Παναγόπουλος-Κούνεβα: η ζωή τους έχει διαφορετική αξία;

Τις τελευταίες εβδομάδες σημειώθηκαν δύο εγκλήματα με κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις. Η απαγωγή του εφοπλιστή Π.Παναγόπουλου και η απόπειρα δολοφονίας της συνδικαλίστριας Κ.Κούνεβα.Η πρώτη περίπτωση υπογράμμισε τα -συχνά τον τελευταίο καιρό- περιστατικά απαγωγών και την αύξηση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα.Η δεύτερη αφορούσε κυκλώματα εκμετάλλευσης της ανθρώπινης εργασίας που θέλουν να χτυπήσουν με όλα τα μέσα την συνδικαλιστική δράση.Ηταν ομολογουμένως ένα σπάνιο συμβάν για τα ελληνικά δεδομένα. Η απαγωγή υπερκαλύφθηκε από όλα τα ΜΜΕ και υπάρχουν μια σειρά από λόγοι για αυτό: αφορούσε ένα εξέχων μέλος του επιχειρηματικού κόσμου, στην υπόθεση παίζονταν πολλά χρήματα και οι σχετικές ιστορίες θυμίζουν κινηματογραφική ταινία με αρχή και τέλος, απ αυτές που αγαπούν αναγνώστες και τηλεθεατές. Η δολοφονική επίθεση εναντίον της Κ.Κούνεβα θα είχε περάσει σχεδόν απαρατήρητη, αν δεν συντηρούνταν στο προσκήνιο από ειδήσεις κυρίως στο διαδίκτυο και σε κάποιες εφημερίδες καθώς και από μικρές ομάδες ανθρώπων που συμπαραστάθηκαν στην συνδικαλίστρια. Πέρα από τις συνηθισμένες υπερβολές ορισμένων μέσων ενημέρωσης ,το πρόβλημα δεν είναι η υπερκάλυψη της υπόθεσης Παναγόπουλου. Αλλωστε με τις δηλώσεις που έκανε μετά την απελευθέρωση του, το θύμα έδειξε ότι είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος που δεν είναι τυχαίο ότι έφτασε στην θέση που έφτασε. Ομως και η Κ. Κούνεβα είναι μία αξιοπρεπής γυναίκα: καθηγήτρια στη Βουλγαρία, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Ελλάδα λόγω της άθλιας κατάστασης της χώρας της, βρήκε δουλιά για να θρέψει την οικογένεια της και αποφάσισε να πάρει μέρος στον συνδικαλισμό για να αντιδράσει σε συνθήκες εργασίας που-με τις ευλογίες του Ελληνικου Δημοσίου- θυμίζουν όλο και περισσότερο 19ο αιώνα. Οπως μάλιστα αποκαλύφθηκε τόσο από τις συναδέλφους της όσο και από συνεντεύξεις που είχε δώσει(δες διπλανές στήλες) η Κούνεβα δεχόταν συνεχείς απειλές για την ζωή της. Αν ο κ.Παναγόπουλος είχε δεχθεί παρόμοιες για την δική του, πιθανότατα θα είχε πάρει -και σωστά- κάποια μέτρα. Η φτωχή καθαρίστρια δεν είχε τα μέσα να προφυλαχθεί. Επρεπε είτε να σταματήσει τις δραστηριότητες της και να σκύψει το κεφάλι ή να μείνει πιστή σε αυτά που πίστευε, στους συναδέλφους της και κύρίως στην αξιοπρέπεια που πρέπει να έχει ένας πολίτης του 21ου αιώνα. Παρ όλα αυτά΄ η ιστορία μιας μικρής ηρωίδας ελάχιστα συγκίνησε τα δημοσιογραφικά λαγωνικά-ούτε καν τις εκπομπές που πουλάνε ανθρώπινο πόνο κάθε απόγευμα. Το μέγεθος του εγκλήματος δεν ήταν επίσης το ίδιο: στη μια περίπτωση είχαμε μια απαγωγή που πιθανότατα θα είχε αίσιο τέλος αν η οικογένεια πλήρωνε τα λύτρα. Στην άλλη ένα βαρύτερο έγκλημα, μια απόπειρα δολοφονίας με βιτριόλι με το θύμα να χαροπαλεύει ακόμη. Με αδέξιο τρόπο έγινε προσπάθεια η υπόθεση Παναγόπουλου να συσχετιστεί με την τρομοκρατία χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη. Αντίθετα η περίπτωση Κούνεβα αποτελεί και χαρακτηριστική περίπτωση τρομοκρατίας, αν μετά τον πόλεμο στη Γάζα και τον «πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας « του Μπους έχει πλέον απομείνει κάποιο νόημα σε αυτή τη λέξη.Περιέργως(;) οι τρομολάγνοι των παραθύρων αγνόησαν το περιστατικό. Ζούμε στην κοινωνία του θεάματος και πολλά από τα προηγούμενα είναι αναπόφευκτα. Αν κάτι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί είναι η διαφορετική αντίδραση της αστυνομίας στις δύο υποθέσεις που είχε να εξιχνιάσει. Για τον Παναγόπουλο κινητοποιήθηκαν δεκάδες,αν όχι εκατοντάδες αστυνομικοί που άρχισαν να ερευνούν από παλιότερες υποθέσεις μέχρι κρατούμενους στις φυλακές και να εξετάζουν υπόπτους και συγγενείς. Για την Κούνεβα δεν χρειαζόταν να ερευνηθεί η μισή Ελλάδα: τόσο η ίδια όσο και οι συνάδελφοι της ήξεραν από που προέρχονταν οι απειλές. Θα αρκούσαν μερικές προσαγωγές και ανακρίσεις για να εντοπιστούν οι δράστες. Ομως η εισαγγελέας που ανέλαβε την υπόθεση επέστρεψε στην Ασφάλεια τη δικογραφία που της διαβιβάστηκε, ζητώντας από τους αρμόδιους αξιωματικούς να συμπεριλάβουν στον φάκελο καταθέσεις και άλλων αυτοπτών μαρτύρων, αποτελέσματα νέων εργαστηριακών εξετάσεων αλλά και κατάθεση της ίδιας της κ. Κούνεβα, αν αυτό καταστεί εφικτό. Είναι προφανές ότι η Αστυνομία ερεύνησε την υπόθεση πλημμελώς. Δεν είναι γνωστό αν αυτό έγινε με εντολή των πολιτικών της προιστάμενων, που σίγουρα δεν τόνισαν στους αστυνομικούς αρχηγούς την σημασία που έχει το πρωτοφανές περιστατικό για τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες στην χώρα. Αν όμως η Αστυνομία ήθελε πράγματι να αλλάξει την εικόνα της μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, θα έπρεπε να επιδείξει ανάλογο ζήλο με αυτόν που έδειξε στην υπόθεση Παναγόπουλου.Και όχι να προσπαθήσει να την κλείσει στα γρήγορα.

P.S.Σήμερα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις συμπαράστασης στην Κούνεβα ας είμαστε όσο περισσότεροι μπορούμε δεν μπορούμε εκεί

Σχόλιο του Στέλιου Κούλογλου

Ο Γενάρης των Αγροτών...

Νέες πανελλαδικές κινητοποιήσεις ξεκινούν οι αγρότες, διαμαρτυρόμενοι για τη δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος τους, υπό την καθοδήγηση νέων κυρίως αγροτών, όλων των πολιτικών πεποιθήσεων. Ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Σ. Χατζηγάκης, έκανε άνοιγμα προς τους αγρότες ζητώντας «πίστωση χρόνου» προκειμένου να ενημερωθεί και ανακοίνωσε την πρόθεσή του να μεταβεί ο ίδιος στην επαρχία για να συζητήσει μαζί τους, χωρίς να επηρεάσει όμως την απόφασή τους για τις κινητοποιήσεις, η οποία ελήφθη το Δεκέμβριο. Οι αγρότες σκοπεύουν να προβούν σε αποκλεισμό των εθνικών οδών σε κομβικά σημεία και αναμένεται μεγάλη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις. Από χθες ξεκίνησαν προσυγκεντρώσεις των αγροτών της Καρδίτσας και των Τρικάλων ενώ η Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ) διοργανώνει συλλαλητήρια σε διάφορα σημεία της χώρας. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν τον περασμένο Νοέμβριο, όταν νέοι αγρότες, διαχωρίζοντας τη θέση τους από την παλιά γενιά αγροτοσυνδικαλιστών, δρομολόγησαν τη Νέα Πανθεσσαλική Συντονιστική Επιτροπή (ΠΑΣΕ), παρά τις αντιδράσεις συναδέλφων τους προσκείμενων στο ΠαΣοΚ και τη ΝΔ. Οι χωριστές, λόγω κομματικών προτιμήσεων, κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη διακόπηκαν προσωρινά λόγω των γιορτών των Χριστουγέννων. Στις αρχές του Γενάρη συγκροτήθηκε η Νέα Συντονιστική Επιτροπή Αγροτών με τη συμμετοχή νέων, «πράσινων» και «γαλάζιων» αγροτών, η οποία και θα συντονίσει τις νέες κινητοποιήσεις. Με τις κινητοποιήσεις τους οι αγρότες διεκδικούν: - Κατώτερες εγγυημένες τιμές για τα προϊόντα τους - Στρεμματικές αποζημιώσεις για τις ζημίες από καιρικά φαινόμενα. - Ρύθμιση των χρεών τους - Μείωση του ΦΠΑ και αφορολόγητο πετρέλαιο - Αύξηση των αγροτικών συντάξεων, με παράλληλη μείωση των ηλικιακών ορίων για τους άντρες - Οικονομική ενίσχυση του κλάδου, της τάξης των 500 εκατομμυρίων ευρώ.

Μουμπάρακ η ντροπή των Αράβων!

Αιτία της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα υπήρξε η άρνηση της Χαμάς να παρατείνει την εξάμηνη εκεχειρία που ίσχυε από το καλοκαίρι στην περιοχή και εξέπνευσε το Δεκέμβριο, δήλωσε ο πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, κατά την σύνοδο κορυφής των αραβικών χωρών στο Κουβέιτ.
«Όλοι γνωρίζετε τις προσπάθειες που κατέβαλε η Αίγυπτος για να παραταθεί η κατάπαυση του πυρός και τις προειδοποιήσεις μας ότι μία άρνηση των οργανώσεων για την παράτασή της θα ισοδυναμούσε με ανοικτή πρόσκληση προς το Ισραήλ για επίθεση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αιγύπτιος πρόεδρος.
Πρόσθεσε επίσης πως η χώρα του θα συνεχίσει τις προσπάθειες για την εθνική συμφιλίωση μεταξύ των Παλαιστινίων.
«Χωρίς αυτήν (την παλαιστινιακή εθνική ενότητα) δεν πρόκειται να υπάρξει σταθερότητα για τη Γάζα, ούτε ανοικοδόμηση, ούτε τερματισμός του εμπάργκο που της έχει επιβληθεί», προειδοποίησε.
P.S.Οι αραβικές και οι μουσουλμανικές μάζες από τη μία αισθάνονται απόγνωση και οργή για τις σφαγές στήν Γάζα και από την άλλη συσπειρώνονται γύρω από την αντίσταση της Χαμάς. Αυτές οι παράλληλες διεργασίες οδηγούν σε πλήρη απομόνωση τους αμερικανόδουλους άραβες ηγέτες της περιοχής, όπως είναι ο Μουμπάρακ στην Αίγυπτο ο οποίος πλέον θεωρείτε «προδότης» στα μάτια της πλειοψηφίας των Αράβων.

