρχήσει σε μικρούς άβουλους στρατιώτες μέσω της παρέλασης.
Υποτίθεται ότι η παρέλαση είναι μια επίδειξη του “ανθού” της νεολαίας της χώρας προς τιμήν των αγωνιστών του παρελθόντος. Αλλά είναι αυτή όλη η αλήθεια; Ας σκεφτούμε τα χαρακτηριστικά της παρέλασης...
Άνθρωποι με ομοιόμορφη εμφάνιση και πανομοιότυπο ύφος. Ίδια ρούχα, ίδια χρώματα. Περπατούν συντεταγμένα και πειθήνια. Χαιρετούν τον “αρχηγό” και καμαρώνουν. Εμβατηριακή μουσική με επιβλητικό ρυθμό. Οι καλύτεροι μπροστά – μπροστά. Οι “κακοί” πίσω.
Όλη αυτή η σύνθεση υποτάσσει το διαφορετικό και πνίγει τον αυθορμητισμό. Γιατί να μη μπορώ να περπατάω όπως θέλω; Γιατί να μη μπορώ να φοράω ό,τι θέλω; Έκαναν κι οι αγωνιστές του '21 μπαμπά παρελάσεις με τα καλά τους; (Οι αγωνιστές του '21 παιδί μου, ζούσαν στο βουνό γιατί ήταν παράνομοι και δεν είχαν βρακί να φορέσουν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα).
Η όλη διαδικασία της παρέλασης είναι βασισμένη σε αρχές μιλιταριστικού χαρακτήρα, που βρίσκουν εφαρμογή σε φασιστικά καθεστώτα. Ένα σύνολο ερεθισμάτων με σαφείς καταβολές και προεκτάσεις. Μια ολόκληρη διαδικασία που διαφημίζει την απόλυτη ομοιομορφία (όσο πιο συντονισμένες είναι οι κινήσεις τόσο πιο πειθαρχημένο θεωρείται το σύνολο – στράτευμα που τις εκτελεί), που επιδεικνύει την υποταγή του στον αρχηγό και που διαλαλεί το “αξιόμαχο” της νεολαίας.
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ – ΚΡΑΤΟΥΣ
Αλήθεια πότε πρωτοέγιναν παρελάσεις στην Ελλάδα; Ήταν ο Μεταξάς, ο δικτάτορας και ένθερμος θαυμαστής του Χίτλερ, που υιοθέτησε τη ναζιστική αυτή συνήθεια οπότε ξεκίνησαν να γίνονται γίνονται οι μαθητικές παρελάσεις. Και ακόμα πιο παλιά ο Φρειδερίκος της Πρωσίας που υποχρέωσε τους φαντάρους του να κάνουν αυστηρές, μηχανικές κινήσεις σαν ανδρείκελα.
Πιστός στο παραπάνω πνεύμα ο θεσμός της παρέλασης είναι υποχρεωτικός για τα παιδιά των ελληνικών σχολείων, σαν να πρόκειται για μάθημα (που γίνεται σε ημέρα επίσημης αργίας του κράτους) με σκοπό την “εθνικά υπερήφανη” διαπαιδαγώγησή τους με ένα θεσμό που ουσιαστικά το μόνο που έχει να τα μάθει είναι πως να σκύβουν το κεφάλι και πως να ενεργούν με μηχανικό τρόπο, σαν να μην είναι άνθρωποι αλλά ρομπότ.
Και που τροφοδοτεί το μικρόβιο της εθνικής υπερηφάνειας και ανωτερότητας, το ζιζάνιο του πολέμου αντί για τον σπόρο της συναδέλφωσης των λαών, της πανανθρώπινης αλληλεγγύης και της ειρήνης. Το μικρόβιο αυτό δε διστάζει το ελληνικό σχολείο να το επιβάλει με τη βία στους μαθητές (απουσίες, απειλές για αποβολή σε όποιον δε λάβει μέρος αδικαιολόγητα στην παρέλαση) και τους καθηγητές που αρνούνται να συμμετέχουν στην παρέλαση.
ΣΧΟΛΕΙΑ: ΟΡΓΑΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ
Το σχολείο λοιπόν αποτελεί μια μονάδα κοινωνικού ελέγχου ως προς το χώρο (κλειστές από το περιβάλλον σχολικές μονάδες), το χρόνο (έλλειψη ελεύθερου χρόνου, χρονική διάταξη των μεταδιδόμενων γνώσεων) και το κυριότερο ως προς τη γνώση.
Η γνώση δεν είναι ελεγχόμενη μόνο ως προς το περιεχόμενό της, αλλά και στους τρόπους αφομοίωσης και εξέτασής της. Η εξουσιαστική μορφή της αφομοίωσης είναι εμφανής μέσω των κοινωνικών ρόλων που παράγει. Οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να δεχτούν την αυθεντία του δασκάλου, που μεταδίδει μονόπλευρα τη γνώση ενώ συγχρόνως επιβάλλεται στην τάξη μέσω του φόβου (π.χ. Αποβολές). Μέσω των εξετάσεων η γνώση μεταμορφώνεται σε ποσότητα, ενώ προωθείται η εξατομίκευση και το σπάσιμο της συλλογικής δράσης αφού η αξιολόγηση είναι ατομική και ανταγωνιστική.
Η σχολική εκπαίδευση λοιπόν έχει διπλό χαρακτήρα. Από τη μια την αναπαραγωγή και όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και από την άλλη τη μετάδοση της κυρίαρχης ιδεολογίας

ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ;
Το σχολείο παράγει ανθρώπους πειθαρχημένους και υπάκουους, ενώ καλλιεργώντας τον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία, ωθεί το μαθητή (αποπροσανατολίζοντας τον από τα πραγματικά του προβλήματα) να βλέπει ως εχθρούς τους άλλους λαούς κι όχι τα αφεντικά, που θα τον εκμεταλλεύονται και θα τον καταπιέζουν στο μέλλον. Έτσι το σχολείο εξυπηρετεί τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου.
Στο σχολείο οι μαθητές υποβάλλονται σε εθνικιστικές λογικές μέσω μεθόδων όπως η υποχρεωτική συμμετοχή σε εθνικούς εορτασμούς και παρελάσεις, η επιβολή της προσευχής, η υποταγή σε εθνικά σύμβολα καθώς και μέσω της ίδιας γνώσης που παρέχει (π.χ. εκμάθηση της εθνικής ιστορίας διαστρεβλωμένης και χωρίς κανένα περιθώριο αμφισβήτησης από την πλευρά των μαθητών).
Ακόμα, μια άλλη λειτουργία του σχολείου είναι και η αφομοίωση των αλλοεθνών, που πραγματοποιείται χωρίς κανένα σεβασμό στις διαφορετικές κουλτούρες, συνθήκες ζωής κτλ. Οι ξένοι μαθητές ενσωματώνονται θεωρούμενοι υποδεέστεροι από τους Έλληνες, με αποτέλεσμα ο ρατσισμός κι η ξενοφοβία να βιώνονται συχνά μέσα στα σχολεία.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑφΟρΙσΤεΜαΙ.

2009-03-11T09:25:00.008+02:00

Την αντίδραση ακόμη και του προέδρου της Βραζιλίας Λούιζ Ιγνάσιο Λούλα ντα Σίλβα προκάλεσε η απόφαση καθολικού αρχιεπισκόπου να αφορίσει με τις ευλογίες του Βατικανού τη μητέρα και τους γιατρούς ενός 9χρονου κοριτσιού, το οποίο υποβλήθηκε σε άμβλωση όταν έμεινε έγκυος έχοντας πέσει θύμα βιασμού από τον πατριό του. «Είναι μια θλιβερή ιστορία αλλά η ζωή πρέπει να προστατεύεται», δήλωσε στην εφημερίδα «La Stampa» ο καρδινάλιος Τζοβάνι Μπατίστα Ρε δικαιολογώντας την απόφαση του Βραζιλιάνου αρχιεπισκόπου Χοσέ Καρντόζο Σομπρίνιο. Σύμφωνα με την αστυνομία, το κορίτσι από την ηλικία των 6 ετών είχε πέσει θύμα βιασμού από τον 23χρονο πατριό του, για τον οποίο η Καθολική Εκκλησία δεν επιφύλαξε ποινή. Το Βατικανό, μάλιστα, προχώρησε στον αφορισμό της οικογένειας του κοριτσιού, των γιατρών και όσων συμμετείχαν στη διαδικασία της έκτρωσης. Την Εθνική Καθολική Εκκλησία αποδοκίμασε έντονα ο Βραζιλιάνος υπουργός Υγείας για την αντίδρασή της στο εν λόγω περιστατικό. Ο Χοσέ Γκόμες Τεμποράο δήλωσε την περασμένη Τετάρτη ότι σοκαρίστηκε μετά από την «ακραία» στάση της εκκλησίας, λέγοντας ότι κακώς θέτει τη ζωή του νεαρού κοριτσιού σε κίνδυνο. Ο Τεμποράο σχολίασε την περίπτωση μετά τα λεγόμενα του Χοσέ Καρντόζο Σομπρίνιο, ενός Αρχιεπισκόπου στη βορειοανατολική πόλη Ρεσίφε, απ' όπου καταγόταν η νεαρή, ο οποίος είχε απειλήσει τη μητέρα, τους γιατρούς και όσους είχαν σχέση με την άμβλωση ότι θα αφοριστούν -κάτι το οποίο και έγινε- γιατί «ο νόμος του Θεού είναι πάνω από κάθε ανθρώπινο νόμο». Πέρα από τον Τεμποράο, την έντονη αντίθεσή του στην πολιτική της Εκκλησίας εξέφρασε και ο πρόεδρος της χώρας, Λούλα ντα Σίλβα. Το κοριτσάκι ήταν σε εγκυμοσύνη 15 εβδομάδων και κυοφορούσε δίδυμα, όταν πραγματοποιήθηκε η άμβλωση, ενώ σύμφωνα με τους γιατρούς, η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο. H εγκυμοσύνη αποκαλύφθηκε όταν το κορίτσι εισήχθη στο νοσοκομείο με ζαλάδες και έντονους πόνους στην κοιλιά. Σχετικά με τον πατριό, η αστυνομία δήλωσε ότι συνελήφθη και παραδέχθηκε ότι ασελγούσε σε βάρος της μικρής, από όταν εκείνη ήταν 6 ετών. «Ως γιατροί, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να υποφέρει ένα 9χρονο κορίτσι σαν αυτό ή να χάσει τη ζωή του», είχε δηλώσει ο Ολίμπιο Μοράες, ένας από τους γιατρούς που ανέλαβαν την άμβλωση. Η άμβλωση είναι παράνομη ενέργεια στη Βραζιλία, μία χώρα κατεξοχήν καθολική, ωστόσο γίνονται εξαιρέσεις σε περιπτώσεις που κινδυνεύει η ζωή της μητέρας.

Υπάρχει ελεύθερη έκφραση;

2009-03-09T09:27:00.003+02:00

Υπό αμφισβήτηση τέθηκε η ελεύθερη έκφραση το βράδυ του Σαββάτου και μάλιστα σε έναν κατ’ εξοχήν χώρο έκφρασης και τέχνης όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή. Αφορμή για την ένταση υπήρξε η όπερα «Ρούσαλκα» του Αντονίν Ντβόρζακ που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα και ένα φιλί επί σκηνής μεταξύ δύο ανδρών. Η ένταση ξεκίνησε από τις πρόβες της παράστασης όταν μέλη της ορχήστρας αντέδρασαν στην επίμαχη σκηνή και απαίτησαν να αφαιρεθεί από την παράσταση. Στην πρεμιέρα του έργου μάλιστα μοιράστηκε κείμενο που χαρακτήριζε έκφυλο και ομοφυλοφιλικό το έργο, ενώ μερίδα του κοινού γιουχάρισε τους Γάλλους συντελεστές. Στη δεύτερη παράσταση, το βράδυ του Σαββάτου, σημειώθηκαν επεισόδια μέσα στη Λυρική Σκηνή όταν μέλη της Ομοφυλοφιλικής και Λεσβιακής Κοινότητας απαίτησαν να διαβάσουν κείμενο διαμαρτυρίας για την πρωτοφανή λογοκρισία του έργου. Άνδρες της ασφάλειας, διάφοροι τεχνικοί του θεάτρου αλλά δυστυχώς και μουσικοί -μέλη της ορχήστρας επιτέθηκαν στα μέλη της ΟΛΚΕ και σε δημοσιογράφους, μη επιτρέποντας την ανάγνωση του κειμένου πριν την έναρξη της παράστασης. Η κάμερα του TVXS κατέγραψε τα επεισόδια στο χώρο της Λυρικής Σκηνής και την απαράδεκτη συμπεριφορά ανθρώπων που θεωρητικά υπηρετούν την τέχνη και την πνευματική ελευθερία. Μιλούν στο TV Χωρίς Σύνορα η γαλλίδα σκηνοθέτιδα της παράστασης Μαριόν Βάσσερμαν και ο Λύο Καλοβυρνάς, διευθυντής του περιοδικού 10%, το οποίο από κοινού με την ΟΚΚΕ διοργάνωσε την παράσταση διαμαρτυρίας στη Λυρική Σκηνή. Η Ευαγγελία Βλάμη, μέλος της ΟΛΚΕ διαβάζει στην κάμερα το κείμενο που δεν κατέστη δυνατό να αναγνωσθεί μέσα στο θέατρο. Η παράσταση Η Ρούσαλκα ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα και αποτελεί συμπαραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με την Όπερα της Νίκαιας. Όπως εξήγησε σε συνέντευξή της στην Ελευθεροτυπία η σκηνοθέτιδα, έμπνευσή της για τον ρόλο του πρίγκηπα υπήρξε ο Λουδοβίκος Β' της Βαυαρίας: «Υπήρξε ονειροπόλος, ρομαντικός και, τελικά, δυστυχής σε αυτή τη θέση απόλυτης πολιτικής εξουσίας. Ο Λουδοβίκος βασανίστηκε πολύ από τη σύγκρουση της λογικής με το συναίσθημα, από το διχασμό ανάμεσα στην ομοφυλοφιλία και τις επιταγές του αξιώματός του». Το επίμαχο φιλί δίνεται στην παράσταση μεταξύ του πρωταγωνιστή πρίγκηπα και ενός κυνηγού. Το κείμενο των μουσικών .Σε όλους τους θεατές μοιράζεται κείμενο του Δ.Σ. της Ορχήστρας της Λυρικής Σκηνής υπό τον τίτλο «Λίγα λόγια για το έργο» όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται: «Όπως θα διαπιστώσετε κατά τη διάρκεια της παράστασης, η συγκεκριμένη σκηνοθετική απόδοση εκτός του ότι αλλοιώνει το libretto προσδίδει στον κεντρκό ήρωα του έργου ομοφυλοφιλικές τάσεις με ακραίες σκηνές, κάτι για το οποίο διαμαρτυρηθήκαμε εγγράφως στη Διοίκηση της ΕΛΣ».

απο το tvxs.

Blood Sweat and Tears

2009-03-05T09:49:00.007+02:00

Blood Sweat & Tears"... Σαν μια "εικονική" μικρή ορχήστρα, το συγκρότημα έγινε ο "αρχαίγονος λίθος" αυτού του είδους - του "symphony rock" - μουσικής, με πολλά στοιχεία πνευστών και "παιξιμάτων" με ρίζες στα jazz-blues.

Σε μια εποχή που οι rock κιθάρες είχαν περίοπτη θέση, υπήρξε ένα συγκρότημα που τόλμησε να πάρει στα χέρια πνευστά και να χτίσει τον ήχο του πάνω σε jazz βάσεις που κάθε άλλο παρά περιφρονούσαν τα blues, τη soul και την κλασική μουσική. Το σημαντικό άλμπουμ των Blood, Sweat and Tears "The Child Is Father To The Man" (1968) ξεκίνησε ως η progressive αποτύπωση της έμπνευσης του Al Kooper, ο οποίος μαζί με το φίλο του Steve Katz από τους Blues Project ήταν υπεύθυνος για ένα αρκετά αντισυμβατικό σχήμα. Εννέα μήνες μετά το συγκεκριμένο δίσκο ο Kooper εγκατέλειψε το γκρουπ και αντικαταστάθηκε από τον David Clayton Thomas, με τον οποίο κυκλοφόρησε το 1969 το φερώνυμο αξεπέραστο άλμπουμ, που έδωσε τρία σινγκλ στη δεύτερη θέση των τσαρτ.

Μέχρι το 1980 παρέλασαν σαράντα περίπου μέλη από τους Blood, Sweat and Tears, με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθούν οι πειραματισμοί και να ανοιχτεί ο δρόμος για σύγχρονες ρομαντικές jazz συνθέσεις, στα πρότυπα των Laura Nyro και Billie Holiday. Το κύριο μέρος των φίλων τους όμως ένιωσε προδομένο και δεν επανέκαμψε παρά τις δελεαστικές συμμετοχές των Chaka Khan και Patti Austin, χαράζοντας το δρόμο για το τέλος

Περαστικά...

2009-03-03T09:41:00.005+02:00

Γι' αθεράπευτες περιπτώσεις...!

Τσαντίζομαι ή ζοχαδιάζομαι;

2009-02-28T21:50:00.019+02:00

Με προσκάλεσε η αγαπημένη φίλη aknonisti σ' αυτό "το παιχνίδι"και ζοχαδιάζομαι που δεν μπορώ να της πω ΟΧΙ!!!!
Ας αρχίσω λοιπόν.
Τσαντίζομαι,ζοχαδιάζομαι
α)Όταν με ρωτάνε, αλλά δε ακούνε την απάντηση μου...!
β)που τα χαμόγελα έχουν «εξαφανιστεί», οι καλοί μας εαυτοί κρύφτηκαν και εγώ έχω μείνει να περιμένω το επόμενο «καλό» που θα συμβεί
γ)Όταν θέλουν να με ακολουθήσουν στην τουαλέτα... (τι θέλετε βρε να μου την τινάζεται;)
δ)Με τους Ελληνάρες που με κάνουν να μη μ' αρέσει που είμαι Έλληνας γιατί καθημερινά έχω να κάνω με Ελληνάρες
ε)Με τον εαυτό μου που με ελκύουν από σχέσεις μισοτελειωμένες, μέχρι άνθρωποι φαινομενικά αδιάφοροι και καταστάσεις που δεν οδηγούν πουθενά. Με λίγα λόγια απεχθάνομαι κάθε τι άψογο, ιδανικό και κατά γενική ομολογία όμορφο!
Όποιος θέλει, το συνεχίζει. Και βάζω στο τρυπάκι την devilswoman τονapropos και την Συντρόφισσα tsouxtra .Φιλιά!

