1973-2008 <<Πολυτεχνείο Συγνώμη>>...

Τριάντα πέντε χρόνια εφέτος. Ναι, εκείνη ημέρα ανδρώθηκε και έγινε πια μόνο μια τυπική μέρα μνημόσυνου.Μάκρυνε χρονικά πια η απόσταση απο εκείνη τη μέρα. Μάκρυναν και οι μνήμες μαζί της, και όχι μόνο. Μάκρυναν, αλάργεψαν ή ξεστράτισαν οι πόθοι, οι ιδέες και τα οράματα εκείνων των στιγμών του 73.Απεβίωσαν και οι θύμισες των πολλών πια. Τα λουλούδια που εναποτίθενται κάθε χρόνο σε κάθε επέτειο στην πύλη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, αλλά και οι λόγοι που εκφωνούναι μέσα και έξω απο αυτό, φαντάζουν τα τελευταία χρόνια, ως μια απλή διεκπεραίωση υποχρέωσης του πρωτοκόλλου.Ως και αυτή, η καθιερωμένη πορεία στην πρεσβεία των ΗΠΑ (καλλιστεία αντιαμερικανισμού…), τα σουβλάκια και η τσίκνα στην Πατησίων και το βραδινό επετειακό κρυφτούλι των συνήθων αναρχικών με τους συνήθεις ΜΕΑτζήδες γύρω από τα Εξάρχεια, μοιάζουν κι εκείνα όλα μαζί ως ένας υπερθίασος κομπάρσων που κάνει πρόβα, και ταυτόχρονα πρεμιέρα άπαξ του έτους…Οι «ερπύστριες» του χρόνου, δείχνουν πως ισοπέδωσαν τα «Πολυτεχνεία» της συνείδησης του καθενός μας. Οι 20άρηδες και οι 25άρηδες του 1973, σήμερα, απέχουν απόσταση τεράστια από τις ώρες εκείνης της μεγάλης νύχτας, γιατί όπως λέει ο ποιητής, «τα λόγια που μας φάνηκαν όμορφα κάποτε, χάσαν το χρώμα τους σαν το γιλέκο του γέρου στο σεντούκι, σαν ένα λιόγερμα σβησένο στα τζάμια»…Το «ισοπέδωσε» ακόμη και εκείνη η μπογιά των δύο ιστορικών συνθημάτων που κάθε χρόνο ξαναγράφει στην κεντρική πύλη της Πατησίων του ΕΜΠ, η ΕΦΕΕ… (αλήθεια υπάρχει αυτή ακόμη;)Δεν είναι δυστυχώς μόνον ο χρόνος (ή μόνον αυτός) που προσδιορίζει την απόσταση από εκείνο το Νοέμβρη, και κυρίως εκείνης της γενιάς. Οι πρωταγωνιστές του, που πολλοί εξ αυτών ήταν και είναι δεσπόζοντα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή της χώρας, απέχουν από τη φρεσκάδα, την νεανική ικμάδα και τον αειθαλή ενθουσιασμό των οραμάτων για χάρη των οποίων αγωνίστηκαν…Σήμερα, τα νιάτα της Ελλάδας, απηυδισμένα σε μεγάλο ποσοστό από την πολιτική και τους πολιτικούς, ενδίδουν σε συνθήματα μιας βιωματικής και ζωώδους υποκουλτούρας, όπως το «πάμε πλατεία»…Στο πέρασμα του χρόνου, η γενιά του Πολυτεχνείου, δεν κατόρθωσε να διατηρήσει το όραμα. Να το μεταλαμπαδεύσει στους νεότερους, όπως όφειλε.Κι όμως οι «ερπύστριες» του χρόνου είναι και σήμερα παρούσες: Στέκονται απέναντι στη νέα γενιά, εξίσου απειλητικά, όπως και τότε. Έτοιμες να διαλύσουν την όποια αντίστασή της. Ανεργία, υποβάθμιση ζωής και περιθωριοποίηση μέσα από το διεθνές γίγνεσθαι της «νέας τάξης πραγμάτων», ποικιλόμορφη απαξίωση σε κάθε λογής αντίσταση…Τότε, δίχως αμφιβολία, «τα ΄σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά». Σήμερα τα σκιάζει η αδιαφορία και ο καναπές μας…Οι «χιλιόκυκλοι» του Πολυτεχνείου, πνίγηκαν στα παράσιτα των Ρουβάδων και των Πανταζήδων. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, ίσως το μόνο που αρμόζει να αρθρώσουν όσοι έζησαν τις μέρες εκείνες και δεν ενέδωσαν στις ερπύστριες της λήθης, είναι: «Πολυτεχνείο, συγγνώμη»…

p.s. Το κείμενο γράφτηκε το Νοέμβριο του 1994. Δέκα τέσσερα χρόνια μετά, εξακολουθεί να παραμένει επίκαιρο.Νά κάνουμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου καθημερινή πραγματικότητα.

N.Y.TIMES το πιό αισιόδοξο πρωτοσέλιδο

Associated Press
«Ο πόλεμος στο Ιράκ τελείωσε. Με μία λιτή ανακοίνωση, το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ κήρυξε την -ανεπιτυχή- ολοκλήρωση της επιχείρησης «Ιρακινή Ελευθερία», αλλά και της επιχείρησης «Διαρκής Ειρήνη», στο Αφγανιστάν, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας αναμένεται να επιστρέψουν στη βάση τους τις αμέσως προσεχείς εβδομάδες». Οσοι αναγνώστες προμηθεύτηκαν τους New York Times το πρωί της Τετάρτης από τους κεντρικούς σταθμούς του μετρό της Νέας Υόρκης, της Ουάσιγκτον, του Λος Αντζελες, του Σαν Φραντσίσκο και της Φιλαδέλφειας, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Κι όμως, ο πηχυαίος τίτλος της εφημερίδας ήταν σαφής. Στο κύριο άρθρο της, μάλιστα, η διεύθυνση ζητούσε συγγνώμη εκ μέρους όσων αρθρογράφων της υποστήριξαν στο παρελθόν τον πόλεμο και ανακοίνωνε την απόλυσή τους.
Οι εκπλήξεις όμως δεν σταματούν εδώ. Στις οικονομικές της σελίδες, η εφημερίδα ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι θεσπίζεται από σήμερα και στο εξής ανώτατος μισθός για τα στελέχη των επιχειρήσεων, ο οποίος δεν μπορεί να υπερβαίνει το 15πλάσιο του κατώτατου μισθού ενός εργάτη. Επιπλέον, η καθολική και δωρεάν υγειονομική περίθαλψη αποτελεί πλέον πραγματικότητα, ενώ ανακαλούνται από τις αυτοκινητοβιομηχανίες όσα οχήματα δεν είναι υβριδικά.
4 Ιουλίου 2009
Ακόμη και οι πλέον καλόπιστοι κατάλαβαν γρήγορα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Οι ειδήσεις της ημέρας ήταν πολύ καλές για να είναι αληθινές. Αλλωστε, το γνωστό σύνθημα των ιστορικών Times κάτω από τον τίτλο («Ολες οι Ειδήσεις που Αξίζει να Καταγραφούν»), είχε υποστεί μία μικρή παραλλαγή («Ολες οι Ειδήσεις που Ελπίζουμε να Καταγραφούν»). Σύμφωνα με τους εμπνευστές της ψευδεπίγραφης αυτής έκδοσης, η οποία κυκλοφόρησε σε 1,2 εκατομμύρια αντίτυπα και προκάλεσε αίσθηση στην Αμερική, σκοπός τους ήταν να δείξουν πώς θα μεταμορφωθεί ο κόσμος μας αν ο νεοεκλεγείς πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα, υλοποιήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Η αναγραφόμενη ημερομηνία εκτύπωσης ήταν άλλωστε συμβολική: 4 Ιουλίου 2009, Ημέρα Ανεξαρτησίας στις ΗΠΑ, έξι μήνες σχεδόν μετά την ανάληψη των ηνίων της χώρας από τον 47χρονο Αφροαμερικανό. Το εγχείρημα κόστισε περίπου 100.000 δολάρια, τα οποία συγκεντρώθηκαν από δωρεές και η προετοιμασία του διήρκεσε 6 μήνες. Ανάμεσα στους συντάκτες του «φύλλου» περιλαμβάνονται και τρεις δημοσιογράφοι των αυθεντικών Times, οι οποίοι, για ευνόητους λόγους, επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους. Το σίγουρο είναι ότι κανείς τους δεν τρέφει ιδιαίτερα φιλικά αισθήματα για τον γνωστό αρθρογράφο της εφημερίδας τους, Thomas L. Friedman. Στη σελίδα με τις «Γνώμες» της ψεύτικης έκδοσης περιλαμβάνεται και υποτιθέμενο σχόλιο από τον κ. Friedman, όπου ο δημοσιογράφος απολογείται για την «άκριτη υποστήριξή του στην παγκοσμιοποίηση» και δηλώνει ότι αποχωρεί από την εφημερίδα. «Δεν θα ξανακρατήσω ποτέ στη ζωή μου στυλό, τουλάχιστον με σκοπό να γράψω». Με αυτήν τη φράση ξεκινάει το «αποχαιρετιστήριο άρθρο του» και συνεχίζει με την υπόσχεση ότι από εδώ και στο εξής δεν θα δημοσιοποιεί τις απόψεις του, ενώ ενδέχεται να ακολουθήσει και τη συμβουλή της συζύγου του, αποφεύγοντας στο μέλλον να έχει «οποιαδήποτε άποψη».
Στις 14 σελίδες των πλαστών Times περιλαμβάνεται και «συνέντευξη» της απερχόμενης υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις, στην οποία το δεξί χέρι του Τζορτζ Μπους εξομολογείται ότι γνώριζε πριν από το 2003 ότι δεν υπήρχαν όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, αλλά το απέκρυψε από τους Αμερικανούς πολίτες και τη διεθνή κοινότητα. Επίσης, αναγγέλλεται η ψήφιση νομοσχεδίου για την «εκλογίκευση» των κανόνων της αγοράς και η ανάκληση των αντιτρομοκρατικών προεδρικών διαταγμάτων του κ. Μπους, που υπονομεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τέλος, περιλαμβάνονται ακόμη και διαφημίσεις. Στην πλέον χαρακτηριστική από αυτές, μεγάλη εταιρεία εμπορίας πολύτιμων λίθων ανακοινώνει ότι θα διαθέσει μέρος των εσόδων της για την αποκατάσταση όσων παιδιών ακρωτηριάστηκαν στην Αφρική, δουλεύοντας σε παράνομα ορυχεία διαμαντιών.
Πέρα από την ποιότητα και το αιχμηρό χιούμορ, όμως, η εκτύπωση και διανομή ενός εκατομμυρίου και πλέον αντιτύπων εφημερίδας, από μία ολιγομελή ομάδα εθελοντών αποτελούν επιτεύγματα άξια λόγου.
Η ιστοσελίδα των πλαστών Times παρέμενε μέχρι χθες διαθέσιμη στο Διαδίκτυο, στη διεύθυνση: http://www. nytimes-se.com

Ελληνική Γραφή

Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως 'τροφή για σκέψη' τα εξής:1. Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.2. Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούνως εξής: 'αι'---> 'ε', 'ει'--->'ι', 'οι--->ι', 'υι'--->ι','αυ'--->'αβ', 'ευ'--->'εβ'4. Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα 'ς' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'σ'.Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο .ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ,λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου').Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας'.Προωθήστε το post αυτό για την ενημέρωση του κόσμου για τη νέα αυτή και δόλια ανθελληνική επίθεση, με το πρόσχημα δήθεν του εκσυγχρονισμού της (ήδη επικίνδυνα ρημαγμένης τα τελευταία χρόνια) γλώσσας μας!ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ: Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε1. τη γλώσσα,2. τη θρησκεία,3. τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ
p.s.Θα ήθελα να προσθέσω και τα εξής : Ας τολμήσει κάποιος ξένος να προτείνει σε Γάλλο να εξαλείψει τους τρεις τόνους, ή να γράψει το beaucoup - bocou, ή το couteau - couto. Aς τολμήσει να προτείνει σε ένα Άγγλο να γράψει αντί thought - thot, αντί wrought - rot, ή σε ένα Γερμανό να γράψει αντί Gemutsbeschaffenheit - Gemutsbesafenheit , ή αντί Erbschleicher - Erbsleiher και θα δούμε τι θα γίνει !!

Αληθινή Ιστορία Συνέβη στη Θεσσαλονίκη.

"Ο φίλος -μανάβης στο κέντρο- έλαβε μια μέρα, στο ταχυδρομικό του κουτί μια πιστωτική κάρτα από την τράπεζα που είχε λογαριασμό (τη γνωστή που σας έχει σπάσει τα νεύρα, τόσα μεσημέρια!).Ιδεολόγος εναντίον των πιστωτικών, τηλεφωνεί εκνευρισμένος στο...διευθυντή της τράπεζας στη Θεσσαλονίκη.-Σας ζήτησα εγώ κάρτα, γιατί μου τη στείλατε χωρίς να με ρωτήσετε;-εντάξει κύριε, δεν είναι υποχρεωτικό να την κρατήσετε. Αν δεν τη θέλετε ελάτε να την ακυρώσουμε, αλλιώς θα σας χρεώνεται ετήσια συνδρομή.Πράγματι, την άλλη μέρα πηγαίνει στην τράπεζα για να ακυρώσει την πιστωτική κάρτα. Αλλά όχι μόνος. Είχε μαζί του και ένα μεγάλο τσουβάλι πατάτες! Πάνω από 20 κιλά! Μπαίνει μέσα, ακυρώνει την κάρτα και κατόπιν πηγαίνει στον διευθυντή. Του αφήνει τις πατάτες, πάνω στο γραφείο και του λέει: "Δεν είναι υποχρεωτικό να τις κρατήσετε. Αν δεν τις θέλετε φέρτε τις πίσω στο μανάβικο, αλλιώς θα πρέπει να τις πληρώσετε".
p.s.Γεια σάν του μάγκα του σαλονικιού,γουστάρω το ίδιο να κάνει και ο φίλος βοθρατζής ο <<Αχόρταγος>>!!