"καμαλάρις"

ΟΗΕ: Εκατοντάδες μικρά κορίτσια πωλούνται σαν οικιακές βοηθοί
Η υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ζήτησε από την κυβέρνηση του Νεπάλ να αναζητήσει πολλά κορίτσια που αγνοούνται από τότε που οι γονείς τους τα πούλησαν σε οικογένειες για να δουλέψουν ως οικιακοί βοηθοί και τόνισε πως αυτή η πρακτική πρέπει να σταματήσει.
Παραδοσιακά, κορίτσια ηλικίας έξι και επτά ετών από την φυλή των Ταρού σε πέντε περιοχές του δυτικού Νεπάλ πωλούνται σε οικογένειες στις πόλεις έναντι του ποσό των 1.500 ρουπίων, περίπου 20 δολάρια.
Τα κορίτσια αυτά που είναι γνωστά ως «καμαλάρις» ή μαθητευόμενες συχνά αγοράζονται από μεσήλικες που τα αναγκάζουν να δουλεύουν ακόμα και 20 ώρες την ημέρα χωρίς να τα πληρώνουν.
Αν και η κυβέρνηση έχει καταργήσει την πρακτική αυτή εδώ και οκτώ χρόνια και φιλανθρωπικές οργανώσεις έχουν σώσει περισσότερα από 5.000 κορίτσια, υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τονίζουν πως χιλιάδες κοριτσάκια συνεχίσουν να εργάζονται παράνομα στη χώρα.
«Οι γονείς στέλνουν τις κόρες τους να δουλέψουν ως καμαλάρις σαν τελευταία λύση όταν θέλουν να πληρώσουν τα χρέη τους. Πολλά από τα μικρά παιδιά καταλήγουν αντικείμενα εμπορίου», δήλωσε ο Ρίτσαρντ Μπένετ από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Νεπάλ.
«Ζητώ από την κυβέρνηση να κάνει ουσιαστικά βήματα για να απαγορεύσει αυτήν την πρακτική, να αναζητήσει τα κορίτσια και φροντίσει για την επανένταξη όλων εκείνων που έχουν πέσει θύματα της συγκεκριμένης πρακτικής», τόνισε ο ίδιος.
Εκατοντάδες κορίτσια που στο παρελθόν δούλευαν για χρόνια ως «καμαλάρις» οργάνωσαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας την εβδομάδα αυτή στο Κατμαντού ζητώντας δικαίωμα στη μόρφωση, την εκπαίδευση και τη δουλειά.
Επίσης ζητούν από την κυβέρνηση να αναζητήσει τα αγνοούμενα κορίτσια και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για την σεξουαλική εκμετάλλευση, το βασανισμό, τον βιασμό και την κακομεταχείριση τους.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
P.S.Η πραγματικότητα στο Νεπάλ σήμερα- Ο πληθυσμός του Νεπάλ είναι 24 εκατομμύρια άνθρωποι. - 1 στα 11 παιδιά πεθαίνει πριν γιορτάσει τα πέμπτα του γενέθλια. - Το 80% των γυναικών είναι αναλφάβητες.- Το 72% των ανθρώπων δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκείς συνθήκες υγιεινής. - Το μέσο προσδόκιμο ζωής είναι τα 58 χρόνια.

Tο σημερινό νόημα του πανεπιστημιακού ασύλου!

Πρώτη πολιτική κίνηση -μετά τον ανασχηματισμό- του πρωθυπουργού θα είναι να ανοίξει εκ νέου το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου, κατά την προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για θέματα Παιδείας, που έχει ζητήσει. Η κίνηση εντάσσεται στο γενικότερο σχεδιασμό της κυβέρνησης για «δεξιά» στροφή, με στόχο την επαναπροσέγγιση των ψηφοφόρων της.Η «επιχείρηση» ξεκινά κατά στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία, κατά την οποία ο κ. Καραμανλής, θα ανοίξει το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου και θα καλέσει όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας αλλά και τις πρυτανικές αρχές να τοποθετηθούν δημόσια για το πώς θέλουν στο εξής να αντιδρούν οι διωκτικές αρχές κάθε φορά που θα καταλαμβάνονται και θα λεηλατούνται πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Έτσι με αφορμή τα παραπάνω καλό είναι να θυμηθούμε ποιο είναι το νόημα του πανεπιστημιακού ασύλου!

Tου ANTΩNH MANITAKH
καθηγητή Nομικής
1. Tι σημαίνει πράγματι στις μέρες μας το πανεπιστημιακό άσυλο και τι μπορεί να συμβολίζει η επίκλησή του είκοσι τρία χρόνια μετά την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου;
H έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου άρχισε να αποκτά βαρύνουσα πολιτική και θεσμική σημασία την περίοδο της «διευθυνόμενης» δημοκρατίας της μετεμφυλιακής εποχής, όταν το πανεπιστήμιο άρχισε να αναδεικνύεται σε πεδίο προνομιακό διεκδίκησης της πολιτικής ελευθερίας, καθώς και της ισότητας στην παιδεία και τη μόρφωση. Tο φοιτητικό κίνημα της προδικτατορικής περιόδου είχε μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε πολιτικό προμαχώνα της ελεύθερης διακίνησης και πάλης των ιδεών και το πανεπιστημιακό άσυλο σε ασπίδα απέναντι στην αστυνόμευση της πανεπιστημιακής ζωής.
H πολιτική αυτή παρακαταθήκη της προδικτατορικής περιόδου μεταλαμπαδεύτηκε στη δικτατορική περίοδο και ενσταλάκτηκε στις συνειδήσεις των φοιτητών ως κτήμα και απόκτημα και άρρητη αξία του συνταγματικού μας πολιτισμού. Mε την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, το πανεπιστημιακό άσυλο καταξιώνεται ιστορικά και πολιτισμικά και γίνεται σύμβολο της μαζικής αντίστασης κατά της δικτατορίας και του κρατικού αυταρχισμού. Kαταγράφεται έτσι στο πολιτικό μας υποσυνείδητο ως ένας χώρος ιερός και απαραβίαστος, στον οποίο η κρατική εξουσία δεν δικαιούται να εισβάλλει αυθαίρετα, χωρίς άδεια των αρμόδιων πανεπιστημιακών αρχών.
H απαίτηση αυτή βρήκε τη ρητή νομοθετική κατοχύρωσή της στον πανεπιστημιακό νόμο 1268/1982. H μεταπολιτευτική απήχηση του πανεπιστημιακού ασύλου οφείλεται πάντως στον πολιτικό συμβολισμό που αποπνέει και όχι στη νομοθετική της ισχύ.
H προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αποτελεί η ίδια αυτοσκοπό αλλά μέσο που εγγυάται την ελευθερία της έρευνας και της διδασκαλίας, καθώς και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, χάριν των οποίων και υπάρχει.
H προστασία της στρέφεται κατά πρώτο λόγο κατά της κρατικής εξουσίας και των αυθαίρετων επεμβάσεών της σε όλους τους χώρους, που εκδηλώνονται, ασκούνται, υποστηρίζονται ή πλαισιώνονται οι ακαδημαϊκές ελευθερίες. Στις μέρες μας το πανεπιστημιακό άσυλο δεν προστατεύει, ωστόσο, τους φορείς του μόνον απέναντι στην κρατική εξουσία αλλά και κατά παντός «τρίτου» ιδιώτου, κατά πάσης οργανωμένης ή ανοργάνωτης ομάδας, που αποπειράται να εισβάλει αυθαίρετα στον πανεπιστημιακό χώρο, με σκοπό να παρεμποδίσει, διαταράξει ή κατασκοπεύσει την εκπαιδευτική ή ερευνητική δραστηριότητα του ιδρύματος. Tο πανεπιστημιακό άσυλο δεν παρέχει πάντως «ποινική ασυλία» στους «ενοίκους» της πανεπιστημιακής κοινότητας ούτε απαλλάσσει αυτούς ή «τρίτους», μη μέλη της, από την ποινική ευθύνη όταν διαπράττουν αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής (άρθρο 2 παρ. 7 του νόμου 1268/1982). Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η επέμβαση της δημόσιας δύναμης μπορεί να γίνει και χωρίς την άδεια των πανεπιστημιακών αρχών.
Φορείς πάντως του δικαιώματος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι όλοι οι φορείς της πανεπιστημιακής κοινότητας, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές και μόνον αυτοί, οι οποίοι και δικαιούνται να αξιώνουν την προστασία και τον σεβασμό του από οποιονδήποτε το παραβιάζει ή κωλύει την απόλαυσή του.
2. Θα πρέπει εδώ να υπογραμμιστεί μία τελευταία σημαντική αλλαγή στην προστασία του ασύλου, που κινδυνεύει να περάσει απαρατήρητη. H κρατική εξουσία έχει παύσει προ πολλού να αποτελεί την αποκλειστική πηγή διακινδύνευσης του πανεπιστημιακού ασύλου. Οπως έχει γίνει άλλωστε αντιληπτό, ιδίως από την τηλεοπτική κάλυψη των επετειακών εκδηλώσεων του Πολυτεχνείου, η απειλή κατά του πανεπιστημιακού ασύλου δεν προέρχεται μονοσήμαντα από τις δυνάμεις καταστολής, αλλά από ένα συνδυασμό ανεύθυνων ή προσχεδιασμένων ενεργειών Aστυνομίας και οργανωμένων ή ανοργάνωτων ομάδων νέων, οι οποίοι χρησιμοποιούν απερίσκεπτα και προσχηματικά το πανεπιστημιακό άσυλο για δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, προξενώντας σοβαρές και δυσαναπλήρωτες ζημιές στο ίδρυμα. Συνυπεύθυνη γι' αυτή την «αναμενόμενη» κάθε φορά παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου είναι και η Aστυνομία, η οποία, είτε με την εσκεμμένη αδιαφορία της ή ανικανότητά της να ενεργήσει προληπτικά, είτε με την άτεχνη παρώθησή της, σπρώχνει τελικά τους «καταδιωκόμενους» σε πράξεις βίας και καταστροφής.
Tα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν και αυτά το δικό τους μερίδιο ευθύνης στην «προαναγγελλόμενη» καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αφού ένα εντυπωσιακό και προκλητικό «γεγονός» αυξάνει την τηλεθέασή του και δι' αυτής τις εισπράξεις τους από τις διαφημίσεις.
3. Tα γεγονότα όμως του Πολυτεχνείου έχουν και μία άλλη διάσταση, ακόμη πιο ανησυχητική από την προηγούμενη: Παρέχουν στην κοινή γνώμη μία εντελώς παραπλανητική εικόνα των αγαθών που διακυβεύονται από την καταπάτηση του ασύλου, συγκαλύπτοντας αντικειμενικά άλλες παραβιάσεις του ασύλου, πιο επικίνδυνες και πιο καταλυτικές από αυτές που δείχνουν οι τηλεοπτικές κάμερες. Πρόκειται για απειλές τηλεοπτικά αθέατες γι' αυτό και δημοσιογραφικά αδιάφορες και για την εικονοκλαστική μας πραγματικότητα ουσιαστικά ανύπαρκτες.
Eξηγούμαι: Σήμερα το άσυλο δεν εγγυάται μόνον έναν υλικό χώρο κτισμάτων και τεχνολογικών εγκαταστάσεων, αλλά και μία άυλη ή συμβολική σφαίρα ελεύθερης πνευματικής και ερευνητικής ή διδακτικής δραστηριότητας και επικοινωνίας, χωρίς σύνορα και αποκλεισμούς, στην οποία προάγεται και μεταδίδεται ελεύθερα η γνώση και διακινούνται οι ιδέες. H επιστημονική αναζήτηση στη σφαίρα αυτή γίνεται ή πρέπει να γίνεται, χωρίς διοικητικούς καταναγκασμούς, πολιτικές εξαρτήσεις ή ιδιωτικές κερδοσκοπικές προσδοκίες.
Tα πανεπιστήμιά μας επιδίδονται, τα τελευταία χρόνια, με πρωταγωνιστές τις σχολές κυρίως των εφηρμοσμένων επιστημών, σε έναν τιτάνιο αγώνα επιστημονικής αναζήτησης και έρευνας, συμμετέχοντας σε χρηματοδοτούμενα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα εθνικού ή διεθνούς επιπέδου. Πολλές από αυτές τις ερευνητικές πανεπιστημιακές δραστηριότητες είναι ανταγωνιστικές επαγγελματικών ενώσεων, ιδιωτικών κέντρων παροχής υπηρεσιών γνώσης ή επιχειρηματικών συγκροτημάτων που δρουν στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού, ενώ άλλες δραστηριότητες εκφεύγουν εντελώς από τη λογική της αγοράς και του κέρδους. Φορείς πάντως ιδιωτικών συμφερόντων, «διαπλεκομένων» ή μη, βλέπουν καχύποπτα τις σύγχρονες ερευνητικές και παιδαγωγικές δραστηριότητες των πανεπιστημίων και επιζητούν ή επιδιώκουν όχι βέβαια την εξαφάνισή τους αλλά τον έλεγχο και την καθυπόταξή τους στους όρους και στους νόμους που επιθυμούν οι ίδιοι.
Yπάρχουν, επομένως, δυνάμεις που έχουν κάθε λόγο να απεργάζονται την ποιοτική υποβάθμιση του πανεπιστημίου, τον ευτελισμό των αξιών της ακαδημαϊκής ελευθερίας και τη καταρράκωση κάθε έννοιας του πανεπιστημιακού ασύλου, έτσι ώστε το πανεπιστήμιο, καχεκτικό και αδύναμο, να γίνει υποχείριο των εξουσιαστών του χρήματος και των εραστών της εξουσίας.
H υπεράσπιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας έχει, λοιπόν, σήμερα ένα διαφορετικό, σε σχέση με το χτες, νόημα. Aποβλέπει στην άρνηση υποταγής της πανεπιστημιακής κοινότητας στις εξουσιαστικές ή μονοπωλιακές επιδιώξεις ιδιωτικών συμφερόντων, στην ελεύθερη από κομματικές παρεμβάσεις ή εξαρτήσεις ακαδημαϊκή δραστηριότητα και στη μη αντιστρατευόμενη τις θεμελιώδεις αξίες του πολιτισμού μας ερευνητική δραστηριότητα.
Kαι η υπεράσπιση αυτή διασφαλίζεται με τις ανοικτές και δημοκρατικές διαδικασίες διοίκησης του πανεπιστημίου και άσκησης της εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας. Δεν είναι μόνο συλλογική η έρευνα στο πανεπιστήμιο, είναι και διαφανής και άρα ελέγξιμη ανά πάσα στιγμή, ενώ η υποχρεωτική ένταξή της στις υπάρχουσες διοικητικές δομές την καθιστά κοινωνικά υπεύθυνη.
Tο πανεπιστήμιο έχει και σήμερα ανάγκη από το πανεπιστημιακό άσυλο, όχι για να κλειστεί στον εαυτό του και να αποκοπεί από την κοινωνία, ούτε για να αποσυνδεθεί από την παραγωγή, με την οποία πρέπει να διατηρεί στενούς δεσμούς, αλλά για να συνδεθεί με την κοινωνία και την παραγωγή από θέση ισχύος και ανεξαρτησίας, έτσι ώστε να μπορεί το ίδιο να καθορίζει τους όρους της έρευνας και προαγωγής της επιστήμης. Eχει ανάγκη από το άσυλο, όπως έχει ανάγκη και από την αυτοδιοίκηση και την οικονομική του αυτοτέλεια, όχι για να προασπίσει τα ανύπαρκτα προνόμια των πανεπιστημιακών δασκάλων του, αλλά για να μπορεί να βρει καταφύγιο η ελεύθερη, χωρίς καταναγκασμούς ή εξαρτήσεις, επιστημονική αναζήτηση, η ανεξαρτησία της γνώμης και της σκέψης, η ελεύθερη παραγωγή και μετάδοση της γνώσης.
Οσοι σήμερα παραβιάζουν, καταπατούν, περιφρονούν, χλευάζουν ή ευτελίζουν το πανεπιστημιακό άσυλο, πλήττουν εσκεμμένα ή αθέλητα θεμελιώδεις αξίες της δημοκρατικής και φιλελεύθερης συνταγματικής μας παράδοσης.
Eίναι δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση στην εποχή μας η προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, διότι δεν απαιτεί μόνον ανδρεία ή μόνον αρετή, χρειάζεται υψηλό φρόνημα και πολλή φρόνηση.