Carlos Santana

2009-02-25T23:46:00.008+02:00

Ο Carlos Santana γεννήθηκε το 1947 σε ένα χωριό του Μεξικού που λέγεται Αουτλάν. «Μυήθηκε» στην μουσική από τον πατέρα του που ήταν μουσικός και ασχολείτο με τα παραδοσιακά είδη μουσικής, αν και στον Κάρλος άρεσε περισσότερο η μουσική ροκ που εκείνη την εποχή κυριαρχούσε. Οι Santana αποτέλεσαν αφετηρία για πολλά μεταγενέστερα συγκροτήματα. Δίκαια τους αξίζει λοιπόν ο χαρακτηρισμός του καλύτερου μουσικού σχήματος στην ιστορία της ροκ. Hταν οι πρώτοι που έδωσαν στην ροκ μουσική μια άλλη διάσταση αναμειγνύοντάς την με καυτούς αφροκουβανέζικους ρθυμούς.

O Carlos Santana ήταν εκείνος που έδωσε το όνομά του στο συγκρότημα. Την θέση του σαν αρχηγός των Santana κατάφερε να τη διατηρήσει από το 1967 μέχρι σήμερα και συνεχίζει ακάθεκτος.Οι Santana είναι ένα από τα πιο δημοφιλή συγκροτήματα της ροκ εδώ και τέσσερις δεκαετίες και από τους πρωτοπόρους της Αφρο-Λάτιν Ροκ μουσικής σκηνής. Για πρώτη φορά έκαναν την εμφάνισή τους στα τέλη της δεκαετίας του '60 στο Σαν Φρανσίσκο. Πολύ γρήγορα όμως ξεπέρασαν ακόμα και τους εαυτούς τους, έχοντας ένα δικό τους μουσικό στυλ που πολλά από τα μεταγενέστερα συγκροτήματα προσπάθησαν μέσα στα επόμενα χρόνια να αφομοιώσουν. Για περισσότερα από 45 χρόνια, ο αρχηγός του συγκροτήματος, ο Carlos Santana (που γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου στο Μεξικό) , κατάφερε να συνδιάσει την τζαζ και το φανκ με το δικό του μοναδικό ύφος και συνεχίζει να κάνει το ίδιο μέχρι σήμερα.

Η αρχική σύνθεση των Santana ήταν η εξής : Gregg Rolie, Michae Shrieve, David Brown, Marcus Malone και Mike Carabello. Μέσα στα επόμενα χρόνια πέρασαν κι άλλοι αξιόλογοι μουσικοί το κατώφλι των Santana. Μερικοί από αυτούς ο Jose Chepito Areas, ο Neal Schon, ο Tom Coster, ο Armando Peraza, ο Raul Rekow, ο Orestes Vilato και ο Coke Escovedo. Αλλά μέχρι το 1969 οι Santana ήταν γνωστοί μόνο σε ένα εξειδικευμένο ακροατήριο μέχρι που εμφανίστηκε στον ορίζοντα ο Carlos Santana.Η σχέση του Carlos Santana με τη μουσική ξεκίνησε σε ηλικία 5 ετών όταν άρχισε να μαθαίνει τη μαγεία της μουσικής στο πλευρό του πατέρα του Jose, που έπαιζε παραδοσιακή μουσική. Παρ' όλο όμως που o μικρός Carlos μεγάλωσε σε μια οικογένεια που ακολουθούσε τα αχνάρια της παραδοσιακής μουσικής, ήθελε να παίζει την μουσική που άκουγε στο ραδιόφωνο, το Rock 'n' Roll. Ο Carlos Santana ήταν μόνο 8 χρονών όταν εκείνος και η οικογένειά του άφησαν το Μεξικό μετακομίζοντας στην Τιχουάνα (1955). Εκείνη την εποχή ο μικρός Carlos παρέα με την κιθάρα του, ξεκινούσε την μουσική εξερεύνηση στα μονοπάτια της κιθάρας του B.B. King, του T. Bone και του John Lee Hooker με τον οποίον αρκετά χρόνια αργότερα συνεργάστηκε. Στην αρχή ο Carlos Santana έπαιζε σε τοπικά συγκροτήματα όπως οι T.J.'s. Το 1960 ο Carlos Santana και η οικογένειά του μετακόμισαν και πάλι. Αυτή τη φορά στο Σαν Φρανσίσκο όπου ο Carlos Santana έμεινε εκεί για περισσότερο από 25 χρόνια. Εκεί ξεκίνησε να αναμειγνύει το δικό του μουσικό στυλ με την μουσική κουλτούρα της πόλης. Ίσως ήταν το κατάλληλο άτομο στην κατάλληλη στιγμή όταν συνάντησε τους Santana στο φεστιβάλ του Woodstock. Το συγκρότημα εντυπωσιάστηκε από τον τρόπο που ο Carlos Santana πάντρευε την ροκ με τα στοιχεία της αφροκουβανέζικης μουσικής. Εξάλλου αυτό ήταν και το μυστικό της επιτυχίας του. Η συνεργασία τους από το 1967 και μετά, σήμανε το ξεκίνημα της μεγάλης καριέρας των Santana που χαρακτηρίζονται μέχρι σήμερα ένα από τα συγκροτήματα-σταθμός στην ροκ μουσική. Τα τρία πρώτα άλμπουμς των Santana είναι τρανά παραδείγματα. Τα 'Santana', 'Abraxas' και 'Santana III' έμειναν, το καθένα για αρκετούς μήνες, στις υψηλότερες θέσεις των αμερικάνικων charts. Τα δύο τελευταία μάλιστα έφτασαν και στην κορυφή για μερικές εβδομάδες. Αξίζει να θυμηθεί κανείς κλασικές επιτυχές των Santana από εκείνη την εποχή που ακούγονται ακόμα και σήμερα. Το χορευτικό 'Jingo', τη σύνθεση του Tito Puente 'Oye Como Va', καθώς και τη σύνθεση του Peter Green 'Black Magic Woman' διαχρονική ροκ επιτυχία όπως άλλωστε και το 'Samba Pa Ti'. Αυτό που εντυπωσίασε τους πάντες από την αρχή, ήταν το ακαταμάχητα ερωτικό σόλο της κιθάρας του Carlos Santana που συνδιαζόταν με το «αργόμπιτο» λάτιν που έφτανε αναπόφευκτα σε έναν μουσικό οργασμό. Όλα εκείνα το χρονικό διάστημα, ο Carlos Santana «έπαιρνε μαθήματα» από τον κιθαρίστα Sri Chimnoy και τον τζαζ μουσικό John McLaughlin. Το περίφημο άλμπουμ των Santana 'Love, Devotion And Surrender' είχε έντονες τζαζ επιρροές.

Το 1996 οι Santana τιμήθηκαν με το βραβείο για την διαρκή προσφορά τους στην μουσική. Συλλογές όπως τα 'Dance Of The Rainbow Serpent' και 'Live At The Fillmore '68' δείχνουν για μία ακόμα φορά πόσο μεγάλη είναι η επίδραση του Carlos Santana στο μουσικό ύφος του συγκροτήματος για σχεδόν τέσσερεις δεκαετίες. Οι Santana αποτελούν αφετηρία για πολλά μεταγενέστερα συγκροτήματα. Δίκαια τους αξίζει λοιπόν ο χαρακτηρισμός του καλύτερου μουσικού σχήματος στην ιστορία της ροκ. Κατά την διάρκεια της καριέρας του διακρίθηκε πολλές φορές. Μεταξύ των διακρίσεων είναι το βραβείο «Grammy» το 1988. Με τον τελευταίο του δίσκο «Supernatural» ο Σαντάνα κατέκτησε την μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του. Κέρδισε 9 βραβεία Grammy, 3 Grammy λάτιν, και πούλησε περισσότερα από 25 εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο.Ο ήχος της κιθάρας του είναι εύκολα αναγνωρίσιμος, πάντα γοητευτικός και έχουν μεγαλώσει μαζί του γενιές και γενιές, ενώ έχει συνεργαστεί με σπουδαίους και γνωστούς τραγουδιστές και μουσικούς.

Πέσανε οι Μάσκες...

2009-02-22T11:10:00.007+02:00

Μετά από την πρόσφατη καταδίκη του σε ένα χρόνο φυλάκιση για παράβαση καθήκοντος, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης κινδυνεύει να τεθεί σε αργία από το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας, όπως ορίζει ο νόμος. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, δεν αποτελεί έκπληξη. Στην πραγματικότητα, η πολιτική καριέρα του Παναγιώτη Ψωμιάδη, κινείται... από πολιτικό σε οικονομικό σκάνδαλο, και από χονδροειδής ρατσιστικές δηλώσεις σε ποινικές καταδίκες, από την πρώτη στιγμή που εξελέγη μέχρι σήμερα.Το πιο πρόσφατο κατόρθωμα του κ. Ψωμιάδη «επικυρώθηκε» και επισήμως στις 13 Φεβρουαρίου. Συγκεκριμένα, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης καταδίκασε το νομάρχη σε φυλάκιση ενός χρόνου, με αναστολή, για παράβαση καθήκοντος, διότι μείωσε υπερβολικά το πρόστιμο που επιβλήθηκε σε πρατηριούχο υγρών καυσίμων που συνελήφθη για νοθεία. Ο εν λόγω επιχειρηματίας αποχρωμάτιζε το πετρέλαιο θέρμανσης και το πουλούσε πιο ακριβά, ως πετρέλαιο κίνησης, γι’ αυτό και η Διεύθυνση Εμπορίου της Νομαρχίας τού επέβαλε το πρόστιμο των 89.000 ευρώ. Μετά από αίτησή του στο νομάρχη, ωστόσο, η τύχη χαμογέλασε στον πρατηριούχο: ο κ.Ψωμιάδης μείωσε το πρόστιμο από τα 89.000 στις... 5.000 ευρώ! Ευτυχώς, το περιστατικό περιήλθε σε γνώση του διευθυντή της Διεύθυνσης Εμπορίου της Νομαρχίας, ο οποίος υπέβαλε άμεσα καταγγελία κατά του κ.Ψωμιάδη. Ο εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη για παράβαση καθήκοντος, η οποία οδήγησε και στην τελική καταδίκη του νομάρχη. Ωστόσο, η συγκεκριμένη εμπλοκή σε σκάνδαλο διαφθοράς δεν ήταν η πρώτη του Π. Ψωμιάδη. Το Σεπτέμβριο του 2006 είδαν το φως της δημοσιότητας στοιχεία που αποδείκνυαν ότι ο νομάρχης Θεσσαλονίκης ήταν συνέταιρος ενός αρχιλογιστή που κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση 14,2 δις δραχμών! Επρόκειτο για τον Ν. Κασιμάτη, κατηγορούμενο για το μεγαλύτερο σκάνδαλο κλοπής ΦΠΑ στην Ελλάδα. Ο κ.Ψωμιάδης μαζί με τον κ. Κασιμάτη είχαν ιδρύσει το 1992 μία εταιρία, μέσω της οποίας ο Κασιμάτης εξέδιδε πλαστά και εικονικά τιμολόγια και κατάφερε να υπεξαιρέσει από το ελληνικό Δημόσιο 14,2 δις δραχμές. Και σαν αυτό να μην ήταν αρκετό, ο ίδιος ο κ. Κασιμάτης ήταν και υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος στο συνδυασμό Ψωμιάδη το καλοκαίρι του 2002, δηλαδή ακριβώς την περίοδο στην οποία αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο της υπεξαίρεσης. Το Σεπτέμβριο του 2006 εμφανίστηκαν και άλλα στοιχεία που αποδείκνυαν τη διαπλοκή και τη «ρουσφετολογία» που κυριαρχεί εντός της Νομαρχίας, υπό την εξουσία του κ. Ψωμιάδη. Συγκεκριμένα, αποκαλύφθηκε ότι η Νομαρχία Θεσσαλονίκης λειτουργούσε ένα Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης και διέθετε τα έσοδά του για να χρηματοδοτεί ένα... ιδιωτικό Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης που ανήκε σε στενούς φίλους, κουμπάρους και συνεργάτες του κ. Ψωμιάδη. Μάλιστα, σύμφωνα με καταγγελία του νομαρχιακού συμβούλου Γ. Χατζησάββα, ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα δύο Κέντρα ήταν ο Π. Αναγνωστόπουλος, ο γνωστός κατηγορούμενος για το σκάνδαλο εκβίασης της εταιρίας ΜΕΒΓΑΛ. Ο κ. Αναγνωστόπουλος, άλλωστε, ήταν για πολλά χρόνια στενός συνεργάτης του κ. Ψωμιάδη και μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου εκβιασμού, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο κ. Αναγνωστόπουλος, ο Π. Ψωμιάδης έκανε δηλώσεις που προκάλεσαν την οργή των Νομαρχιακών Συμβούλων του ΠΑΣΟΚ: «Παραμένω φίλος του Π. Αναγνωστόπουλου, όπως και τον Ανδρέα Παπανδρέου δεν τον εγκατέλειψαν όταν παραπέμφθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο». Πιστός, λοιπόν, στους φίλους του εμφανίστηκε ο κ. νομάρχης, κάτι που δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Την τυφλή αφοσίωση στους «δικούς» του, άλλωστε, την έχει αποδείξει πολλάκις, με στοιχεία που έρχονταν στο φως της δημοσιότητας και φανερώνουν πως οι «δικοί» του μπαίνουν πάνω από την αξιοκρατία και την αντικειμενική κρίση. Συγκεκριμένα, τον Ιούλιο του 2005, ο κ. Ψωμιάδης απέστειλε έγγραφο στις τοπικές οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, με το οποίο ενημέρωνε τα κομματικά όργανα για επικείμενες προσλήψεις της Νομαρχία. Συγκεκριμένα, έλεγε: «Ενημερώστε τους ενδιαφερόμενους για τις σχετικές θέσεις, όπως έρθουν σε επαφή με το γραφείο μου!». Όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για το γεγονός, υποστήριξε ότι απέστειλε το έγγραφο στο κόμμα αναζητώντας υποψηφίους, γιατί δεν είχε εκδηλωθεί μέχρι τότε ενδιαφέρον για τις θέσεις. Γιατί όμως δεν έστειλε το ίδιο έγγραφο και στα άλλα κόμματα; Ο κ.Νομάρχης απάντησε πως «τίποτε δεν έγινε εν κρυπτώ». Αν τίποτα δεν έγινε εν κρυπτώ, γιατί το έγγραφο είχε διαβαθμισθεί «εμπιστευτικό»; Σε αυτή την ερώτηση, ο νομάρχης... έμεινε σιωπηλός. Η αξιοκρατία, βέβαια, δεν είναι το «φόρτε» του κ. νομάρχη, καθώς αυτός έχει μετατρέψει τη Νομαρχία σε πραγματική... οικογενειακή επιχείρηση! Συγκεκριμένα, η Νομαρχία Θεσσαλονίκης προμηθεύεται τις σημαίες για τις εθνικές εορτές από τη βιοτεχνία σημαιών που ανήκει στον αδερφό του νομάρχη, κ. Λεωνίδα Ψωμιάδη. Η ανάθεση αυτή γίνεται με στημένους διαγωνισμούς, όπως ακριβώς συμβαίνει και με το catering όλων των εκδηλώσεων της Νομαρχίας, το οποίο διεξάγεται από τη γνωστή εταιρία «Plaisir» που ανήκει στη σύζυγο του νομάρχη και στον αδελφό της! Ο υποψήφιος νομάρχης, κ. Τρεμόπουλος, κατήγγειλε, επιπλέον, το Σεπτέμβριο του 2006 ότι στημένος ήταν ακόμα και ο διαγωνισμός για την τηλεοπτική κάλυψη των συνεδριάσεων του Νομαρχιακού Συμβουλίου και κάλεσε το νομάρχη να δώσει τους αναλυτικούς πίνακες. Εξέχουσα θέση στη λίστα των σκανδάλων στα οποία φέρεται να έχει συμμετάσχει ο νομάρχης κατέχει, βέβαια, η πιθανή εμπλοκή του στο σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου. Το Νοέμβριο του 2008, η Νομαρχιακή Σύμβουλος, Βούλα Πατουλίδου, δήλωσε ότι ο κ. Ψωμιάδης είχε πει στο Νομαρχιακό Συμβούλιο ότι έχει «άνωθεν εντολές» σχετικά με την ανταλλαγή των οικοπέδων – φιλέτων που ανήκαν στο ελληνικό Δημόσιο. Η δήλωση αυτή, ταυτιζόταν στην ουσία και με την καταγγελία της δικηγόρου Σ. Σωτηροπούλου, η οποία ισχυρίσθηκε πως όταν ζήτησε την παρέμβαση του κ. Ψωμιάδη για τις ανταλλαγές των εκτάσεων, ο νομάρχης της απάντησε: «η απόφαση έρχεται από πολύ ψηλά, ποιος είμαι εγώ που θα πει όχι στον Καραμανλή;». Μετά από τόσα σκάνδαλα, πώς γίνεται ο κ. Ψωμιάδης να συνεχίζει ανενόχλητος τη «λαμπρή» του καριέρα στην τοπική αυτοδιοίκηση της Θεσσαλονίκης; Είναι άραγε χάρη στο προφίλ του «ανθρώπου του λαού» που παίζει ποδόσφαιρο, τραγουδά λαϊκά άσματα και οδηγεί μηχανάκι; Ίσως. Θα πρέπει, όμως, να προσέχει, γιατί ακόμα και αυτό το «προφίλ» δεν θα μείνει για πάντα αλώβητο! Ας μην ξεχνάμε το γιαούρτι που έφαγε κατακέφαλα τον Ιούνιο του 2007, από τον 67χρονο συνταξιούχο του ΙΚΑ, Χ. Μπετζούνη. Όταν ο κ. Μπετζούνης ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για την αιτία του γιαουρτώματος, αυτός περιορίστηκε να τους πει: «Όλοι εσείς δεν γνωρίζετε γιατί το έκανα;».
απο:tvxs.