Καθυστερημένη αντίδραση ΟΗΕ

Τα Ηνωμένα Έθνη καταδίκασαν την Παρασκευή την εκτέλεση 13χρονης, με εντολή Σομαλών προεστών, οι οποίοι την κατηγόρησαν για «μοιχεία» μετά το βιασμό της, παρά το ότι είχε ζητήσει την προστασία τους.Η οργάνωση του ΟΗΕ για τα παιδιά, UNICEF, ανέφερε ότι η Αΐσα λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου στο στάδιο της πόλης Κισμάγιο στις 27 Οκτωβρίου, παρόντων χιλιάδων θεατών.Η Αΐσα είχε πέσει θύμα βιασμού από τρεις άνδρες ενώ διένυε μια μεγάλη απόσταση πεζή, για να επισκεφθεί τη γιαγιά της στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου. Ζήτησε από τοπικούς ισλαμιστές ηγέτες την προστασία τους. Ομως εκείνοι στράφηκαν εναντίον της, την κατηγόρησαν για μοιχεία και την καταδίκασαν σε θάνατο, σύμφωνα με την UNICEF και δημοσιεύματα πολλών ΜΜΕ.Η εκτέλεση της έφηβης προκάλεσε σοκ σε ολόκληρο τον κόσμο, όμως η επίσημη αντίδραση του ΟΗΕ σημειώθηκε μόλις την Παρασκευή.Μεγάλα τμήματα της Σομαλίας, μιας από τις φτωχότερες χώρες στον κόσμο, παραμένουν ουσιαστικά εκτός ελέγχου της μεταβατικής κυβέρνησης, η οποία υποστηρίζεται από τις ένοπλες δυνάμεις της Αιθιοπίας αλλά και τις ΗΠΑ. Η εξουσία της απειλείται από τους ισλαμιστές μαχητές της Ένωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων που διεξάγουν ανταρτοπόλεμο εναντίον της μετά την εκδίωξή τους από το μεγαλύτερο μέρος της χώρας --που ήλεγχαν-- το 2006.«Το συμβάν υπογραμμίζει την ακραία φύση της βίας που ασκείται σε βάρος των παιδιών και των γυναικών στη Σομαλία, κι εντείνεται από την αυξανόμενη αναρχία», ανέφερε η Ραντίκα Κουμαρασουάμι, επιτετραμμένη του ΟΗΕ για θέματα που αφορούν τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις.Η αξιωματούχος καταδίκασε τη θανατική ποινή που επιβλήθηκε σε βάρος του κοριτσιού και ζήτησε να υπάρξει μεγαλύτερη προστασία των ανηλίκων στη Σομαλία. Πρόσθεσε ότι τα παιδιά στις εμπόλεμες ζώνες χρησιμοποιούνται από όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές και συχνά ακρωτηριάζονται και χάνουν τη ζωή τους.«Είναι καθήκον της διεθνούς κοινότητας και των τοπικών αρχών να σταματήσουν τις παραβιάσεις αυτές και να διασφαλίσουν την καλύτερη προστασία των παιδιών»

P.S «ΜΗ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ, μη με σκοτώσετε», έλεγε το κορίτσι λίγο πριν οι άνδρες που ήταν συγκεντρωμένοι γύρω του αρχίσουν να το λιθοβολούν. Τα Ηνωμένα Έθνη καταδίκασαν την εκτέλεση του κοριτσιού... ε, και?Τι άλλαξε; εξασφαλίίστηκαν οι υπόλοιπες γυναίκες που ζούν στο πετσί τους την βία σε χώρες όπως αυτήν;

Κάρλος Μαρία Ντομίνγκες

Στην Ελλάδα έγινε γνωστός το 2006, όταν κυκλοφόρησε το «Χάρτινο σπίτι», έναδιήγημα που θέτει σε διαλεκτική δύο σημαντικές προτεραιότητες της ζωής: τηναγάπη για τα βιβλία και την αγάπη για τον άνθρωπο. Ο Αργεντινός συγγραφέαςΚάρλος Μαρία Ντομίνγκες επισκέφθηκε τη χώρα μας πριν από δύο εβδομάδες,προσκεκλημένος των εκδόσεων Πατάκη, και εμείς είχαμε μια ενδιαφέρουσακουβέντα μαζί του.Από την Μαριαλένα Σπυροπούλου (mespyropoulou@cpress.gr)Πώς προέκυψε ο συμβολισμός τoυ χτισίματος ενός σπιτιού από βιβλία;Το έναυσμα για την ιστορία δόθηκε πριν από με- ρικά χρόνια, όταν έχτιζα μια καλύβα δίπλα στη θάλασσα. Καθισμένος έτσι όπως ήμουν δίπλαστον ωκεανό, μου πέρασε η ιδέα, επειδή έχω τόσα πολλά βιβλία και δεν ξέρω τι να τα κάνω.Αναρωτήθηκα τότε αν θα τολμούσα άραγε να τα μετατρέψω σε τούβλα. Επιπλέον, αυτός ο συνειρμός μού ήρθε επειδή οι κριτικοί λογοτεχνίας δεχόμαστε πάρα πολλά βιβλία στο γραφείο μας και, όταν είναι πολύ ογκώδη και κακής ποιό- τητας αναγνώσματα, τα ονομάζουμε «τούβλα». Όμως το να μετατρέψω το βιβλίο σε τούβλο μού φαινόταν πράξη αιρετική. Συζητώντας με το γιο μου αυτό το ενδεχόμενο, με ρώτησε τι θα κάνω εάν θελήσω κάποια στιγμή να βρω ένα βιβλίο από αυτά που έχω χτίσει. Τότε κατέληξα στο ότι μόνο από έρωτα θα γκρέμιζα ένα σπίτι από βιβλία.Άρα ο έρωτας για έναν άνθρωπο και ο έρωτας για τα βιβλία είναι οι δύο προτεραιότητες και για την ψυχή του συγγραφέα;Για μένα, είναι μια συνεχής διελκυστίνδα της ζωής και του έρωτα από τη μια και του αντικα-τοπτρισμού της ζωής από την άλλη, που είναι τα βιβλία.Ο ήρωας περνάει μια μεγάλη αυτιστική περίοδο.Θα μπορούσατε να θυσιάσετετην ανθρώπινή σας διάσταση για να ζήσετε μόνος, αποκλειστικά με τα βιβλία;Είναι ένας κίνδυνος που διατρέχουν πολλοί ανα-γνώστες και κυρίως πολλοί συγγραφείς. Μέχριπριν από οκτώ χρόνια ζούσα από τη δημοσιο-γραφία κι εγώ. Τώρα αναπολώ αυτή την περί-οδο της επαφής με τους ανθρώπους και την κα-θημερινότητα.Για τη δική σας ζωή, ποιο είναι το κλειδί της ισορροπίας;Θα ήθελα να ξέρω ποιο είναι αυτό το κλειδί.Ένας συγγραφέας ζει τις εμπειρίες της καθημε-ρινότητας με μεγαλύτερη ένταση, ώστε μετά ναμπορεί να τις αδειάσει στα βιβλία του. Και πάνταυπάρχει ο κίνδυνος να θελήσεις να ζήσεις πολύμεγάλα πάθη στη ζωή, όπως τα βρίσκεις στα βι-βλία. Και αναρωτιέμαι ποια είναι η μεγαλύτερηανοησία, να το προσπαθήσεις ή να μην το προ-σπαθήσεις;Ο έρωτας είναι πηγή δημιουργίας για έναν συγ-γραφέα. Η αγάπη και η συντροφικότητα τι θέσηέχουν στην έμπνευση;Και τα δύο είναι πολύ σημαντικά για τη δημιουρ-γία. Τα ισχυρά πάθη εξιτάρουν το πνεύμα, αλλάη αγάπη προσφέρει μια σταθερή δομή στο συγ-γραφέα.Τι κάνει έναν άνθρωπο συλλέκτη;Μια εμμονή που τον κυνηγά. Ένας φετιχισμός.Το έχω αναρωτηθεί κι εγώ πολλές φορές. Οισυλλέκτες προσκολλώνται στα αντικείμενα ε-ξαιτίας του φόβου που έχουν για το πέρασμα τουχρόνου. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος να πο-λεμά κανείς το θάνατο, από το να γράφει βιβλίαή να κάνει παιδιά.Πώς είναι η ζωή στο Μοντεβιδέο; Γιατί επιλέ-ξατε να φύγετε από την Αργεντινή;Η ζωή στο Μοντεβιδέο είναι ήσυχη, χωρίς με-γάλες επαγγελματικές δυνατότητες επιτυχίας ήδιάκρισης. Δεν επικρατεί ο άγριος καπιταλισμόςπου επικρατεί στην Αργεντινή. Οπότε πάντα υ-πάρχει ο χρόνος να συζητήσεις με πολιτικούς,γερουσιαστές και άλλους που σε καπιταλιστικάμέρη είναι πάντα απασχολημένοι. Στο ΜπουένοςΆιρες ο χρόνος είναι χρυσός και πάντα υπάρχειέλλειψή του. Αντίθετα, στο Μοντεβιδέο ο χρόνοςπερισσεύει. Και για έναν συγγραφέα είναι μια ε-μπειρία πραγματικά ενδιαφέρουσα, γιατί αλλά-ζει η διάσταση του χρόνου. Επίσης, κάτι που μεγοητεύει είναι ότι το Μοντεβιδέο είναι μια πόλημε πρόσωπο στη θάλασσα, ενώ το ΜπουένοςΆιρες ζει με την πλάτη στη θάλασσα.Είστε ακόμη κριτικός λογοτεχνίας. Πώς σας συ-μπεριφέρονται οι κριτικοί για τη δουλειά σας;Έχω πάντα πολύ ευνοϊκές κριτικές για τα βιβλίαμου και τα πηγαίνω καλά με την κριτική. Καμιάφορά έρχομαι σε δύσκολη θέση όταν είναι νακρίνω φίλους συγγραφείς, τώρα που είμαι κιεγώ συγγραφέας, οπότε δεν γράφω γι’ αυτούςγιατί δεν είμαι αντικειμενικός.Ποιο είναι το επόμενο βιβλίο που γράφετε; Θαμεταφραστεί στα ελληνικά;Το επόμενο μόλις το τελείωσα. Λέγεται «Πριντην ομίχλη» και θα ήθελα να διαβαστεί από τοελληνικό κοινό, που τόσο αγάπησε το «Χάρτινοσπίτι». Το θέμα αφορά τη σύγχυση που προκά-λεσε στα πεπρωμένα των ανθρώπων η τελευ-ταία αργεντίνικη δικτατορία.Η ιστορία είναι μια αλληγορία και έχει στοιχεία τραγικότητας, όπωςτην όρισαν οι αρχαίοι ΈλληνεςΠώς βλέπετε την πολιτική κατάσταση στην Αρ-γεντινή;Η οικογενειοκρατία είναι μια βιβλική καταδίκηγια τη χώρα. Επαναλαμβάνεται μια γαμήλιαμορφή εξουσίας υπό την αιγίδα του περονισμού.Είναι μια νέα μορφή βασιλείας. Η Αργεντινήείναι πλούσια χώρα, μπορεί να ανασυνταχθεί.Με την ίδια ευκολία όμως που μπορεί να εκτο-ξευθεί στον παράδεισο, με την ίδια ευκολία μέσασε 24 ώρες μπορεί να καταβαραθρωθει.
p.s Tο post αφιερωμένο στον apos.

Special Offering for tsouxtra

7/11/2008 - 13/11/2008 στο Half Note.