Τεμπονέρας Νίκος. Γενάρης91- Γενάρης2009

Ιανουάριος 1991. Είναι η εποχή των μαθητικών και φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στα μέτρα του τότε υπουργού της Νέας Δημοκρατίας Κοντογιαννόπουλου -τότε βουλευτή του ΠΑΣΟΚ- για την εκπαίδευση. Η συντριπτική πλειονότητα των σχολείων και των σχολών βρίσκεται υπό κατάληψη. Η ΝΔ στέλνει επείγον μήνυμα σε όλες τις οργανώσεις της: «Ανακαταλάβετε τα σχολεία με κάθε μέσο». Επιστρατεύονται τραμπούκοι για να σπάσουν τις καταλήψεις. Στην Πάτρα, ο νομάρχης Αχαΐας Τάγαρης, σε συνεργασία με το μηχανισμό της Νέας Δημοκρατίας, κινητοποιεί ομάδες τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ - τους λεγόμενους «Κένταυρους» που φτιάχτηκαν σαν ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ επί προεδρίας Μεϊμαράκη και Βουλγαράκη. Επικεφαλής των τραμπούκων ο τότε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Καλαμπόκας, τα γνωστά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ Πάτρας Μαραγκός, Σπίνος, Γραμματικάς κ.ά.Στις 7 Ιανουαρίου τα επεισόδια παίρνουν έκταση σε τουλάχιστον 5 σχολικά συγκροτήματα της πόλης. Στις 8 Γενάρη το σχέδιο καταστολής της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη: απουσίες στα πεζοδρόμια, «αγανακτισμένοι πολίτες» οι οποίοι κυνηγούν μαθητές και χειροδικούν, διευθυντές σχολείων που απειλούν. Το απόγευμα η ΟΝΝΕΔ Πάτρας ξεκινάει ομαδική αφισοκόλληση από το κέντρο της πόλης με στόχο την ανακατάληψη όσων σχολείων γίνεται. Η εντολή είναι να εκδιωχθούν οι καταληψίες μαθητές και να παραδοθούν στους διευθυντές ώστε να ανοίξουν τα σχολεία την επόμενη μέρα. Οι τραμπούκοι της ΟΝΝΕΔ πραγματοποιούν βίαιες επιθέσεις σε μια σειρά από σχολεία. Προχωρούν προς το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο στα Ψηλά Αλώνια. Χωρίς πολλά λόγια επιτίθενται και δέρνουν τους μαθητές. Φτάνουν στο χώρο φοιτητές, δάσκαλοι και σπουδαστές. Δέχονται και αυτοί επίθεση, με ιδιαίτερη βιαιότητα. Κλιμάκιο της ΕΛΜΕ αποφασίζει να μεταβεί στο σχολικό συγκρότημα. Μόλις φτάνει αντικρίζει τραυματισμένους μαθητές και το σχολείο κατειλημμένο από την ομάδα τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ. Προσπαθούν να μπουν στο σχολείο για να προστατέψουν τους καταληψίες μαθητές. Τότε δέχονται τη λυσσαλέα επίθεση των ΟΝΝΕΔιτών. Ένας καθηγητής αιμόφυρτος στο έδαφος, δύο ακόμα αρκετά τραυματισμένοι. Η κατάσταση του ενός είναι σοβαρή. Ο Νίκος Τεμπονέρας, μαθηματικός, είναι κλινικά νεκρός. Χιλιάδες κόσμος μαζεύεται έξω από το νοσοκομείο «Άγ. Ανδρέας». Οι δολοφόνοι διαφεύγουν από την πίσω πλευρά του σχολείου και εξαφανίζονται. Στις 12 το βράδυ μια σιωπηλή πορεία χιλιάδων ανθρώπων κατεβαίνει από το νοσοκομείο προς τη Νομαρχία Αχαΐας. Το ανακοινωθέν του νοσοκομείου επιβεβαιώνει τα χειρότερα: ο Τεμπονέρας είναι νεκρός. Μια πολιτική δολοφονία, στις 8 Γενάρη 1991.Ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Καλαμπόκας δολοφόνησε με λοστό τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα. Ο Καλαμπόκας δικάζεται και καταδικάζεται για φόνο εκ προμελέτης με ελαφρυντικά. Σήμερα, 17 χρόνια μετά, ο Καλαμπόκας είναι ελεύθερος. Από την υπόλοιπη ομάδα των ΟΝΝΕΔιτών, οι περισσότεροι «τιμωρήθηκαν» με μικρές ποινές κάποιων μηνών φυλάκισης. Όλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και οι περισσότεροι δουλεύουν σε δημόσιες υπηρεσίες ως «γαλάζια παιδιά» ...ενώ η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί και πάλι να ακολουθήσει μια ακόμη πιο σκληρή πολιτική.Η αναφορά στη μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα δεν είναι εθιμοτυπική. Γίνεται για να θυμηθούν οι παλιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όπως τότε έτσι και τώρα, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τους πιο άγριους κατασταλτικούς μηχανισμούς προκειμένου να μπορέσει να υλοποιήσει τα σχέδιά της σε όλους τους τομείς: επισφαλής εργασία, αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, αντιμεταρρύθμιση στην εκπαίδευση, ιδιωτικοποιήσεις, επιθέσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα κ.λπ.Οι απαγωγές των Πακιστανών, οι προκλητικές και αναίτιες συλλήψεις αγωνιστών της Αριστεράς, είναι μόνο μερικά δείγματα για το τι προτίθεται να κάνει ο Καραμανλής προκειμένου να καταστείλει τις αντιστάσεις που υπάρχουν. Οι αγώνες που έγιναν τότε δεν πήγαν χαμένοι. Ο Νίκος Τεμπονέρας μαζί με τους χιλιάδες άλλους αγωνιστές έδωσε μια μάχη που δικαιώθηκε, ανατρέποντας τα σχέδια της τότε κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα, 17 χρόνια μετά, καλούμαστε να δώσουμε τη μάχη ενάντια στη νεοφιλελεύθερη επίθεση που εξαπολύει η ΝΔ. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε τα σχέδια που μας επιφυλάσσουν για το μέλλον μας. Αυτή τη φορά χωρίς νεκρούς αγωνιστές. Άλλωστε, μέσα από τους δικούς μας αγώνες «Ζει, ζει ο Τεμπονέρας ζει»!

p.s.Την Παρασκευή 9/1 η εκπαιδευτική κοινότητα, τα συνδικάτα και κυρίως η νεολαία- μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι- διοργανώνουν συλλαλητήριο που μας αφορά όλους και όλες.Oλοι μαζί στο συλλαλητήριο!!!

MEGAλες μαλακίες!

Ακούγοντας σήμερα σχόλιο του<< έγκριτου δημοσιογράφου>> παπαρολόγου, πρασινοφρουρού Μ.Καψή στο δελτίο ειδήσεων του Mega περί μη επίσκεψης του τραυματία αστυφύλακα από τον ΣΥΡΙΖΑ και για αποκατάστασή της αλήθειας αναδημοσιεύω.

(Ξένη δημοσίευση)- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ- ΣΥΡΙΖΑ- ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑ, Φ. ΚΟΥΒΕΛΗ & Τ. ΚΟΥΡΑΚΗ, ΣΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Δ. ΜΑΤΖΟΥΝΗ- ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ο εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Φώτης Κουβέλης, συνοδευόμενος από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσο Κουράκη, επισκέφθηκαν σήμερα το μεσημέρι τον αστυνομικό που έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης τα ξημερώματα. Βγαίνοντας από το Νοσοκομείο ο Φώτης Κουβέλης έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Ήρθαμε να συμπαρασταθούμε στον αστυνομικό και ευχόμαστε γρήγορα να γίνει καλά. Καταδικάζουμε απερίφραστα τη δολοφονική αυτή ενέργεια η οποία δεν έχει καμιά σχέση με το δημοκρατικό κίνημα της νεολαίας και της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα». Απαντώντας σε ερώτηση η οποία αναφέρθηκε σε όσους υπονοούν ότι ο ΣΥΝ ανέχεται τέτοιες ενέργειες, ο Φώτης Κουβέλης απάντησε: «Ο ΣΥΝ στηρίζει και μετέχει στο δημοκρατικό κίνημα που έχει διεκδικήσεις και στόχους για την επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας και αυτό το κίνημα δεν έχει καμιά σχέση με τις κουκούλες και το σκοτάδι». Απαντώντας στο αν ο ΣΥΝ θεωρεί πως ένα τέτοιο χτύπημα αποτελεί πλήγμα για τη Δημοκρατία, απάντησε: «Αναμφισβήτητα ναι».
05.01.2009 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

p.s Aντε να δούμε πόσες παπαριές ,ψέματα και χοντρομαλακίες έχετε να πείτε ακόμα σκατορουφιάνοι!

10 Σοβαρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις!!

Ζιμπάμπουε.

Σουδάν.

Σομαλία.

Λ.Δ.Κονγκό.

Πακιστάν.

Μιανμάρ.


Παιδικός Υποσιτισμός.

Ιράκ.


HIV-Φυματίωση.

Αιθιοπία.