Καθαρίζουν... εκατομμύρια

2009-02-11T10:18:00.004+02:00

Σοβαρά ερωτηματικά για το κατά πόσο τηρείται η σύμβαση του ΗΣΑΠ για τον καθαρισμό των σταθμών του με την ΟΙΚΟΜΕΤ, την εταιρεία στην οποία δούλευε η Κωνσταντίνα Κούνεβα όταν δέχθηκε τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι, προκαλούν οι καταγγελίες εργαζομένων, αλλά και οι υπολογισμοί ειδικού αναλυτή. Όπως αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» ο αναλυτής συμβάσεων και εργατικού κόστους κ. Κωνσταντίνος Γκιώκας, «η μη καταβολή των βαρέων ενσήμων από την πλευρά της ΟΙΚΟΜΕΤ ανέρχεται στο ποσό των 83.000 ευρώ ετησίως. Από το διάλειμμα της μισής ώρας των εργαζομένων- αποδίδει τα χρήματα ο ΗΣΑΠ, αλλά οι εργαζόμενοι δεν το πληρώνονται, αφού εκείνη την ώρα δεν εργάζονται- προκύπτει επιπλέον όφελος 250.000 ευρώ. Σύνολο 333.000 ευρώ κάθε χρόνο». Αυτό το ποσό προέκυψε σύμφωνα με τους υπολογισμούς του κ. Γκιώκα, ο οποίος έλαβε υπ΄ όψιν του στοιχεία από τα πρακτικά του διαγωνισμού για το έργο καθαρισμού του ΗΣΑΠ. Αν και η συγκεκριμένη σύμβαση απαιτεί συνεχόμενη εξάωρη εργασία κατά τις βάρδιες καθαρισμού, και ως εκ τούτου είχαν συνυπολογιστεί και οι ασφαλιστικές εισφορές με βαρέα και ανθυγιεινά, οι καθαριστές που απασχολούνται 5,5 ώρες ασφαλίζονται με μεικτά ένσημα. Σε έγγραφο της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών καταγγέλλεται ότι η ΟΙΚΟΜΕΤ έβαζε το 2006 τους εργαζόμενους «να υπογράψουν με την απειλή της απόλυσης μισή ώρα διάλειμμα κατεβάζοντάς τους κάτω από 30 ώρες εβδομαδιαίως, αλλάζοντας την ασφαλιστική τους κάλυψη από βαρέα σε μεικτά, μειώνοντας έτσι και τις αποδοχές τους. Για να είναι εντάξει με τους όρους της σύμβασης του ΗΣΑΠ, τους υποχρέωσε να παραμένουν με 3 δεκάλεπτα εικονικά διαλείμματα στον χώρο για να τηρεί τα ωράρια που είχε συμφωνήσει». «ΤΑ ΝΕΑ» απηύθυναν τα ερωτήματα σχετικά με το χρηματικό όφελος που προκύπτει από τη μη καταβολή των βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων αλλά και του μισάωρου στην ΟΙΚΟΜΕΤ. «Στους σταθμούς εργάζονται εξάωρο 105 άτομα περίπου- πιθανώς να υπάρχουν και άλλα, όχι όμως πολλά. Μιλάμε για ένα ποσό της τάξεως των 10.000 ευρώ τον χρόνο όσον αφορά τα βαρέα. Για το μισάωρο διάλειμμα, ήδη έχουμε πει με τον ΗΣΑΠ να αναπληρώνουν το κενό άλλοι εργαζόμενοι» επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο συνεργάτης της ΟΙΚΟΜΕΤ κ. Άγγελος Μάστορας. «Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι οι ίδιοι οι φορείς του Δημοσίου φτιάχνουν τους διαγωνισμούς κάτω από τα κατώτατα εργατικά κόστη. Υπολογίζω ότι το 70% των διαγωνισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα είναι κάτω από τα κατώτατα εργατικά», συμπληρώνει. Τα απορρυπαντικά Ένα ακόμα μελανό σημείο είναι το γεγονός ότι κατά τον διαγωνισμό του καθαρισμού του ΗΣΑΠ, οι συμμετέχουσες εταιρείες κλήθηκαν να κάνουν προσφορές για το υπολογιζόμενο εργατικό κόστος αλλά και για το κόστος των απορρυπαντικών και των μέσων καθαρισμού, τα γενικά έξοδα διαχείρισης και το εργολαβικό όφελος, δηλαδή το κέρδος στο οποίο αποσκοπούν από την ανάληψη του έργου. Από τα πρακτικά του διαγωνισμού του συγκεκριμένου έργου, τα οποία βρίσκονται στη διάθεση των «ΝΕΩΝ», προκύπτει ότι οι 9 στις 10 διαγωνιζόμενες εταιρείες κοστολογούσαν τα απορρυπαντικά και τα μέσα καθαρισμού από 12.000έως 148.274 ευρώ, τα γενικά έξοδα διαχείρισης από 3.000 έως 585.000 ευρώ και το εργολαβικό όφελος από 12.000 έως 118.000 ευρώ ετησίως. Τα αντίστοιχα ποσά όμως για την ΟΙΚΟΜΕΤ και στους τρεις προαναφερόμενους τομείς ανέρχονταν συνολικά στα 308,07 ευρώ. Οπότε εύλογα τίθεται το ερώτημα πώς θα βρίσκονταν τα χρήματα ώστε να αγοράζονται τα απορρυπαντικά. Σύμφωνα πάντως με τον ΗΣΑΠ, ο συγκεκριμένος διαγωνισμός ήταν καθαρά μειοδοτικός, οπότε αν υπήρχε εταιρεία που προχωρούσε σε προσφορά της τάξεως του 1 ευρώ ως δαπάνη για απορρυπαντικά, και πάλι θα γινόταν δεκτή. Ωστόσο, σε άλλους διαγωνισμούς, όπως αυτού που πραγματοποιείται για την ανάληψη του έργου καθαρισμού του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, αναφέρεται ρητά ότι οι συμμετέχοντες θα πρέπει να υποβάλουν αναλυτικές δηλώσεις για το κόστος των απορρυπαντικών ώστε να μην αποκλειστούν. «Προσωπικά δεδομένα» Στη σύμβαση του Απριλίου του 2008, στο σημείο όπου περιγράφεται αναλυτικά η διαδικασία των πληρωμών τονίζεται ότι η εταιρεία καθαρισμού θα πρέπει κάθε μήνα να υποβάλει στον ΗΣΑΠ τις λεγόμενες αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις (ΑΠΔ) έτσι ώστε να προχωρήσει η εκταμίευση του ποσού που θα πάρει η ΟΙΚΟΜΕΤ. Όταν ο ΗΣΑΠ ζήτησε τις ΑΠΔ από την εταιρεία καθαρισμού, έλαβε ως απάντηση τον Νοέμβριο του 2008 ότι πρόκειται για προσωπικά δεδομένα.
ΣΤΟΝ ΗΣΑΠ
Ερωτηματικά για τη σύμβαση του ΗΣΑΠ με την εταιρεία που έχει αναλάβει τον καθαρισμό των σταθμών Παραβάσεις και πρόστιμα από την Επιθεώρηση Εργασίας Η ΟΙΚΟΜΕΤ εμπλέκεται στις εργασίες καθαρισμού του ΗΣΑΠ από το 2003, όταν είχε αναλάβει το έργο μαζί με την εταιρεία Οικολογική, η οποία έχει και τον καθαρισμό του Μετρό. Επίσης, η ΟΙΚΟΜΕΤ έχει αναλάβει τον καθαρισμό των γραμμών και των σταθμών του ΟΣΕ από το 2004- πλην ενός μικρού κομματιού στη Θεσσαλονίκη. Από κοινού με την Οικολογική και πάλι έχουν αναλάβει το τμήμα Πελοποννήσου του ΟΣΕ. «Πριν από το 2004, το κόστος καθαρισμού δεν ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο ευρώ. Το 2004 το κόστος εκτινάχθηκε στα 3,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ σήμερα εκτιμάται στα 10 εκατομμύρια», αναφέρει συνδικαλιστής του ΟΣΕ. Στις 11/11/2004 η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ) απέστειλε στον ειδικό γραμματέα του Σώματος Επιθεωρητών ενημερωτικό σημείωμα σχετικά με καταγγελίες της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού ότι σε σταθμούς του Μετρό δεν χορηγείται στους εργαζομένους αντίγραφο ατομικής σύμβασης, δεν δίνονται μηνιαίες εξοφλητικές αποδείξεις και δεν εφαρμόζεται η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Έπειτα από ελέγχους, η Επιθεώρηση Εργασίας του Πειραιά διαπίστωσε παραβάσεις και επέβαλε πρόστιμα συνολικού ύψους 14.000 ευρώ στην Οικολογγική, στις 10 Φεβρουαρίου του 2005. Έξι ημέρες μετά, η Παναττική Ένωση κατήγγειλε ότι η «εταιρεία άρχισε να δίνει αποδείξεις πλασματικές στους εργαζομένους. Τους δηλώνει όλους άγαμους και σαν εργάτες καθαριστές χωρίς προϋπηρεσία». «Πρόσθετο Συμφωνητικό» Το ίδιο φαινόμενο που παρουσιάστηκε στην ΟΙΚΟΜΕΤ το 2006, το οποίο αφορούσε τις υπογραφές των εργαζομένων για μισάωρο διάλειμμα, είχε εκδηλωθεί σύμφωνα με καταγγελίες την ίδια περίοδο και στην Οικολογική. Γι΄ αυτόν τον λόγο, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων ζήτησε από το υπουργείο Εργασίας την άμεση σύγκληση σύσκεψης όπου θα συμμετείχε και η Οικολογική. Σε αυτή τη σύσκεψη της 1ης Νοεμβρίου 2006 συμμετείχε και η Κούνεβα, η οποία μαζί με τις συναδέλφους της απαίτησε να ανακληθούν όλα τα υπογεγραμμένα «πρόσθετα συμφωνητικά». Περίπου δύο χρόνια αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου 2008, η Κωνσταντίνα θα βρισκόταν και πάλι στο υπουργείο Απασχόλησης για τον ίδιο λόγο, απέναντι στην ΟΙΚΟΜΕΤ. Τρεις παραβάσεις Έναν ακριβώς μήνα μετά τη δολοφονική επίθεση εναντίον της Κούνεβα, η Επιθεώρηση Εργασίας έκανε αιφνιδιαστικό έλεγχο στον σταθμό του ΗΣΑΠ και βρήκε τρεις παραβάσεις από την πλευρά της ΟΙΚΟΜΕΤ. Η εταιρεία καθαρισμού με απάντησή της αμφισβήτησε τα αποτελέσματα του ελέγχου.
P.S.από έρευνα των Νεων.

Ποιος είναι ο τρομοκράτης;

2009-02-08T10:16:00.004+02:00

Μετάφραση του τραγουδιού "Min Erhabe"

του παλαιστινιακού συγκροτήματος Dam : Ποιος είναι ο τρομοκράτης; Εγώ είμαι ο τρομοκράτης; Πώς γίνεται να είμαι εγώ ο τρομοκράτης όταν εσύ έχεις πάρει τη γη μου; Ποιος είναι ο τρομοκράτης; Εσύ είσαι ο τρομοκράτης

Έχεις πάρει οτιδήποτε μου ανήκει, ενώ ζω στην πατρίδα μου Μας σκοτώνεις, όπως σκότωσες και τους προγόνους μας Θέλεις να γίνω νόμιμος; Για ποιο λόγο; Εσύ είσαι ο μάρτυρας, ο δικηγόρος και ο δικαστής Αν είσαι εσύ ο δικαστής, εγώ θα καταδικαστώ σε θάνατο Θέλεις να είμαστε μειονότητα; Να καταλήξει η πλειοψηφία στο νεκροταφείο; Στα όνειρά σου! Εσύ είσαι η Δημοκρατία; Στη πραγματικότητα είσαι πιο πολύ Ναζί! Ο ανελέητος βιασμός σου της αραβικής ψυχής Την άφησε έγκυο και γέννησε το δικό σου παιδί Το όνομά του: Βομβιστής αυτοκτονίας Και αποκαλείς εκείνον τρομοκράτη; Μου επιτίθεσαι και πάλι φωνάζεις Όταν σου θυμίζω πως εσύ ήσουν που μου επιτέθηκες

Με φίμωσες και φωνάζεις: «Μα... αφήνεις μικρά παιδιά να πετούν πέτρες!» «Δεν έχουν γονείς να τα κρατούν σπίτι;» Τι; Μάλλον έχεις ξεχάσει πως έθαψες τους γονείς μας κάτω από τα συντρίμμια των σπιτιών μας Και τώρα, ενώ η αγωνία μου είναι τόσο έντονη Αποκαλείς εμένα τρομοκράτη; Ποιος είναι ο τρομοκράτης; Εγώ είμαι ο τρομοκράτης; Πώς γίνεται να είμαι εγώ ο τρομοκράτης όταν εσύ έχεις πάρει τη γη μου; Ποιος είναι ο τρομοκράτης;

Εσύ είσαι ο τρομοκράτης Έχεις πάρει οτιδήποτε μου ανήκει ενώ ζω στην πατρίδα μου Γιατί τρομοκράτης; Επειδή το αίμα μου βράζει; Επειδή κρατάω το κεφάλι μου ψηλά για την πατρίδα μου; Έχεις σκοτώσει τους αγαπημένους μου Τώρα δεν είμαι εντελώς μόνος Οι γονείς «έφυγαν» μα εγώ θα μείνω να φωνάζω Δεν είμαι κατά της ειρήνης

Η ειρήνη είναι εναντίον μου Θα με καταστρέψει, θα σβήσει τον πολιτισμό μου Δεν ακούς τις φωνές μας Μας φιμώνεις και μας υποβιβάζεις Και ποιος είσαι εσύ; Πότε χρίστηκες νομοθέτης; Κοίτα τώρα πόσους έχεις σκοτώσει Και πόσα ορφανά έχεις δημιουργήσει

Οι μητέρες μας κλαίνε, οι πατέρες μας αγωνιούν Η γη μας εξαφανίζεται Θα σου πω εγώ ποιος είσαι! Μεγάλωσες κακομαθημένος, εμείς μεγαλώσαμε στη φτώχεια Ποιος μεγάλωσε ελεύθερος και ποιος μεγάλωσε στον πόλεμο; Εμείς πολεμάμε για την ελευθερία μας Αλλά κι αυτό το μετέτρεψες σε έγκλημα Και μετά εσύ ο τρομοκράτης αποκαλείς εμένα τρομοκράτη

Ποιος είναι ο τρομοκράτης; Εγώ είμαι ο τρομοκράτης; Πώς γίνεται να είμαι εγώ ο τρομοκράτης όταν εσύ έχεις πάρει τη γη μου; Ποιος είναι ο τρομοκράτης; Εσύ είσαι ο τρομοκράτης Έχεις πάρει οτιδήποτε μου ανήκει ενώ ζω στην πατρίδα μου Λοιπόν, πότε θα σταματήσω να είμαι τρομοκράτης; Όταν με χτυπήσεις και γυρίσω και το άλλο μάγουλο;

Πώς περιμένεις να ευχαριστώ αυτούς που με πληγώνουν; Να σου πω κάτι... Εσύ μου λες πως θες να είμαι! Κάτω στα γόνατα με τα χέρια ψηλά, τα μάτια στο πάτωμα περιτριγυρισμένος από πτώματα, σπίτια κατεστραμμένα, οικογένειες διωγμένες, τα παιδιά μας ορφανά, η ελευθερία μας αλυσοδεμένη Καταπίεση Εσύ σκοτώνεις, εσύ θάβεις Θα παραμείνουμε ψύχραιμοι Θα καταπιέσουμε τον πόνο μας.

Το σημαντικότερο είναι να νιώθεις ασφαλής εσύ Απλά χαλάρωσε και άσε όλο τον πόνο σ’ εμάς Βλέπεις, το αίμα μας είναι ίδιο με του σκύλου Ούτε καν... Όταν πεθαίνουν τα σκυλιά τα λυπάσαι Όπότε το αίμα μας δεν είναι όσο πολύτιμο είναι του σκύλου

Όχι, το αίμα μου είναι πολύτιμο Και θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου ακόμα κι αν με αποκαλείς τρομοκράτη.

p.s.απο ομάδα TVXS

Πρόγραμμα ΚατάληψηςΑθήνα

2009-02-06T10:16:00.002+02:00

Πρόγραμμα ΚατάληψηςΑθήνα, Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009, 00:00

στάλθηκε από Εξεγερμένοι Λυρικοί
Ακριβής τοποθεσία:
Ακαδημίας 59 - 61
Διοργάνωση:
Εξεγερμένοι Λυρικοί
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 06 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009-

12:00 - 15:00 προβολή της ταινίας Zeitgeist-

15:00 - 17:00 μάθημα χορού και αυτοσχεδιασμού-

17¨00 - 18:00 προβολή της ταινίας Μια Ματιά Στην Αυτοοργανωμένη Μουσική Σκηνή- 18:00 - 19:30 Εργαστήριο Stencil κ' μετά εξόρμηση στους δρόμους-

18:00 - 20:00 Humaniversity workshop (Awareness - Understanding - Meditation)-

20:00 Γενική Συνέλευση... προβολές ταινιών (Athens metropolis και Μπορεί η διαλεκτική να σπάσει τούβλα;)

Η αδιαφορία είναι έγκλημα!