TONINO CAROTONE & ARPIONIModern Serenades! Το χιούμορ του αλλά και η σοβαρή, γεμάτη αγάπη, προσέγγιση της παλιάς ιταλικής ποπ παίζει με τις αναμνήσεις μας – αλλά, παράλληλα, ενισχύει την κοινωνικοπολιτική μας συνείδηση. Ο Tonino Carotone παίζει με την εμφάνιση και τη στάση του – φορώντας εκπληκτικά old-time κοστούμια και μάγκικα καπέλα, και υιοθετώντας την ερμηνευτική αντίληψη ενός Gino Paoli ή ενός Rocky Roberts – όμως πίσω από την εικόνα βρίσκεται πάντα η ουσία. Ο Tonino Carotone είναι ένας καθαρά ιταλικών προδιαγραφών Βάσκος καλλιτέχνης, με ελληνοϊταλικό image, που συνδυάζει δημιουργικά την κοινωνικοπολιτική α λα Manu Chao θέαση με την πλούσια ιταλοπόπ τραγουδοποιητική παράδοση, δίνοντας σύγχρονες καντσονέτες και σερενάτες ή διερμηνεύοντας αισθήματα που δένουν με τον λυρισμό και την μπριγιαντίνη με μεγάλη επιτυχία. Με punk παρελθόν πίσω του, ο Antonio de la Cuesta (όπως είναι το πραγματικό του όνομα) αποδίδει τον δέοντα σεβασμό και τιμή στον μετρ Renato Carosone και προχωράει επάξια στην παράδοση του Adriano Celentano. Έτσι γίνεται ένας αυθεντικός εκφραστής μιας σύγχρονης λαϊκής μουσικής που φέρει το πνεύμα του δρόμου – σε συνδυασμό με ethnic και world μουσικές, με χιούμορ και έκδηλη κοινωνική ευαισθησία, ανοίγοντας πια τον δικό του δρόμο…

αδελφός ψωμιάδης

Για απαράδεκτη και αντιδημοκρατική συμπεριφορά και φρασεολογία κατηγορούν σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ και το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, τον αντινομάρχη της πόλης Διονύση Ψωμιάδη, αδερφό του νομάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη. Όπως τονίζουν, κατά τη συνάντηση που είχαν μαζί του οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της κλωστοϋφαντουργίας Λαναρά, εισέπραξαν τον χαρακτηρισμό, "φασίστες" και φασιστικό το συνδικαλιστικό κίνημα.
p.s .Χωρίς Σχόλια

Ελληνική Δικαιοσύνη

Mα είναι δυνατόν; Τέτοια παράβλεψη; Να παραπέμπεται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης ο Κύπριος σπουδαστής Αυγουστίνος Δημητρίου με τις κατηγορίες της «στάσης» και της «διατάραξης της κοινής ειρήνης» και να μην παραπέμπεται και για ένα επιπλέον βαρύ παράπτωμά του, που το διέπραξε με ειδεχθή αποφασιστικότητα; Είναι νοητό να μην κατηγορείται και για φθορά ξένης περιουσίας και μάλιστα δημόσιας; Θα πρέπει να το έχουμε δει όλοι μας πάνω από εκατό φορές το φιλμάκι από τα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου 2006. Κι έχει γραφτεί ανεξίτηλα στη μνήμη μας το μένος (αντιοικολογικό εκτός των άλλων) με το οποίο ο φοιτητής ορμούσε καταπάνω στην αθώα ζαρντινιέρα, για να την καταστρέψει με το κεφάλι του. Και δεν του αρκούσε αυτή η καταστροφή παρά, και πάλι με το κεφάλι του, προσπάθησε με πάθος να φθείρει και άλλα κομμάτια της δημόσιας περιουσίας, άλλα εθνικά τιμαλφή: Τα ρόπαλα των αστυνομικών, ιδιαιτέρως εύθραυστα όπως γνωρίζουμε.
Ολοι εμείς που καταναλώσαμε την εικόνα στη τηλεοπτική της μετάδοση, είδαμε δηλαδή και ξαναείδαμε οχτώ αστυνομικούς να ξυλοκοπούν ανελέητα έναν σχεδόν έφηβο, συγκινηθήκαμε, θυμώσαμε, διαμαρτυρηθήκαμε, κι ύστερα, όπως είναι τ’ ανθρώπινα, ξεχάσαμε, ή μάλλον η τοτινή συγκίνηση υποχώρησε σταδιακά μπροστά στις τόσες επόμενες, προσωπικότερες ή οξύτερες. Το παλικάρι όμως δεν μπόρεσε και μάλλον δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεχάσει τη βαρβαρότητα· η ψυχή του, ακόμα κι αν δεν τσακίστηκε αθεράπευτα, ακόμα κι αν καταφέρει να συνέλθει με τον καιρό, σημαδεύτηκε διά βίου. Αν είχε όντως πρωταγωνιστήσει στα επεισόδια, όπως ισχυρίζονται οι αστυνομικοί, θα το ’χε καμάρι που έστω διά του ξυλοδαρμού του έγινε γνωστή σε Ελλάδα και Κύπρο η ένστολη βαναυσότητα. Αλλά αυτός έμεινε με τη συντριβή του. Και με τους εφιάλτες του.
Κάθε άλλο παρά συντετριμμένη φαίνεται πάντως η Αστυνομία και η ηγεσία της. Για άλλη μια φορά η αυτοκάθαρσή της εξαντλήθηκε σε κάποιες ποινές σχεδόν τιμητικές – μια προσωρινή μετάθεση σε παραδιπλανό Τμήμα, μια ολιγοήμερη άδεια άνευ αποδοχών, τέτοια «συμβολικά». Αλλά τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς έπειτα από ξυλοδαρμό αθώου, έπειτα δηλαδή από ένα απολύτως συνηθισμένο περιστατικό… Εδώ, όπως διάβασα στην «Καθημερινή» της 19ης Οκτωβρίου στο ρεπορτάζ του Γιάννη Σουλιώτη (υπό τον τίτλο «Συχωροχάρτια σε επίορκους της ΕΛ. ΑΣ.»), εναντίον κάποιου αστυνομικού είχαν απαγγελθεί κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα (αγορά και κατοχή ναρκωτικών, παράβαση του νόμου περί όπλων, υπεξαίρεση εγγράφων, εκβιασμός), κι αυτός επανεντάχθηκε δόξη και τιμή στο σώμα. Και μάλιστα στον ρόλο διώκτη του

πηγη:Καθημερινή.

Rote Armee Fraktion

Με αφορμή την ταινία <<Το συμπλεγμα Μπάαντερ Μάινχοφ>>του Ουλι Εντελ.Ενα Post για να θυμηθούν μερικοί- μερικοί...
Η Φράξια Κόκκινος Στρατός (γερμ. Rote Armee Fraktion, συντμ. RAF), γνωστή στα ΜΜΕ και ως Ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ, ήταν ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση που έδρασε στη Δυτική Γερμανία. Ιδρύθηκε από τους Αντρέας Μπάαντερ (Andreas Baader), Γκούντρουν Έσλιν (Gudrun Ensslin), Χόρστ Μάλερ (Horst Mahler), Ουλρίκε Μάινχοφ (Ulrike Meinhof), Ίρμγκαρντ Μέλερ (Irmgard Möller) και άλλους το 1970. Η οργάνωση με ανακοίνωσή της τερμάτισε τον αγώνα τον Μάρτιο του 1998, ενώ ήδη από το 1992 ήταν ουσιαστικά ανενεργή.ΙστορίαΗ οργάνωση προήλθε σαν αντίδραση στην πολιτική κατάπνιξης και εξουδετέρωσης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς από το γερμανικό κράτος, υιοθέτησε αρχές του λεγόμενου αντάρτικου των πόλεων και κύρηξε τον ένοπλο αγώνα για την εξουδετέρωση του καπιταλιστικού και ιμπεριαλιστικού κρατικού μηχανισμού στη Δυτική Γερμανία.ΣχηματισμόςΙδρυτικές φυσιογνωμίες της οργάνωσης είναι ο Αντρέας Μπάαντερ (1947-1977), η φίλη του Γκούντρουν Ένσλιν (1940-1977) και η δημοσιογράφος Ουλρίκε Μάινχοφ (1934-1976).Ο Μπάαντερ και η Έσλιν είχαν τιμωρηθεί τον Οκτώβριο του 1968 με τριετή φυλάκιση, μαζί με τους Θόρβαλντ Προλ και Σενελάιν για τον εμπρησμό δύο πολυκαταστημάτων στην Φρανκφούρτη τον Μάρτιο του 1968. Ασκώντας έφεση απελευθερώθηκαν, αλλά όταν η έφεσή τους δεν έγινε δεκτή διέφυγαν στην Ελβετία. Μετά από λίγους μήνες επέστρεψαν στην Γερμανία όπου ο Μπάαντερ συλλήφθηκε και φυλακίστηκε τον Απρίλιο του 1969.Με τη βοήθεια της Μάινχοφ έξι μέλη της ομάδας απελευθέρωσαν τον Μπάαντερ από την φυλακή στις 15 Μαΐου 1970. Έκτοτε η συμμορία Μπάαντερ-Μάινχοφ όπως ονομάστηκε από τα μέσα ενημέρωσης, αποτελούσε υπ' αριθμόν ένα δημόσιο κίνδυνο κατά τη γερμανική αστυνομία. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου ο ιδρυτικός πυρήνας της οργάνωσης και μέλη της ομάδας κατέφυγαν στον Λίβανο, όπου και εκπαιδεύτηκαν στο αντάρτικο πόλεων σε παλαιστινιακά στρατόπεδα εκπαίδευσης. Ο Μπάαντερ εκεί επιβλήθηκε ως ο «φυσικός» αρχηγός της οργάνωσης και επιστρέφοντας, ανακοίνωσαν το σχηματισμό της οργάνωσης την οποία ονόμασαν Φράξια Κόκκινος Στρατός (γερμ. Rote Armee Fraktion, συντμ. RAF) ως απομίμηση του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού.ΔράσηΤο 1970-1971 διάφορες ένοπλες ενέργειες (ληστείες τραπεζών, κλοπή σφραγίδων από δημόσια κτίρια, επιθέσεις σε εγκαταστάσεις της αστυνομίας) αποδίδονται στη "συμμορία Μπάαντερ-Μάινχοφ", που παρουσιάζεται έτσι σαν το "κέντρο" της ένοπλης ακροαριστεράς. Ενω το 1972 η ΡΑΦ κάνει βομβιστική επίθεση στο γενικό αρχηγείο των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής στη Φραγκφούρτη όπου ένας συνταγματάρχης σκοτώνεται. Ακολουθούν και άλλες εγκληματικές ενέργειες που στοιχίζουν τη ζωή σε μέλη της οργάνωσης και σε ανθρώπους κρατικών υπηρεσιών (συνολικά 69, από τους οποίους οι 28 ήταν μέλη της οργάνωσης).Σύλληψη και θάνατος των μελών της πρώτης γενιάςΟυσιαστικά η δράση της πρώτης γενιάς της ΡΑΦ έλληξε με τη σύλληψη και το θάνατο των ηγετών της (Μπάαντερ, Ένσλιν και Ράσπε) στη φυλακή του Σταμχάιμ το 1977. Οι συνθήκες απομόνωσης στις οποίες κρατούνταν είχαν προκαλέσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, αλλά, παρά τις σχετικές κατηγορίες, δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ότι ήταν απάνθρωπες. Τους επισκέφθηκε και ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Ο θάνατός τους έδωσε λαβή για πολλές θεωρίες. Σύμφωνα με τις αρχές αποδόθηκε σε αυτοκτονία, όμως άλλες πηγές υπέθεσαν σκόπιμη εκγληματική ενέργεια από το κράτος και τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Χαρακτηριστική είναι η μορφή της Ούλρικε Μάινχοφ. Συνελήφθη στις 15 Ιουνίου 1972 και καταδικάστηκε στις 29 Νοεμβρίου 1974 σε σε οκτώ χρόνια φυλάκιση για την βομβιστική επίθεση στο κεντρικό κτίριο του εκδοτικού οίκου Axel Springer (Αμβούργο, 1972). Στις 21 Μαΐου 1975 κατηγορήθηκε στην δίκη του Σταμχάιμ για τετραπλή ανθρωποκτονία. Πριν όμως καταδικαστεί, βρέθηκε κρεμασμένη στο κελί της στις 9 Μαΐου 1976. Η απόδοση του θανάτου της σε αυτοκτονία αμφισβητείται από μερικούς ως και σήμερα, αλλά δεν έχει ως τώρα παρουσιαστεί κανένα στοιχείο που να ανατρέπει την επίσημη εκδοχή. Διεθνής επιτροπή από επιστήμονες και δημοσιογράφους προσπάθησε να διαλευκάνει τις συνθήκες του θανάτου της, όμως το γερμανικό κράτος δεν της αναγνώρισε δικαίωμα έρευνας. Η επιτροπή σηριζόμενη στα επίσημα έγγραφα κατέληξε ότι η Μάινχοφ είχε πεθάνει πριν απαγχονιστεί, το πόρισμά της είναι όμως αμφισβητούμενο.Η δράση της ΡΑΦ την κατέταξε στις σημαντικότερες τρομοκρατικές οργανώσεις τον 20ο αιώνα με ιδεολογικό υπόβαθρο παράλληλο με αυτό της 17 Νοέμβρη και τις Ερυθρές Ταξιαρχίες.Πηγές:βικιπαιδεία
p.s.Το σύγχρονο ερωτικό δίδυμο.

POST:Για σπάσιμο στην tsouxtra...