Για ενδέκατη συνεχή χρονιά, η Μη Κυβερνητική Οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα ανακοίνωσε τις δέκα σοβαρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις που έλαβαν χώρα το 2008. Μαζικές εκτοπίσεις άμαχων πληθυσμών, βία, πείνα, αρρώστιες, παντελής έλλειψη ιατροφαρμυτικής περίθαλψης... είναι ορισμένα μόνο από τα χαρακτηριστικά τους.Σομαλία: Η ανθρωπιστική καταστροφή χειροτερεύειΕνώ ήδη παλεύουν να επιβιώσουν με ελάχιστή ή και μηδαμινή πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, οι Σομαλοί βιώνουν τα χειρότερα κρούσματα βίας της τελευταίας δεκαετίας, με ανθρώπους στα κεντρικά και νότια τμήματα της χώρας να ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες. Το ιατροφαρμακευτικό σύστημα της χώρας έχει καταρρεύσει και η Σομαλία διαθέτει κάποιους από τους χειρότερους δείκτες υγείας στον κόσμο: μία στις δέκα γυναίκες πεθαίνει κατά τη γέννα και πάνω από ένα στα πέντε παιδιά χάνουν τη ζωή τους πριν φτάσουν την ηλικία των πέντε ετών. Ο παιδικός υποσιτισμός επιδεινώθηκε εξαιτίας του πολέμου. Η ραγδαία άνοδος των τιμών βασικών ειδών διατροφής και η παρατεταμένη ξηρασία που έπληξε τη χώρα, έκαναν την κατάσταση ακόμα πιο τραγική. Μιανμάρ: Διεθνής αδιαφορίαΣτις 2 Μαΐου του 2008, ο κυκλώνας Ναργκίς επανέφερε τη Μιανμάρ στο προσκήνιο, αφού κατέστρεψε το δέλτα του ποταμού Irrawaddy και άφησε πίσω του περίπου 130.000 αγνοούμενους ή νεκρούς. Η καταστροφή αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα για έναν λαό ξεχασμένο από τον έξω κόσμο, που ζει σε στρατιωτικό καθεστώς από το 1962. Χρόνιες και άμεσες ιατρικές ανάγκες παρέμειναν ακάλυπτες –κατάσταση που επιδεινώθηκε από την παντελή έλλειψη επενδύσεων τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τη διεθνή κοινότητα. Οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία έφταναν τα 0.70 δολάρια ανά άτομο το 2007, μόλις το 0,7% του ΑΕΠ της χώρας. Το επίπεδο της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας ανερχόταν στα 3 δολάρια το άτομο, το χαμηλότερο επίπεδο παγκοσμίως. Η επιλεκτική αδιαφορία στις ανάγκες της χώρας, ειδικά στις περιοχές όπου το HIV/AIDS, η φυματίωση και η ελονοσία θερίζουν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές ετησίως, είναι πρωτοφανής. Ζιμπάμπουε: Βία και οικονομική κατάρρευσηΟι πρώτοι μήνες του 2008 αποτέλεσαν περίοδο περαιτέρω οικονομικής κατάρρευσης και πολιτικής βίας στη Ζιμπάμπουε. Ενώ η χώρα βρίσκεται σε κρίση επί χρόνια, η κατάσταση χειροτέρευσε. Ο πληθωρισμός πλέον ανέρχεται στο 231.000.000%, ενώ σημειώνονται ελλείψεις σε βασικά είδη διατροφής, καταπίεση στους οπαδούς της αντιπολίτευσης και περιορισμοί στην πρόσβαση των ανθρωπιστικών οργανώσεων μετά τις εκλογές του Ιουνίου. Λ. Δ. Κονγκό: Πολίτες παγιδευμένοι στον πόλεμοΜε την επανεκκίνηση των εχθροπραξιών τον Σεπτέμβριο του 2007 στο Βόρειο Κίβου, μαζικές εκτοπίσεις πληθυσμών έχουν λάβει χώρα στην περιοχή. Η συμφωνία κατάπαυσης πυρός που υπογράφτηκε τον Ιανουάριο του 2008 δεν τηρήθηκε και, στο τέλος Αυγούστου, μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις ξέσπασαν εκ νέου στην περιοχή μεταξύ ανταρτών και του στρατού της Λ. Δ. του Κονγκό, παρά την παρουσία στη χώρα της μεγαλύτερης ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, MONUC. Αιθιοπία: Άμεση ανάγκη παροχής βοήθειας στις σομαλικές περιοχές της χώραςΗ κλιμακούμενη βία και οι ιδιαίτερα σκληρές κλιματικές συνθήκες μετατρέπουν την καθημερινότητα σε διαρκή αγώνα επιβίωσης για τους πληθυσμούς των σομαλικών περιοχών της Αιθιοπίας. Ανάμεσα σε ομάδες επαναστατών που κινούνται στη περιοχή και τις κυβερνητικές δυνάμεις που μάχονται τους επαναστάτες, ο μεγάλος αυτός νομαδικός πληθυσμός απομονώνεται ολοένα και περισσότερο από την κάλυψη των βασικών του αναγκών και την ανθρωπιστική βοήθεια. Πακιστάν: Θάνατοι και διωγμοί πολιτών, καθώς η διαμάχη εντείνεται στο Βορειοδυτικό ΠακιστάνΟι συγκρούσεις μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και αντικυβερνητικών ομάδων στη Βορειοδυτική Συνοριακή Επαρχία και τις Ομοσπονδιακά Διοικούμενες Φυλετικές Περιοχές του Πακιστάν έχουν ενταθεί κατά τη διάρκεια του 2008. Οι αεροπορικές επιδρομές από τις ΗΠΑ έχουν αυξήσει την ανασφάλεια. Τον Αύγουστο, χιλιάδες Πακιστανοί εκτοπίστηκαν στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια περίοδο, ο πακιστανικός στρατός ξεκίνησε απελάσεις Αφγανών προσφύγων. Σουδάν: Βία χωρίς τέλοςΤο Σουδάν υποφέρει από δύο ανθρωπιστικές κρίσεις – την κατάσταση στο Νταρφούρ και τις συνέπειες του δεκαετούς εμφύλιου πολέμου στο Νότο. Το 2008, το Νταρφούρ παρέμεινε η περιοχή που χρειάστηκε την αποστολή της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής βοήθειας στον κόσμο. Πάνω από 80 οργανώσεις και 15.000 εθελοντές βοήθησαν το 1/3 του πληθυσμού που έχει εκτοπιστεί λόγω των συγκρούσεων. Ωστόσο, παρά τις διεθνείς προσπάθειες, χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν χωρίς ελπίδα. Ιράκ: Άμεση ανάγκη βοήθειαςΣτο Ιράκ, 4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τον πόλεμο και οι μισοί από αυτούς είναι παγιδευμένοι στο εσωτερικό της χώρας, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Κάποια βελτίωση έχει σημειωθεί τους τελευταίους 18 μήνες, καθώς τα επίπεδα βίας έχουν μειωθεί. Παρόλα αυτά, η κατάσταση στο Ιράκ είναι αβέβαιη και πολλοί άνθρωποι ζουν ακόμα υπό την απειλή της βίας. Παιδικός Υποσιτισμός Λιγότερο ορατή, περισσότερο θανατηφόρα και επίμονη είναι η ανθρωπιστική κρίση του παιδικού υποσιτισμού. Ενώ η μάχη κατά της πείνας αφορά στην πρόσβαση στη τροφή σε επαρκή ποσότητα, η μάχη κατά του υποσιτισμού εξαρτάται και από την εξασφάλιση τροφής με επαρκή διατροφική αξία. Για τα μικρά, υποσιτισμένα παιδιά, τρόφιμα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία είναι απαραίτητα για την επιβίωση και την ανάπτυξή τους. HIV/AIDS – ΦυματίωσηΚάθε χρόνο, η φυματίωση προκαλεί το θάνατο 1,7 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η φυματίωση είναι πιο διαδεδομένη σε χώρες με υψηλά ποσοστά AIDS, ιδιαίτερα στη νότια Αφρική και αποτελεί ένα από τα κύρια αίτια θανάτου ασθενών με HIV/AIDS. Η φυματίωση είναι 50 φορές πιθανότερο να εκδηλωθεί σε ασθενείς με ΑIDS.

p.s :αναδημοσίευση από το T.V.χωρίς σύνορα.

Φρέντι Χάμπαρντ!

Ο Φρέντι Χάμπαρντ είχε συνεργαστεί με τους Θελόνιους Μονκ, Μάιλς Ντέιβις, Σόνι Ρόλινς και Τζον Κολτρέιν«Επηρέασε όλους τους τρομπετίστες που ήρθαν έπειτα από αυτόν», δήλωσε ο διάσημος Γουίντον Μαρσάλις στο Ασοσιέιτεντ Πρες για τον τρομπετίστα Φρέντι Χάμπαρντ, έναν από τους επιφανέστερους της τζαζ, που πέθανε τη Δευτέρα στο Λος Αντζελες από επιπλοκές καρδιακής προσβολής που είχε πάθει τον Νοέμβριο. «Τον άκουγα πολύ. Ολοι τον ακούγαμε. Είχε έναν ήχο τεράστιο, μια τρομερή αίσθηση του ρυθμού και του χρόνου και ένα μέταλλο καθαρό, γεμάτο νεανικό μπρίο», συνέχισε ο Μαρσάλις για τον 70χρονο μουσικό που συνέβαλε στον ήχο του Blue Note και συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Θελόνιους Μονκ, τον Μάιλς Ντέιβις, τον Κάνονμπολ Αντερλέι, τον Σόνι Ρόλινς, τον Ορνετ Κόλεμαν και τον Τζον Κολτρέιν. «Συνάντησα τον Κολτρέιν σε ένα τζαμάρισμα στου Κάουντ Μπέισι στο Χάρλεμ,το 1958», θυμόταν ο Χάμπαρντ σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό «Down Beat», το 1995, μιλώντας για την εποχή που πιτσιρικάς μετακόμισε από την Ινδιανάπολη στη Νέα Υόρκη και μόλις είχε βγάλει το πρώτο του άλμπουμ «Open Sesami». «Γύρισε και μου είπε: "Γιατί δεν έρχεσαι να παίξουμε λίγο μαζί;". Κόντεψα να τρελαθώ, ήμουν μόλις 20 χρόνων και έπαιζα με τον Κολτρέιν! Με βοήθησε πολύ και κάναμε πολλές δουλειές μαζί», είχε πει για το ξεκίνημά του ο Χάμπαρντ. Αργότερα έγινε γνωστός για το χαρακτηριστικό τρέμουλο στο παίξιμό του και τις ηχογραφήσεις του με τον Χέρμπι Χάνκοκ. Μπήκε στους Jazz Messengers του Αρτ Μπλάκι, το 1961, για να φύγει τέσσερα χρόνια αργότερα και να σχηματίσει το δικό του σχήμα, με το οποίο ηχογράφησε προσωπικά άλμπουμ όπως το «Red Clay» του 1970. Δύο χρόνια αργότερα, σε συνεργασία με τα διάσημα πρώην μέλη της μπάντας του Μάιλς Ντέιβις, Τζορτζ Μπένσον και Τζακ Ντετζονέτ, ηχογραφεί το άλμπουμ «First Light», το οποίο του εξασφαλίζει το βραβείο Γκράμι καλύτερης τζαζ ερμηνείας.Ενδιάμεσα συνεργάζεται σε άλμπουμ των διασημότερων του μπίμποπ και του χάρντμποπ και ολοκληρώνει το ήδη χαρακτηριστικό παίξιμό του, με τελειομανία που, τελικά, του στοιχίζει αρκετά. «Εχω παίξει μερικά πράγματα που δεν νομίζω πως πολλά αλάνια που είναι ζωντανά σήμερα μπορούν να παίξουν», είχε πει προωθώντας το άλμπουμ του «On The Real Side». Και λίγο αργότερα συμπλήρωσε τον απολογισμό του λέγοντας: «Θα συμβούλευα τους νέους τρομπετίστες να μην κάνουν ό,τι και εγώ γιατί αυτό το μουσικό στιλ είναι πολύ βλαβερό για την υγεία». Η εμμονή του με τη δουλειά του με διαδοχικές εμφανίσεις και ηχογραφήσεις κατέληξε το 1990 σε ένα τραυματισμένο άνω χείλος, το οποίο τον ανάγκασε να παίζει μόνο περιστασιακά. Παρ' όλα αυτά ο Φρέντι Χάμπαρντ ολοκλήρωσε την τελευταία από τις 300 ηχογραφήσεις του με ένα πάρτι τον περασμένο Ιούνιο.

Φονιάδες των Λαών ΙσρΑΛΗΤΕΣ!!!