2009-02-02T12:31:00.007+02:00

Κάθε χρόνο, 40.000.000 περίπου ζώα θανατώνονται για τη γούνα τους με τους πιο άθλιους και ανατριχιαστικούς τρόπους, προκειμένου να διατηρηθεί το κόστος χαμηλό και να παραμείνει η γούνα τους ανέπαφη. Περίπου 30.000.000 ζώα εκτρέφονται για να θανατωθούν, ενώ άλλα 10.000.000 πιάνονται σε παγίδες στο φυσικό τους περιβάλλον. Πολίτες της Αθήνας διαδήλωσαν εχθές κατά της κατανάλωσης γούνας και το tvxs κατέγραψε τη διαμαρτυρία τους.
Ενώ το 20% του ανθρώπινου πληθυσμού υποσιτίζεται, εκατομμύρια κιλά δημητριακών καταναλώνονται κάθε χρόνο για την τροφή ζώων που εκτρέφονται για τη γούνα τους. Σε κάθε ζώο δίνονται 55 κιλά πρωτεΐνης για καλύτερη ποιότητα γούνας. Τα τελευταία χρόνια, ενώ στις δυτικές χώρες η χρήση της γούνας έχει περιοριστεί σημαντικά μετά από την πληροφόρηση και ευαισθητοποίηση του κόσμου, στην Ασία, τη Ρωσία και την Άπω Ανατολή, εξαιτίας της ανεπαρκούς ενημέρωσης, η χρήση και το εμπόριο της γούνας είναι πολύ διαδεδομένα. Σε αυτή την αγορά απευθύνονται οι ευρωπαίοι γουνοπαραγωγοί. Το θέμα αφορά και την Ελλάδα. Στη Δυτική Μακεδονία, το Ελληνικό Κέντρο Γούνας ζητάει από το υπουργείο Ανάπτυξης επιδότηση για τη δημιουργία καινούργιων εκτροφείων γουνοφόρων ζώων. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, επιχειρείται, τόσο στην πόλη της Αθήνας αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, ένα εξαιρετικά φιλόδοξο εγχείρημα. Αυτό της μαζικής εξόντωσης – θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και τον όρο γενοκτονία - όλων των σκυλιών και γατιών, αδέσποτων ή μη, μη-ελεγχόμενης γενετικής προέλευσης. Το εγχείρημα στοχεύει σε πόλεις καθαρές από ελεύθερα ζώα –επί του παρόντος σκυλιά και γατιά- αλλά και στην εξάλειψη της πιθανότητας ύπαρξης άλλων τέτοιων ζώων. Μέσω της εξασφάλισης ότι όλα ανεξαιρέτως τα οικόσιτα ζώα θα προέρχονται από ειδικά ελεγχόμενες μονάδες αναπαραγωγής. Το ΠΟΦΥΖΩ σε συνεργασία με το ΑΝΙΜΑL NET του Facebook πραγματοποίησε χθες ακτιβιστική διαμαρτυρία κατά της γούνας. Αφετηρία τους ήταν η Πλατεία Κολωνακίου. Περιόδευσαν στα μαγαζιά του Κολωνακίου και της Ερμού, με τελικό προορισμό την πλατεία Συντάγματος.
P.S.Εκδηλώσεις ενημέρωσης για το θέμα της γούνας πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή σε 35 πρωτεύουσες όλου του κόσμου, με στόχο να καταγγελθεί ο άγριος βασανισμός των ζώων με αποκλειστικό σκοπό την μόδα και τη ματαιοδοξία.

Προσοχη!Κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου τη νύχτα ζήτησαν από το ΑΠΘ!

2009-01-31T21:13:00.004+02:00

Την αστυνομία κάλεσε 28/01/09 η Σύγκλητος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για να απομακρύνει καταληψίες από τον χώρο του πανεπιστημίου. Μάλιστα, αντιπρύτανης του ΑΠΘ κατέθεσε πρόταση «να καταργείται τα βράδια το πανεπιστημιακό άσυλο», σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας.Ο αντιπρύτανης του οικονομικού προγραμματισμού και ανάπτυξης, Ανδρέας Γιαννακουδάκης, υποστήριξε πως η κατάργηση του ασύλου τα βράδια πρέπει να πραγματοποιηθεί με σκοπό να μπορεί να μπαίνει η αστυνομία και να εποπτεύει τον χώρο. Η πρότασή του κ. Γιαννακουδάκη βρήκε σύμφωνα αρκετά μέλη της Συγκλήτου, παραμένοντας, ωστόσο, ανοιχτό το θέμα. Όσον αφορά στους καταληψίες, η Σύγκλητος υποστήριξε πως επρόκειτο για αναρχικούς που έχουν καταλάβει ένα παλιό βαγόνι αμαξοστοιχίας που έχει τοποθετήσει κοντά στο κτίριο διοίκησης του ΑΠΘ ο ΟΣΕ ως εκδοτήριο εισιτηρίων για τους φοιτητές και δεν λειτουργεί εδώ και ένα χρόνο, διότι δεν έχει το απαιτούμενο προσωπικό. Το θέμα έθεσε, εκτός ημερησίας διατάξεως, ο πρύτανης Αναστάσιος Μάνθος, ο οποίος είχε προπηλακιστεί από τους καταληψίες μερικές μέρες πριν, όταν τους ζήτησε να απομακρυνθούν από το βαγόνι. Τελικά, η Σύγκλητος αποφάσισε: -Να απομακρυνθεί το βαγόνι από την πανεπιστημιούπολη, εφόσον δεν εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο τοποθετήθηκε. -Να ζητηθεί από τους καταληψίες να το εγκαταλείψουν, οι οποίοι μάλιστα επιθυμούν να εγκαταστήσουν ραδιοφωνικό σταθμό. -Σε περίπτωση άρνησης να συμμορφωθούν με την παραπάνω απόφαση, να ειδοποιηθεί η αστυνομία η οποία και θα αναλάβει την απομάκρυνσή τους.

Τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα tango!!!

2009-01-30T09:50:00.005+02:00

Kοντά 74 χρόνια πέρασαν από τον ξαφνικό χαμό του Κάρλος Γκαρντέλ, του ανθρώπου που σφράγισε με τη φωνή και τη γοητεία του το τάνγκο. Αργεντινοί και Ουρουγουανοί τιμούν τη μνήμη του και παρόλο που ερίζουν για πολλά συμφωνούν σε ένα: «Κάθε μέρα τραγουδά και καλύτερα».
Ο Κάρλος Γκαρντέλ γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1890 στην Τουλούζη της Γαλλίας. Το όνομά του ήταν Σαρλ Ρομιό Γκαρντές. Σε ηλικία μόλις 27 μηνών βρέθηκε μαζί με την μητέρα του στην Αργεντινή, συγκεκριμένα στη συνοικία Αμπάστο του Μπουένος Αϊρες.
Αρχισε την καριέρα του σε ηλικία 23 ετών τραγουδώντας σε μπαρ και γιορτές. Αργότερα συνεργάστηκε με τον Χοσέ Ρασάνο με τον οποίο ερμήνευε κυρίως παραδοσιακά τραγούδια.
Ο Γκαρντέλ πρωταγωνίστησε στο λεγόμενο tango-cancion, ενώ το πρώτο του τραγούδι με τίτλο Mi noche triste έγινε τεράστια επιτυχία.
Γνώρισε την αποθέωση σε όλη τη Νότιο και Κεντρική Αμερική, αλλά και στην Ευρώπη όπου εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Πρωταγωνίστησε επίσης και σε κινηματογραφικές ταινίες.
Το τέλος ήλθε ξαφνικά στις 24 Ιουνίου 1935, όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε συνετρίβη στο Μεντεγίν της Κολομβίας. Εκατομμύρια άνθρωποι έκλαψαν για τον χαμό του, ενώ η σορός του «ταξίδεψε» στην Κολομβία, στις ΗΠΑ και στη Βραζιλία.
Ετάφη στο νεκροταφείο Τσακαρίτα του Μπουένος Αϊρες. Εκεί σπεύδουν καθημερινά εκατοντάδες άνθρωποι για να αφήσουν ένα λουλούδι στο άγαλμα που έχει τοποθετηθεί δίπλα στον τάφο του. Μάλιστα, οι υπεύθυνοι του νεκροταφείου φροντίζουν ώστε το τσιγάρο που υπάρχει στο χέρι του να είναι πάντοτε αναμμένο.

ο (πράσινος)αρχΙΔήμαρχος...

2009-01-29T11:22:00.003+02:00

Μετά την πλατεία Κύπρου, σειρά έχει η «ανάπλαση» του άλσους Παγκρατίου. Ο δήμος της Αθήνας επιχειρεί να κατασκευάσει θέατρο μέσα στο χώρο του πάρκο, συνοδευόμενο από αναψυκτήριο, σκηνή, καμαρίνια και τουαλέτες. Εδώ και καιρό οι κάτοικοι διαφωνούν με την πολιτική του δήμου, που θα καταστρέψει έναν από τους εναπομείναντες χώρους πρασίνου της Αθήνας και ειδικά σε μία τόσο πυκνοκατοικημένη περιοχή όπως το Παγκράτι. Η Επιτροπή Κατοίκων για την Προστασία του Άλσους ζήτησε από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να πάρει θέση. Η Διεύθυνση Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του υπουργείου, στην απάντησή της στο αίτημα των κατοίκων, αναφέρει ότι «ενέργειες που θίγουν τον χαρακτήρα πάρκου ή άλσους και αλλάζουν τη χρήση τους διώκονται ως παράνομες σύμφωνα με τη δασική νομοθεσία και λαμβάνονται μέτρα προστασίας της έκτασης και επαναφορά της στην προτεραία μορφή της». Προσθέτει επίσης ότι «η αλλαγή της χρήσης πάρκου ή άλσους δεν δικαιολογείται ακόμη και στην περίπτωση που αυτή επιχειρηθεί με πράξη της Διοίκησης» και ότι «η πράξη αυτή πρέπει να διορθωθεί άμεσα, διαφορετικά, με παρέμβαση της αρμόδιας περιφερειακής δασικής αρχής, θα επιλαμβάνεται η Δικαιοσύνη». Το άλσος Παγκρατίου, έκτασης περίπου 30 στρεμμάτων, έχει κηρυχθεί δασωτέα έκταση σύμφωνα με βασιλικό διάταγμα του 1902, ενώ μετά από απόφαση του υπουργείου Γεωργίας, το 1936, θεωρείται αναδασωτέα και υπάγεται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.

Υπάρχει είδηση...

2009-01-28T10:44:00.005+02:00

Νέο κρούσμα ελέγχου της ενημέρωσης και υποταγής της στην κυβερνητική προπαγάνδα αποτελεί η απόφαση της διοίκησης της ΕΤ-3 να διακόψει την μετάδοση της εκπομπής «Υπάρχει είδηση». Επί δύο χρόνια η εκπομπή ήταν πρώτη σε θεαματικότητα στο τρίτο κανάλι της ΕΡΤ και την παρακολουθούσαν κάθε απόγευμα τηλεθεατές απ' όλη την Ελλάδα.Το μοναδικό "πρόβλημα" που υπήρχε ήταν ότι οι συντελεστές της εκπομπής ήταν επαγγελματίες που φρόντιζαν να κάνουν την δουλειά τους παρουσιάζοντας ψύχραιμα τις πολιτικές εξελίξεις και κρατώντας ίδιες αποστάσεις απ' όλα τα κόμματα. Επιπλέον οι δύο παρουσιαστές καθώς και ο αρχισυντάκτης της εκπομπής Δημήτρης Ντόζης δεν ανήκαν "στα παιδιά της ΝΔ". Με την παλαιοκομματική νοοτροπία της δεκαετίας του '60 που κυριαρχεί στο κυβερνών κόμμα ιδιαίτερα στην Θεσσαλονίκη οι συντελεστές της εκπομπής θεωρείτο ότι "έπαιρναν την θέση" πιστών στην ΝΔ δημοσιογράφων. Το Σεπτέμβριο του 2008, μετά από δύο εξαιρετικά επιτυχημένες τηλεοπτικές σαιζόν, η διοίκηση πληροφόρησε την ομάδα της εκπομπής ότι θα προβάλλεται το πρωί για να "συναγωνιστεί τα πρωινάδικα". Δημοσιογραφικοί κύκλοι στην Θεσσαλονίκη εκτιμούν ότι η διοίκηση της ΕΤ-3 μιμήθηκε το σενάριο του "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα" που μετατέθηκε αιφνιδιαστικά από την ΝΕΤ στην ΕΤ-1 το 2005 με στόχο πρώτα να περιθωριοποιηθεί ώστε στην συνέχεια να κοπεί. Οπως και στην περίπτωση του Στέλιου Κούλογλου η προσπάθεια απέτυχε και η εκπομπή «Υπάρχει είδηση" διατήρησε και την φετεινή τηλεοπτική χρονιά το ενημερωτικό της στίγμα παρά τον ανταγωνισμό από τα πρωινάδικα. Εξακολούθησε να φιλοξενεί πολιτικούς όλων των κομμάτων και να ασχολείται με τις πολιτικές εξελίξεις. Στους συντελεστές της εκπομπής προτάθηκε από την διοίκηση "να ελαφρύνουν" το περιεχόμενο περιορίζοντας την πολιτική, αλλά το θέμα δεν είχε συνέχεια. Τελικώς την προηγούμενη εβδομάδα η διοίκηση τους ανακοίνωσε ότι η εκπομπή θα σταματήσει γιατί "δεν συμπεριλαμβάνεται στα σχέδια της". Δημοσιογραφικοί κύκλοι εκτιμούν ότι η εκπομπή κόπηκε επειδή, ανάμεσα στους άλλους λόγους, δεν θα εξυπηρετούσε αποτελεσματικά την κυβερνητική προπαγάνδα στη περίπτωση πρόωρων εκλογών. Νωρίτερα σήμερα το Tvxs είχε μεταδώσει την ειδηση. Επιβεβαιώθηκε πριν από λίγο ότι η διοίκηση της ΕΤ3 αποφάσισε απροκάλυπτα και αιφνιδιαστικά να κόψει την καθημερινή ενημερωτική εκπομπή «Υπάρχει είδηση». Δεν υπάρχει προηγούμενο κοψίματος εκπομπής στη μέση της χρονιάς και ιδιαίτερα με θεματολογία από την πολιτική επικαιρότητα και καλεσμένους πολιτικούς από όλους τους χώρους. Πρόσφατα ήταν καλεσμένος ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης ενώ συνεντεύξεις έχουν παραχωρήσει οι Παπανδρέου, Αλαβάνος, Τσίπρας και Παπαρήγα. Χώρια που καθημερινά είχαν βήμα βουλευτές όλων των παρατάξεων. Ένα ακόμη δείγμα για το πώς αντιλαμβάνονται την δημοκρατία και την αντικειμενικότητα. Αναπάντητο παραμένει το ερώτημα αν ενημερώθηκε ο νέος υφυπουργός Γκιουλέκας που και έχει φιλοξενηθεί πολλάκις στην εκπομπή αλλά και εκλογική του περιφέρεια είναι η έδρα της ΕΡΤ3. Αν και οι παπαγάλοι της Νέας Δημοκρατίας τον εμφανίζουν απολύτως σύμφωνο με την απόφαση γιατί πρέπει πλέον να ελέγχεται αυστηρά το τι ακούγεται και τι λέγεται. Και κυρίως του προσέφεραν το δώρο να μην εμφανίζονται οι ανταγωνιστές του στην Α' Θεσσαλονίκης. Όλα αυτά σεμνά και ταπεινά πάντα. Αναδημοσίευση από το http://press-gr.blogspot.com/2009/
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Φώτης Κουβέλης κατάθεσε ερώτηση στον αρμόδιο υπουργό Εσωτερικών Π.Παυλόπουλο για το κόψιμο της εκπομπής "Υπάρχει Είδηση". Για την υπόθεση, μια ακόμη σοβαρή παραβίαση της ελεύθερης έκφρασης από την κυβέρνηση στα δημόσια μέσα ενημέρωσης. Ερωτάται ο Υπουργός: · Σε ποιες ενέργειες θα προχωρήσει, ώστε να μην διακοπεί με πρόσχημα τη «χαμηλή τηλεθέαση» η μετάδοση της έγκυρης ειδησεογραφικής εκπομπής του τρίτου καναλιού της δημόσιας Τηλεόρασης «Υπάρχει Είδηση»; Αν η αιτία είναι ο «νέος σχεδιασμός της πρωινής ζώνης» για ποιο λόγο η εκπομπή δεν μετατίθεται στην αρχική ώρα μετάδοσης, όπως ζητούσαν εξ' αρχής οι συντελεστές της ή σε άλλη ζώνη προγράμματος; · Στην περίπτωση που η αιφνιδιαστική και απαράδεκτη απόφαση της διοίκησης της ΕΤ3 είναι οριστική, πώς θα αξιοποιηθούν αναλόγως των προσόντων τους οι συντελεστές της εκπομπής και για ποιο λόγο τους ζητήθηκε να κάνουν χρήση των αδειών τους, γεγονός που από μόνο του συνιστά επιλεκτική μεταχείριση;

ΜΑΤ και ακροδεξιά.

2009-01-27T09:42:00.009+02:00

«Άκαρπη» απέβη η Ένορκη Διοικητική Εξέταση που διενεργήθηκε για να διευρευνήσει διασυνδέσεις αστυνομικών με μέλη ακροδεξιών ομάδων και οργανώσεων. Στην ΕΔΕ οδήγησαν καταγγελίες, βάσει εικόνων που κατέγραψαν ο φωτογραφικός και τηλεοπτικός φακός, πριν από ένα χρόνο, στο Σύνταγμα. Διμοιρίες των ΜΑΤ συνεργάζονταν με κουκουλοφόρους, δρώντας εναντίον ακροαριστερών ομάδων. Απαντώντας σχετικά στο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Περικλή Κοροβέση, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης ενημέρωσε ότι η έρευνα δεν οδήγησε πουθενά και η υπόθεση καταχωρήθηκε στο αρχείο, τον περασμένο Σεπτέμβριο. Οι «αρμόδιες υπηρεσίες αξιολογούν κάθε στοιχείο και συνεχίζουν τις έρευνες για τον εντοπισμό και την ανακάλυψη των αγνώστων δραστών, καθώς και την ταυτοποίηση αυτών με τις αξιόποινες πράξεις, που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των εν λόγω επεισοδίων», διαβεβαιώνουν οι αρχές...