Ο Λιούις Χάμιλτον είναι από χθες ο νεαρότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία της Φόρμουλα 1. Ο Βρετανός πιλότος, που είχε και πέρυσι την ευκαιρία να κατακτήσει τον τίτλο, αλλά τον έχασε στο τελευταίο γκραν πρι από τον Κίμι Ραϊκόνεν, αυτήν τη φορά έκανε αυτό που έπρεπε στην πίστα του Ιντερλάγκος στην Βραζιλία και με τη βοήθεια της τύχης αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του.Με δεδομένο, μάλιστα, ότι ο Χάμιλτον είναι μόλις 23 ετών, ο χθεσινός τίτλος που κατέκτησε ίσως να είναι μόνο η αρχή. Στους κατασκευαστές ο τίτλος πήγε για άλλη μια χρονιά στη Φεράρι, που έφτασε στους 172 βαθμούς, αφήνοντας στους 151 τη ΜακΛάρεν Μερτσέντες.Τους τέσσερις βαθμούς της πέμπτης θέσης ήθελε ο Χάμιλτον για να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής και σε αυτήν τη θέση φρόντισε να τερματίσει. Προς το τέλος, βέβαια, κινδύνεψε κι αν δεν εγκατέλειπε τον αγώνα ο Τίμο Γκλοκ μια στροφή πριν το τέλος (!!!) ο τίτλος θα κατέληγε στον Φελίπε Μάσα, αλλά αυτήν τη φορά η τύχη ήταν στο πλευρό του Βρετανού οδηγού της ΜακΛάρεν Μερτσέντες, που σε γενικές γραμμές απέφυγε τις επιπολαιότητες και έκανε έναν σίγουρο και σοβαρό αγώνα, αδιαφορώντας για το τι γίνεται μπροστά του, όπου ο Φελίπε Μάσα πήρε από την αρχή την πρωτοπορία, ενθουσιάζοντας τους χιλιάδες συμπατριώτες τους που κατέκλυσαν την πίστα του Ιντερλάγκος. Ο Μάσα, μάλιστα, την στιγμή που τερμάτισε ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής, καθώς ο Χάμιλτον είχε πέσει τότε στην έκτη θέση, αλλά αμέσως μετά εγκατέλειψε ο Γκολκ, με αποτέλεσμα ο Βραζιλιάνος, που περίμενε να οριστικοποιηθεί η πρώτη οκτάδα, να ξεσπάσει σε κλάματα.Ο αγώνας στο Ιντερλάγκος σημαδεύτηκε από τα παιχνίδια της βροχής, αλλά ο Μάσα έχοντας την pole position δεν δυσκολεύτηκε να βρεθεί από την πρώτη στιγμή στην κορυφή της κούρσας. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε ο Φερνάντο Αλόνσο με Ρενό, επιβεβαιώνοντας τη φόρμα του τον τελευταίο καιρό, ενώ τρίτος ήταν ο Κίμι Ραϊκόνεν με την άλλη Φεράρι. Τέταρτος τερμάτισε ο Σεμπαστιάν Φέτελ, πέμπτος ο Λιούις Χάμιλτον, έκτος ο Τίμο Γκλοκ, έβδομος ο Χεϊκι Κοβαλάινεν, ενώ τη βαθμολογούμενη οκτάδα συμπλήρωσε ο Γιάρνο Τρούλι.Ο Χάμιλτον αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής συγκεντρώνοντας 98 βαθμούς, έναν περισσότερο από τον Μάσα που έμεινε στους 97. Ο Κίμι Ραϊκόνεν με 75 βαθμούς, μετά τον περσινό τίτλο, έμεινε στην τρίτη θέση. Οι δύο οδηγοί της Φεράρι, πάντως, κατάφεραν να οδηγήσουν τη «σκουντερία» σ' ένα ακόμα πρωτάθλημα στους κατασκευαστές, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της τα τελευταία χρόνια.

ΑπΟκΛηΡοΙ....

Από την ποιητική συλλογή "Των ονείρων τα χρώματα" , εκδ. Βιβλιοπέλαγος 2004
1. Της καρδιάς. Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου.Άνοιξε το στους ξεριζωμένους μετανάστες,που σε κοιτούν με βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού.Άνοιξε το στους άνεργους που χάνονται στις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων για μια ακτίνα ήλιου.Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου στα παιδιά των φαναριών,που το κρύο τους περονιάζει τα κόκαλα.Άνοιξε το σε αυτούς που απέτυχαν να αλλάξουν τον κόσμο καίτοι προσπάθησαν.Άνοιξε το παράθυρο της καρδιάσου σεόλους τους απόκληρους της ζωής.

2. Των ονείρων τα χρώματα Κύριοι ,η κανονικότητα σας κλουβί τσίρκου περιπλανώμενου σε παραστάσεις των αντιθέσεων συμβιβασμοί σε σχοινί ισορροπίαςμε το δίχτυ καβάτζα για τυχόν πτώσεις.Κύριοι, η κανονικότητα σας δε χωράει των ονείρων μου τα χρώματα.Την έχω γραμμένη στις σόλες των παπουτσιών μου στα ταξίδια του νουμου,στο μικρό χώρο της ελευθερίας που έχει απομείνει.Ξέρω,εκεί στοχεύετε,στο μυαλό.Κανονικός απροσάρμοστος,νηπιακά τραύματα.Άλλοθι προκρούστειου κρεβατιού η κανονικότητα σας, Κύριοι.

p.s.Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου στα παιδιά των φαναριών....

Aποθήκες ψυχών...!

Απεργία πείνας ως ένδειξη διαμαρτυρίας προαναγγέλλουν ότι θα ξεκινήσουν από την ερχόμενη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου χιλιάδες κρατούμενοι των ελληνικών φυλακών, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα για τις άθλιες συνθήκες ζωής πίσω από τα κάγκελα. Οσοι αποφασίσουν να απέχουν από το συσσίτιο, θα παραδώσουν κείμενο με την υπογραφή τους στις γραμματείες των φυλακών, δηλώνοντας έτοιμοι να διεκδικήσουν… μέχρι τέλους τα στοιχειώδη, όπως ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθαριότητα και σωστή τροφοδοσία. Σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε χθες, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, η Ενωση Πολιτών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και η Κραυγή Ελευθερίας παρουσίασαν τα δεκαέξι αιτήματα των κρατουμένων. Μίλησαν επίσης για τις κινητοποιήσεις και τις εκδηλώσεις που ξεκινούν την ερχόμενη εβδομάδα έξω από τις φυλακές ζητώντας τη συμπαράσταση όλων.<<Οι ελληνικές φυλακές έχουν γίνει αβάσταχτες. Η καταπάτηση των δικαιωμάτων των κρατουμένων έχει φτάσει στο απροχώρητο. Καθημερινά πεθαίνουν κρατούμενοι, κακοποιούνται από το σωφρονιστικό σύστημα και αναγκάζονται να ζουν σε μεσαιωνικές συνθήκες κράτησης» αναφέρει η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Ανάμεσα στα αιτήματα των φυλακισμένων ξεχωρίζουν η ανάγκη για εικοσιτετράωρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η κατάργηση της προφυλάκισης, η αντικατάσταση των φυλακών ανηλίκων με ιδρύματα προστασίας των νέων καθώς και η ελεύθερη πρόσβαση όλων στις φυλακές που αποτελούν «άβατο». «Τα ιατρεία των φυλακών είναι απλά αναρρωτήρια που προσφέρουν πρώτες βοήθειες και δεν φροντίζουν τους αρρώστους. Γι’ αυτό και οι κρατούμενοι βγαίνουν από τις φυλακές με σακατεμένη την υγεία τους>>

P.S.Oι πραγματικοί εγκληματίες που οδηγούν στο θάνατο μαζικά δεκάδες ανθρώπους για χάρη του κέρδους κυκλοφορούν ελεύθεροι. Tα αφεντικά της Φαράν ή της Pικομέξ που στα θεμέλια των κτιρίων τους θάφτηκαν δεκάδες άνθρωποι με το σεισμό του ‘99 δεν καταδικάστηκαν ποτέ. Oύτε βέβαια οι καραβανάδες για τα “ατυχήματα” που έχουν γίνει στο στρατό, ούτε κανείς εργοδότης για τα χιλιάδες εργατικά ατυχήματα που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια, που συνήθως τα πορίσματα των δικαστών έχουν πάντα την εξήγηση του “ανθρώπινου λάθους”.
Mία μελλοντική κοινωνία που θα βάλει τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη θα βάλει σα στόχο να καταργήσει τα ταξικά δικαστήρια, τους νόμους και τα κολαστήρια των φυλακών, που ούτως ή άλλως έχουν χάσει το ρόλο των σωφρονιστικών ιδρυμάτων και λειτουργούν σαν αποθήκες ανθρώπων.
Aν αντί για φυλακές το κράτος αποφάσιζε να χτίσει σχολεία και εργατικές κατοικίες, αντί για αστυνομικούς να διορίσει εκπαιδευτικούς και γιατρούς για τα νοσοκομεία, να κρατήσει ανοιχτά τα κλειστά εργοστάσια και να δώσει δουλειά στους ανέργους, τότε είναι σίγουρο ότι θα μειώνονταν η εγκληματικότητα σε μεγάλο βαθμό. H κυρίαρχη αντίληψη είναι ότι μία κοινωνία για να μπορέσει να λειτουργήσει ομαλά χρειάζεται νόμους, δικαστήρια και φυλακές, γιατί μοιάζει λίγο πολύ με ζούγκλα.
Oμως τις ιστορικές στιγμές που η εργατική τάξη πήρε τα πράγματα στα χέρια της έχτισε μία κοινωνία πραγματικής ασφάλειας χωρίς τον φόβο του νόμου και της αστυνομίας. H Παρισινή Kομμούνα το 1871 ήταν μία πρώτη αποκάλυψη. Για πρώτη φορά στην ιστορία “η εθνοφυλακή έβγαλε τη λαιμητόμο και την έκαψε δημόσια”, αναφέρει ο Eνγκελς στην εισαγωγή του “Eμφύλιου Πολέμου στην Γαλλία”. Kαι ο Mαρξ περιγράφει: “Δεν γινόταν πια νυχτερινές διαρρήξεις και σταμάτησαν ολότελα οι κλοπές. Για πρώτη φορά ο δρόμοι του Παρισιού ήταν πάλι πραγματικά ασφαλείς. Kι αυτό χωρίς κανενός είδους αστυνομία. “Δεν ακούμε πια να γίνεται λόγος -είπε ένα μέλος της Kομμούνας- για φόνους ληστείες και επιθέσεις σε πρόσωπα. Φαίνεται πραγματικά σαν να τράβηξε μαζί της η αστυνομία στις Bερσαλλίες όλους τους συντηρητικούς φίλους της”. Oι νόμοι, τα δικαστήρια και οι φυλακές μέσα σε μία ταξική κοινωνία, όπου όσοι έχουν οικονομική δύναμη μπορούν να ασκούν πιέσεις στα MME, στο κοινοβούλιο και τη δικαιοσύνη λειτουργούν σε βάρος της πλειοψηφίας των απλών ανθρώπων και έχουν σαν στόχο τη νομιμοποίηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης. H ίδια η κοινωνία σπρώχνει χιλιάδες ανθρώπους στη φτώχεια, στην ανεργία και στο περιθώριο. Aυτή η βαρβαρότητα είναι η μεγαλύτερη μορφή μαζικής βίας που προκαλεί με τη σειρά της την εγκληματικότητα και τις βίαιες συμπεριφορές.
O Kαραμανλής και ο υπ.δικαιοσύνης είναι οι επικίνδυνοι εγκληματίες. Aπό αυτούς κινδυνεύει η πλειοψηφία των ανθρώπων σήμερα. Eίναι οι παρανοϊκοί δολοφόνοι που έχουν βγάλει το πριόνι και απειλούν να τσακίσουν τις δουλειές, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τους παιδικούς σταθμούς για να εξοικονομήσουν πόρους για νέους εξοπλισμούς και πολεμικές δαπάνες, για να στηρίξουν την κατοχή στο Iράκ που έχει κοστίσει τις ζωές 100.000 ανθρώπων.
Παλεύοντας ενάντια στις επιλογές του Mπους, του Kαραμανλή και της τάξης που στηρίζουν ανοίγει ο δρόμος για να διεκδικήσουμε λεφτά για τις ανάγκες μας και όχι για νέες φυλακές, για νομιμοποίηση των μεταναστών, για μείωση της καταστολής και της αστυνόμευσης. Kαι ταυτόχρονα δυναμώνουμε την πάλη μας για μία κοινωνία πραγματικής ισότητας και δικαιοσύνης, που θα κάνουμε πραγματικότητα το σύνθημα που φωνάζουμε στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις μπροστά από την αμερικάνικη πρεσβεία:”Kάντε την Πρεσβεία φοιτητική εστία και βάλτε το Mπους στα Mαγειρεία”.

Ανώμαλα κυκλώματα...!

Αφορμή για το post αυτό είναι ένας ένοικος της πολυκατοικίας που είναι το διαμέρισμα μου όταν κάποιο βραδάκι με ρώτησε έτσι στη ψύχρα, αν κατεβάζω βιντεάκια με παιδική τσόντα.
Δεν χρειάζετε να σας πώ οτι εγινε της πουτάνας,με άκουσε ολο το τετράγωνο και πέσανε και μερικές φάπες . Δεν μπορούσα μέρες τώρα να ησυχάσω απο τα νεύρα μου,έτσι αποφάσισα να κάτσω στις 4 η ώρα τα ξημερώματα και να γράψω κάτι για αυτό το θέμα.
Πηγη:το Βημα online.
H πρόσφατη αποκάλυψη του μεγάλου κυκλώματος στο οποίο συμμετείχαν ανήλικοι μαθητές, γυναίκες, επιστήμονες, επιχειρηματίες και εκπαιδευτικοί έφερε και πάλι στην επιφάνεια το θέμα της διακίνησης υλικού παιδικής πορνογραφίας μέσω του Διαδικτύου που έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις σε όλον τον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια επιχείρηση καθώς ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο ο τζίρος από την παράνομη δραστηριότητα φθάνει το ένα δισ. ευρώ. Κάθε δύο εβδομάδες οι αξιωματικοί της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφαλείας Αττικής ανακαλύπτουν ιστοσελίδες με φωτογραφίες και βίντεο που δείχνουν γυμνά παιδιά. Το θέαμα σχεδόν πάντα τους σοκάρει. Οπως λένε, κάθε φορά ανακαλύπτουν όλο και πιο σκληρό περιεχόμενο. Τα τελευταία τρία χρόνια στην Ελλάδα έχουν εξιχνιαστεί 110 υποθέσεις, εκ των οποίων οι 60 από το καλοκαίρι του 2004 ως σήμερα.
Οπως έλεγαν αξιωματικοί της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής, από τους δέκα κατηγορουμένους για παιδική πορνογραφία οι οκτώ υποστηρίζουν ότι το κάνουν για να ικανοποιήσουν το πάθος τους για το παιδικό κορμί και οι δύο για κερδοσκοπία. Ψυχολόγοι αναφέρουν ότι πρόκειται κυρίως για οικογενειάρχες, άτομα υπεράνω πάσης υποψίας, οικονομικά ευκατάστατα, που το κάνουν έχοντας ενδεχομένως στο παρελθόν υποστεί κακοποίηση και τώρα αναζητούν τρόπους να επιβληθούν σε αδύναμα πλάσματα.
Συμβουλές για τους γονείς
* Προτιμήστε να τοποθετήσετε τον H/Y σας σε χώρους όπως είναι το σαλόνι και όχι σε υπνοδωμάτια.
* Ενημερώστε τα παιδιά σας για τους κινδύνους που υπάρχουν όταν συνομιλούν με αγνώστους μέσω chatrooms.
* Διδάξτε τους να μη δίνουν προσωπικές πληροφορίες χωρίς την άδειά σας (επίθετο, όνομα, ηλικία, διεύθυνση κατοικίας, αριθμό τηλεφώνου, οικογενειακό εισόδημα, ακόμη και ωράριο σχολείου, ονόματα φίλων κτλ.) και να μη χρησιμοποιούν την κάρτα σας.
* Χρησιμοποιήστε τα λεγόμενα «φίλτρα» που είναι ειδικά προϊόντα λογισμικού με σκοπό την παρεμπόδιση της πρόσβασης σε μη επιθυμητές ιστοσελίδες
p.s. H διακίνηση υλικού παιδικής πορνογραφίας αποτελεί τη δεύτερη πιο επικερδή εγκληματική «επιχείρηση» μετά το εμπόριο ναρκωτικών