Μεγαλώνει συνεχώς η λίστα των θυμάτων στη Λωρίδα της Γάζας με τον τελευταίο απολογισμό να κάνει λόγο για περισσότερους από 208 νεκρούς και 700 τραυματίες σύμφωνα με τις τοπικές αρχές καθώς συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό τυχόν επιζώντων κάτω από τα ερείπια που άφησαν πίσω τους οι επιδρομές της ισραηλινής αεροπορίας.
Σύμφωνα με τις αρχές στη Γάζα αλλά και αυτόπτες μάρτυρες τα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη συνέχιζαν τις επιδρομές τους ακόμη και μετά τη δύση του ηλίου, πλήττοντας ένα χυτήριο κι άλλους στόχους στα νότια της Λωρίδας.
Την ίδια ώρα το προσωπικό του κεντρικού νοσοκομείου στην πόλη της Γάζας λέει ότι τα χειρουργικά τραπέζια έχουν πλημμυρήσει από τα θύματα της επίθεσης, τα φάρμακα τελειώνουν ενώ δεν υπάρχει και ικανοποιητικός αριθμός χειρούργων.
Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις κατηγόρησε την παλαιστινιακή Χαμάς για τη διακοπή της εκεχειρίας με το Ισραήλ.
«Οι ΗΠΑ καταδικάζουν απερίφραστα τις επανειλημμένες επιθέσεις με ρουκέτες και οβίδες όλμου εναντίον του Ισραήλ και θεωρούν τη Χαμάς υπεύθυνη για τη διακοπή της εκεχειρίας και την αναζωπύρωση της βίας στη Γάζα», αναφέρεται σε ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
«Πρέπει άμεσα να υπάρξει κατάπαυση του πυρός. Οι ΗΠΑ καλούν όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές να στείλουν επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια για τον αθώο πληθυσμό της Γάζας», προστίθεται.
Από τη μεριά τους οι ηγέτες της Γαλλίας και της Ρωσίας ζητούν κατάπαυση του πυρός και από τις δύο πλευρές. «Αυτοσυγκράτηση» ζητά από το Ισραήλ η Μεγάλη Βρετανία.
«Η επιχείρηση θα πάρει καιρό. Δεν θα διαρκέσει λίγες ημέρες» δήλωσε σε τηλεοπτική του δήλωση ο ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ έχοντας στο πλευρό του την υπουργό Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Εχούντ Μπαράκ, αλλά δεσμεύτηκε να αποφύγει την ανθρωπιστική κρίση.
«Μπορεί οι επιχειρήσεις να πάρουν χρόνο και ο καθένας από εμάς πρέπει να επιδείξει υπομονή ώστε να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε την αποστολή», είπε ο 'Ολμερτ στους δημοσιογράφους προσθέτοντας πως «είναι πιθανόν βραχυπρόθεσμα ο αριθμός των επιθέσεων με ρουκέτες να αυξηθεί και οι ρουκέτες να πλήττουν σημεία σε μεγαλύτερη απόσταση σε σχέση με πριν».
Νωρίτερα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Εχούντ Μπαράκ δήλωσε ότι «υπάρχει ώρα για ηρεμία και ώρα για πολεμο και τώρα ήρθε η ώρα για να πολεμήσουμε».
Ήδη οι κάτοικοι των περιοχών που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 10 χιλιομέτρων από τα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας έχουν ειδοποιηθεί να βρίσκονται συνεχώς στα καταφύγια.
Από τη μεριά του ο εξόριστος ηγέτης της Χαμάς Χαλέντ Μεσάαλ κάλσε σε «τρίτη Ιντιφάντα» ενώ ανακοίνωσε ότι θα ξαναρχίσουν οι επιθέσεις αυτοκτονίας, σε συνέντευξή του στο δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο του Κατάρ Αλ Τζαζίρα.
Ο Μεσάαλ, που ζεί εξόριστος στη Δαμασκό, κάλεσε επίσης τους Παλαιστίνιους σε μια «ειρηνική ιντιφάντα εσωτερικά», εντός των παλαιστινιακών εδαφών, υπονοώντας τον αγώνα εξουσίας μεταξύ της Χαμάς και της κυβέρνησης του Μαχμούντ Αμπάς στη Δυτική 'Οχθη.
Ο ηγέτης της οργάνωσης στη Γάζα, Ισμαήλ Χανίγια, δήλωσε ότι δεν υπάρχουν λευκές σημαίες. «Η Παλαιστίνη δεν έχει δει χειρότερο φονικό» δήλωσε χαρακτηριστικά. «Υπάρχει παντού αίμα, υπάρχουν τραυματίες και μάρτυρες σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο. Η Γάζα σήμερα είναι στολισμένη με αίμα ... Μπορεί να υπάρξουν περισσότεροι μάρτυρες και περισσότεροι τραυματίες αλλά η Γάζα ουδέποτε θα αλωθεί, ουδέποτε θα παραδοθεί» ανέφερε σε μήνυμα του προς τον Παλαιστινιακό λαό. «Δεν θα γονατίσουμε σε κανέναν παρά μόνο στο Θεό και δεν θα απαρνηθούμε την Παλαιστίνη» τόνισε.
Η ισλαμιστική οργάνωση αναφέρει ότι όλες οι υποδομές ασφαλείας στην Γάζα έχουν καταστραφεί από τις επιδρομές με το Ισραήλ να μιλά για επίθεση σε 40 στόχους.
Ήδη η ισλαμιστική οργάνωση εξαπέλυσε επίθεση με πυραύλους εναντίον του Ισραηλινού εδάφους, λίγες ώρες μετά την επιδρομή της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στη Γάζα από την οποία βρήκε το θάνατο μια ισραηλινή άμαχος ενώ τραυματίστηκαν άλλοι τέσσερις στην πόλη Νετιβότ, στα νότια της χώρας.
Σύμφωνα με την ισραηλινή αστυνομία, δύο πύραυλοι έπληξαν και την πόλη Ασκελόν, χωρίς να προκαλέσουν θύματα.
Ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς καταδίκασε τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στην πόλη της Γάζας, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της παλαιστινιακής προεδρίας, ενώ ανακοίνωσε πως ξεκίνησε ένα γύρο «εκτάκτων επαφών» με πολλές χώρες, προκειμένου να βρεθεί τρόπος να σταματήσουν οι ισραηλινές επιδρομές.
Και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις ανακοίνωσαν ότι έδωσαν εντολή στα μέλη τους να απαντήσουν στην ισραηλινή αεροπορική επίθεση στην Λωρίδα της Γάζας. «Ολοι οι μαχητές μας διατάσσονται να απαντήσουν στην ισραηλινή σφαγή», αναφέρει ανακοίνωση της ισλαμιστικής οργάνωσης Τζιχάντ.
p.s.Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Πρεσβεία του ΙσραήλΔΕΥΤΕΡΑ 29 - 12 - 2008, ώρα 15.00΄(κόμβος Λεωφ. Κηφισίας και Κατεχάκη)

Το ΚΚΕ της αντίστασης και όχι της Αλέκας!!

Πριν 61 χρόνια, στις 23 Δεκέμβρη 1947, σχηματίστηκε η Προσωρινή Κυβέρνηση του Βουνού (ΠΔΚ) στην Ελεύθερη Ελλάδα, από τον ΔΣΕ κατά την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου.
Η δημιουργία της ΠΔΚ, έδειχνε πως το δημοκρατικό κίνημα έμπαινε σε νέα φάση και γι' αυτό έπρεπε να καθοδηγείται από ένα πιο υπεύθυνο όργανο, που θα αναλάμβανε όλες τις ευθύνες της διεξαγωγής του αγώνα, στον πολιτικό, στρατιωτικό και κοινωνικό τομέα.
Η Δημοκρατική Κυβέρνηση του Βουνού διακήρυξε από την πρώτη μέρα που σχηματίστηκε, ότι από την εκμηδένιση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και τον εκφασισμό της χώρας κινδύνευε η ίδια η ύπαρξη της Ελλάδας και έβαλε το καθήκον της κινητοποίησης του Ελληνικού λαού για την άμεση απελευθέρωσή της. Επίσης, προσπάθησε, όπως και το ΚΚΕ, να αποφευχθεί ο εμφύλιος πόλεμος, να συμφιλιωθεί και να ενωθεί ο λαός, πάνω στη βάση της εξασφάλισης της εθνικής ανεξαρτησίας και του σεβασμού των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Στο διάγγελμά της προς την κυβέρνηση της Αθήνας τόνιζε: "... προτείνουμε μια δημοκρατική συνεννόηση.. ", αλλά η Αθήνα αρνήθηκε, μια που τ' αφεντικά της δεν την άφηναν. Το ίδιο αίτημα διατύπωσε επίσης, τον Ιούνη - Ιούλη του 1948, προς τα Ενωμένα Εθνη, αλλά και σε κάθε ευκαιρία που της δινόταν. Ελεγε ότι ήταν πρόθυμη να δεχτεί μια δημοκρατική και έντιμη λύση και αυτό το έδειξε και στην πράξη.
Μια από τις πρώτες νομοθετικές της πράξεις, ήταν η παροχή γενικής αμνηστίας (Νόμος 3), που δόθηκε ακόμα και στους εγκληματίες τρομοκράτες. Με τον Νόμο 11 έδωσε τη δυνατότητα της ανταλλαγής καταδίκων και από τις δυο πλευρές. Με τις ενέργειές της στους Διεθνείς Οργανισμούς, πρόβαλε τους αγώνες του ΔΣΕ και βρήκε συμπαράσταση από τις δημοκρατικές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα των Λαϊκών Δημοκρατιών και της ΕΣΣΔ. Θεσμοθέτησε τα Λαϊκά Συμβούλια, δημιούργησε λαϊκά ιατρεία, πρόνοια στους γέροντες και τα παιδιά με διανομή τροφίμων και άλλων ειδών.
Με συγκατάθεση των γονιών τους και την ευθύνη των Λαϊκών Συμβουλίων και των κυβερνητικών αντιπροσώπων, τα παιδιά, αλλά και οι γέροντες, στέλνονταν στις Λ. Δημοκρατίες, για να γλιτώσουν από την πείνα και τη φρίκη του πολέμου. Μόνο τον πρώτο χρόνο του πολέμου πέρασαν στις ΛΔ πάνω από 15 χιλιάδες παιδιά, που σώθηκαν από το θάνατο, μορφώθηκαν, έγιναν επιστήμονες και άξιοι πολίτες της χώρας μας.
Το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης του Βουνού, έπιασε όλους τους τομείς της ζωής και διοίκησης της Ελεύθερης Ελλάδας, όπως π.χ. Νόμος 2 για τις προαγωγές, Νόμος 7 και 18 για τις στρατολογικές διατάξεις, Νόμος 9, για τα στρατοδικεία, οι Νόμοι 13 και 14 για τις επιτάξεις, Νόμος 16 για τις συντάξεις, Νόμος 17 για τη δημιουργία ανωτάτου πολεμικού συμβουλίου κτλ., κτλ.. Για κάθε τομέα υπήρχε και ο υπεύθυνος υπουργός και μέσα από τους διάφορους νόμους μπορεί κανείς να διακρίνει το λαϊκοδημοκρατικό πνεύμα. Στο Νόμο για την οργάνωση των στρατοδικείων, π. χ. υπήρχε ειδική διάταξη (αρ. 2) που όριζε πως όταν δικάζεται πολίτης απ' το στρατοδικείο, τότε ένας απ' τους δικαστές πρέπει να είναι μέλος του Λαϊκού Δικαστηρίου της κατοικίας του κατηγορούμενου.
Στο Νόμο για τις έκτακτες επιτάξεις, ορίζεται πως κάθε πολίτης, έχει το δικαίωμα να αρνηθεί να δώσει σε είδος, εάν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις του Νόμου. Με Νόμο ακύρωσε τις αγοραπωλησίες που έγιναν σε ακίνητα επί κατοχής και με διάφορες νομοθετικές πράξεις εξασφάλισε την ασφάλεια των περιουσιών από αυθαιρεσίες πολιτών και ανταρτών. Γενικά η ΠΔΚ πήρε τέτοια μέτρα, που όποιος μαχητής παραβίαζε τον όρκο του, παραπέμπονταν στο στρατοδικείο.
Οπως βλέπουμε ο ΔΣΕ ήταν ένας οργανωμένος στρατός με την κυβέρνηση και τους νόμους του, παρά τις ελλείψεις και τις αντίξοες συνθήκες που διεξήγαγε τον αγώνα του και δεν ήσαν "κλέφτες" και "συμμορίτες" όπως τους συκοφαντούσαν. Και σίγουρα θα έβγαινε νικητής εάν δεν υπήρχε η επέμβαση των Αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών που ανέκοψε τη δημοκρατική πορεία του τόπου και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Μιλώντας με τα κατοικίδια...