RoryGallagher(για την tsaousa)

2009-01-25T11:39:00.011+02:00

Rory... Ο άνθρωπος που χωρίς αμφιβολία, ηγήθηκε και επηρέασε ολόκληρο το ιρλανδικό ροκ κίνημα! Σχεδόν 14 χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατό του τον Ιούνιο του 1995, η μουσική του Rory είναι όσο δημοφιλής όσο ποτέ με τους τόσους πολλούς πιστούς οπαδούς του. Αν και εκ των πρωτοπόρων της heavy-rock βιομηχανίας, παρέμεινε, όπως και ο ίδιος συνέχιζε να επαναλαμβάνει, «ένας folk καλλιτέχνης σε έναν rock κόσμο». Κατάφερε έτσι να διατηρήσει την δημοτικότητα και την ακεραιότητά του ως το τέλος της καριέρας του. Δεν καταλάβαινε τον θόρυβο που γινόταν γύρω από το όνομά του –και σε καμία περίπτωση δεν θεωρούσε τον εαυτό του ως κάτι το άφταστο, το εξωτικό, το υπερβολικό. Το ταλέντο του ξεχείλιζε. Η μουσική του έβγαινε από την ψυχή, κάτι που πάντα μας συνάρπαζε και θα μας συναρπάζει σαν ακροατές του. Γεννημένος στις 2 Μαρτίου 1948 στο Ballyshannon της Ιρλανδίας και μεγαλωμένος στο Cork, ξεκίνησε την οδύσσειά του στο rock’n’roll σε μικρή ηλικία, όταν είδε τον Elvis Presley στην τηλεόραση και εμπνεύστηκε έτσι την αγορά της πρώτης του κιθάρας! Ο Rory θα άκουγε και θα μάθαινε από τα ακούσματα των Lonnie Donegan, Woody Guthrie, Leadbelly, Chuck Berry, Muddy Waters και Jerry Lee Lewis, με πολλούς από τους οποίους θα είχε αργότερα και κοινή ηχογράφηση.Όντας ακόμα στο σχολείο, ο Rory ξεκίνησε να παίζει με επαγγελματικά μουσικά συγκροτήματα σε όλη την Ιρλανδία, τα ρεπερτόρια των οποίων περιείχαν όλα τα δημοφιλή άσματα της εποχής. Όχι μουσικά ικανοποιημένος από κάτι τέτοιο, ο Rory μετασχημάτισε το τελικό του συγκρότημα “The Impact” σε μια εξαμελή R’n’B ομάδα και ξεκίνησε για το Αμβούργο . Στην άφιξή της, η ομάδα σύντομα μειώθηκε στο πρώτο τρίο. Ο Rory συνέχισε με τη δημιουργία των “Taste” το 1967, ένα συγκρότημα που σύντομα είχε αποδοχή, και διαδοχικά ταξίδεψε στο Λονδίνο όπου είχε άμεση επιτυχία στο London Marquee Club –ανάμεσα στους πολλούς fans και ο John Lennon.
Ο Gallagher άφηνε συχνά κατάπληκτο το κοινό αλλάζοντας ταχύτατα από κιθάρα σε σαξόφωνο, όπως αργότερα θα δείξει την ίδια επιδεξιότητα με το μαντολίνο και τη φυσαρμόνικα. Από το πρώτο του άλμπουμ το 1971 μέχρι το πετυχημένο “Fresh Evidence” των 1990’s και παραπέρα, πούλησε πολλά εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο και έκανε περιοδείες ανά τον πλανήτη αρκετές φορές, πραγματοποιώντας περισσότερες από 25 περιοδείες στην Αγγλία μόνος. Λατρεύτηκε περισσότερο για τις ζωντανές εμφανίσεις του με τον μπασίστα Gerry McAvoy, σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του.Συνήθιζε να ενθουσιάζει το κοινό με 150λεπτες εμφανίσεις, παρουσιάζοντας συγκινητικά αποσπάσματα από παλιά blues κομμάτια μα και από δικές του δημιουργίες, όπως τα “A Million Miles Away” και “Walk on Hot Coals”. Αποφεύγοντας τις πυροτεχνικές υπερβολές με την κιθάρα, η προσέγγιση του Rory ήταν μια ανάσα φρέσκου αέρα συνδυασμένη με μια μακρά απόλαυση ενεργειών, όπως έκαναν οι Led Zeppelin.Πρωταγωνίστρια σε όλες τις εμφανίσεις του, η τόσο ταλαιπωρημένη κιθάρα του, η μοναδική Fender Stratocaster.. Όλοι μιλούσαν για τις γυμναστικές επιδείξεις των δακτύλων του στα τάστα της, σε κάθε συναυλία!
Ακολουθώντας εκτεταμένες περιοδείες στην Ευρώπη σε όλη τη διάρκεια του 1972, ο Rory συνέχισε με το άλμπουμ “Live in Europe”, ένα θρίαμβο στο βρετανικό Top 10 και παγκοσμίως. Ενώ περιόδευε στην Αγγλία για πρώτη φορά ψηφίστηκε σαν ο μεγαλύτερος μουσικός της χρονιάς και στο 1972 το ίδιο άλμπουμ έγινε η πρώτη του χρυσή συλλογή, δεύτερη σε σειρά επιτυχίας στην Αμερική.Το 1973 ο Rory παρουσίασε δυο ακόμη επιτυχημένες συλλογές, το “Bluepoint” και “Tatoo”. Αργότερα τον ίδιο χρόνο σημείωσε άλλη μια προσωπική επιτυχία σαν φιλοξενούμενος του δίσκου του Muddy Waters “London Sessions” στο Chess. Στα τέλη του ’73, ο Rory περιόδευσε στον δικό του τόπο, την Ιρλανδία -μια σχεδόν θρυλική περιοδεία που ευτυχώς έγινε ταινία μέσω αρχείων-ντοκουμέντων του Tony Palmer.Το 1974 oi Rolling Stones κάλεσαν τον Rory στην Ολλανδία για μια κοινή ηχογράφηση, μετά την αποχώρηση του Mick Taylor. Τα αρχεία της ταινίας “Irish Tour 1974” παρουσιάστηκαν παράλληλα με ένα διπλό live set με τον ίδιο τίτλο -σύντομα έγινε το πιο επιτυχημένο προσωπικό του άλμπουμ στην Αγγλία, καρδίζοντας παγκόσμιο έπαινο και προτρέποντας για μια περιοδεία στην Ανατολή, αργότερα, τον ίδιο χρόνο. Επιστρέφοντας, ο Rory καλέστηκε να παίξει σε ένα άλμπουμ ενός ακόμη παιδικού του ήρωα, του Jerry Lee Lewis (ένα διπλό άλμπουμ ηχογραφημένο στο Λονδίνο), έπειτα στο φεστιβάλ Montreux Jazz ηχογραφώντας με τον Albert King (“Live in Montreux”) καθώς και σε ηχογράφηση μαζί με τον γίγαντα των jazz/blues Chris Barber.Έχοντας συμπληρώσει το συμβόλαιό του με την Polydor, ο Rory υπέγραψε με την Chrysalis το 1975 και παρουσίασε το “Against the grain”. Μετά από μια εκτεταμένη παγκόσμια περιοδεία, επέστρεψε για να ξεκινήσει επίσημα, το καθιερωμένο τότε στην Αγγλία, Reading Festival. Ηχογραφήθηκε το “Calling Card”, με τη βοήθεια του Roger Glover των Deep Purple σε στούντιο του Μονάχου και οδηγήθηκε κατευθείαν στην κορυφή των charts παγκοσμίως. Έπειτα ο Rory επέστρεψε στην Αμερική για άλλη μια περιοδεία.Ο Rory έγραψε ιστορία στην τηλεόραση σαν ο πρώτος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε στο “Rockpalast”, live μετάδοση σε 15 χώρες, με κοινό γύρω στα 50 εκατομμύρια! Το 1978 επέστρεψε στη Γερμανία για να ηχογραφήσει το εξαιρετικό “Photo-Finish”. Συνεχίζοντας την παγκόσμια tour, επανήλθε στα ίδια studios για να ηχογραφήσει με την ίδια φόρμουλα επιτυχίας το “Top Priority”. Ο δίσκος παρουσιάστηκε, ακολούθησε μεγάλο πρόγραμμα περιοδείας και πάλι, έως το 1980 με το δίσκο-live με πιο rock προσανατολισμούς, “Stage Struck”. Οι εσωτερικές αλλαγές στο σχήμα συνεχίστηκαν με την προσθήκη του Ted McKenna στα ντραμς, ενώ ο McAvoy αποχώρησε οριστικά το 1980.
Το Σάββατο 12 Σεπτέμβρη 1981 ο Rory ήρθε στην Ελλάδα και παρουσίασε τη συναυλία του στη Ν.Φιλαδέλφεια. Την επόμενη ημέρα, οι εφημερίδες στα περίπτερα έγραφαν «Κάηκε η Ν.Φιλαδέλφεια από τους ροκάδες», «Συγκρούσεις με δυνάμεις των ματ, κάψιμο περιπολικών, ρίψη δακρυγόνων, κυνηγητό γύρω από το σταθμό του ηλεκτρικού στον Περισσό». Τα νέα της συναυλίας του κυκλοφόρησαν από στόμα σε στόμα παντού. Γι άλλη μια φορά ήταν ο μόνος καλλιτέχνης που η μουσική του συσπείρωνε και ήταν σεβαστός από όλους τους νέους –ανεξαρτήτως «φυλής» που ανήκαν.Το 1982 ο Rory παρουσίασε το τελευταίο του άλμπουμ επί Chrysalis, το “Jinx”, από την Polygram στην Αγγλία κι επέστρεψε στο μέρος που τον έκανε χαρούμενο (τη σκηνή), καθώς και σε άλλη μία παγκόσμια περιοδεία.
Μετά την επιστροφή εκείνου του πραγματικά ατέλειωτου καταλόγου περιοδειών, το 1995, ο Rory δημιούργησε τη δική του επιγραφή και εταιρεία παραγωγής, την Capo, και ξεκίνησε να ηχογραφεί το “Defender” που παρουσιάστηκε το 1987 με επιτυχία σε πολλές χώρες. Το “Fresh Evidence” το 1990 άνοιξε τα αυτιά σε ακόμη μεγαλύτερο κοινό, όταν μαζί με τον Mark Feltham των Nine Below Zero και τη φυσαρμόνικά του, παρουσίασε ένα αναζωογονητικό blues προσανατολισμό, ο οποίος είχε αφήσει τη θέση του σε πιο rock ήχους στα προηγούμενα άλμπουμ.
Η πορεία των περιοδειών συνέχισε με ένα νέο συγκρότημα που δημιούργησε το 1993. Στις αρχές του ίδιου χρόνου, τα πρώτα σημάδια της επιρροής του αλκοόλ στην υγεία του φάνηκαν, κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής εμφάνισης στο London’s Town Country Club. Aνέκτησε τη γαλήνη του για το έτσι κι αλλιώς εκπληκτικό Portsmouth Blues Weekend την ίδια χρόνιά. Τα Χριστούγεννα του 1994 τα σχέδιά του για περιοδείες έπρεπε να ματαιωθούν. Χτυπημένος από πνευμονικό οίδημα ύστερα από μεταμόσχευση ήπατος, ο Rory πέθανε στις 14 Ιουνίου 1995, σε ηλικία μόλις 47 ετών. Ακολουθώντας την παράδοση των blues, είχε παραδώσει τον επιτάφιό του 20 χρόνια νωρίτερα, στο άλμπουμ “Irish tour”, όταν τραγούδησε το “Too much Alcohol”.. Φέτος στο Δουβλίνο τα εγκαίνια αφιερωμένου μνημείου αποκάλυψαν μια κιθάρα, στερεωμένη ψηλά, σε κεντρική πλατεία της πόλης.. Το 2000 κυκλοφόρησε το διπλό cd-συλλογή “Rory Gallagher Forever” που προοριζόταν για την εγχώρια αγορά και τους πολυάριθμους Έλληνες θαυμαστές και φίλους του σπουδαίου κιθαρίστα. Το 2003, μια καθυστερημένη επανεμφάνιση της μουσικής κληρονομιάς του Rory, εμφανίζεται ως “Rory Gallagher: Wheels Within Wheels”. Μια acoustic folk σύνθεση, που όχι μόνο ενισχύει την πλούσια μουσική συνεισφορά του Rory αλλά την κάνει ακόμη μεγαλύτερη.

Πηγές:www.rorygallagher.comπεριοδικόfocuswww.rory-gallagher.co.ukwww.btinternet.comwww.roryon.comwww.avopolis.gr

Εξοστρακισμένο...ηλεκτροσόκ.

2009-01-23T19:15:00.005+02:00

Όπλα ακινητοποίησης, τα οποία προκαλούν ηλεκτροσόκ στον ύποπτο και τον ακινητοποιούν προσωρινά, προκαλώντας ηλεκτρική εκκένωση, προμηθεύτηκε η Ελληνική Αστυνομία, σύμφωνα με δηλώσεις στη Βουλή του πρώην υφυπουργού Εσωτερικών, Παναγιώτη Χηνοφώτη.
Τα συγκεκριμένα όπλα έχουν τη δυνατότητα να ακινητοποιήσουν τον ύποπτο από απόσταση 10,6 μέτρων, μέσω των δύο καλωδίων που πετάγονται από την κάννη του. Προστέθηκαν στο οπλοστάσιο της ΕΛ.ΑΣ. λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας «σε μικρό αριθμό και κατανεμήθηκαν καταλλήλως, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε εξαιρετικές περιστάσεις». Διευκρινίζοντας μάλιστα την παραπάνω πρόταση, ο κ. Χηνοφώτης υποστηρίζει πως το όπλο θα χρησιμοποιηθεί σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως αεροπειρατείες και όταν αυτό απαιτηθεί, από εξειδικευμένο και εκπαιδευμένο προς τούτο προσωπικό. Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι ανάλογη εκπαίδευση δεν έχει γίνει και ήδη τρεις καταγγελίες πολιτών, ενός Έλληνα και δύο αλλοδαπών, έχουν πραγματοποιηθεί για χρήση taser gun εναντίον τους. Οι διεθνείς οργανώσεις εκφράζουν έντονη ανησυχία σχετικά με τη χρήση όπλων ακινητοποίησης, καθώς συνδέονται με εκατοντάδες θανάτους παγκοσμίως. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας, 254 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από taser gun, κυρίως στις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπου η χρήση τους από τις αστυνομικές αρχές είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη.

Παναγόπουλος-Κούνεβα: η ζωή τους έχει διαφορετική αξία;