AIDS

.Μερικές φορές φαντάζομαι πόσες θανατηφόρες αρρώστιες υπάρχουν και πόσοι άνθρωποι τις έχουν και φοβάμαι.Ομως αυτή η γαμημένη αρρώστια δεν αντέχετε.Βέβαια τώρα εσείς θα μου πείτε, γιατί πρέπει εμείς να τα διαβάζουμε όλα αυτά?Φοβάμαι ότι η ζωή είναι ένα πολύ δύσκολο πράγμα, που μέχρι να μας συμβεί κάτι τρομερό, όλοι την θεωρούμε σαν κάτι δεδομένο, σαν κάτι εύκολο, σαν κάτι όμορφο. Πρίν ενα μικρό χρονικό διάστημα μου είπε ένας φίλος μου που αγαπώ, σέβομαι και εκτιμώ ότι έμαθε ότι είναι φορέας.Κοκάλωσα.Αρχισα να την ψάχνω ετσι έπεσα σε ενα ενδιαφέρoν και ελπιδοφόρο άρθρο με τίτλοAIDS: Νωρίτερα πρέπει να αρχίζει η αντιρετροϊκή αγωγή .Οι φορείς του ιού HIV, θα πρέπει να αρχίζουν αγωγή νωρίτερα από ότι συνιστούν οι τρέχουσες οδηγίες των ΗΠΑ και της Διεθνούς Ενωσης για το AIDS, υποδεικνύει νέα μεγάλη αμερικανική έρευνα.
Στην έρευνα φάνηκε ότι η καθυστέρηση της έναρξης της αγωγής μέχρι να σημειωθεί σοβαρή βλάβη στο ανοσοποιητικό σχεδόν διπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου τα επόμενα χρόνια σε σχέση με ασθενείς που αρχίζουν νωρίτερα αγωγή. Γιατροί θεωρούσαν ότι θα ήταν καλύτερο να αποφύγουν τις παρενέργειες των φαρμάκων κατά του AIDS για όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ήταν δυνατό.
Ερευνητές με επικεφαλής τη Dr. Mari Kitahata από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ συγκέντρωσαν πληροφορίες 8.374 ανθρώπων στις ΗΠΑ και τον Καναδά, με ποσότητα Τ κυττάρων 351 έως 500, από το 1996 έως το 2006. Περίπου 30% άρχισαν να λαμβάνουν αγωγή αμέσως. ΟΙ υπόλοιποι περίμεναν μέχρι να μειωθούν τα Τα κύτταρα κάτω από 350. Οι ερευνητές παρατήρησαν 70% βελτίωση στην επιβίωση των ασθενών που άρχισαν θεραπεία όταν το επίπεδο βρισκόταν μεταξύ 350 και 500 σε σχέση με αυτούς που περίμεναν.
Δυο άλλες πρόσφατες έρευνες ανακάλυψαν ότι οι άνθρωποι που αρχίζουν την αγωγή κατά του AIDS όταν η ποσότητα Τ κυττάρων είναι πάνω από 350 έχουν καλύτερες πιθανότητες να την επαναφέρουν στα φυσιολογικά επίπεδα σε σχέση με αυτούς που αρχίζουν αργότερα.
Άλλη σημαντική έρευνα ανακάλυψε ότι η μικρή διακοπή της αγωγής, για να δοθεί μια ανάπαυλα στους ασθενείς, τους βάζει σε μεγάλο κίνδυνο. Οι έρευνες αυτές έδειξαν το ίδιο, ότι η αγωγή άρχιζε αργά και ότι χρειάζεται να συνεχίζεται η αγωγή όταν αρχίζει, δήλωσε ο Schooley.
Η νέα έρευνα δείχνει τη σημασία της έγκαιρης εξέτασης και διάγνωσης, σημειθώνει ο ειδικός στο AIDS Dr. Daniel Kuritzk.
Νεώτεροι συνδυασμοί φαρμάκων που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια έχουν λιγότερες παρενέργειες. Επίσης, ορισμένα φάρμακα απαιτούν μόνο τη λήψη ενός ή δυο χαπιών ημερησίως.
Οι εξελίξεις και η νέα έρευνα δικαιολογούν μια νέα ματιά στις οδηγίες, σημειώνει ο Fauci, ο οποίος προβλέπει ότι οι γιατροί δεν θα περιμένουν να αλλάξουν οι οδηγίες για να αρχίσουν νωρίτερα την αγωγή.
Τα ευρήματα δεν αφορούν φορείς HIV που έχουν και ηπατίτιδα, βλάβη στα νεφρά ή άλλα ιατρικά προβλήματα όπως και εγκυμοσύνη. Οι γιατροί από καιρό συμβούλευαν οι άνθρωποι αυτών των κατηγοριών να αρχίσουν θεραπεία αμέσως μόλις τεθεί η διάγνωση.
Η έρευνα παρουσιάστηκε σε Συνέδριο για τις λοιμώδεις νόσους στην Ουάσιγκτον.

p.s O Φίλος που αναφέρω δεν είναι ούτε ομοφυλόφιλος ούτε ναρκομανείς οχι οτι έχει ιδιαίτερη σημασία αλλά για μερικούς κακοπροαίρετους που θα τύχη να διαβάσουν το post.

Σκυλίσια ένστικτα;

<< Τα αλητόσκυλα κόβουν φάτσες με τη μια, και δεν κάνουν λάθος. Τα χει κάνει ο δρόμος μάγκες. Με το που σκύβει κάποιος να σηκώσει πέτρα ή πλησιάζει να τα κλωτσήσει, έχουν γίνει μπουχός. Έτσι και θέλεις να τα ταίσεις όμως πως βρίσκουν το κουράγιο ρε φίλε μετά από τόσες κλωτσιές, που έχουν τη γνώση ότι δε θες να τα πειράξεις και μπορεί αν το πας αργά να φάνε κι απ’ το χέρι σου.Σου χουν βγάλει ψυχολογικό προφίλ άμεσα και χωρίς ερωτηματολόγια. Ξέρουν αν φοβάσαι, αν είσαι απειλή, αν έχουν να περιμένουν κάτι…Σήμερα έκανα την παράξενη και θλιβερή διαπίστωση ότι δεν έχει να κάνει με κάποιο σκυλίσιο ένστικτο ή κάτι άλλο. Απλά είναι κάτι που το μαθαίνεις με τα χρόνια στο δρόμο με πολύ πόνο και πολύ υπομονή.Σταμάτησα σ’ ένα φανάρι το μεσημέρι κι είδα ένα γεράκο να πουλάει χαρτομάντηλα. Έχω δει πιτσιρίκια, έχω δει να σε πρήζουν ν’ αγοράσεις κι ότι άλλο. Όσο τον παρατηρούσα όμως κάτι δε μου πήγαινε καλά, αλλά δε μπορούσα να καταλάβω τι. Αγόρασα δυο πακέτα, απίστευτα ευγενικός, επέμενε και μου έδωσε και ρέστα (!!!) αλλά κάτι δεν κόλλαγε στο σκηνικό.Είχα λίγο χρόνο και σταμάτησα μερικά μέτρα παρακάτω, βγήκα κι άναψα τσιγάρο. Ο γεράκος πούλαγε σε κάθε αμάξι που πλησίαζε. ΚΑΘΕ αμάξι. Αλλά δεν τα πλησίαζε όλα. Περνούσε όσο μπορούσε γρήγορα ανάμεσα τους και πήγαινε κατευθείαν στο τρίτο πίσω ας πούμε. Ή σε κανένα. Είχε φανάρι που δεν πήγε σε κανένα. Το κοίταζα κι είχα μείνει κάγκελο.Επόμενο φανάρι, πάλι, όσο γίνεται γρήγορα και επιλεκτικά. Εδώ, εδώ, εδώ. Στον φοιτητάκο με το Ματίζ, στον νυσταλέο τύπο στο Ibiza, στον μεροκαματιάρη με το φορτηγάκι. Ταξί δεν πλησίαζε. Και πρόσεξα αυτή τη φορά τις φάτσες των οδηγών στα αυτοκίνητα που προσπερνούσε. Γύριζαν απ’ την άλλη, δήθεν έψαχναν κάτι, κοίταγαν αλλού, αλλά αυτός είχε ΗΔΗ προσπεράσει πριν δει την αντίδραση.Ως απόφοιτος πανεπιστημίου στην ψυχολογία μου ήρθε μια ξαφνική ανεξήγητη τάση να σκίσω το πτυχίο μου. Πως το έμαθε αυτό; Πόσα όχι άκουσε για να το μάθει; Πόσα χρόνια είναι στο δρόμο; Και κυρίως πως μετά από τόσα όχι και τόσα χρόνια είναι τόσο ευγενικός σε πείσμα όλων;Στεκόταν στο φανάρι κι έδινε μαθήματα, απλά δεν υπήρχε κανείς για να μάθει.Μπήκα στο αυτοκίνητο και συνέχισα τη ζωή μου σε μια πόλη που επιτρέπει να νιώθουν οι άνθρωποι τα ίδια συναισθήματα με τα αδέσποτα σκυλιά.Και δεν έχω τίποτα άλλο να γράψω, και κανένα άλλο σχόλιο να κάνω.>>πηγη: απο το blog στο Στομα του Λύκου.

p.s.Στην πραγματικότητα τα αδέσποτα σκυλιά είναι τα «απορρίμματα» κάποιου ανεγκέφαλου ανθρώπου και τα μέλη της PAWS, οι ενοχλημένοι πολίτες και επισκέπτες που την καλούν για διάσωση, οι εθελοντές τουρίστες-μεταφορείς, οι ξένες φιλοζωικές, οι ξένες ανάδοχες οικογένειες και πολλοί άλλοι ενεργούν ουσιαστικά σαν απορριμματοφόροι!

Οποιος-α ευαισθητοποιηθεί απο αυτό το post ας επισκευθεί το blog της αγαπητής eliaz adespoto ολοι μπορούν αν το θέλουν πραγματικά να υιοθετήσουν ενα αδέσποτο .Η http διεύθυνση είναιhttp://blogs.athensvoice.gr/adespoto

«Χτυπούσαν όπου έβρισκαν»

Επιτέλους πότε θα γίνουμε άνθρωποι πότε θα αντιδράσουμε;