Μιλώντας με το κατοικίδιό μου Άνθρωποι και κατοικίδια δείχνουν να καταλαβαίνουν ο ένας τη γλώσσα του άλλου και να επικοινωνούν.Σύμφωνα με έρευνα του Associated Press και του Peside.com το 67% των ιδιοκτητών κατοικίδιων ζώων δηλώνουν ότι καταλαβαίνουν τα γαβγίσματα, τα νιαουρίσματα και τα τιτιβίσματα των ζώων τους. Μάλιστα, το 18% εξ αυτών υποστηρίζουν ότι κατανοούν πλήρως τα ζώα τους.Επιπλέον, το 62% των ιδιοκτητών επισημαίνουν ότι όταν μιλάνε, τα ζώα τους καταλαβαίνουν το μήνυμα. Οι γυναίκες είναι περισσότερες από τους άντρες, που δηλώνουν ότι καταλαβαίνουν τη φωνητική επικοινωνία των κατοικίδιών τους.Από την άλλη πλευρά οι άντρες αναφέρουν ότι «δεν έχουν ιδέα» τι λένε τα ζώα τους.Εν τω μεταξύ, τρεις στους δέκα ιδιοκτήτες σκύλων εκτιμούν ότι όταν μιλούν στο κατοικίδιό τους αυτό είναι «μπερδεμένο», ενώ αντιθέτως οι γάτες τα πάνε καλύτερα, καθώς το σχετικό ποσοστό πέφτει στο μισό, καθώς οι ιδιοκτήτες σημειώνουν ότι οι γάτες τους καταλαβαίνουν.Οι γάτες καταλαβαίνουν περισσότερο τους ιδιοκτήτες τουςΌσον αφορά, τη γλώσσα των ζώων και πόσο κατανοητή είναι από τους ιδιοκτήτες, οι γάτες τα πάνε και πάλι καλύτερα. Το 25% των ιδιοκτητών γατών δηλώνουν ότι καταλαβαίνουν απόλυτα το νιαούρισμά τους, ενώ μόλις το 16% των ιδιοκτητών σκύλων δηλώνουν ότι καταλαβαίνουν το γάβγισμά τους.Ο βαθμός επικοινωνίας μεταξύ ιδιοκτητών και κατοικίδιων σχετίζεται και με την κοινωνική τάξη ή οικονομική κατάσταση. Οι ηλικιωμένοι και οι άνθρωποι με χαμηλότερο εισόδημα δηλώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό ότι κατανοούν τα ζώα τους.Σύμφωνα με τον καθηγητή κτηνιατρικής και ιατρικός διευθυντής στο Νοσοκομείο Ζώων του Πανεπιστημίου του Κορνέλ, Γουίλιαμ Μίλλερ, δεν είναι τόσο σπάνιο ότι πολλοί άνθρωποι και κατοικίδια μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Επισημαίνει ότι ζώα και άνθρωποι μαθαίνουν με την πάροδο του χρόνου να επικοινωνούν προφορικά, καθώς συσχετίζουν ορισμένους ήχους με συγκεκριμένες πράξεις, όπως π.χ. τον ήχο γαβγίσματος του σκύλου όταν αυτός θέλει να βγει έξω.Ο σκύλος το πιο δημοφιλές κατοικίδιοΕν τω μεταξύ, σύμφωνα με την έρευνα οι σκύλοι παραμένουν τα πιο δημοφιλή κατοικίδια. Συγκεκριμένα, το 74% των ιδιοκτητών κατοικίδιων έχουν σκύλο και το 46% έχουν γάτα. Το ποσοστό είναι παρόμοιο για τους άνδρες και τις γυναίκες. Επιπλέον, το 12% των ιδιοκτητών διαθέτουν ψάρι, το 7% πουλιά και το 2% ή λιγότεροι είναι ιδιοκτήτες αλόγων, κουνελιών, χελωνών, σαυρών και άλλων ζώων.Η ύφεση επηρεάζει τα έξοδα για το κατοικίδιοΈνα ενδιαφέρον στοιχειό της έρευνας είναι κατά πόσο έχει επηρεάσει τις δαπάνες των ανθρώπων για τα κατοικίδιά τους. Μόλις το 15% δηλώνει ότι έχει μειώσει το σχετικό ποσό, ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούν να εξοικονομήσουν χρήματα από άλλα έξοδα.Το 27% όσων δηλώνουν ότι έχουν μειώσει τα έξοδα για το κατοικίδιό τους, αναφέρουν ότι σκέφτονται ακόμη και να το εγκαταλείψουν ή να το δώσουν. Το 71% δηλώνει ότι θ' αγοράσει λιγότερα παιχνίδια ή ρούχα, ενώ το 60% θα στραφεί σε φθηνότερες τροφές. Παρόλα αυτά, 4 στους 10 - όσοι περίπου και πέρυσι - θ' αγοράσουν χριστουγεννιάτικο δώρο στα κατοικίδιά τους. Το 48% των ιδιοκτητών σκύλων και το 28% των ιδιοκτητών γατών, θ' αγοράσει φέτος τα Χριστούγεννα δώρο στο κατοικίδιό του.www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AP

«Μολότοφ» της Αλέκας κατά Αλέκου και Αλέξη

Και πάλι μετά απο 5 ημέρες ο Περισσός επετέθη κατά του ΣΥΡΙΖΑ γιατί άραγε βρε <<σύντροφοι>>;Αναδημοσιεύω απο το Βημα on line Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008

Η ΓΓ του ΚΚΕ κατηγόρησε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι χαϊδεύει τα «αφτιά των κουκουλοφόρων»
«Μολότοφ» της Αλέκας κατά Αλέκου και Αλέξη
Γιατί ο Περισσός τα είχε από καιρό «φυλαγμένα» στην Κουμουνδούρου.
Αυτό που δίστασαν να πουν ο πρωθυπουργός κ. Κ.Καραμανλής και τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη, αλλά ακόμη και ο ορκισμένος πολέμιος του ΣΥΡΙΖΑ πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρης, το τόλμησε η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα . Η ευθεία βολή που εξαπέλυσε η «σιδηρά κυρία» του Περισσού εξερχομένη του Μεγάρου Μαξίμου, αμέσως μετά τη συνάντηση που είχε την Τρίτη με τον Πρωθυπουργό, προκάλεσε την οργή της Κουμουνδούρου και των συνοδοιπόρων της. «Καλούμε,από αυτή τη θέση,την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει να χαϊδεύει τα αφτιά των κουκουλοφόρων.Δεν λέμε ότι ταυτίζεται με αυτούς.Ωστόσο πιστεύουμε ότι τους χαϊδεύει τα αφτιά,βλέποντας μπροστά του την κάλπη,ψήφους,καρέκλες, μαξιλάρια,δεν ξέρω τι» είπε η κυρία Παπαρήγα, προκαλώντας αισθήματα ανακούφισης στο Μέγαρο Μαξίμου. Ανώτατη κυβερνητική πηγή η οποία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη διαχείριση της κρίσης των ημερών διέψευδε πάντως ότι της ζητήθηκε από τον κ. Καραμανλή να προβεί σε μια τέτοια δήλωση. Η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ, βεβαίως, δεν προσέβλεπε στα ευμενή ή μη σχόλια περί τη θέση του κόμματός της για τον ρόλο που διαδραματίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πάγια άλλωστε η εκτίμηση του Περισσού ότι ο χώρος του κ. Αλ.Αλαβάνου «συμπράττει με τις δυνάμεις αυτές». Πριν από τη συνάντηση με τον κ. Καραμανλή το «σύνθημα» δόθηκε μέσω του κύριου άρθρου του «Ριζοσπάστη», στο οποίο αναφερόταν ότι «είναι τουλάχιστον αφελές να πιστέψει κανείς πως όλα όσα διαδραματίζονται από τους δήθεν αντιεξουσιαστές, όπως τους έχει βαφτίσει η αστική προπαγάνδα,με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου από τις δυνάμεις καταστολής,δηλαδή οι φωτιές,τα συντονισμένα και ταυτόχρονα σε πολλές πόλεις της χώρας τυφλά χτυπήματα,αποτελούν αυθόρμητη έκφραση αγανάκτησης απέναντι στην κρατική βία ή κίνημα ενάντια στην κρατική καταστολή». Μάλιστα γινόταν λόγος για «οργάνωση και επιτελεία εντός και εκτός επικράτειας για τη στήριξη της αστικής εξουσίας», προβάλλοντας το ζήτημα της «σύμπραξης δυνάμεων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με αυτούς». Λίγη ώρα μετά το ραντεβού στο Μέγαρο Μαξίμου συνεδρίαζε εκτάκτως η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ υπό τον φόβο απρόβλεπτων εξελίξεων (κυβερνητική κρίση και εκλογές) για να επιβεβαιώσει με τον πλέον επίσημο τρόπο όσα είχε δηλώσει η κυρία Παπαρήγα: «Ιδιαίτερες ευθύνες έχουν όσοι δίνουν συγχωροχάρτι στην τυφλή βία των κουκουλοφόρων,προσπαθώντας να τους ταυτίσουν με αυθόρμητες ενέργειες αγανακτισμένων παιδιών,μαθητών.Οσοι χαϊδεύουν τα αφτιά των κουκουλοφόρων,όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και μια ομάδα σύμμαχων προπαγανδιστών του από τα ΜΜΕ, επωμίζονται βαριά πολιτική ευθύνη» αναφερόταν στη σχετική ανακοίνωση που εξεδόθη. Ενώ στη δημόσια έκκληση του Πρωθυπουργού για αναβολή των συγκεντρώσεων που προγραμματίζονταν από τα συνδικάτα για την Τετάρτη, «γιατί μπορεί να παρεισφρήσουν ακραία στοιχεία», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, το σχόλιο του Γραφείου Τύπου ήταν σαφώς καθησυχαστικό: «Το ΚΚΕ θα κάνει το χρέος του.Η απεργία και διαδήλωση της εργατικής θέλησης πρέπει να είναι μαζική,αποφασιστική,περιφρουρημένη» . Η εξήγηση που έδωσε η κυρία Παπαρήγα για την επίθεση που εξαπέλυσε κατά του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι «στις παρούσες συνθήκες,όσο και αν το επιθυμούσαμε,δεν μπορούμε να κρύψουμε την ευθύνη του,ακριβώς γιατί θέλουμε να συγκεντρώσουμε τα πυρά στην κρατική καταστολή και στους κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς» . Η σύγκρουση δεν είναι καινούργια. Παλαιότερα το ΚΚΕ βρέθηκε εκτός του «κυκλώνα» των κινητοποιήσεων, με τις δυνάμεις του στα πανεπιστήμια να εισπράττουν την αποδοκιμασία των φοιτητών και σπουδαστών στα αμφιθέατρα (κάτι που ενδόμυχα φοβούνται και τώρα στον Περισσό λόγω του σκηνικού ρήξης που διαμορφώθηκε). Το γεγονός είχε οδηγήσει τότε σε έντονους προβληματισμούς στο εσωτερικό του κόμματος, ιδιαιτέρως στη νεολαία του, με αποκορύφωμα την αντικατάσταση του τότε Γραμματέα της οργάνωσης κ. Θ.Γκιώνη από τον νυν ηγέτη της ΚΝΕ και βουλευτή του ΚΚΕ κ. Ι.Πρωτούλη, ο οποίος κατ΄ εντολή του Πολιτικού Γραφείου έσπευσε την περασμένη Κυριακή το πρωί στη ΓΑΔΑ για να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του άτυχου Αλέξανδρου. «Το ζήτημα (της σύμπραξης του ΣΥΡΙΖΑ με τους κουκουλοφόρους) το έχουμε ξαναθέσει και κατά τη διάρκεια των μεγάλων φοιτητικών και σπουδαστικών κινητοποιήσεων.Το είχαμε θέσει βεβαίως σε χαμηλότερους τόνους τότε,γιατί ήταν και κάπως χαμηλότερη η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ» είπε σχετικά η κυρία Παπαρήγα, αιτιολογώντας την επίμαχη δήλωσή της. Η επίθεση του ΚΚΕ ερμηνεύεται και ως προσπάθεια να ανακτήσει το χαμένο έδαφος στο «ενδοοικογενειακό» πεδίο της Αριστεράς, εν όψει των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων (ευρωεκλογές και εθνικές εκλογές), καθώς για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά κινδυνεύει, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, να βρεθεί πίσω από τους άλλοτε «αναθεωρητές», γεγονός που απεύχονται στον Περισσό. Σύγκρουση στη ΒουλήΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ των δύο κομμάτων της Αριστεράς μεταφέρθηκε και εντός του Κοινοβουλίου όπου βουλευτές τους ήρθαν σε αντιπαράθεση, με τους βουλευτές του ΛΑΟΣ να ρίχνουν «λάδι στη φωτιά»: «Δεν ακούσαμε να απαντάτε στο ΚΚΕ...» έλεγαν απευθυνόμενοι προς την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ απολαμβάνοντας το σκηνικό «κόντρας» ανάμεσά τους.

ΑλήτεςΡουφιάνοιΔημοσιογράφοι!!!