2009-01-22T12:53:00.006+02:00

Τις τελευταίες εβδομάδες σημειώθηκαν δύο εγκλήματα με κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις. Η απαγωγή του εφοπλιστή Π.Παναγόπουλου και η απόπειρα δολοφονίας της συνδικαλίστριας Κ.Κούνεβα.Η πρώτη περίπτωση υπογράμμισε τα -συχνά τον τελευταίο καιρό- περιστατικά απαγωγών και την αύξηση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα.Η δεύτερη αφορούσε κυκλώματα εκμετάλλευσης της ανθρώπινης εργασίας που θέλουν να χτυπήσουν με όλα τα μέσα την συνδικαλιστική δράση.Ηταν ομολογουμένως ένα σπάνιο συμβάν για τα ελληνικά δεδομένα. Η απαγωγή υπερκαλύφθηκε από όλα τα ΜΜΕ και υπάρχουν μια σειρά από λόγοι για αυτό: αφορούσε ένα εξέχων μέλος του επιχειρηματικού κόσμου, στην υπόθεση παίζονταν πολλά χρήματα και οι σχετικές ιστορίες θυμίζουν κινηματογραφική ταινία με αρχή και τέλος, απ αυτές που αγαπούν αναγνώστες και τηλεθεατές. Η δολοφονική επίθεση εναντίον της Κ.Κούνεβα θα είχε περάσει σχεδόν απαρατήρητη, αν δεν συντηρούνταν στο προσκήνιο από ειδήσεις κυρίως στο διαδίκτυο και σε κάποιες εφημερίδες καθώς και από μικρές ομάδες ανθρώπων που συμπαραστάθηκαν στην συνδικαλίστρια. Πέρα από τις συνηθισμένες υπερβολές ορισμένων μέσων ενημέρωσης ,το πρόβλημα δεν είναι η υπερκάλυψη της υπόθεσης Παναγόπουλου. Αλλωστε με τις δηλώσεις που έκανε μετά την απελευθέρωση του, το θύμα έδειξε ότι είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος που δεν είναι τυχαίο ότι έφτασε στην θέση που έφτασε. Ομως και η Κ. Κούνεβα είναι μία αξιοπρεπής γυναίκα: καθηγήτρια στη Βουλγαρία, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Ελλάδα λόγω της άθλιας κατάστασης της χώρας της, βρήκε δουλιά για να θρέψει την οικογένεια της και αποφάσισε να πάρει μέρος στον συνδικαλισμό για να αντιδράσει σε συνθήκες εργασίας που-με τις ευλογίες του Ελληνικου Δημοσίου- θυμίζουν όλο και περισσότερο 19ο αιώνα. Οπως μάλιστα αποκαλύφθηκε τόσο από τις συναδέλφους της όσο και από συνεντεύξεις που είχε δώσει(δες διπλανές στήλες) η Κούνεβα δεχόταν συνεχείς απειλές για την ζωή της. Αν ο κ.Παναγόπουλος είχε δεχθεί παρόμοιες για την δική του, πιθανότατα θα είχε πάρει -και σωστά- κάποια μέτρα. Η φτωχή καθαρίστρια δεν είχε τα μέσα να προφυλαχθεί. Επρεπε είτε να σταματήσει τις δραστηριότητες της και να σκύψει το κεφάλι ή να μείνει πιστή σε αυτά που πίστευε, στους συναδέλφους της και κύρίως στην αξιοπρέπεια που πρέπει να έχει ένας πολίτης του 21ου αιώνα. Παρ όλα αυτά΄ η ιστορία μιας μικρής ηρωίδας ελάχιστα συγκίνησε τα δημοσιογραφικά λαγωνικά-ούτε καν τις εκπομπές που πουλάνε ανθρώπινο πόνο κάθε απόγευμα. Το μέγεθος του εγκλήματος δεν ήταν επίσης το ίδιο: στη μια περίπτωση είχαμε μια απαγωγή που πιθανότατα θα είχε αίσιο τέλος αν η οικογένεια πλήρωνε τα λύτρα. Στην άλλη ένα βαρύτερο έγκλημα, μια απόπειρα δολοφονίας με βιτριόλι με το θύμα να χαροπαλεύει ακόμη. Με αδέξιο τρόπο έγινε προσπάθεια η υπόθεση Παναγόπουλου να συσχετιστεί με την τρομοκρατία χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη. Αντίθετα η περίπτωση Κούνεβα αποτελεί και χαρακτηριστική περίπτωση τρομοκρατίας, αν μετά τον πόλεμο στη Γάζα και τον «πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας « του Μπους έχει πλέον απομείνει κάποιο νόημα σε αυτή τη λέξη.Περιέργως(;) οι τρομολάγνοι των παραθύρων αγνόησαν το περιστατικό. Ζούμε στην κοινωνία του θεάματος και πολλά από τα προηγούμενα είναι αναπόφευκτα. Αν κάτι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί είναι η διαφορετική αντίδραση της αστυνομίας στις δύο υποθέσεις που είχε να εξιχνιάσει. Για τον Παναγόπουλο κινητοποιήθηκαν δεκάδες,αν όχι εκατοντάδες αστυνομικοί που άρχισαν να ερευνούν από παλιότερες υποθέσεις μέχρι κρατούμενους στις φυλακές και να εξετάζουν υπόπτους και συγγενείς. Για την Κούνεβα δεν χρειαζόταν να ερευνηθεί η μισή Ελλάδα: τόσο η ίδια όσο και οι συνάδελφοι της ήξεραν από που προέρχονταν οι απειλές. Θα αρκούσαν μερικές προσαγωγές και ανακρίσεις για να εντοπιστούν οι δράστες. Ομως η εισαγγελέας που ανέλαβε την υπόθεση επέστρεψε στην Ασφάλεια τη δικογραφία που της διαβιβάστηκε, ζητώντας από τους αρμόδιους αξιωματικούς να συμπεριλάβουν στον φάκελο καταθέσεις και άλλων αυτοπτών μαρτύρων, αποτελέσματα νέων εργαστηριακών εξετάσεων αλλά και κατάθεση της ίδιας της κ. Κούνεβα, αν αυτό καταστεί εφικτό. Είναι προφανές ότι η Αστυνομία ερεύνησε την υπόθεση πλημμελώς. Δεν είναι γνωστό αν αυτό έγινε με εντολή των πολιτικών της προιστάμενων, που σίγουρα δεν τόνισαν στους αστυνομικούς αρχηγούς την σημασία που έχει το πρωτοφανές περιστατικό για τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες στην χώρα. Αν όμως η Αστυνομία ήθελε πράγματι να αλλάξει την εικόνα της μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, θα έπρεπε να επιδείξει ανάλογο ζήλο με αυτόν που έδειξε στην υπόθεση Παναγόπουλου.Και όχι να προσπαθήσει να την κλείσει στα γρήγορα.

P.S.Σήμερα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις συμπαράστασης στην Κούνεβα ας είμαστε όσο περισσότεροι μπορούμε δεν μπορούμε εκεί

Σχόλιο του Στέλιου Κούλογλου

Ο Γενάρης των Αγροτών...

2009-01-21T09:51:00.002+02:00

Νέες πανελλαδικές κινητοποιήσεις ξεκινούν οι αγρότες, διαμαρτυρόμενοι για τη δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος τους, υπό την καθοδήγηση νέων κυρίως αγροτών, όλων των πολιτικών πεποιθήσεων. Ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Σ. Χατζηγάκης, έκανε άνοιγμα προς τους αγρότες ζητώντας «πίστωση χρόνου» προκειμένου να ενημερωθεί και ανακοίνωσε την πρόθεσή του να μεταβεί ο ίδιος στην επαρχία για να συζητήσει μαζί τους, χωρίς να επηρεάσει όμως την απόφασή τους για τις κινητοποιήσεις, η οποία ελήφθη το Δεκέμβριο. Οι αγρότες σκοπεύουν να προβούν σε αποκλεισμό των εθνικών οδών σε κομβικά σημεία και αναμένεται μεγάλη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις. Από χθες ξεκίνησαν προσυγκεντρώσεις των αγροτών της Καρδίτσας και των Τρικάλων ενώ η Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ) διοργανώνει συλλαλητήρια σε διάφορα σημεία της χώρας. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν τον περασμένο Νοέμβριο, όταν νέοι αγρότες, διαχωρίζοντας τη θέση τους από την παλιά γενιά αγροτοσυνδικαλιστών, δρομολόγησαν τη Νέα Πανθεσσαλική Συντονιστική Επιτροπή (ΠΑΣΕ), παρά τις αντιδράσεις συναδέλφων τους προσκείμενων στο ΠαΣοΚ και τη ΝΔ. Οι χωριστές, λόγω κομματικών προτιμήσεων, κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη διακόπηκαν προσωρινά λόγω των γιορτών των Χριστουγέννων. Στις αρχές του Γενάρη συγκροτήθηκε η Νέα Συντονιστική Επιτροπή Αγροτών με τη συμμετοχή νέων, «πράσινων» και «γαλάζιων» αγροτών, η οποία και θα συντονίσει τις νέες κινητοποιήσεις. Με τις κινητοποιήσεις τους οι αγρότες διεκδικούν: - Κατώτερες εγγυημένες τιμές για τα προϊόντα τους - Στρεμματικές αποζημιώσεις για τις ζημίες από καιρικά φαινόμενα. - Ρύθμιση των χρεών τους - Μείωση του ΦΠΑ και αφορολόγητο πετρέλαιο - Αύξηση των αγροτικών συντάξεων, με παράλληλη μείωση των ηλικιακών ορίων για τους άντρες - Οικονομική ενίσχυση του κλάδου, της τάξης των 500 εκατομμυρίων ευρώ.

Μουμπάρακ η ντροπή των Αράβων!

2009-01-19T21:17:00.002+02:00

Αιτία της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα υπήρξε η άρνηση της Χαμάς να παρατείνει την εξάμηνη εκεχειρία που ίσχυε από το καλοκαίρι στην περιοχή και εξέπνευσε το Δεκέμβριο, δήλωσε ο πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, κατά την σύνοδο κορυφής των αραβικών χωρών στο Κουβέιτ.
«Όλοι γνωρίζετε τις προσπάθειες που κατέβαλε η Αίγυπτος για να παραταθεί η κατάπαυση του πυρός και τις προειδοποιήσεις μας ότι μία άρνηση των οργανώσεων για την παράτασή της θα ισοδυναμούσε με ανοικτή πρόσκληση προς το Ισραήλ για επίθεση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αιγύπτιος πρόεδρος.
Πρόσθεσε επίσης πως η χώρα του θα συνεχίσει τις προσπάθειες για την εθνική συμφιλίωση μεταξύ των Παλαιστινίων.
«Χωρίς αυτήν (την παλαιστινιακή εθνική ενότητα) δεν πρόκειται να υπάρξει σταθερότητα για τη Γάζα, ούτε ανοικοδόμηση, ούτε τερματισμός του εμπάργκο που της έχει επιβληθεί», προειδοποίησε.
P.S.Οι αραβικές και οι μουσουλμανικές μάζες από τη μία αισθάνονται απόγνωση και οργή για τις σφαγές στήν Γάζα και από την άλλη συσπειρώνονται γύρω από την αντίσταση της Χαμάς. Αυτές οι παράλληλες διεργασίες οδηγούν σε πλήρη απομόνωση τους αμερικανόδουλους άραβες ηγέτες της περιοχής, όπως είναι ο Μουμπάρακ στην Αίγυπτο ο οποίος πλέον θεωρείτε «προδότης» στα μάτια της πλειοψηφίας των Αράβων.

"καμαλάρις"

2009-01-11T09:37:00.004+02:00

ΟΗΕ: Εκατοντάδες μικρά κορίτσια πωλούνται σαν οικιακές βοηθοί
Η υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ζήτησε από την κυβέρνηση του Νεπάλ να αναζητήσει πολλά κορίτσια που αγνοούνται από τότε που οι γονείς τους τα πούλησαν σε οικογένειες για να δουλέψουν ως οικιακοί βοηθοί και τόνισε πως αυτή η πρακτική πρέπει να σταματήσει.
Παραδοσιακά, κορίτσια ηλικίας έξι και επτά ετών από την φυλή των Ταρού σε πέντε περιοχές του δυτικού Νεπάλ πωλούνται σε οικογένειες στις πόλεις έναντι του ποσό των 1.500 ρουπίων, περίπου 20 δολάρια.
Τα κορίτσια αυτά που είναι γνωστά ως «καμαλάρις» ή μαθητευόμενες συχνά αγοράζονται από μεσήλικες που τα αναγκάζουν να δουλεύουν ακόμα και 20 ώρες την ημέρα χωρίς να τα πληρώνουν.
Αν και η κυβέρνηση έχει καταργήσει την πρακτική αυτή εδώ και οκτώ χρόνια και φιλανθρωπικές οργανώσεις έχουν σώσει περισσότερα από 5.000 κορίτσια, υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τονίζουν πως χιλιάδες κοριτσάκια συνεχίσουν να εργάζονται παράνομα στη χώρα.
«Οι γονείς στέλνουν τις κόρες τους να δουλέψουν ως καμαλάρις σαν τελευταία λύση όταν θέλουν να πληρώσουν τα χρέη τους. Πολλά από τα μικρά παιδιά καταλήγουν αντικείμενα εμπορίου», δήλωσε ο Ρίτσαρντ Μπένετ από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Νεπάλ.
«Ζητώ από την κυβέρνηση να κάνει ουσιαστικά βήματα για να απαγορεύσει αυτήν την πρακτική, να αναζητήσει τα κορίτσια και φροντίσει για την επανένταξη όλων εκείνων που έχουν πέσει θύματα της συγκεκριμένης πρακτικής», τόνισε ο ίδιος.
Εκατοντάδες κορίτσια που στο παρελθόν δούλευαν για χρόνια ως «καμαλάρις» οργάνωσαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας την εβδομάδα αυτή στο Κατμαντού ζητώντας δικαίωμα στη μόρφωση, την εκπαίδευση και τη δουλειά.
Επίσης ζητούν από την κυβέρνηση να αναζητήσει τα αγνοούμενα κορίτσια και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για την σεξουαλική εκμετάλλευση, το βασανισμό, τον βιασμό και την κακομεταχείριση τους.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
P.S.Η πραγματικότητα στο Νεπάλ σήμερα- Ο πληθυσμός του Νεπάλ είναι 24 εκατομμύρια άνθρωποι. - 1 στα 11 παιδιά πεθαίνει πριν γιορτάσει τα πέμπτα του γενέθλια. - Το 80% των γυναικών είναι αναλφάβητες.- Το 72% των ανθρώπων δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκείς συνθήκες υγιεινής. - Το μέσο προσδόκιμο ζωής είναι τα 58 χρόνια.

Tο σημερινό νόημα του πανεπιστημιακού ασύλου!

2009-01-09T23:43:00.006+02:00

Πρώτη πολιτική κίνηση -μετά τον ανασχηματισμό- του πρωθυπουργού θα είναι να ανοίξει εκ νέου το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου, κατά την προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για θέματα Παιδείας, που έχει ζητήσει. Η κίνηση εντάσσεται στο γενικότερο σχεδιασμό της κυβέρνησης για «δεξιά» στροφή, με στόχο την επαναπροσέγγιση των ψηφοφόρων της.Η «επιχείρηση» ξεκινά κατά στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία, κατά την οποία ο κ. Καραμανλής, θα ανοίξει το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου και θα καλέσει όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας αλλά και τις πρυτανικές αρχές να τοποθετηθούν δημόσια για το πώς θέλουν στο εξής να αντιδρούν οι διωκτικές αρχές κάθε φορά που θα καταλαμβάνονται και θα λεηλατούνται πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Έτσι με αφορμή τα παραπάνω καλό είναι να θυμηθούμε ποιο είναι το νόημα του πανεπιστημιακού ασύλου!