<<Με ξύλο και δακρυγόνα αντιμετώπισε η Αστυνομία τους χιλιάδες μετανάστες που συγκεντρώθηκαν χθες έξω από το κτίριο της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής προκειμένου να υποβάλουν αιτήσεις για χορήγηση ασύλου. Τρεις άνθρωποι που τραυματίστηκαν σοβαρά μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί χθες το πρωί έξω από το κτίριο στη Λεωφόρο Πέτρου Ράλλη, οι οποίοι μάλιστα είχαν αρχίσει να παίρνουν θέσεις στην τεράστια ουρά από προχθές το βράδυ. Μετά την ολονύχτια ταλαιπωρία των ανθρώπων που ξενύχτησαν περιμένοντας στην ουρά, νωρίς το πρωί άρχισαν οι διαδικασίες για την παραλαβή των αιτήσεων. Ο αριθμός των αλλοδαπών που συγκεντρώθηκε ήταν μεγαλύτερος από τον αναμενόμενο και η υπηρεσία δεν είχε λάβει ανάλογα μέτρα για να τους εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες. Από την αρχή προκλήθηκε πανικός καθώς οι συγκεντρωμένοι ποδοπατήθηκαν περιμένοντας στην ουρά που είχαν σχηματίσει για να προλάβουν τις διαδικασίες. Πολλοί τραυματίες Σύμφωνα με την Αστυνομία, πάνω στον συνωστισμό κάποιοι επιχείρησαν να πλησιάσουν στο κτίριο, το οποίο φρουρούσαν αστυνομικές δυνάμεις. Τότε, αστυνομικοί άρχισαν να τους χτυπούν όπου έβρισκαν με τα κλομπ, ενώ έριξαν και δακρυγόνα, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν αρκετοί μετανάστες. Τρεις από αυτούς τραυματίστηκαν σοβαρά και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Τα επεισόδια και τους ξυλοδαρμούς καταγγέλλουν με κοινή ανακοίνωσή τους η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος και η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο. Ανάμεσα στα άλλα, καταγγέλλεται ότι κατά τη διάρκεια των επεισοδίων τραυματίστηκαν σοβαρά 15 αλλοδαποί μετανάστες. Στην ίδια κοινή ανακοίνωση γίνεται καταγγελία και για τον τραγικό θάνατο 29χρονου Πακιστανού προχθές στις 9.30 το βράδυ στην περιοχή του Βοτανικού. Σύμφωνα με την καταγγελία, ο άτυχος Πακιστανός έπεσε στο ρέμα του Βοτανικού καταδιωκόμενος από αστυνομικούς. Καταγγέλλουν δολοφονία Στην επίσημη ανακοίνωσή της η Αστυνομία παρουσιάζει το περιστατικό ως ατύχημα, δηλώντας ότι έπεσε στο ρέμα του Βοτανικού, στο οποίο είχε πλησιάσει για σωματική του ανάγκη. Ο 29χρονος ανασύρθηκε από συγγενικά του πρόσωπα και με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Για το τραγικό περιστατικό διενεργείται προανάκριση, ενώ απαντήσεις για τα ακριβή αίτια του θανάτου θα δοθούν με τη νεκροτομή, η οποία θα γίνει σήμερα. Στην κοινή ανακοίνωση της Πακιστανικής Κοινότητας και της Συμμαχίας η υπόθεση καταγγέλλεται ως δολοφονία. Αξιωματούχοι της ΕΛ.ΑΣ. επιμένουν ότι τα επεισόδια και ο θάνατος του μετανάστη δεν συνδέονται μεταξύ τους, καθώς έγιναν σε τελείως διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετική περιοχή. Υποστηρίζουν ακόμα ότι ο μετανάστης είχε άσυλο, ως εκ τούτου δεν είχε λόγο να πάει στο κτίριο της Διεύθυνσης Αλλοδαπών, δεν καταδιώχθηκε και ότι από το ρέμα τον ανέσυραν συγγενείς του. >>3.000 είχαν συγκεντρωθεί από προχθές στην Πέτρου Ράλλη για να υποβάλουν αίτηση για χορήγηση ασύλου.
πηγη:Νεα on line.

ΑυτοίΜεΤοΔάχτυλοΣτηΣκανδάληΕμείςΜεΤοΧέριΣτήνΚαρδιά!

Δεκάδες ζώα κινδυνεύουν λόγω των μεγάλων πυρκαγιών που κατέκαψαν τα δάση της Ελλάδας. Σήμα κινδύνου κρούουν επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις για καφέ αρκούδες, λαγούς, τσακάλια, πέρδικες, αγριογούρουνα και τη σπάνια χελώνα του πευκοδάσους της Στροφυλιάς, στη λίμνη Καϊάφα. Οι ειδικοί τονίζουν ότι μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πάρνηθα, την Πεντέλη, την Αχαΐα, τον Γράμμο αλλά τις τελευταίες στον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα, τα ζώα τώρα απειλούνται εκ νέου από το ανεξέλεγκτο κυνήγι, το στρες, την έλλειψη καταφυγίων και τροφής και τη διατάραξη του οικοσυστήματος. Ειδικά για το θέμα της σπάνιας χελώνας του πευκοδάσους της Στροφυλιάς, ο δασολόγος δρ Νίκος Γεωργιάδης από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF αναφέρει ότι «λόγω της βραδύτητάς τους, η ονυχοχελώνα-εξαιρετικά σπάνια- και η γραμμωτή δεν θα πρόφτασαν να ξεφύγουν από τη φωτιά. Εκτιμούμε ότι πολλές θα έχουν αφανιστεί». Προσθέτει, μάλιστα, ότι δεν αποκλείεται να επηρεάστηκε και τμήμα του βιοτόπου της χελώνας careta careta που βρίσκεται στις αμμοθίνες, δηλαδή στην παραλία του Καϊάφα. Οι χελώνες είναι το πιο ευάλωτο ζώο σε περίπτωση φωτιάς, καθώς δεν μπορεί να ξεφύγει εύκολα από τις φλόγες. Στα ζώα που μπορεί να κινδυνεύσουν συγκαταλέγεται η καφέ αρκούδα. Η φωτιά στο Γράμμο είχε επιπτώσεις στο «διάδρομο» επικοινωνίας του ελληνικού πληθυσμού της καφέ αρκούδας με τον υπόλοιπο βαλκανικό και υπάρχει ο φόβος μη ανανέωσης του πληθυσμού εάν δεν ληφθούν μέτρα. Οι φωτιές στον Πάρνωνα και τον Ταΰγετο προκάλεσαν ζημιές στις περιοχές όπου φωλιάζει ο μικρός πληθυσμός τους και υπάρχει ο κίνδυνος να μειωθεί ο αριθμός τους και στις δύο περιοχές. Πέρδικες, αγριόχοιροι, λαγοί και άλλα θηρεύσιμα είδη αναζητούν καταφύγιο σε γειτονικά δάση μετά τις φωτιές σε Αιγιαλεία, Πάρνηθα, Πεντέλη, Ταΰγετο και Πάρνωνα. Σε περίπτωση που κυνηγηθούν μπορεί να υπάρξει σημαντική μείωση του πληθυσμού τους. Ακόμη μεγαλύτερος για τη μείωση των πληθυσμών κάποιων ειδών είναι ο κίνδυνος στα δάση που έχουν ήδη καεί. Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι η θηλυκιά καφέ αρκούδα γεννάει κάθε 2-3 χρόνια, στα μέσα του χειμώνα (Ιανουάριο – Φεβρουάριο, ένα- δύο και σπάνια τρία μικρά. Ένα θηλυκό είναι ικανό να αναπαραχθεί από την ηλικία των 4-5 ετών και πάνω. Όσο αφορά τα θηλυκά αγριογούρουνα ωριμάζουν για αναπαραγωγή στην ηλικία των 12 μηνών, ενώ τα αρσενικά στους 18-24. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με μαρτυρίες οικολογικών οργανώσεων, εκατοντάδες κυνηγοί έχουν ήδη κατακλύσει τις περιοχές που έχουν βρει τα ζώα καταφύγιο και πυροβολούν ανεξέλεγκτα. ΚΥΝΗΓΙ Σημειωτέον ότι το κυνήγι είναι μία δραστηριότητα που δε συνδέεται, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες, με τις άμεσες βιοτικές ανάγκες του ανθρώπου και φυσικά δεν είναι άθλημα, γιατί η έννοια του αθλήματος προϋποθέτει συμμετοχή και των δύο μελών. Αντίθετα, είναι μία δραστηριότητα που διαιωνίζει την οικολογική ανθρωποκεντρική εικόνα του ανθρώπου - κυρίαρχου της φύσης, έχει επιπτώσεις στην ίδια την υγεία των δασών και των οικοσυστημάτων λόγω της κοπής της τροφικής αλυσίδας, βοηθάει στην αύξηση του πληθυσμού των τρωκτικών, εξαιτίας της επικήρυξης των φυσικών διωκτών τους ως «επιβλαβών», μολύνει τη φύση με το μόλυβδο και το πλαστικό που περιέχουν τα φυσίγγια και ευθύνεται για ένα ποσοστό πυρκαγιών που καταστρέφουν τα ελληνικά δάση. Σημειωτέον τέλος, ότι πολλά πληγωμένα ζώα και πουλιά από τα σκάγια, αργοπεθαίνουν, για ώρες ή μέρες. Η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Η κυνηγετική περίοδος πρέπει να αρχίζει, αφού τελειώνει η εξάρτηση των νεογνών και πρέπει να τελειώνει πριν την αρχή της εαρινή μετανάστευση των πουλιών και την αρχή της περιόδου αναπαραγωγής. ΕΑΡΙΝΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ Τα μεταναστευτικά πουλιά που ξεχειμωνιάζουν στην Αφρική, για να επιτρέψουν στους τόπους που φωλιάζουν, πρέπει να διασχίσουν τα δύο μεγάλα φυσικά εμπόδια: την έρημο της Σαχάρας και τη Μεσόγειο. Στη διάρκεια του ταξιδιού τους έχουν λίγες ευκαιρίες για ανεφοδιασμό και στους ενδιάμεσους σταθμούς της μετανάστευσης φτάνουν εξαντλημένα από την πτήση και έχουν άμεση ανάγκη από ξεκούραση και ανεφοδιασμό. ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Η προστασία των πουλιών στη διάρκεια της αναπαραγωγής είναι ανάγκη αυτονόητη. Ο φόνος ή ενόχληση πουλιών που φωλιάζουν έχουν άμεσες συνέπειες για τον πληθυσμό τους. ΘΟΡΥΒΟΣ Ο θόρυβος είναι σημαντικός για τις δύο παραπάνω περιόδους. Με το κυνήγι μειώνεται ο ζωτικός χρόνος και χώρος που χρειάζονται τα πουλιά να τραφούν και ξοδεύουν την ενέργειά τους άδικα με το συνεχές πέταγμα. Μπορούμε να πούμε ότι η ενόχληση από το θόρυβο του συνεχούς κυνηγιού είναι πιο καταστροφική από τον ίδιο τον σκοτωμό των ζώων. ΓIA OΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΖΗΤΑΜΕ: ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΓΙΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ, για την ανακούφιση της φύσης. Σε αυτό το διάστημα: •Να προστατευθούν οι υπάρχοντες Εθνικοί Δρυμοί και υγροβιότοποι, κάποιοι να αυξηθούν και να ιδρυθούν νέοι. •Να ψηφιστεί ένας νέος και σύγχρονος νόμος για το κυνήγι, που να δέχεται την οικολογική διάσταση του προβλήματος, να κατοχυρώνει το δικαίωμα όλων των πολιτών στη φύση και στην πανίδα της και να χαρακτηρίζει ως κακούργημα τη δολοφονία των σπάνιων ειδών και τη λαθροθηρία. •Να δημιουργηθεί ένα νέο σώμα φύλαξης και προστασίας της ελληνικής πανίδας με στόχο την πάταξη του λαθροκυνηγιού, για όλες τις ημέρες τις εβδομάδας, ανεξάρτητο από κυνηγούς και ημετέρους δασοφύλακες και από κυνηγετικούς συλλόγους. Μετά τα 5 χρόνια: •Να απαγορευθούν οι γενικές άδειες που επιτρέπουν στους αστικούς κυνηγούς να εξοντώνουν μαζικά ζώα και πουλιά σε μεγάλες αποστάσεις από τα αστικά κέντρα και οι τοπικές άδειες να δίνονται μετά από αυστηρές εξετάσεις. •Να επιτρέπεται το κυνήγι μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές •Να απαγορευθεί αυστηρά το κυνήγι, για όλα τα είδη, από την 1η Φεβρουαρίου μέχρι την 15 Οκτωβρίου, όπως επίσης και στις περιόδους μεγάλης κακοκαιρίας.
Sincerely,
The Undersigned

Jazz στο Half Note!

Μια ξεχωριστή φυσιογνωμία στον χώρο της σύγχρονης τζαζ, ο σαξοφωνίστας Chico Freeman κρατάει μια εξέχουσα θέση σαν σαξοφωνίστας από τα μέσα των seventies ως τις μέρες μας. Γόνος γνωστής τζαζικής οικογενείας του Σικάγου (πατέρας του είναι ο Von Freeman, επίσης σαξοφωνίστας, και θείοι του ο κιθαρίστας George και ο ντράμερ Bruz Freeman), ο Chico έχει αναπτύξει μια αντίληψη που αγκαλιάζει συνολικά της τζαζ, από το σουίνγκ και το μπίμποπ ως την λάτιν και τη free). Αυτό είναι κάτι που αντικατοπτρίζεται απόλυτα στην πλούσια δισκογραφία του - και, φυσικά, στην ιστορία του, που αναπτύσσεται απρόσκοπτα και δημιουργικά, περιλαμβάνοντας και την Ελλάδα, με την οποία έχει αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις τα τελευταία χρόνια κάνοντας συχνές και ποικίλες εμφανίσεις εδώ. Σαν γνήσιος και δημιουργικός τζάζμαν όμως, ο Chico Freeman είναι ένας πολίτης του κόσμου (από καλλιτεχνική άποψη) με ποικίλα projects- ένα από τα οποία είναι το σχήμα Guataca, που περιλαμβάνει εξαίρετους μουσικούς της λάτιν τζαζ και με το οποίο ο Chico «απλώνει» την τζαζική του ευαισθησία σε πρωτότυπους αφρο-λάτιν ρυθμούς, χιπ-χοπ εντάσεις και world χρώματα.
Chico Freeman: τενόρο και σοπράνο σαξόφωνο, κρουστά, φωνή, Angela Hagenbach: τραγούδι, κρουστά, Hilton Ruiz: πιάνο, κρουστά, φωνή Hernan Romero: κιθάρα φλαμένκο, φωνή, Avery Sharpe: μπάσοMark Colenburg: ντραμς, Pibo Marquez: κόνγκας, djembe, κρουστά, φωνή

Απο: 24/10 - 30/10 Στο: Half Note Jazz Club.