Κοκτέιλ μολότωφ ή βόμβα μολότωφ ονομάζεται εμπρηστικός μηχανισμός ο οποίος αποτελείται από γυάλινη φιάλη γεμάτη με εύφλεκτο υγρό το στόμιο της οποίας κλείνεται με ύφασμα. Πριν τη χρήση του, το ύφασμα αναφλέγεται για να χρησιμοποιηθεί ως φυτίλι. Με την πτώση της φιάλης, αυτή σπάει, το εύφλεκτο υγρό απλώνεται σε μεγάλη επιφάνεια και το ύφασμα μεταδίδει τη φωτιά. Το κοκτέιλ μολότωφ λόγω της απλής του κατασκευής χρησιμοποιείται σε μάχες πόλεων.Πήρε το όνομά του από τον σοβιετικό πολιτικό Βιατσεσλάβ Μιχαήλοβιτς Μολότωφ, (Vyacheslav Mikhailovich Molotov). Άρχισε να χρησιμοποιείται στη δεκαετία του 1930, κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου.Μόνο που τα κοκτέηλ Μολότωφ, δεν είναι βόμβες. Δεν είναι εκρηκτικοί μηχανισμοί. Είναι εμπρηστικοί.Πόσο μεγάλη διαφορά κάνει αυτό; Τεράστια!Εκρήξεις συμβαίνουν και χωρίς εστία φωτιάς. Ακόμα και με την ανάμιξη δυο υδατικών διαλυμάτων. Για παράδειγμα, η έκρηξη που συμβαίνει όταν πιεστεί υπερβολικά ένα δοχείο με σπρέυ (αεροζόλ). Ή η έντονη εξουδετέρωση οξέων και βάσεων αν αναμιχθούν απότομα δυο διαλύματα.Τις ίδιες κατηγορίες αντιμετωπίζει ένας εμπρηστής από έναν βομβιστή στο δικαστήριο;Δεν είμαι νομικός, αλλά υποψιάζομαι ότι η διαφορά είναι σημαντική.Την ίδια ζημιά και τον ίδιο κίνδυνο μπορεί να προκαλέσει μια φωτιά με μια έκρηξη;Εννοείται πως όχι! Φανταστείτε μια φωτιά σε ένα μεταλλικό πλέγμα (σχάρα αποχέτευσης) ή σε μια λαμαρίνα (κάδος σκουπιδιών). Δεν παθαίνουν καμία ζημιά. Αντιθέτως, μια έκρηξη, μπορεί να τα διαλύσει και να εκτοξεύσει θραύσματα στην γύρω περιοχή.Ένας πυροσβέστης θα μπορούσε να μας εξηγήσει καλύτερα. Ας δοκιμάσουν να ρωτήσουν την επόμενη φορά οι δημοσιογράφοι, πριν πούνε ό,τι μαλακία τους κατέβει.

p.s.το post απευθύνετε κυρίως στα ιδιωτικά κανάλια της μαύρης ενημέρωσις!

Τα Γουρούνια έχουν την ίδια μούρη!

Aστυνομικοί πυροβόλησαν και σκότωσαν 15χρονο στη Μελβούρνη
Σοκ προκάλεσε στην αυστραλιανή κοινή γνώμη ο θανάσιμος πυροβολισμός ενός 15χρονου από τρεις αστυνομικούς! Πολλοί μάλιστα έσπευσαν να συγκρίνουν το συμβάν με τον θάνατο του, επίσης, 15χρονου μαθητή στην Αθήνα.
Το επεισόδιο έγινε το βράδυ της Πέμπτης στο πάρκο All Nations, πίσω από την κεντρική αγορά του Νόρθκοτ.
Σύμφωνα με την αστυνομία ο νεαρός(του οποίου η ταυτότητα δεν έχει δημοσιοποιηθεί ακόμα) φέρεται να έκλεψε δυο μαχαίρια από το κατάστημα Kmart και να απείλησε μέλη του προσωπικού. Νωρίτερα φέρεται να είχε αποπειραθεί να πάρει μαχαίρια από την κουζίνα του σπιτιού του αλλά η οικογένειά του τον αποθάρρυνε.
Δεν είναι γνωστό τι ακριβώς προκάλεσε την οργή του αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις, σύμφωνα με την αστυνομία, ότι δεν είχε σώας τας φρένας ή ότι είχε πάρει ναρκωτικά.
Ενημερώθηκε η αστυνομία από πολίτες πως ένας νεαρός οπλισμένος με μαχαίρια βρίσκεται σε έξαλλη κατάσταση και ένα περιπολικό με αστυνομικούς έφτασε Northcote Plaza Shopping Centre οι οποίοι, όπως λένε, προσπάθησαν να τον ηρεμήσουν αλλά μάταια.
Ο 15χρονος έτρεξε προς το διπλανό πάρκο και απειλούσε ότι θα σκοτώσει τους αστυνομικούς με τα μαχαίρια που κρατούσε.
Οι αστυνομικοί, ανάμεσά τους δυο γυναίκες, φέρονται να έριξαν μια προειδοποιητική βολή και στη συνέχεια φοβούμενοι ότι απειλείται η ζωή τους από απόσταση περίπου 14 μέτρων πυροβόλησαν και σκότωσαν το παιδί.
Ήδη ξεκίνησε ιατροδικαστική έρευνα για να εξακριβωθούν οι πραγματικές συνθήκες του θανάτου του 15χρονου.
Ο αξιωματούχος της αστυνομίας της Βικτόριας, Τιμ Κάρτράϊτ, έκανε λόγο για απίστευτη τραγωδία αλλά υπερασπίστηκε τις ενέργειες των αστυνομικών.
Κανείς δεν χαίρεται να πυροβολεί έναν πολίτη. Δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αμυνθούν αφού οι προσπάθειες να τον ακινητοποιήσουν με σπρέϊ πιπεριάς απέτυχαν είπε και συνέχισε: Ένας αστυνομικός πραγματικά κινδύνευε και πυροβόλησε για να αμυνθεί και οι άλλοι έριξαν για να τον βοηθήσουν. Δεν είχαν άλλη επιλογή.
Εξάλλου θα αποφανθεί και ο ιατροδικαστής αν ενήργησαν σωστά κατέληξε.
Ο διακεκριμένος νομικός Τζούλιαν Μπέρνσάϊντ, πρώην πρόεδρος της οργάνωσης δικαιωμάτων του πολίτη Liberty Victoria επέκρινε τους χειρισμούς της αστυνομίας.
Από την μια έχουμε ένα νέο με μαχαίρια που απειλεί και από την άλλη τρεις αστυνομικούς με πιστόλια που τον γαζώνουν. Νομίζω πως ήταν μια άνιση μάχη και η αντίδραση της αστυνομίας υπερβολική είπε και πρόσθεσε: Στη χειρότερη περίπτωση ένας αστυνομικός θα μπορούσε να τραυματίσει το 15χρονο στο πόδι ή στο χέρι. Τρεις αστυνομικοί να ανοίξουν πυρ σε έναν 15χρονο είναι υπερβολικό είπε.
Ορισμένοι μάρτυρες υποστήριξαν ότι το παιδί ήταν σε έξαλλη κατάσταση και έδειχνε σαν να είχε πάρει το ναρκωτικό ice.
Αυστραλοί κληρικοί, νομικοί , ακαδημαϊκοί και φιλανθρωπικές οργανώσεις απαιτούν να διεξαχθεί ανεξάρτητη έρευνα.

Η ευτυχία μεταδίδετε!!!

Η ευτυχία είναι μεταδοτική και εξαπλώνεται από τον έναν άνθρωπο στον άλλο, σε κοινωνικές ομάδες, σύμφωνα με Αμερικανούς ερευνητές.
Έρευνα που έγινε σε 5.000 ενήλικους υποδεικνύει ότι η ευτυχία ενός ατόμου εξαρτάται από την ευτυχία των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω του.
Ένας ευτυχισμένος φίλος που ζει λιγότερο από ένα μίλι μακριά αυξάνει την πιθανότητα ευτυχίας σας κατά 25%, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύεται στο ‘British Medical Journal’.
Ωστόσο, η διάθεση των συναδέλφων δεν φάνηκε να έχει επίδραση, σύμφωνα με την έρευνα, επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία ενηλίκων που έλαβαν μέρος στην αμερικανική έρευνα Framingham Heart Study, η οποία διενεργήθηκε για να εξετάσει τους παράγοντες που οδηγούν σε μελλοντική καρδιοπάθεια, μεταξύ του 1971 και του 2003.
Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να ονομάσουν τους συγγενείς τους, τους στενούς φίλους, τον τόπο κατοικίας και εργασίας τους και παρακολουθήθηκαν για 2 έως 4 χρόνια. Επιπλέον, τους ζητήθηκε να απαντήσουν σε προτάσεις όπως, αν ευχαριστιούνται τη ζωή, αν αισθάνονται αισιόδοξοι για το μέλλον, αν είναι ευτυχισμένοι και αν αισθάνονται το ίδιο καλά όσο άλλοι άνθρωποι.
Στην έρευνα φάνηκε ότι σύντροφοι που συγκατοικούν και γίνονται ευτυχισμένοι αυξάνουν την πιθανότητα ευτυχίας του συντρόφου τους κατά 8%, ενώ παρόμοια επίδραση φάνηκε για αδέρφια που ζούν κοντά (14%) και για γείτονες (34%).
Η σχέση μεταξύ του επιπέδου ευτυχίας έμοιαζε να εκτείνεται έως τρεις βαθμούς απόστασης-στο φίλο του φίλου του φίλου.
Η έρευνα επίσης έδειξε ότι η φυσική εγγύτητα ήταν σημαντική για την εξάπλωση της ευτυχίας.
Ένας άνθρωπος έχει 42% περισσότερες πιθανότητες να νιώθει ευτυχισμένος αν είναι ευτυχισμένος ο φίλος του που ζει σε απόσταση μικρότερη του ενός μιλίου-επίδραση που μειώνεται όταν η απόσταση είναι μεγαλύτερη.
Ο επικεφαλής της έρευνας, Καθηγητής Νικόλαος Χριστάκης, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι κύματα ευτυχίας προκύπτουν επειδή η ευτυχία μεταδίδεται και όχι μόνο λόγω της τάσης των ανθρώπων να σχετίζονται με παρόμοια άτομα. Το πιο σημαντικό κατά τους ερευνητές είναι η αναγνώριση ότι οι άνθρωποι είναι ενσωματωμένοι σε κοινωνικά περιβάλλοντα και ότι η υγεία και ευεξία ενός ανθρώπου επηρεάζει την υγεία και ευεξία άλλων.
Ο Καθηγητής Andrew Steptoe, Ψυχολόγος του University College του Λονδίνου, δήλωσε ότι κάνει αληθινή αίσθηση το εύρημα ότι αν οι άνθρωποι γύρω μας είναι ευτυχισμένοι αυτό μπορεί ενδεχομένως να επιδρά και στη δική μας ευτυχία.
Αυτό που αποτελεί έκπληξη είναι ότι δεν συμβαίνει μόνο με τους ανθρώπους που ερχόμαστε σε επαφή, αλλά και με αυτούς που βρίσκονται λίγο πιο μακριά.
Ο Καθηγητής δήλωσε ότι η έρευνα ενδεχομένως θα έχει εφαρμογές στη δημόσια υγεία και ότι η ευτυχία μοιάζει να συνδέεται με προστατευτική δράση όσον αφορά την υγεία.
Αν η ευτυχία είναι πράγματι μεταδοτική μέσω κοινωνικών σχέσεων, ενδεχομένως θα μπορούσε έμμεσα να συμβάλει στην κοινωνική μετάδοση της υγείας, δήλωσε ο Καθηγητής.
Πηγές: 'British Medical Journal’.

Ζιγκ-ζαγκ για απαγόρευση βιβλίου...

ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΕΡΣΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ζιγκ-ζαγκ με επιχειρήματα... μούχλας για την απαγόρευση βιβλίου
Στην ανάκληση της δικαστικής απόφασης, που είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από νομικούς και ανθρώπους της τέχνης και με βάση την οποία είχε αποσυρθεί από τις σχολικές βιβλιοθήκες το βιβλίο «Ζιγκ-Ζαγκ στις Νεραντζιές» στοχεύει η συγγραφέας Έρση Σωτηροπούλου με την αίτηση που συζητήθηκε χθες στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών . Η επίμαχη «ετυμηγορία» φέρει την υπογραφή του δικαστή Δημήτρη Γαβαλά, ο οποίος όχι μόνο είχε κάνει δεκτή την αίτηση του δικηγόρου Κώστα Πλεύρη, που ζητούσε την απόσυρση του βιβλίου από τις σχολικές βιβλιοθήκες, αλλά στο σκεπτικό του «ξεπερνούσε τις ιδεολογικές ακρότητες του αιτούντος», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο πληρεξούσιος δικηγόρος της συγγραφέως Νίκος Σκούτας, περιλαμβάνοντας «ύμνους ακόμα και για τους βασιλείς και τη βασιλευομένη δημοκρατία»! Η πρωτοφανής απόφαση μάλιστα είχε προκαλέσει την παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκη, ο οποίος με κατεπείγουσα επιστολή του προς τον προϊστάμενο της Επιθεώρησης των Δικαστηρίων ζητούσε να ελεγχθεί πειθαρχικά ο δικαστικός λειτουργός που την είχε εκδώσει. Στη... σκιά εκείνης της απόφασης έγινε η συζήτηση της αίτησης για την ανάκλησή της μέσα σε ένα κατάμεστο από κόσμο ακροατήριο που δεν παρέλειπε να διατυπώνει μεγαλόφωνα τις αντιδράσεις του στις τοποθετήσεις του Κ. Πλεύρη, ο οποίος επιχείρησε να καταδείξει τη βασιμότητα των δικών του θέσεων ισχυριζόμενος ότι το επίδικο βιβλίο είναι «άσεμνο, πορνογραφικό και αισχρό και ότι οι αναγνώστες του εκμαυλίζονται ηθικώς από το περιεχόμενό του». Από την πλευρά της συγγραφέως εξετάστηκε στο δικαστήριο ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος, ο οποίος επισήμανε: «Το βιβλίο είναι από τα πιο γλυκά μυθιστορήματα της τελευταίας γενιάς και έχει βραβευτεί. Ένα μυθιστόρημα είναι έργο τέχνης και συγκροτεί μία ενότητα. Αν απομονώσουμε δέκα λέξεις και τη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, μπορεί να τη βγάλουμε έργο με πορνογραφικό περιεχόμενο. Με τη μέθοδο του κ. Πλεύρη οποιοδήποτε έργο μπορεί να χαρακτηριστεί άσεμνο. Διαβάζοντας την προηγούμενη απόφαση ένιωσα απογοήτευση. Έχουμε γίνει ρεζίλι των σκυλιών. Εδώ επιβάλλεται η αντίληψη «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών». Έχει δυσφημιστεί η προσωπικότητα της κ. Σωτηροπούλου και το επίπεδο της χώρας μας». Από την... αντίπερα όχθη υπέρ των απόψεων Πλεύρη τάχθηκε ο μάρτυρας κ. Σιώτης, ο οποίος είπε: «Η συγγραφέας είναι ελεύθερη να γράφει ό,τι επιθυμεί, αλλά το βιβλίο δεν είναι κατάλληλο για σχολικές βιβλιοθήκες. Δεν προσφέρει τίποτα στους μαθητές. Τα παλιά βιβλία είναι σαν τη... μούχλα. Από τη μούχλα όμως, βγήκε η πενικιλίνη που έσωσε τον κόσμο». Η πρόεδρος του δικαστηρίου αφού άκουσε τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή της.
P.S.Πάρτε τα όλα πάρτε τα βάλτε φωτιά και καύτετα!

Εφυγε νωρίς Η. Μ.ΚΑΡΑΠΑΝΟΥ.

Σε ηλικία 62 ετών έφυγε από τη ζωή η συγγραφέας Μαργαρίτα Καραπάνου μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου της Αθήνας.Η Μαργαρίτα Καραπάνου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε κινηματογράφο στο Παρίσι.Η κηδεία της θα γίνει την Παρασκευή από το Α' Νεκροταφείο.
Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις «Ωκεανίδα» τα ημερολόγιά της με τίτλο «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη», τα οποία κατέγραφε από τα 13 της έως τα 33 της χρόνια, δηλαδή για μια 20ετία.Τα βιβλία της «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος», «Ο υπνοβάτης» και «Rien ne va plus» εκδόθηκαν στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ, στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Σουηδία, στο Ισραήλ, στη Γερμανία, στην Ολλανδία και στην Ιταλία.Το 1988 το μυθιστόρημά της «Ο υπνοβάτης» τιμήθηκε στη Γαλλία με το «Βραβείο του καλύτερου ξένου μυθιστορήματος», που δίνεται σε συγγραφείς παγκόσμιας εμβέλειας Αποσπάσματα των έργων της ανθολογήθηκαν σε βιβλία και σημαντικά λογοτεχνικά περιοδικά πλάι σε κείμενα των Λιούις Κάρολ, Τζέην Μπόουλς, Αναϊς Νιν, Τζων Φάουλς, Πέτερ Χάντκε, Κάρλος Φουέντες, Κούντερα, Μπαλζάκ, κ.α.City 99,5 Η Καραπάνου Μαργαρίτα γεννήθηκε στην Αθήνα. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός στην Αθήνα. Τα βιβλία της "Η Κασσάνδρα και ο λύκος", "Ο υπνοβάτης" και το "Rien ne va plus" εκδόθηκαν στην Ελλάδα, στην Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στη Σουηδία και σε πολλές άλλες χώρες. Ο Υπνοβάτης τιμήθηκε το 1988, στο Παρίσι, με το Βραβείο του καλύτερου ξένου μυθιστορήματος.

Σαν φόρο τιμής στην μνήμη της μιά σύντομη περιγραφή του βιβλίου της ''Ο υπνοβάτης'':
Ο Θεός ήταν κουρασμένος... Έβλεπε τη γη του και πώς είχε καταντήσει... Οι άνθρωποι τον είχαν προδώσει. Αποφασίζει, λοιπόν, να στείλει στη γη ένα Θεό καινούργιο, κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση τους, το Θεό που θα τους άξιζε. Έσκυψε τότε στη γη κι έκανε εμετό. Πάνω σ' ένα ελληνικό νησί. Το ελληνικό νησί, μικρόκοσμος της σημερινής Ελλάδας και γενικότερα του σύγχρονου πολιτισμού, ένας πύργος της Βαβέλ, όπου οι γλώσσες, οι ανθρώπινες σχέσεις, τα φύλα συγχέονται. Ο Μανόλης, ο νέος Μεσσίας, περνάει σ' αυτό το χώρο σαν υπνοβάτης, αγνοώντας μέχρι τέλους τη θεϊκή του φύση. Σαν υπνοβάτες, εξάλλου, περνούν και όλα τα άλλα πρόσωπα. Μία απεικόνιση του διαλυμένου κόσμου μας, αιχμηρή και απεγνωσμένα κωμική, όμως γεμάτη συμπόνια..

P.S.Καλό σου ταξίδι Μαργαριταράκι!

The wall-Pink Floyd

Ηταν30 Νοεμβρίου 1979 που κυκλοφόρησε στην Μ. Βρετανία ένα από τα πιο θρυλικά Αλμπουμ της ΡΟΚ το The wall των Pink Floyd που μέσα σε δύο εβδομάδες πούλησε 6 εκατομμύρια δίσκους.

Για πολλούς, από τα 55 εκατομμύρια κατόχους του «The Wall», οι «Pink Floyd» («Πινκ Φλόιντ») είναι το μεγαλύτερο ροκ συγκρότημα που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης. Αυτοί που έσπρωξαν το ροκ στην εποχή της εικόνας. Οι «Pink Floyd» είναι ένα ροκ συγκρότημα που μέσα από την οπτική του «The Wall», συνόψισε την ιστορία του 20ού αιώνα. Την ιστορία των λαών, αλλά και των ανθρώπων. Τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά και τα μικρά, καθημερινά εγκλήματα. Στο είδος του ροκ που υπηρέτησαν, παραμένουν αξεπέραστοι. Στην ουσία το άλλαξαν, γιατί από πολλά βαρίδια το…απάλλαξαν. Απάλλαξαν την ψεχεδέλεια από την αφέλεια της “flower power» και του χιπισμού. Απάλλαξαν το progressive rock (art rock, αν προτιμάτε) από τον ελιτισμό, το επικό στοιχείο από το «φανφαρονισμό». Στις συναυλίες τους ανέδειξαν το θέαμα ως στήριγμα της μουσικής, δίχως αυτή να υποβαθμιστεί στο ελάχιστο. Θα το θυμούνται όσοι ήσαν στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, το βράδυ της 31ης Μαΐου 1989.

Παιδιά χωρίς φάρμακα κατά του HIV.

Εννέα στα δέκα παιδιά με HIV δεν έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα για τη ζωή τους αντιρετροϊκά φάρμακα. Οι κυβερνήσεις και οι δωρητές χρειάζεται να επιδείξουν μεγαλύτερη βούληση ώστε να γίνουν διαθέσιμα στα παιδιά που τα χρειάζονται τα υπάρχοντα τεστ και τα φάρμακα για το HIV, αναφέρει η ιατρική ανθρωπιστική οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ).
Η μη πρόσβαση στα αντιρετροϊκά φάρμακα και τα κατάλληλα τεστ αποτελεί μεγάλη απειλή για τα μωρά που γεννιούνται με τον ιό, καθώς τα μισά από αυτά θα πεθάνουν πριν τα δεύτερα γενέθλια τους, αν δεν λάβουν θεραπεία.
Περίπου 1,9 εκατομμύρια παιδιά χρειάζονται αντιρετροϊκή θεραπεία, αλλά μόνο περίπου 200.000 είναι σε θέση να βρουν τα φάρμακα που χρειάζονται. Οι ΓΧΣ απευθύνουν έκκληση στις κυβερνήσεις και τους δωρητές να αναπτύξουν γρηγορότερα τα ήδη υπάρχοντα τεστ και να αυξήσουν σημαντικά τη χρήση φαρμάκων σταθερής δόσης για παιδιά – ένα χάπι που συνδυάζει όλα τα απαραίτητα φάρμακα σε μια ταμπλέτα.
«Μόνο όταν εντάξαμε στα προγράμματά μας αυτό το χάπι, καταφέραμε να αυξήσουμε θεαματικά τον αριθμό των παιδιών που λαμβάνουν αντιρετροϊκή θεραπεία», είπε ο Δρ. Τίντο Φον Σόεν-Άνγκερερ (Tido von Schoen-Angerer), διευθυντής της εκστρατείας «Πρόσβαση στα Βασικά Φάρμακα» των ΓΧΣ.
«Αποδεικνύουμε ότι η θεραπεία του HIV στα παιδιά είναι δυνατή. Και κάνουμε έκκληση στις κυβερνήσεις και του δωρητές να ορίσουν πιο υψηλούς στόχους και να σταματήσουν να εγκαταλείπουν την πλειονότητα των παιδιών με HIV στη μοίρα τους».
Στις πλούσιες χώρες, η μόλυνση με HIV στα παιδιά έχει σχεδόν εξαφανιστεί μέσω της επιτυχημένης πρόληψης μετάδοσης από τη μητέρα στο παιδί, και γι’ αυτό το λόγο το HIV στα παιδιά αποτελεί ένα πρόβλημα που αφορά τις φτωχές χώρες. Οι εταιρείες δεν έχουν τα οικονομικά κίνητρα για να αναπτύξουν ευκολότερα τεστ και καινούρια φάρμακα για τα παιδιά με HIV.
«Μπορούμε να προσφέρουμε θεραπεία σήμερα, αλλά χρειαζόμαστε επίσης πιο φιλικά προς τα παιδιά φάρμακα και διαγνωστικά εργαλεία. Τα περισσότερα από τα - απαραίτητα για τη ζωή - φάρμακα που υπάρχουν, προορίζονται μόνο για ενηλίκους. Αυτό πρέπει να αλλάξει», τόνισε ο Δρ. Φον Σόεν-Άνγκερερ.
«Οι φαρμακευτικές εταιρείες πρέπει να δεσμευτούν ότι θα προσαρμόσουν όλα τους τα φάρμακα για το HIV στις ανάγκες των παιδιών, και οι κυβερνήσεις θα χρειαστεί να ασκήσουν πιέσεις ώστε να γίνει κάτι τέτοιο».
Η έλλειψη ενός απλού HIV τεστ στέκεται εμπόδιο στην πρόσβαση των παιδιών στη θεραπεία του HIV, καθώς η ανίχνευση του ιού αποτελεί προϋπόθεση για την έναρξη της θεραπείας. Αυτή τη στιγμή, ένα περίπλοκο τεστ που βασίζεται στο DNA και απαιτεί τη μεταφορά δειγμάτων αίματος σε προηγμένα εργαστήρια, παραμένει ο μοναδικός διάγνωσης του ιού στα μωρά.
Η μεγάλη πλειονότητα των παιδιών μολύνονται με το HIV μέσω της μετάδοσης από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της κύησης, της γέννας ή του θηλασμού. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες ώστε να προληφθεί η μετάδοση από τη μητέρα στο παιδί. Στο μεταξύ, τα δύο εκατομμύρια παιδιά που έχουν ήδη μολυνθεί από τον ιό, χρειάζονται θεραπεία.
Τα τελευταία πέντε χρόνια, σχεδόν 10.000 παιδιά κάτω των 15 ετών ξεκίνησαν αντιρετροϊκή θεραπεία στα προγράμματα των ΓΧΣ σε όλο τον κόσμο, κι από αυτά τα 4.000 είναι κάτω των 5 ετών.
P.S.Γενικά δεν μου αρέσουν οι Παγκόσμιες ημέρες αφιερωμένες σε οποιοδήποτε θέμα αλλά για την σημερινή έκανα μαι εξαίρεση γιατί αφορά παιδιά.

πηγή:Ναυτεμπορική on line