Tου ANTΩNH MANITAKH
καθηγητή Nομικής
1. Tι σημαίνει πράγματι στις μέρες μας το πανεπιστημιακό άσυλο και τι μπορεί να συμβολίζει η επίκλησή του είκοσι τρία χρόνια μετά την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου;
H έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου άρχισε να αποκτά βαρύνουσα πολιτική και θεσμική σημασία την περίοδο της «διευθυνόμενης» δημοκρατίας της μετεμφυλιακής εποχής, όταν το πανεπιστήμιο άρχισε να αναδεικνύεται σε πεδίο προνομιακό διεκδίκησης της πολιτικής ελευθερίας, καθώς και της ισότητας στην παιδεία και τη μόρφωση. Tο φοιτητικό κίνημα της προδικτατορικής περιόδου είχε μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε πολιτικό προμαχώνα της ελεύθερης διακίνησης και πάλης των ιδεών και το πανεπιστημιακό άσυλο σε ασπίδα απέναντι στην αστυνόμευση της πανεπιστημιακής ζωής.
H πολιτική αυτή παρακαταθήκη της προδικτατορικής περιόδου μεταλαμπαδεύτηκε στη δικτατορική περίοδο και ενσταλάκτηκε στις συνειδήσεις των φοιτητών ως κτήμα και απόκτημα και άρρητη αξία του συνταγματικού μας πολιτισμού. Mε την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, το πανεπιστημιακό άσυλο καταξιώνεται ιστορικά και πολιτισμικά και γίνεται σύμβολο της μαζικής αντίστασης κατά της δικτατορίας και του κρατικού αυταρχισμού. Kαταγράφεται έτσι στο πολιτικό μας υποσυνείδητο ως ένας χώρος ιερός και απαραβίαστος, στον οποίο η κρατική εξουσία δεν δικαιούται να εισβάλλει αυθαίρετα, χωρίς άδεια των αρμόδιων πανεπιστημιακών αρχών.
H απαίτηση αυτή βρήκε τη ρητή νομοθετική κατοχύρωσή της στον πανεπιστημιακό νόμο 1268/1982. H μεταπολιτευτική απήχηση του πανεπιστημιακού ασύλου οφείλεται πάντως στον πολιτικό συμβολισμό που αποπνέει και όχι στη νομοθετική της ισχύ.
H προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αποτελεί η ίδια αυτοσκοπό αλλά μέσο που εγγυάται την ελευθερία της έρευνας και της διδασκαλίας, καθώς και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, χάριν των οποίων και υπάρχει.
H προστασία της στρέφεται κατά πρώτο λόγο κατά της κρατικής εξουσίας και των αυθαίρετων επεμβάσεών της σε όλους τους χώρους, που εκδηλώνονται, ασκούνται, υποστηρίζονται ή πλαισιώνονται οι ακαδημαϊκές ελευθερίες. Στις μέρες μας το πανεπιστημιακό άσυλο δεν προστατεύει, ωστόσο, τους φορείς του μόνον απέναντι στην κρατική εξουσία αλλά και κατά παντός «τρίτου» ιδιώτου, κατά πάσης οργανωμένης ή ανοργάνωτης ομάδας, που αποπειράται να εισβάλει αυθαίρετα στον πανεπιστημιακό χώρο, με σκοπό να παρεμποδίσει, διαταράξει ή κατασκοπεύσει την εκπαιδευτική ή ερευνητική δραστηριότητα του ιδρύματος. Tο πανεπιστημιακό άσυλο δεν παρέχει πάντως «ποινική ασυλία» στους «ενοίκους» της πανεπιστημιακής κοινότητας ούτε απαλλάσσει αυτούς ή «τρίτους», μη μέλη της, από την ποινική ευθύνη όταν διαπράττουν αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής (άρθρο 2 παρ. 7 του νόμου 1268/1982). Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η επέμβαση της δημόσιας δύναμης μπορεί να γίνει και χωρίς την άδεια των πανεπιστημιακών αρχών.
Φορείς πάντως του δικαιώματος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι όλοι οι φορείς της πανεπιστημιακής κοινότητας, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές και μόνον αυτοί, οι οποίοι και δικαιούνται να αξιώνουν την προστασία και τον σεβασμό του από οποιονδήποτε το παραβιάζει ή κωλύει την απόλαυσή του.
2. Θα πρέπει εδώ να υπογραμμιστεί μία τελευταία σημαντική αλλαγή στην προστασία του ασύλου, που κινδυνεύει να περάσει απαρατήρητη. H κρατική εξουσία έχει παύσει προ πολλού να αποτελεί την αποκλειστική πηγή διακινδύνευσης του πανεπιστημιακού ασύλου. Οπως έχει γίνει άλλωστε αντιληπτό, ιδίως από την τηλεοπτική κάλυψη των επετειακών εκδηλώσεων του Πολυτεχνείου, η απειλή κατά του πανεπιστημιακού ασύλου δεν προέρχεται μονοσήμαντα από τις δυνάμεις καταστολής, αλλά από ένα συνδυασμό ανεύθυνων ή προσχεδιασμένων ενεργειών Aστυνομίας και οργανωμένων ή ανοργάνωτων ομάδων νέων, οι οποίοι χρησιμοποιούν απερίσκεπτα και προσχηματικά το πανεπιστημιακό άσυλο για δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, προξενώντας σοβαρές και δυσαναπλήρωτες ζημιές στο ίδρυμα. Συνυπεύθυνη γι' αυτή την «αναμενόμενη» κάθε φορά παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου είναι και η Aστυνομία, η οποία, είτε με την εσκεμμένη αδιαφορία της ή ανικανότητά της να ενεργήσει προληπτικά, είτε με την άτεχνη παρώθησή της, σπρώχνει τελικά τους «καταδιωκόμενους» σε πράξεις βίας και καταστροφής.
Tα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν και αυτά το δικό τους μερίδιο ευθύνης στην «προαναγγελλόμενη» καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αφού ένα εντυπωσιακό και προκλητικό «γεγονός» αυξάνει την τηλεθέασή του και δι' αυτής τις εισπράξεις τους από τις διαφημίσεις.
3. Tα γεγονότα όμως του Πολυτεχνείου έχουν και μία άλλη διάσταση, ακόμη πιο ανησυχητική από την προηγούμενη: Παρέχουν στην κοινή γνώμη μία εντελώς παραπλανητική εικόνα των αγαθών που διακυβεύονται από την καταπάτηση του ασύλου, συγκαλύπτοντας αντικειμενικά άλλες παραβιάσεις του ασύλου, πιο επικίνδυνες και πιο καταλυτικές από αυτές που δείχνουν οι τηλεοπτικές κάμερες. Πρόκειται για απειλές τηλεοπτικά αθέατες γι' αυτό και δημοσιογραφικά αδιάφορες και για την εικονοκλαστική μας πραγματικότητα ουσιαστικά ανύπαρκτες.
Eξηγούμαι: Σήμερα το άσυλο δεν εγγυάται μόνον έναν υλικό χώρο κτισμάτων και τεχνολογικών εγκαταστάσεων, αλλά και μία άυλη ή συμβολική σφαίρα ελεύθερης πνευματικής και ερευνητικής ή διδακτικής δραστηριότητας και επικοινωνίας, χωρίς σύνορα και αποκλεισμούς, στην οποία προάγεται και μεταδίδεται ελεύθερα η γνώση και διακινούνται οι ιδέες. H επιστημονική αναζήτηση στη σφαίρα αυτή γίνεται ή πρέπει να γίνεται, χωρίς διοικητικούς καταναγκασμούς, πολιτικές εξαρτήσεις ή ιδιωτικές κερδοσκοπικές προσδοκίες.
Tα πανεπιστήμιά μας επιδίδονται, τα τελευταία χρόνια, με πρωταγωνιστές τις σχολές κυρίως των εφηρμοσμένων επιστημών, σε έναν τιτάνιο αγώνα επιστημονικής αναζήτησης και έρευνας, συμμετέχοντας σε χρηματοδοτούμενα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα εθνικού ή διεθνούς επιπέδου. Πολλές από αυτές τις ερευνητικές πανεπιστημιακές δραστηριότητες είναι ανταγωνιστικές επαγγελματικών ενώσεων, ιδιωτικών κέντρων παροχής υπηρεσιών γνώσης ή επιχειρηματικών συγκροτημάτων που δρουν στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού, ενώ άλλες δραστηριότητες εκφεύγουν εντελώς από τη λογική της αγοράς και του κέρδους. Φορείς πάντως ιδιωτικών συμφερόντων, «διαπλεκομένων» ή μη, βλέπουν καχύποπτα τις σύγχρονες ερευνητικές και παιδαγωγικές δραστηριότητες των πανεπιστημίων και επιζητούν ή επιδιώκουν όχι βέβαια την εξαφάνισή τους αλλά τον έλεγχο και την καθυπόταξή τους στους όρους και στους νόμους που επιθυμούν οι ίδιοι.
Yπάρχουν, επομένως, δυνάμεις που έχουν κάθε λόγο να απεργάζονται την ποιοτική υποβάθμιση του πανεπιστημίου, τον ευτελισμό των αξιών της ακαδημαϊκής ελευθερίας και τη καταρράκωση κάθε έννοιας του πανεπιστημιακού ασύλου, έτσι ώστε το πανεπιστήμιο, καχεκτικό και αδύναμο, να γίνει υποχείριο των εξουσιαστών του χρήματος και των εραστών της εξουσίας.
H υπεράσπιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας έχει, λοιπόν, σήμερα ένα διαφορετικό, σε σχέση με το χτες, νόημα. Aποβλέπει στην άρνηση υποταγής της πανεπιστημιακής κοινότητας στις εξουσιαστικές ή μονοπωλιακές επιδιώξεις ιδιωτικών συμφερόντων, στην ελεύθερη από κομματικές παρεμβάσεις ή εξαρτήσεις ακαδημαϊκή δραστηριότητα και στη μη αντιστρατευόμενη τις θεμελιώδεις αξίες του πολιτισμού μας ερευνητική δραστηριότητα.
Kαι η υπεράσπιση αυτή διασφαλίζεται με τις ανοικτές και δημοκρατικές διαδικασίες διοίκησης του πανεπιστημίου και άσκησης της εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας. Δεν είναι μόνο συλλογική η έρευνα στο πανεπιστήμιο, είναι και διαφανής και άρα ελέγξιμη ανά πάσα στιγμή, ενώ η υποχρεωτική ένταξή της στις υπάρχουσες διοικητικές δομές την καθιστά κοινωνικά υπεύθυνη.
Tο πανεπιστήμιο έχει και σήμερα ανάγκη από το πανεπιστημιακό άσυλο, όχι για να κλειστεί στον εαυτό του και να αποκοπεί από την κοινωνία, ούτε για να αποσυνδεθεί από την παραγωγή, με την οποία πρέπει να διατηρεί στενούς δεσμούς, αλλά για να συνδεθεί με την κοινωνία και την παραγωγή από θέση ισχύος και ανεξαρτησίας, έτσι ώστε να μπορεί το ίδιο να καθορίζει τους όρους της έρευνας και προαγωγής της επιστήμης. Eχει ανάγκη από το άσυλο, όπως έχει ανάγκη και από την αυτοδιοίκηση και την οικονομική του αυτοτέλεια, όχι για να προασπίσει τα ανύπαρκτα προνόμια των πανεπιστημιακών δασκάλων του, αλλά για να μπορεί να βρει καταφύγιο η ελεύθερη, χωρίς καταναγκασμούς ή εξαρτήσεις, επιστημονική αναζήτηση, η ανεξαρτησία της γνώμης και της σκέψης, η ελεύθερη παραγωγή και μετάδοση της γνώσης.
Οσοι σήμερα παραβιάζουν, καταπατούν, περιφρονούν, χλευάζουν ή ευτελίζουν το πανεπιστημιακό άσυλο, πλήττουν εσκεμμένα ή αθέλητα θεμελιώδεις αξίες της δημοκρατικής και φιλελεύθερης συνταγματικής μας παράδοσης.
Eίναι δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση στην εποχή μας η προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, διότι δεν απαιτεί μόνον ανδρεία ή μόνον αρετή, χρειάζεται υψηλό φρόνημα και πολλή φρόνηση.

Τεμπονέρας Νίκος. Γενάρης91- Γενάρης2009

2009-01-08T19:55:00.009+02:00

Ιανουάριος 1991. Είναι η εποχή των μαθητικών και φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στα μέτρα του τότε υπουργού της Νέας Δημοκρατίας Κοντογιαννόπουλου -τότε βουλευτή του ΠΑΣΟΚ- για την εκπαίδευση. Η συντριπτική πλειονότητα των σχολείων και των σχολών βρίσκεται υπό κατάληψη. Η ΝΔ στέλνει επείγον μήνυμα σε όλες τις οργανώσεις της: «Ανακαταλάβετε τα σχολεία με κάθε μέσο». Επιστρατεύονται τραμπούκοι για να σπάσουν τις καταλήψεις. Στην Πάτρα, ο νομάρχης Αχαΐας Τάγαρης, σε συνεργασία με το μηχανισμό της Νέας Δημοκρατίας, κινητοποιεί ομάδες τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ - τους λεγόμενους «Κένταυρους» που φτιάχτηκαν σαν ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ επί προεδρίας Μεϊμαράκη και Βουλγαράκη. Επικεφαλής των τραμπούκων ο τότε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Καλαμπόκας, τα γνωστά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ Πάτρας Μαραγκός, Σπίνος, Γραμματικάς κ.ά.Στις 7 Ιανουαρίου τα επεισόδια παίρνουν έκταση σε τουλάχιστον 5 σχολικά συγκροτήματα της πόλης. Στις 8 Γενάρη το σχέδιο καταστολής της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη: απουσίες στα πεζοδρόμια, «αγανακτισμένοι πολίτες» οι οποίοι κυνηγούν μαθητές και χειροδικούν, διευθυντές σχολείων που απειλούν. Το απόγευμα η ΟΝΝΕΔ Πάτρας ξεκινάει ομαδική αφισοκόλληση από το κέντρο της πόλης με στόχο την ανακατάληψη όσων σχολείων γίνεται. Η εντολή είναι να εκδιωχθούν οι καταληψίες μαθητές και να παραδοθούν στους διευθυντές ώστε να ανοίξουν τα σχολεία την επόμενη μέρα. Οι τραμπούκοι της ΟΝΝΕΔ πραγματοποιούν βίαιες επιθέσεις σε μια σειρά από σχολεία. Προχωρούν προς το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο στα Ψηλά Αλώνια. Χωρίς πολλά λόγια επιτίθενται και δέρνουν τους μαθητές. Φτάνουν στο χώρο φοιτητές, δάσκαλοι και σπουδαστές. Δέχονται και αυτοί επίθεση, με ιδιαίτερη βιαιότητα. Κλιμάκιο της ΕΛΜΕ αποφασίζει να μεταβεί στο σχολικό συγκρότημα. Μόλις φτάνει αντικρίζει τραυματισμένους μαθητές και το σχολείο κατειλημμένο από την ομάδα τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ. Προσπαθούν να μπουν στο σχολείο για να προστατέψουν τους καταληψίες μαθητές. Τότε δέχονται τη λυσσαλέα επίθεση των ΟΝΝΕΔιτών. Ένας καθηγητής αιμόφυρτος στο έδαφος, δύο ακόμα αρκετά τραυματισμένοι. Η κατάσταση του ενός είναι σοβαρή. Ο Νίκος Τεμπονέρας, μαθηματικός, είναι κλινικά νεκρός. Χιλιάδες κόσμος μαζεύεται έξω από το νοσοκομείο «Άγ. Ανδρέας». Οι δολοφόνοι διαφεύγουν από την πίσω πλευρά του σχολείου και εξαφανίζονται. Στις 12 το βράδυ μια σιωπηλή πορεία χιλιάδων ανθρώπων κατεβαίνει από το νοσοκομείο προς τη Νομαρχία Αχαΐας. Το ανακοινωθέν του νοσοκομείου επιβεβαιώνει τα χειρότερα: ο Τεμπονέρας είναι νεκρός. Μια πολιτική δολοφονία, στις 8 Γενάρη 1991.Ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Καλαμπόκας δολοφόνησε με λοστό τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα. Ο Καλαμπόκας δικάζεται και καταδικάζεται για φόνο εκ προμελέτης με ελαφρυντικά. Σήμερα, 17 χρόνια μετά, ο Καλαμπόκας είναι ελεύθερος. Από την υπόλοιπη ομάδα των ΟΝΝΕΔιτών, οι περισσότεροι «τιμωρήθηκαν» με μικρές ποινές κάποιων μηνών φυλάκισης. Όλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και οι περισσότεροι δουλεύουν σε δημόσιες υπηρεσίες ως «γαλάζια παιδιά» ...ενώ η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί και πάλι να ακολουθήσει μια ακόμη πιο σκληρή πολιτική.Η αναφορά στη μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα δεν είναι εθιμοτυπική. Γίνεται για να θυμηθούν οι παλιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όπως τότε έτσι και τώρα, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τους πιο άγριους κατασταλτικούς μηχανισμούς προκειμένου να μπορέσει να υλοποιήσει τα σχέδιά της σε όλους τους τομείς: επισφαλής εργασία, αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, αντιμεταρρύθμιση στην εκπαίδευση, ιδιωτικοποιήσεις, επιθέσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα κ.λπ.Οι απαγωγές των Πακιστανών, οι προκλητικές και αναίτιες συλλήψεις αγωνιστών της Αριστεράς, είναι μόνο μερικά δείγματα για το τι προτίθεται να κάνει ο Καραμανλής προκειμένου να καταστείλει τις αντιστάσεις που υπάρχουν. Οι αγώνες που έγιναν τότε δεν πήγαν χαμένοι. Ο Νίκος Τεμπονέρας μαζί με τους χιλιάδες άλλους αγωνιστές έδωσε μια μάχη που δικαιώθηκε, ανατρέποντας τα σχέδια της τότε κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα, 17 χρόνια μετά, καλούμαστε να δώσουμε τη μάχη ενάντια στη νεοφιλελεύθερη επίθεση που εξαπολύει η ΝΔ. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τα σχέδια που μας επιφυλάσσουν για το μέλλον μας. Αυτή τη φορά χωρίς νεκρούς αγωνιστές. Άλλωστε, μέσα από τους δικούς μας αγώνες «Ζει, ζει ο Τεμπονέρας ζει»!

p.s.Την Παρασκευή 9/1 η εκπαιδευτική κοινότητα, τα συνδικάτα και κυρίως η νεολαία- μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι- διοργανώνουν συλλαλητήριο που μας αφορά όλους και όλες.Oλοι μαζί στο συλλαλητήριο!!!

MEGAλες μαλακίες!

2009-01-06T21:50:00.004+02:00

Ακούγοντας σήμερα σχόλιο του<< έγκριτου δημοσιογράφου>> παπαρολόγου, πρασινοφρουρού Μ.Καψή στο δελτίο ειδήσεων του Mega περί μη επίσκεψης του τραυματία αστυφύλακα από τον ΣΥΡΙΖΑ και για αποκατάστασή της αλήθειας αναδημοσιεύω.

(Ξένη δημοσίευση)- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ- ΣΥΡΙΖΑ- ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑ, Φ. ΚΟΥΒΕΛΗ & Τ. ΚΟΥΡΑΚΗ, ΣΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Δ. ΜΑΤΖΟΥΝΗ- ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ο εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Φώτης Κουβέλης, συνοδευόμενος από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσο Κουράκη, επισκέφθηκαν σήμερα το μεσημέρι τον αστυνομικό που έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης τα ξημερώματα. Βγαίνοντας από το Νοσοκομείο ο Φώτης Κουβέλης έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Ήρθαμε να συμπαρασταθούμε στον αστυνομικό και ευχόμαστε γρήγορα να γίνει καλά. Καταδικάζουμε απερίφραστα τη δολοφονική αυτή ενέργεια η οποία δεν έχει καμιά σχέση με το δημοκρατικό κίνημα της νεολαίας και της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα». Απαντώντας σε ερώτηση η οποία αναφέρθηκε σε όσους υπονοούν ότι ο ΣΥΝ ανέχεται τέτοιες ενέργειες, ο Φώτης Κουβέλης απάντησε: «Ο ΣΥΝ στηρίζει και μετέχει στο δημοκρατικό κίνημα που έχει διεκδικήσεις και στόχους για την επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας και αυτό το κίνημα δεν έχει καμιά σχέση με τις κουκούλες και το σκοτάδι». Απαντώντας στο αν ο ΣΥΝ θεωρεί πως ένα τέτοιο χτύπημα αποτελεί πλήγμα για τη Δημοκρατία, απάντησε: «Αναμφισβήτητα ναι».
05.01.2009 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

p.s Aντε να δούμε πόσες παπαριές ,ψέματα και χοντρομαλακίες έχετε να πείτε ακόμα σκατορουφιάνοι!

10 Σοβαρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις!!

2009-01-02T12:04:00.017+02:00

Ζιμπάμπουε.

Σουδάν.

Σομαλία.

Λ.Δ.Κονγκό.

Πακιστάν.

Μιανμάρ.

Παιδικός Υποσιτισμός.

Ιράκ.

HIV-Φυματίωση.

Αιθιοπία.