Σωφρονιστικό σύστημα;

Τα χρόνια προβλήματα του σωφρονιστικού μας συστήματος επαναφέρει στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ, με σχετική ερώτηση βουλευτή του προς τον Σωτ.Χατζηγάκη.Όπως σημειώνει οΠερ.Κοροβέσης, η χώρα μας είναι πρώτη εντός της ΕΕ σε προφυλακίσεις κατηγορουμένων, παραβιάζοντας στην πράξη τις σαφείς και αυστηρές προϋποθέσεις του νόμου, αλλά και αγνοώντας επιδεικτικά τις διαμαρτυρίες του νομικού κόσμου και τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που πολλάκις έχουν καταδικάσει την Ελλάδα.Κλειδί είναι η διαδεδομένη πρακτική να απορρίπτονται αιτήματα προφυλάκισης με το σκεπτικό ότι ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος για τέλεση νέων αδικημάτων, τη στιγμή που άνευ δίκης ισχύει το τεκμήριο της αθωότητάς του.Μάλιστα, η ΕΕ έχει συστήσει προσωρινή κράτηση να επιβάλλεται μόνο ως εξαιρετικό μέτρο και σε σοβαρά αδικήματα, ενώ στόχος του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι να μειωθεί σε όλες τις χώρες, τόσο ο χρόνος της προφυλάκισης (ως έσχατη λύση) όσο και της κράτησης. Στην ΕΕ επιδιώκεται αντικατάσταση της κράτησης εντός σωφρονιστικών ιδρυμάτων με μέτρα επιτήρησης και ελέγχου εκτός αυτών.Σημειώνεται μάλιστα ότι το πρόβλημα γίνεται χειρότερο από την πάγια μεγάλη καθυστέρηση στις εκδικάσεις των υποθέσεων, λόγω του φόρτου των δικαστηρίων. Σαν αποτέλεσμα, μένουν προφυλακισμένοι ως και 18 μήνες άνθρωποι που στη συνέχεια αθωώνονται!Κατά τα επίσημα στοιχεία η μέση προφυλάκιση στην Ελλάδα είναι ένα έτος (365 ημέρες), την ώρα που στην Ιταλία είναι μόλις 175 μέρες και στη Βρετανία μόλις 42,5 μέρες. Ο μ.ο. στην Ε.Ε. είναι 167 μέρες.Τα παραπάνω συμβάλλουν καίρια στις ασφυξία των ελληνικών φυλακών: τα σωφρονιστικά μας καταστήματα έχουν συνολική χωρητικότητα 7.543 κρατουμένων αλλά φιλοξενούν 10.983, δηλαδή 3.440 παραπάνω, όταν οι προφυλακισμένοι είναι συνολικά 2.938!
p.s.Αντε να ξεμπλοκάρουν λίγο οι φυλακές να μπούν μερικοί απο την κρατική εξουσία.

S.M.V.η τζάζ που ξεσηκώνει!

Αφού σε αυτή τη ζωή δεν μπορούμε να δούμε live τον Μάιλς Ντέιβις ας αρκεστούμε σε εκείνους που θήτευσαν δίπλα του. Όπως τον Μάρκους Μίλερ, έναν από τους τοπ τζαζ μπασίστες σήμερα, ο οποίος συνεργάστηκε μαζί του για μία δεκαετία περίπου. Ο Μάρκους θα βρίσκεται στο Παλλάς για μία συναυλία την ερχόμενη Τρίτη. Όχι μόνος του όμως, μια και καταφθάνει με δύο ακόμα διάσημους δεξιοτέχνες του μπάσου, τους Στάνλεϊ Κλαρκ και Βίκτορ Γούτεν. Τους S.M.V., όπως είναι γνωστοί από τα αρχικά των ονομάτων τους. Ο Μάρκους Μίλερ εξιστορεί το πώς και το πότε βρέθηκαν…και οι τρεις μαζί. «Με τον Βίκτορ συναντήσαμε τον Στάνλεϊ κατά τη διάρκεια μιας βράβευσής του. Δέσαμε αμέσως και αποφασίσαμε να βγάλουμε δίσκο, το “Thunder”, αλλά και να κάνουμε περιοδεία». Δεν ξέρω αλλά για να είμαι ειλικρινής μία συναυλία με τρία μπάσα στη σειρά μου φαίνεται τουλάχιστον παράδοξη. «Έχετε δίκιο, δεν είναι και τόσο συνηθισμένο να βλέπεις ένα συγκρότημα με τρεις μπασίστες», συμφωνεί και ο Μάρκους. «Όταν αυτοί όμως είναι καλοί μουσικοί προκύπτουν ενδιαφέροντα πράγματα. Είμαστε ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα και νιώθουμε ότι και ο κόσμος το απολαμβάνει επίσης». Ο Βίκτορ Γούτεν είναι ο πιο «ηλεκτρικός» της παρέας, ενώ ο Στάνλεϊ Κλαρκ, ο παλιότερος και πιο έμπειρος. Όσο για τον Μάρκους Μίλερ, ο πιο «φάνκι». Είναι ένας μουσικός –δεν παίζει μόνο μπάσο αλλά και πολλά άλλα όργανα– που αρέσκεται να παρουσιάζει ένα είδος αρτ και όχι ακαδημαϊκής τζαζ. Γι’ αυτό και στις συναυλίες του όλος ο κόσμος χορεύει ασταμάτητα. Με τον Μάιλς Ντέιβις κυκλοφόρησε συνολικά έξι άλμπουμ τη δεκαετία του ’80. «Με έμαθε να αναζητώ την αυθεντική φωνή του μπάσου, όπως έκανε και ο ίδιος στην τρομπέτα. Αποτελούσε έναν ανεξάντλητο φορέα έμπνευσης για όσους βρίσκονταν γύρω του. Βέβαια, όταν τον συνάντησα για πρώτη φορά είχα ήδη ανακαλύψει τον δικό μου ήχο, ήξερα προς τα πού ήθελα να βαδίσω. Ο Μάιλς όμως με έκανε να εντείνω περισσότερο τις προσπάθειές μου. Το μεγάλο του χάρισμα ήταν να ανακαλύπτει καινούργιους και ταλαντούχους μουσικούς. Αν το σκεφτείτε, οι περισσότεροι από όσους βρέθηκαν δίπλα του άλλαξαν στη συνέχεια τον κόσμο της μουσικής. Νιώθω υπερήφανος που ήμουν κι εγώ ένας από τους μαθητές του». Μετράει πολλές συνεργασίες στην τριαντάχρονη καριέρα του ο γεννημένος στη Νέα Υόρκη Μάρκους Μίλερ. Από τον Λούθερ Βαντρός και τον Ντέιβιντ Σάμπορν έως την Τσάκα Καν και τον Γουέιν Σόρτερ. Έχει κυκλοφορήσει έντεκα σόλο δίσκους, ενώ ως session μουσικός έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 500 ηχογραφήσεις! Κι αν τα βραβεία Γκράμι διαθέτουν ακόμα κάποια αίγλη, σημειώστε πως έχει κερδίσει δύο, το ένα από αυτά το 2001, στην κατηγορία Best Contemporary Jazz Album για τον δίσκο του «Μ2». «Το όνειρό μου ήταν να ανακαλύψω εκείνον τον ήχο στο μπάσο που θα έκανε μοναδική τη μουσική μου. Να την ακούνε και αμέσως να καταλαβαίνουν ότι είναι δική μου». Αυτό το κατάφερε. Διαθέτει όντως έναν άκρως αναγνωρίσιμο ήχο. Παίζει τετράχορδο ηλεκτρικό μπάσο με ένα στακάτο και νευρώδες στυλ σε σφιχτά μέτρα. «Δεν είναι καθόλου εύκολο, αλλά μόνο έτσι ολοκληρώνεται ένας μουσικός» επισημαίνει. «Όταν είσαι νέος περισσότερο μιμείσαι τους άλλους. Τους παρατηρείς και δανείζεσαι στοιχεία. Υπάρχει ωστόσο ένα καθοριστικό σημείο στο οποίο πρέπει να σταματήσεις να ακολουθείς τους ήρωές σου και να βρεις το προσωπικό σου ύφος». Εκείνος πότε άραγε το κατάφερε αυτό; «Δεν θυμάμαι το πότε ακριβώς. Και ούτε υπάρχει κάποια μέθοδος για να το πετύχεις. Θα το πετύχεις πάντως αν έχεις πίστη μέσα σου. Νιώθω ευτυχής που το ένστικτό μου αλλά και η πολλή δουλειά με έφεραν σε ένα σημείο να αναγνωρίζει ο κόσμος την προσφορά μου στη μουσική». Και οι νέοι μουσικοί της τζαζ; Τι πιστεύει γι’ αυτούς; «Την προχωρούν ένα βήμα πιο πέρα εμπλουτίζοντας τον ήχο με τις επιρροές τους. Ξέρετε γιατί έχει επιζήσει η τζαζ τόσα χρόνια; Γιατί μπορεί και αφομοιώνει τους δημοφιλείς ρυθμούς της εκάστοτε εποχής ώστε να ξεκινάει μία καινούργια ζωή». Ακόμα και σήμερα που συμβαίνουν τόσο πολλές αλλαγές στη μουσική; «Δύσκολα τα πράγματα πλέον. Σήμερα τα cd δεν σημειώνουν μεγάλες πωλήσεις, αλλά ακόμα και στις περιπτώσεις που συμβαίνει αυτό δεν αφήνουν ιδιαίτερα κέρδη. Οι καλλιτέχνες ψάχνουν να βρουν τρόπους για να επιβιώσουν υπό τις νέες συνθήκες. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι δίνουν συνεχώς συναυλίες για να βγάλουν τα προς το ζην. Ξέρετε ποιοι θα αντέξουν τα επόμενα χρόνια; Όσοι είναι καλοί στη σκηνή. Αυτό τουλάχιστον αποτελεί μια δικλίδα ασφαλείας». Τώρα που τριγυρνάει στην Ευρώπη διακρίνει διαφορές ανάμεσα στην αμερικανική και την ευρωπαϊκή τζαζ; «Η ευρωπαϊκή τζαζ έχει πολλές επιρροές από τον υπόλοιπο κόσμο. Ακούω πράγματα από την Ευρώπη και ανακαλύπτω αφρικανικά αλλά και στοιχεία της Ανατολής να γεμίζουν τον ήχο. Αντιθέτως, οι αμερικανοί μουσικοί της τζαζ δείχνουν να επηρεάζονται μόνο από όσα συμβαίνουν στον τόπο τους. Έχουν βέβαια το βασικό πλεονέκτημα ότι βρίσκονται στην πηγή της τζαζ, οπότε και ο ρυθμός έχει εμποτίσει τα κύτταρά τους. Ενώ οι ευρωπαίοι μουσικοί χρειάζεται να δουλέψουν πολύ πιο σκληρά για να αναδημιουργήσουν τους αρχικούς ρυθμούς εφόσον τους ανακαλύπτουν πολύ αργότερα στη ζωή τους».
(Ποντίκι, 16.10.2008)

Σιδερένιος Μητσάρα!

Ο Δημήτρης Μητροπάνος ενας άντρας στέρεος,μάγκας,χωρίς πόζες και σταριλίκια, γεννήθηκε σταΤρίκαλα Θεσσαλίας τον Απρίλιο του 1948. Στην πόλη αυτή έζησε και μεγάλωσε μέχρι τα δεκαέξι του χρόνια.
Πολύ νωρίς, το 1964, ξεκινάει την τραγουδιστική του πορεία δίπλα στον Γιώργο Ζαμπέτα. Ο Γιώργος Ζαμπέτας στάθηκε πιο πολύ από δάσκαλος στον έφηβο ακόμα μαθητή και τραγουδιστή, στηρίζοντας τον όχι μόνο στα πρώτα καλλιτεχνικά του βήματα, αλλά και στο ξεκίνημα της ζωής του.
Σημαδιακή χρονιά για τον Δημήτρη Μητροπάνο είναι το 1966, μια και συναντιέται για πρώτη φορά με τον Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος τον καλεί να ερμηνεύσει μέρη από τη Ρωμιοσύνη και το 'Αξιον Εστί, σε μία σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Το 1967 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο 45 στροφών με δύο τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα και ακολουθεί μια σειρά από μικρούς δίσκους που γίνονται πολύ σύντομα επιτυχίες.
Ο δεύτερος σημαντικός σταθμός στην πορεία του Δημήτρη Μητροπάνου είναι το 1972, η χρονιά δηλαδή που κυκλοφορεί "Ο γιος Φεβρουάριος" σε μουσική του Δήμου Μούτση και στίχους του Μάνου Ελευθερίου, ένα έργο που θεωρείται πια από τα κλασσικά της ελληνικής δισκογραφίας. Αμέσως μετά έρχονται "Ο δρόμος για τα Κύθηρα" του Γιώργου Κατσαρού, "Τα συναξάρια" του Γιώργου Χατζηνάσιου και στη συνέχεια, οι συνεργασίες του με τον Σπύρο Παπαβασιλείου και τον Τάκη Μουσαφίρη που δίνουν μεγάλες λαϊκές επιτυχίες.
Στη διάρκεια της πολύχρονης πορείας του στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος αναδεικνύεται ιδανικός εκφραστής του, ερμηνεύοντας με τρόπο μοναδικό τα τραγούδια που γεννήθηκαν από τη συνεργασία με πολλούς από τους σημαντικούς έλληνες συνθέτες, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Δήμος Μούτσης, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Γιάννης Σπανός. Η συνεργασία του με τον Μάριο Τόκα και τον Φίλιππο Γράψα έδωσε δύο δίσκους με τεράστια επιτυχία και πολλά αγαπημένα τραγούδια, ενώ η εκπληκτικής αποδοχής, πρόσφατη συνεργασία του με τον Θάνο Μικρούτσικο "Στου αιώνα την Παράγκα", σε στίχους Αλκή Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, δίνει το σημερινό στίγμα του νέου ελληνικού τραγουδιού αλλά και καταγράφει την ποιότητα της ερμηνείας ενός μεγάλου τραγουδιστή.
Τέλος Δεκέμβρη του '97 κυκλοφορεί ο δίσκος "Ψάξε στ' όνειρο μας" με θεατρικά τραγούδια των Θάνου Μικρούτσικου - Λάκη Λαζόπουλου και ο Δημήτρης Μητροπάνος συμμετέχει με 3 τραγούδια.Τον Δεκέμβριο του 1998, κυκλοφόρησε ο τελευταίος δίσκος του με τίτλο "Του έρωτα και της φυγής".
Το 2001 ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάζεται στο νέο του album "Στης Ψυχής Το Παρακάτω" με τον σπουδαίο δημιουργό Δημήτρη Παπαδημητρίου σε μια πολύ αξιόλογη δουλειά.
Τον Δεκέμβριο του 2005 ο Δημήτρης Μητροπάνος κυκλοφορεί ακόμη ένα δίσκο, με τίτλο 'Πες Μου Τ' Αληθινά Σου'. Το album, την παραγωγή του οποίου επιμελείται ο Ηλίας Μπενέτος, περιλαμβάνει 11 τραγούδια σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους των Νίκου Μωραΐτη και Ρεβέκκας Ρούσση. Πρώτο single είναι το 'Σβήσε Το Φεγγάρι'.