Για ενδέκατη συνεχή χρονιά, η Μη Κυβερνητική Οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα ανακοίνωσε τις δέκα σοβαρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις που έλαβαν χώρα το 2008. Μαζικές εκτοπίσεις άμαχων πληθυσμών, βία, πείνα, αρρώστιες, παντελής έλλειψη ιατροφαρμυτικής περίθαλψης... είναι ορισμένα μόνο από τα χαρακτηριστικά τους.Σομαλία: Η ανθρωπιστική καταστροφή χειροτερεύειΕνώ ήδη παλεύουν να επιβιώσουν με ελάχιστή ή και μηδαμινή πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, οι Σομαλοί βιώνουν τα χειρότερα κρούσματα βίας της τελευταίας δεκαετίας, με ανθρώπους στα κεντρικά και νότια τμήματα της χώρας να ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες. Το ιατροφαρμακευτικό σύστημα της χώρας έχει καταρρεύσει και η Σομαλία διαθέτει κάποιους από τους χειρότερους δείκτες υγείας στον κόσμο: μία στις δέκα γυναίκες πεθαίνει κατά τη γέννα και πάνω από ένα στα πέντε παιδιά χάνουν τη ζωή τους πριν φτάσουν την ηλικία των πέντε ετών. Ο παιδικός υποσιτισμός επιδεινώθηκε εξαιτίας του πολέμου. Η ραγδαία άνοδος των τιμών βασικών ειδών διατροφής και η παρατεταμένη ξηρασία που έπληξε τη χώρα, έκαναν την κατάσταση ακόμα πιο τραγική. Μιανμάρ: Διεθνής αδιαφορίαΣτις 2 Μαΐου του 2008, ο κυκλώνας Ναργκίς επανέφερε τη Μιανμάρ στο προσκήνιο, αφού κατέστρεψε το δέλτα του ποταμού Irrawaddy και άφησε πίσω του περίπου 130.000 αγνοούμενους ή νεκρούς. Η καταστροφή αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα για έναν λαό ξεχασμένο από τον έξω κόσμο, που ζει σε στρατιωτικό καθεστώς από το 1962. Χρόνιες και άμεσες ιατρικές ανάγκες παρέμειναν ακάλυπτες –κατάσταση που επιδεινώθηκε από την παντελή έλλειψη επενδύσεων τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τη διεθνή κοινότητα. Οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία έφταναν τα 0.70 δολάρια ανά άτομο το 2007, μόλις το 0,7% του ΑΕΠ της χώρας. Το επίπεδο της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας ανερχόταν στα 3 δολάρια το άτομο, το χαμηλότερο επίπεδο παγκοσμίως. Η επιλεκτική αδιαφορία στις ανάγκες της χώρας, ειδικά στις περιοχές όπου το HIV/AIDS, η φυματίωση και η ελονοσία θερίζουν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές ετησίως, είναι πρωτοφανής. Ζιμπάμπουε: Βία και οικονομική κατάρρευσηΟι πρώτοι μήνες του 2008 αποτέλεσαν περίοδο περαιτέρω οικονομικής κατάρρευσης και πολιτικής βίας στη Ζιμπάμπουε. Ενώ η χώρα βρίσκεται σε κρίση επί χρόνια, η κατάσταση χειροτέρευσε. Ο πληθωρισμός πλέον ανέρχεται στο 231.000.000%, ενώ σημειώνονται ελλείψεις σε βασικά είδη διατροφής, καταπίεση στους οπαδούς της αντιπολίτευσης και περιορισμοί στην πρόσβαση των ανθρωπιστικών οργανώσεων μετά τις εκλογές του Ιουνίου. Λ. Δ. Κονγκό: Πολίτες παγιδευμένοι στον πόλεμοΜε την επανεκκίνηση των εχθροπραξιών τον Σεπτέμβριο του 2007 στο Βόρειο Κίβου, μαζικές εκτοπίσεις πληθυσμών έχουν λάβει χώρα στην περιοχή. Η συμφωνία κατάπαυσης πυρός που υπογράφτηκε τον Ιανουάριο του 2008 δεν τηρήθηκε και, στο τέλος Αυγούστου, μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις ξέσπασαν εκ νέου στην περιοχή μεταξύ ανταρτών και του στρατού της Λ. Δ. του Κονγκό, παρά την παρουσία στη χώρα της μεγαλύτερης ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, MONUC. Αιθιοπία: Άμεση ανάγκη παροχής βοήθειας στις σομαλικές περιοχές της χώραςΗ κλιμακούμενη βία και οι ιδιαίτερα σκληρές κλιματικές συνθήκες μετατρέπουν την καθημερινότητα σε διαρκή αγώνα επιβίωσης για τους πληθυσμούς των σομαλικών περιοχών της Αιθιοπίας. Ανάμεσα σε ομάδες επαναστατών που κινούνται στη περιοχή και τις κυβερνητικές δυνάμεις που μάχονται τους επαναστάτες, ο μεγάλος αυτός νομαδικός πληθυσμός απομονώνεται ολοένα και περισσότερο από την κάλυψη των βασικών του αναγκών και την ανθρωπιστική βοήθεια. Πακιστάν: Θάνατοι και διωγμοί πολιτών, καθώς η διαμάχη εντείνεται στο Βορειοδυτικό ΠακιστάνΟι συγκρούσεις μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και αντικυβερνητικών ομάδων στη Βορειοδυτική Συνοριακή Επαρχία και τις Ομοσπονδιακά Διοικούμενες Φυλετικές Περιοχές του Πακιστάν έχουν ενταθεί κατά τη διάρκεια του 2008. Οι αεροπορικές επιδρομές από τις ΗΠΑ έχουν αυξήσει την ανασφάλεια. Τον Αύγουστο, χιλιάδες Πακιστανοί εκτοπίστηκαν στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια περίοδο, ο πακιστανικός στρατός ξεκίνησε απελάσεις Αφγανών προσφύγων. Σουδάν: Βία χωρίς τέλοςΤο Σουδάν υποφέρει από δύο ανθρωπιστικές κρίσεις – την κατάσταση στο Νταρφούρ και τις συνέπειες του δεκαετούς εμφύλιου πολέμου στο Νότο. Το 2008, το Νταρφούρ παρέμεινε η περιοχή που χρειάστηκε την αποστολή της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής βοήθειας στον κόσμο. Πάνω από 80 οργανώσεις και 15.000 εθελοντές βοήθησαν το 1/3 του πληθυσμού που έχει εκτοπιστεί λόγω των συγκρούσεων. Ωστόσο, παρά τις διεθνείς προσπάθειες, χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν χωρίς ελπίδα. Ιράκ: Άμεση ανάγκη βοήθειαςΣτο Ιράκ, 4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τον πόλεμο και οι μισοί από αυτούς είναι παγιδευμένοι στο εσωτερικό της χώρας, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Κάποια βελτίωση έχει σημειωθεί τους τελευταίους 18 μήνες, καθώς τα επίπεδα βίας έχουν μειωθεί. Παρόλα αυτά, η κατάσταση στο Ιράκ είναι αβέβαιη και πολλοί άνθρωποι ζουν ακόμα υπό την απειλή της βίας. Παιδικός Υποσιτισμός Λιγότερο ορατή, περισσότερο θανατηφόρα και επίμονη είναι η ανθρωπιστική κρίση του παιδικού υποσιτισμού. Ενώ η μάχη κατά της πείνας αφορά στην πρόσβαση στη τροφή σε επαρκή ποσότητα, η μάχη κατά του υποσιτισμού εξαρτάται και από την εξασφάλιση τροφής με επαρκή διατροφική αξία. Για τα μικρά, υποσιτισμένα παιδιά, τρόφιμα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία είναι απαραίτητα για την επιβίωση και την ανάπτυξή τους. HIV/AIDS – ΦυματίωσηΚάθε χρόνο, η φυματίωση προκαλεί το θάνατο 1,7 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η φυματίωση είναι πιο διαδεδομένη σε χώρες με υψηλά ποσοστά AIDS, ιδιαίτερα στη νότια Αφρική και αποτελεί ένα από τα κύρια αίτια θανάτου ασθενών με HIV/AIDS. Η φυματίωση είναι 50 φορές πιθανότερο να εκδηλωθεί σε ασθενείς με ΑIDS.

p.s :αναδημοσίευση από το T.V.χωρίς σύνορα.

Φρέντι Χάμπαρντ!

2008-12-31T20:39:00.002+02:00

Ο Φρέντι Χάμπαρντ είχε συνεργαστεί με τους Θελόνιους Μονκ, Μάιλς Ντέιβις, Σόνι Ρόλινς και Τζον Κολτρέιν«Επηρέασε όλους τους τρομπετίστες που ήρθαν έπειτα από αυτόν», δήλωσε ο διάσημος Γουίντον Μαρσάλις στο Ασοσιέιτεντ Πρες για τον τρομπετίστα Φρέντι Χάμπαρντ, έναν από τους επιφανέστερους της τζαζ, που πέθανε τη Δευτέρα στο Λος Αντζελες από επιπλοκές καρδιακής προσβολής που είχε πάθει τον Νοέμβριο. «Τον άκουγα πολύ. Ολοι τον ακούγαμε. Είχε έναν ήχο τεράστιο, μια τρομερή αίσθηση του ρυθμού και του χρόνου και ένα μέταλλο καθαρό, γεμάτο νεανικό μπρίο», συνέχισε ο Μαρσάλις για τον 70χρονο μουσικό που συνέβαλε στον ήχο του Blue Note και συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Θελόνιους Μονκ, τον Μάιλς Ντέιβις, τον Κάνονμπολ Αντερλέι, τον Σόνι Ρόλινς, τον Ορνετ Κόλεμαν και τον Τζον Κολτρέιν. «Συνάντησα τον Κολτρέιν σε ένα τζαμάρισμα στου Κάουντ Μπέισι στο Χάρλεμ,το 1958», θυμόταν ο Χάμπαρντ σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό «Down Beat», το 1995, μιλώντας για την εποχή που πιτσιρικάς μετακόμισε από την Ινδιανάπολη στη Νέα Υόρκη και μόλις είχε βγάλει το πρώτο του άλμπουμ «Open Sesami». «Γύρισε και μου είπε: "Γιατί δεν έρχεσαι να παίξουμε λίγο μαζί;". Κόντεψα να τρελαθώ, ήμουν μόλις 20 χρόνων και έπαιζα με τον Κολτρέιν! Με βοήθησε πολύ και κάναμε πολλές δουλειές μαζί», είχε πει για το ξεκίνημά του ο Χάμπαρντ. Αργότερα έγινε γνωστός για το χαρακτηριστικό τρέμουλο στο παίξιμό του και τις ηχογραφήσεις του με τον Χέρμπι Χάνκοκ. Μπήκε στους Jazz Messengers του Αρτ Μπλάκι, το 1961, για να φύγει τέσσερα χρόνια αργότερα και να σχηματίσει το δικό του σχήμα, με το οποίο ηχογράφησε προσωπικά άλμπουμ όπως το «Red Clay» του 1970. Δύο χρόνια αργότερα, σε συνεργασία με τα διάσημα πρώην μέλη της μπάντας του Μάιλς Ντέιβις, Τζορτζ Μπένσον και Τζακ Ντετζονέτ, ηχογραφεί το άλμπουμ «First Light», το οποίο του εξασφαλίζει το βραβείο Γκράμι καλύτερης τζαζ ερμηνείας.Ενδιάμεσα συνεργάζεται σε άλμπουμ των διασημότερων του μπίμποπ και του χάρντμποπ και ολοκληρώνει το ήδη χαρακτηριστικό παίξιμό του, με τελειομανία που, τελικά, του στοιχίζει αρκετά. «Εχω παίξει μερικά πράγματα που δεν νομίζω πως πολλά αλάνια που είναι ζωντανά σήμερα μπορούν να παίξουν», είχε πει προωθώντας το άλμπουμ του «On The Real Side». Και λίγο αργότερα συμπλήρωσε τον απολογισμό του λέγοντας: «Θα συμβούλευα τους νέους τρομπετίστες να μην κάνουν ό,τι και εγώ γιατί αυτό το μουσικό στιλ είναι πολύ βλαβερό για την υγεία». Η εμμονή του με τη δουλειά του με διαδοχικές εμφανίσεις και ηχογραφήσεις κατέληξε το 1990 σε ένα τραυματισμένο άνω χείλος, το οποίο τον ανάγκασε να παίζει μόνο περιστασιακά. Παρ' όλα αυτά ο Φρέντι Χάμπαρντ ολοκλήρωσε την τελευταία από τις 300 ηχογραφήσεις του με ένα πάρτι τον περασμένο Ιούνιο.

Φονιάδες των Λαών ΙσρΑΛΗΤΕΣ!!!

2008-12-28T08:04:00.005+02:00

Μεγαλώνει συνεχώς η λίστα των θυμάτων στη Λωρίδα της Γάζας με τον τελευταίο απολογισμό να κάνει λόγο για περισσότερους από 208 νεκρούς και 700 τραυματίες σύμφωνα με τις τοπικές αρχές καθώς συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό τυχόν επιζώντων κάτω από τα ερείπια που άφησαν πίσω τους οι επιδρομές της ισραηλινής αεροπορίας.
Σύμφωνα με τις αρχές στη Γάζα αλλά και αυτόπτες μάρτυρες τα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη συνέχιζαν τις επιδρομές τους ακόμη και μετά τη δύση του ηλίου, πλήττοντας ένα χυτήριο κι άλλους στόχους στα νότια της Λωρίδας.
Την ίδια ώρα το προσωπικό του κεντρικού νοσοκομείου στην πόλη της Γάζας λέει ότι τα χειρουργικά τραπέζια έχουν πλημμυρήσει από τα θύματα της επίθεσης, τα φάρμακα τελειώνουν ενώ δεν υπάρχει και ικανοποιητικός αριθμός χειρούργων.
Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις κατηγόρησε την παλαιστινιακή Χαμάς για τη διακοπή της εκεχειρίας με το Ισραήλ.
«Οι ΗΠΑ καταδικάζουν απερίφραστα τις επανειλημμένες επιθέσεις με ρουκέτες και οβίδες όλμου εναντίον του Ισραήλ και θεωρούν τη Χαμάς υπεύθυνη για τη διακοπή της εκεχειρίας και την αναζωπύρωση της βίας στη Γάζα», αναφέρεται σε ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
«Πρέπει άμεσα να υπάρξει κατάπαυση του πυρός. Οι ΗΠΑ καλούν όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές να στείλουν επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια για τον αθώο πληθυσμό της Γάζας», προστίθεται.
Από τη μεριά τους οι ηγέτες της Γαλλίας και της Ρωσίας ζητούν κατάπαυση του πυρός και από τις δύο πλευρές. «Αυτοσυγκράτηση» ζητά από το Ισραήλ η Μεγάλη Βρετανία.
«Η επιχείρηση θα πάρει καιρό. Δεν θα διαρκέσει λίγες ημέρες» δήλωσε σε τηλεοπτική του δήλωση ο ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ έχοντας στο πλευρό του την υπουργό Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Εχούντ Μπαράκ, αλλά δεσμεύτηκε να αποφύγει την ανθρωπιστική κρίση.
«Μπορεί οι επιχειρήσεις να πάρουν χρόνο και ο καθένας από εμάς πρέπει να επιδείξει υπομονή ώστε να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε την αποστολή», είπε ο 'Ολμερτ στους δημοσιογράφους προσθέτοντας πως «είναι πιθανόν βραχυπρόθεσμα ο αριθμός των επιθέσεων με ρουκέτες να αυξηθεί και οι ρουκέτες να πλήττουν σημεία σε μεγαλύτερη απόσταση σε σχέση με πριν».
Νωρίτερα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Εχούντ Μπαράκ δήλωσε ότι «υπάρχει ώρα για ηρεμία και ώρα για πολεμο και τώρα ήρθε η ώρα για να πολεμήσουμε».
Ήδη οι κάτοικοι των περιοχών που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 10 χιλιομέτρων από τα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας έχουν ειδοποιηθεί να βρίσκονται συνεχώς στα καταφύγια.
Από τη μεριά του ο εξόριστος ηγέτης της Χαμάς Χαλέντ Μεσάαλ κάλσε σε «τρίτη Ιντιφάντα» ενώ ανακοίνωσε ότι θα ξαναρχίσουν οι επιθέσεις αυτοκτονίας, σε συνέντευξή του στο δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο του Κατάρ Αλ Τζαζίρα.
Ο Μεσάαλ, που ζεί εξόριστος στη Δαμασκό, κάλεσε επίσης τους Παλαιστίνιους σε μια «ειρηνική ιντιφάντα εσωτερικά», εντός των παλαιστινιακών εδαφών, υπονοώντας τον αγώνα εξουσίας μεταξύ της Χαμάς και της κυβέρνησης του Μαχμούντ Αμπάς στη Δυτική 'Οχθη.
Ο ηγέτης της οργάνωσης στη Γάζα, Ισμαήλ Χανίγια, δήλωσε ότι δεν υπάρχουν λευκές σημαίες. «Η Παλαιστίνη δεν έχει δει χειρότερο φονικό» δήλωσε χαρακτηριστικά. «Υπάρχει παντού αίμα, υπάρχουν τραυματίες και μάρτυρες σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο. Η Γάζα σήμερα είναι στολισμένη με αίμα ... Μπορεί να υπάρξουν περισσότεροι μάρτυρες και περισσότεροι τραυματίες αλλά η Γάζα ουδέποτε θα αλωθεί, ουδέποτε θα παραδοθεί» ανέφερε σε μήνυμα του προς τον Παλαιστινιακό λαό. «Δεν θα γονατίσουμε σε κανέναν παρά μόνο στο Θεό και δεν θα απαρνηθούμε την Παλαιστίνη» τόνισε.
Η ισλαμιστική οργάνωση αναφέρει ότι όλες οι υποδομές ασφαλείας στην Γάζα έχουν καταστραφεί από τις επιδρομές με το Ισραήλ να μιλά για επίθεση σε 40 στόχους.
Ήδη η ισλαμιστική οργάνωση εξαπέλυσε επίθεση με πυραύλους εναντίον του Ισραηλινού εδάφους, λίγες ώρες μετά την επιδρομή της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στη Γάζα από την οποία βρήκε το θάνατο μια ισραηλινή άμαχος ενώ τραυματίστηκαν άλλοι τέσσερις στην πόλη Νετιβότ, στα νότια της χώρας.
Σύμφωνα με την ισραηλινή αστυνομία, δύο πύραυλοι έπληξαν και την πόλη Ασκελόν, χωρίς να προκαλέσουν θύματα.
Ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς καταδίκασε τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στην πόλη της Γάζας, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της παλαιστινιακής προεδρίας, ενώ ανακοίνωσε πως ξεκίνησε ένα γύρο «εκτάκτων επαφών» με πολλές χώρες, προκειμένου να βρεθεί τρόπος να σταματήσουν οι ισραηλινές επιδρομές.
Και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις ανακοίνωσαν ότι έδωσαν εντολή στα μέλη τους να απαντήσουν στην ισραηλινή αεροπορική επίθεση στην Λωρίδα της Γάζας. «Ολοι οι μαχητές μας διατάσσονται να απαντήσουν στην ισραηλινή σφαγή», αναφέρει ανακοίνωση της ισλαμιστικής οργάνωσης Τζιχάντ.
p.s.Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Πρεσβεία του ΙσραήλΔΕΥΤΕΡΑ 29 - 12 - 2008, ώρα 15.00΄(κόμβος Λεωφ. Κηφισίας και Κατεχάκη)