Δημόσια έργα στον...σάν ανέκδοτο!

Τρεις μπογιατζήδες ένας Αλβανός ένας Γερμανός και ένας Έλληνας πέθαναν και πάνε στον Παράδεισο. Ο Aγιος Πέτρος τους άνοιξε την Πόρτα.
'Καλώς τα παιδιά! Και είχα ανάγκη απ' την ειδικότητά σας! Θέλω να βάψω την Πόρτα του Παράδεισου για πέστε μου πόσα θέλετε να την βάψετε;'
'600 ευρω' λέει ο Αλβανός. 'Μπα! 600; Και πως τα λογάριασες'
'Ε, να 200 για μένα 200 εφορία και ένσημα και 200 τα υλικά' Εσύ λέει του Γερμανού πόσα θέλεις ;' '900 ευρω = 300 για μένα + 300 εφορία και ένσημα + 300 τα υλικά '
Εσύ λέει του Έλληνα ποσά θέλεις;
'Είμαι πολύ πιο ακριβός αλλά μας συμφέρει όλους και θα πάρω τη δουλειά'
'Δηλαδή πόσο ζητάς;' ρωτάει ο Αγ. Πέτρος. '3 χιλιαρικάκια' '3.000. Εσύ είσαι τρελός παιδί μου!!!' Αναστέναξε ο Ελληνας με την αμάθεια του αγίου ...
Με εντελώς κουρασμένο ύφος, παίρνει παραμάσχαλα τον Αγιο Πέτρο και του εξηγεί:
'Ελα πιο κοντά να μην μας ακούν... Δημιουργική λογιστική δεν σας μαθαίνουν εδώ ρε παιδιά; Φαντασία δεν έχετε; Aκουσε να δεις αφού πρέπει να το εξηγώ κιόλας:
3.000 = 1.000 για σένα + 1.000 για μένα + 400 για τον Γερμανό να κάνει πέρα + 600 που ζήτησε ο Αλβανός. Ο Αλβανός θα βάψει την πόρτα με υπεργολαβία από εμένα.
Στην πατρίδα μου, όποιος δίνει τη χαμηλότερη προσφορά, στο τέλος αυτός κάνει τη δουλειά και παίρνει όσα ζήτησε απ' την αρχή. Είτε υπογράφει τη σύμβαση ο ίδιος ή κάποιος άλλος.
Επιπλέον, ο Γερμανός θα πάρει 400 για κάτι που δεν έκανε. Οπότε σε παίρνει να τον απειλήσεις πως θα αποκλειστεί από μελλοντικές δημοπρασίες αν δεν σου αλλάξει το πόμολο σαν ενα δωράκι. Θα το κάνει, δεν υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί αφού έτσι βάζει πόδι στην επιτροπή δημοπρασιών. Ετσι μένουν ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ευχαριστημένοι.
Και ο Γερμανός, και ο Αλβανός, και εγώ, και εσύ, και ο Παράδεισος, και το αφεντικό σου που θα δει βαμμένη πόρτα + καινούργιο πόμολο εκτός σύμβασης. Πες μου τώρα, έχεις κανένα λόγο να μη μου δώσεις τη δουλειά;'
p.s.Kάθε παρομοιωση με πρόσωπα,γεγονότα και καταστάσεις δεν είναι καθόλου τυχαία.

Ξεφτίλες!

Ποινές-χάδια επεφύλασσε στους αστυνομικούς «πρωταγωνιστές» της ζαρντινιέρας το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό όργανο της ΕΛ.ΑΣ. Τέσσερις από τους προστάτες της τάξης, που έβλεπαν τους συναδέλφους τους να χτυπούν ανελέητα τον Κύπριο σπουδαστή Αυγουστίνο Δημητρίου, απαλλάχτηκαν για την υπόθεση-ντροπή. Άλλοι τρεις έπεσαν στα μαλακά και τιμωρήθηκαν με ποινές προκλητικά μικρές. O αρχιφύλακας που εμφανίζεται στα τηλεοπτικά πλάνα να κλωτσάει και να ρίχνει μπουνιές στον Αυγουστίνο Δημητρίου τιμωρήθηκε με εξάμηνη αργία. Ο συνάδελφός του που τον ανταγωνίστηκε στα χτυπήματα τιμωρήθηκε με τετράμηνη αργία ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ
Οι ποινές του Πρωτοβάθμιου είχαν θεωρηθεί προκλητικά μικρές. Το Δευτεροβάθμιο τις... μίκρυνε! και ο τρίτος της παρέας, ο οποίος συμμετείχε επίσης ενεργά στον ξυλοδαρμό, τιμωρήθηκε με πρόστιμο 1.000 ευρώ! Σύμφωνα μάλιστα με αστυνομικές πηγές, οι τρεις βασικοί πρωταγωνιστές του ξυλοδαρμού έχουν εκτίσει τις ποινές τους εφόσον αρχικά είχε αποφασιστεί η διαθεσιμότητά τους μέχρις ότου ολοκληρωθεί η Ένορκη Διοικητική Εξέταση, με απόφαση τότε του Βύρωνα Πολύδωρα. Πρακτικά πάντως η ποινή της αργίας μεταφράζεται σε καταβολή του 40% του μισθού στον αστυνομικό που καταδικάζεται. Έγινε διευθυντής! Ο όγδοος της παρέας της ζαρντινιέρας, ο οποίος ήταν επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων στην περιοχή του Συντριβανιού όπου συνέβη ο ξυλοδαρμός, αρχικά τιμωρήθηκε με 15ήμερη αργία, αλλά στη συνέχεια προήχθη σε αστυνομικό διευθυντή Κιλκίς και αποστρατεύτηκε από την ΕΛ.ΑΣ. τον Μάρτιο του 2008. Από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο στις 14 Δεκεμβρίου 2007 είχε επιβληθεί εξάμηνη αργία με απόλυση στον αρχιφύλακα που πρωταγωνίστησε στον ξυλοδαρμό. Στον συνάδελφό του είχε επιβληθεί τετράμηνη αργία με πρόσκαιρη παύση σε αστυνομικό Β΄ και σε τρεις αστυφύλακες, οι οποίοι παραβρίσκονταν στο περιστατικό του ξυλοδαρμού χωρίς να κάνουν κάτι για να γλιτώσουν τον Κύπριο, είχε επιβληθεί η ποινή της αργίας για 2 ή 3 μήνες. Εις βάρος της απόφασης του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού κινήθηκε ο πρώην αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Αν. Δημοσχάκης, ο οποίος θεώρησε απαράδεκτες τις μικρές ποινές με τις οποίες είχαν τιμωρηθεί οι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί. Μάλιστα, για τον βασικό πρωταγωνιστή του ξυλοδαρμού είχε ζητηθεί η απόλυσή του από το Σώμα όταν αποκαλύφθηκε πως και το 2001 συμμετείχε ενεργά σε αντίστοιχη υπόθεση... ζαρντινιέρας, για την οποία η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων! Σιγή ιχθύος Χθες ούτε η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας ούτε το υπουργείο Εσωτερικών αντέδρασαν στην απόφαση-πρόκληση του Πειθαρχικού. Η επίσημη δικαιολογία ήταν πως η απόφαση δεν έφτασε καθαρογραμμένη σε αυτούς και συνεπώς δεν μπορούσαν να τη σχολιάσουν! Κύκλοι ωστόσο του Αρχηγείου επισημαίνουν πως αν οι αστυνομικοί καταδικαστούν στο ποινικό μέρος από το δικαστήριο της Θεσσαλονίκης, τότε η περίπτωσή τους μπορεί να επανεξεταστεί και από την ΕΛ.ΑΣ. Οι 7 αστυνομικοί κατηγορούνται για απρόκλητη και επικίνδυνη σωματική βλάβη, ενώ ο επικεφαλής τους για απλή συνέργεια και απρόκλητη έμπρακτη εξύβριση. «Η απόφαση με εξοργίζει και με πονάει» «ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ που με εξοργίζει και με πονάει», είπε στα «ΝΕΑ» ο 26χρονος Αυγουστίνος Δημητρίου, όταν πληροφορήθηκε τις ποινές-χάδια. «Περίμενα μια δίκαιη τιμωρία γι΄ αυτούς τους ανθρώπους. Αντί αυτού, οι συνάδελφοί τους, τους επιβράβευσαν για τον ξυλοδαρμό μου», είπε ο Κύπριος σπουδαστής, ο οποίος στις 3 Νοεμβρίου θα βρεθεί ακόμη μία φορά στη Θεσσαλονίκη περιμένοντας να δικαστεί η μήνυση που έχει καταθέσει εις βάρος των αστυνομικών. Ο Αυγουστίνος δεν έχει ξεπεράσει ακόμη τα προβλήματα από τον βάναυσο ξυλοδαρμό του στις 17 Νοεμβρίου 2006, όταν αστυνομικοί με πολιτικά άρχισαν να τον χτυπούν αλύπητα επειδή θεώρησαν πως ανήκει σε ομάδα νεαρών που προκαλούσαν επεισόδια κατά τη διάρκεια του εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου. Εξακολουθεί να λαμβάνει καθημερινή θεραπευτική αγωγή, ενώ τον παρακολουθεί και ψυχολόγος, η οποίαόπως αποκαλύπτει ο κ. Φίλιππος Δημητρίου- εκτιμά πως ο Αυγουστίνος θα χρειαστεί αρκετά χρόνια μέχρις ότου ξεπεράσει τα ψυχολογικά τραύματα. «Το παιδί δεν μπορεί να εργαστεί, έχει καταστραφεί η ζωή του και οι αστυνομικοί που το έκαναν αυτό αθωώνονται. Δηλαδή ποιο είναι το μήνυμα που δίνει η Αστυνομία στους πολίτες; Θα σας χτυπήσουν, θα σας αφήσουν σχεδόν ετοιμοθάνατο, αλλά κανένας δεν θα τιμωρηθεί γι΄ αυτό», λέει εκνευρισμένος ο πατέρας του Αυγουστίνου.
p.s:Δεν μπορώ πραγματικά να κάνω κανένα σχόλιο,απλά χάζεψα!

Αντιγραφή απο τα Νέα on line.

Brooklyn Funk Essentials17/10-23/10Half Note.

Μια από τις σπουδαιότερες acid jazz κολεκτίβες της Νέας Υόρκης, οι Brooklyn Funk Essentials διέπρεψαν στη διάρκεια των nineties όχι μόνο στον στενό χώρο της dance σκηνής και των κλαμπ αλλά και σε ένα ευρύτερο δημιουργικό πεδίο καθώς προσέγγιζαν τη μουσική – και τη τζαζ και το φανκ – με ιδιαίτερη φρεσκάδα. Έκαναν το πρώτο μεγάλο τους χιτ με το γνωστό trance κομμάτι του Pharoah Sanders και του Leon Thomas, “The Creator Has a Master Plan”, το καλοκαίρι του ΄94. Αλλά και όλο το άλμπουμ, “Cool and Steady and Easy” ήταν εξαιρετικό – παρόλα αυτά η τραγουδίστρια Joi Cardwell έδωσε τη θέση της στην γνωστή μας Stephanie McKay. Και οι Brooklyn Funk Essentials συνέχισαν να προχωρούν τη μουσική τους – κάνοντας στην Κωνσταντινούπολη το εκπληκτικό άλμπουμ “In the Buzz Bag”, όπου συμπράττουν μοναδικά με την τσιγγάνικη ορχήστρα Laco Tayfa. Το γκρουπ φτιάχνει μια θαυμάσια μείξη με φανκ, λάτιν, ρέγγε, τζαζ, χάουζ, ραπ, electro, dub κ.ά. στοιχεία – όμως το 2001 σταματάει τις εμφανίσεις και αυτοδιαλύεται. Μέχρι το 2006 οπότε επιστρέφει δριμύτερο, με δύναμη και νέα live έξοδο σε όλες τις ηπείρους. Και με νέο άλμπουμ: “Watcha Playin”…Papa Dee: τραγούδι, Hanifah Walidah: τραγούδι, Everton Sylvester: τραγούδι, Lati Kronlund: μπάσο, Yancy Drew Lambert: ντραμς, φωνητικά,Desmond Foster: κιθάρα, φωνητικά, Iwan van Hetten: τρομπέτα, πλήκτρα, φωνητικά, Erik Hausler: σαξόφωνα, φλάουτο, Philippe Monrose: κρουστά, Paul "Ziggy" Zerang: ήχος
Πληροφορίες - Κρατήσεις: Ticketnet.gr, τηλ.: 210 8840600 Hlf Note.